• donderdag 30 July 2026
  • Het laatste nieuws uit Suriname
Patiënten zouden SRD 50 aan ziekenhuispoort moeten betalen: protest tegen groeiende zorgdrempels

Patiënten zouden SRD 50 aan ziekenhuispoort moeten betalen: protest tegen groeiende zorgdrempels

| surinamevandaag | Door: Redactie

De toegankelijkheid van de gezondheidszorg in Suriname staat opnieuw ter discussie. In een protestbrief aan president Jennifer Simons wordt alarm geslagen over extra betalingen, bureaucratische rompslomp en de slechte staat van bepaalde ziekenhuisvoorzieningen. Volgens de briefschrijver zijn de drempels inmiddels zo hoog geworden dat patiënten besluiten noodzakelijke medische zorg uit te stellen of zelfs volledig te mijden.

De brief, die op 29 juli 2026 ook is verstuurd aan de minister van Volksgezondheid en de directies van het ’s Lands Hospitaal en het Diakonessenhuis, is afkomstig van het burgerinitiatief Bijdrage aan Ordenen Suriname. Daarin wordt vooral kritiek geuit op een verplichte contante betaling van SRD 50 voor zogenoemd “complexgebruik”.

Volgens de indiener worden bezoekers bij zowel het ’s Lands Hospitaal als het Diakonessenhuis via aangeplakte mededelingen geconfronteerd met deze extra bijdrage. De betaling zou boven op de gebruikelijke verwijzing en garantiebrief

komen. Onduidelijk zou zijn op welk besluit, welke regeling of andere wettelijke basis deze heffing berust en hoe de ontvangen bedragen worden verantwoord.

De briefschrijver spreekt daarom van financiële willekeur aan de poort. Juist patiënten die al worden geconfronteerd met medische kosten en onzekerheid over verzekeringsdekking, zouden nog vóór het consult met een aanvullende betaling worden belast. De ziekenhuizen hebben in de aangeleverde brief nog geen reactie gegeven op de beschuldigingen of een toelichting verstrekt op de heffing.

Ook de fysieke omstandigheden bij de polikliniek Dermatologie van het ’s Lands Hospitaal worden scherp bekritiseerd. De aanmeldbalie zou zich op ongeveer 300 meter van de hoofdingang bevinden en zijn ondergebracht in een sterk verwaarloosd houten gebouw. Volgens Waggelmans is die afstand moeilijk te overbruggen voor patiënten die slecht ter been, ziek of lichamelijk verzwakt zijn.

Daarnaast worden vragen gesteld

over de hygiëne en veiligheid van de locatie. Omdat op een dermatologische afdeling ook patiënten met mogelijk besmettelijke huidaandoeningen kunnen worden behandeld, zou de accommodatie volgens de briefschrijver juist aan hoge hygiënische en organisatorische normen moeten voldoen. Een verwaarloosde omgeving tast volgens hem niet alleen het vertrouwen van patiënten aan, maar roept ook vragen op over de medische veiligheid.

Naast de financiële en fysieke obstakels zouden patiënten vastlopen in een stapeling van administratieve eisen. Zo zouden voor één zorgtraject meerdere garantiebrieven nodig zijn, onder meer afzonderlijk voor de specialist en voor het gebruik van de zorginstelling. De briefschrijver noemt dit een gevolg van gebrekkige afstemming tussen ziekenhuizen, zorgverleners en verzekeringsinstanties, waarbij de patiënt uiteindelijk zelf alle problemen moet oplossen.

Het ernstigste verwijt is dat deze combinatie van betalingen, lange afstanden en bureaucratie leidt tot zorgmijding. Waggelmans stelt dat hij vanwege de opgeworpen

drempels zelf heeft besloten af te zien van een medische behandeling of consult. Wanneer mensen noodzakelijke zorg mijden omdat het systeem te ingewikkeld, duur of ontoegankelijk is geworden, vormt dat volgens hem een rechtstreeks risico voor de volksgezondheid.

De president, de minister en de ziekenhuisdirecties worden opgeroepen duidelijk te maken op welke grondslag de bijdrage van SRD 50 wordt geïnd. Ook wordt gevraagd om de dermatologische voorziening van het ’s Lands Hospitaal dringend te verbeteren en het systeem van meerdere garantiebrieven te vereenvoudigen.

De kern van de klacht is hard: zorg zou steeds meer worden behandeld als een dienst waarvoor burgers bij iedere afzonderlijke stap opnieuw moeten betalen en bewijzen moeten overleggen. Zolang de verantwoordelijke instanties geen openheid geven over de extra heffingen en geen maatregelen treffen tegen de slechte toegankelijkheid, blijft de vraag overeind of de Surinaamse gezondheidszorg nog werkelijk laagdrempelig

is voor burgers die haar het hardst nodig hebben.

| surinamevandaag | Door: Redactie