Om 16.00 uur wordt Delano Landvreugd beëdigd als minister van Binnenlandse Zaken (Biza). Maurits Hassankhan wordt onderminister op het departement belast met de verkiezingen. Sieuw Ramsukul wordt onderminister op Grondbeleid en Bosbeheer. Partner Pertjajah Luhur (PL) is formeel nog steeds niet op de hoogte gesteld van de veranderingen in het kabinet.

Met de PL waren onderhandelingen gaande over de invulling

van de post op Biza. Er werd een lijst met 28 namen van kandidaten doorgegeven aan president Chan Santokhi. Paul Somohardjo, voorzitter van PL, hebben enkele keren een onderhoud gehad over de ontstane situatie. De laatste keer was vicepresident Ronnie Brunswijk er ook bij. Toen was er nog geen besluit genomen over wie de nieuwe minister zou worden. Ook was er toen geen onderminister in beeld.

De president had meegedeeld aan de PL voorzitter dat een neutrale persoon zou komen op Biza. Sinds het bekend worden van de namen is de politieke organisatie in beraad. Ze vindt het onfatsoenlijk dat

de partij geen formele mededeling heeft gekregen over het genomen besluit. Van het kabinet maakt de door PL voorgedragen minister Uraiqit Ramsaran van Transport, Communicatie en Toerisme nog deel uit.

De PL ergert zich enorm aan dat de woordvoerder van de president in de media heeft meegedeeld dat de PL op de hoogte is van het besluit dat in de regeringstop is genomen. Het is nog niet duidelijk welke stap de PL zal nemen nadat de beëdiging straks een feit is.

Vanochtend heeft een Boeing 777-300ER van de Koninklijke Luchtvaart Maatschappij (KLM), onderweg naar Paramaribo, Suriname, zijn route onverwacht afgebroken.

Het vliegtuig, dat kort na vertrek van Amsterdam Airport Schiphol een normale koers richting Zanderij had ingezet, maakte boven de Noordzee een draai en keerde terug naar zijn vertrekpunt. Volgens openbare vluchtgegevens had het toestel al het Verenigd Koninkrijk gepasseerd en bevond het zich boven open zee toen de beslissing na twee uren vliegen werd genomen om om te keren.

De redactie van Waterkant.Net verneemt uit eigen bronnen dat de reden voor de terugkeer te maken heeft met een technische issue aan

het hydraulisch systeem.

Het is gebruikelijk dat vliegtuigen om veiligheidsredenen terugkeren in geval van technische problemen of andere afwijkingen.

De situatie heeft kortstondig de aandacht getrokken van luchtvaartliefhebbers en reizigers, die nieuwsgierig waren naar de afwijkende vliegroute van het toestel.

Het toestel is rond 13.15u lokale tijd veilig geland op Schiphol. Naar verwachting zal KLM op korte termijn meer details bekendmaken over het incident.

In het Westen van Suriname vond zaterdagochtend een aanrijding plaats tussen een auto en een bromfiets. Dit gebeurde op de kruising van de Chanderbhan Mahabierstraat en Achterdam in Nickerie.

Volgens eerste berichten verleende de automobilist geen voorrang aan de bromfietser, wat resulteerde in een botsing. De politie van Nickerie ontving de melding en kwam ter plaatse om de situatie te onderzoeken.

Een ambulance werd ingeschakeld om de gewonde bromfietser naar het ziekenhuis te vervoeren voor medische behandeling (foto).

De bestuurder van de auto bleef ongedeerd, maar zijn voertuig liep lichte schade op. Het onderzoek naar de precieze toedracht van het ongeval is nog

gaande.

Graag wil ik mijn waardering uitspreken voor Roy Khemradj voor zijn waardevolle bijdrage aan de geschiedschrijving van Suriname met de biografie van Frank Essed. Het is een lovenswaardige prestatie die een belangrijk deel van onze nationale geschiedenis belicht. Hopelijk inspireert dit werk tot biografieën over andere markante Surinamers zoals Jnan Adhin, Desi Bouterse, Armand van Allen en anderen die een cruciale rol hebben gespeeld in de ontwikkeling van ons land.In de afgelopen vier jaar heeft Suriname belangrijke stappen gezet in het hervormen van de macro-economische structuur. Dit proces markeert een significante vooruitgang in het herstellen van economische stabiliteit. De volgende uitdaging is echter minstens zo cruciaal: het realiseren van duurzame economische groei en het bevorderen van bredere sociaaleconomische ontwikkeling. In dit streven naar een evenwichtige en zelfredzame economie is het nuttig om terug te grijpen naar het rijke gedachtegoed van Frank Essed.Frank Essed was niet alleen een visionair, maar ook een van Surinames meest invloedrijke denkers op het gebied van sociaaleconomische ontwikkeling. Hij droeg bij aan het vormgeven van een nationale ontwikkelingsstrategie en bood praktische inzichten over hoe de exploitatie van natuurlijke hulpbronnen kan bijdragen aan de sociaaleconomische vooruitgang van het land. Zijn ideeën over economische zelfredzaamheid en de rol van natuurlijke hulpbronnen blijven actueel en relevant, vooral in de huidige context van mondiale en regionale uitdagingen.Esseds werk werd niet altijd onverdeeld positief ontvangen. Kritische intellectuelen uit zijn tijd uitten bijvoorbeeld bezwaren tegen het grootschalige West-Surinameproject, een ambitieus plan dat gericht was op het ontwikkelen van de bauxietvoorraden in het binnenland. Zij betwijfelden of Suriname over de benodigde capaciteit beschikte om dergelijke projecten zelfstandig te beheren en wezen op mogelijke risico’s voor de nationale economie. Desondanks toonde Essed zich onvermoeibaar in zijn streven om de natuurlijke hulpbronnen van Suriname dienstbaar te maken aan de ontwikkeling van het land. Zijn opvatting dat de economische baten niet alleen moesten worden benut voor kortetermijnwinst, maar ook voor investeringen in duurzame sectoren, is van tijdloos belang.Essed zag economische zelfstandigheid als de kern van nationale vooruitgang. Hij pleitte voor het opzetten van een ontwikkelingsfonds waarin een deel van de inkomsten uit de exploitatie van minerale hulpbronnen kon worden gestort. Dit fonds zou kunnen dienen als een financiële buffer om economische schokken op te vangen en te investeren in duurzame ontwikkeling van andere sectoren, zoals landbouw, bosbouw en industrie. Zijn denkwijze weerspiegelt een diep begrip van de noodzaak om de Surinaamse economie te diversifiëren en minder afhankelijk te maken van grondstoffenwinning.Zijn nalatenschap biedt ook waardevolle lessen voor de rol van de overheid in economische planning en ontwikkeling. Essed geloofde sterk in een actieve en sturende rol van de overheid, niet alleen als regelgever maar ook als ondernemer en partner in publieke-private samenwerkingen. Hij beschouwde joint ventures tussen de overheid en buitenlandse investeerders als een haalbare oplossing voor de uitdagingen van kapitaal- en kennisgebrek, en zag daarin een model dat niet alleen economische groei kon stimuleren, maar ook Suriname in staat zou stellen een eerlijk aandeel in de baten te behouden.De inzichten van Essed benadrukken bovendien het belang van een geïntegreerde ontwikkelingsaanpak. Hij baseerde zijn strategieën op gevestigde economische modellen, zoals het Harrod-Domar-model en de groeipooltheorie van Perroux, en paste deze toe op de specifieke context van Suriname. Esseds integrale visie, waarin economische, sociale en ruimtelijke dimensies samenkwamen, weerspiegelt een vooruitstrevende benadering die nog steeds relevant is voor hedendaags beleid.In het licht van de uitdagingen waarmee Suriname momenteel wordt geconfronteerd, waaronder de noodzaak van economische diversificatie en een eerlijker verdeling van welvaart, is het opnieuw bestuderen van Esseds ideeën geen overbodige luxe. Zijn werk moet inspiratie bieden aan beleidsmakers en planners om een transparante, goed onderbouwde ontwikkelingsstrategie te formuleren die gericht is op duurzame groei en inclusieve ontwikkeling.Frank Essed blijft een voorbeeld van intellectuele integriteit en toewijding aan nationale vooruitgang. Zijn pragmatische aanpak, gecombineerd met een optimistische visie op de mogelijkheden van Suriname, heeft hem tot een van de meest gerespecteerde denkers in onze geschiedenis gemaakt. Het is onze verantwoordelijkheid om zijn ideeën levend te houden en ze te integreren in het hedendaagse debat over Suriname’s toekomst. In dat opzicht is de publicatie van zijn biografie niet alleen een eerbetoon aan zijn werk, maar ook een uitnodiging tot reflectie en actie.H. Dorinnie

De bekende Surinaamse film ‘Wiren’ zal deze maand te zien zijn op het 17e Global Film Festival Noida 2024 in India.

De film van regisseur Ivan Tai-A-Pin is geselecteerd door de International Chamber of Media and Entertainment Industry (ICMEI) en International Film & Television Club of Marwah Studios.

Het Global Film Festival wordt gehouden van 5 tot en met 7 december 2024.

Internationaal heeft ‘Wiren’ eerder veel aandacht gekregen. Het was de eerste Surinaamse film die werd geselecteerd voor de Oscars (93e editie) in de categorie ‘Best International Feature Film’, en het is de eerste Surinaamse film die beschikbaar werd gesteld op grote streamingplatforms

zoals Netflix, iTunes en Amazon Prime Video.

De film maakte in 2019 deel uit van het Nederlands Film Festival (NFF) in Utrecht, het DBUFF Filmfestival in Amsterdam en werd vertoond bij de IDB in Washington DC. ‘Wiren’ beleefde succesvolle commerciële premières in Pathé-bioscopen in Nederland en TBL-Cinemas in Suriname. 

In het jaar 2022 werd de film eveneens vertoond tijdens de World Expo 2022 in Dubai.  In april 2024 werd ‘Wiren’ de openingsfilm op het Internationaal Film Festival of Ancient Splendour (IFFAS) in Ujjain Pradesh, India.

In september 2024 werd Wiren als closingfilm gescreened op het Grulac landen filmfestival in Brasilia, Brasil. Wiren werd ook geselecteerd

voor de Gouden Kalveren Competitie in Nederland.

In tijden van heftige koersbewegingen op de vreemde valuta markt wordt vaak met een beschuldigende vinger gewezen naar de cambio’s en hun mogelijke rol hierbij. Dat verwijt is slechts ten dele gegrond, want heftige koersbewegingen worden veelal veroorzaakt door een ontspoord fiscaal en accommoderend monetair beleid. In zo’n situatie wordt een voedingsbodem gecreëerd voor een additionele, deels speculatieve vraag

naar vreemde valuta, waarbij de koers stijgt en de marktmacht van de cambio’s ook navenant toeneemt. Bij evenwichtige economische verhoudingen is de koers stabiel, de vreemde valutamarkt rustig en de marktmacht van de cambio’s zeer beperkt. In het jongste nummer van INZICHT besteedt de Vereniging van Economisten in Suriname aandacht aan cambio's.

Cambio’s werden ruim 30 jaar geleden opgezet in Suriname op initiatief en met support van een NDP gelieerde governor van de Centrale Bank van Suriname (CBvS). De gedachte was dat cambio’s laagdrempeliger zijn dan banken en daardoor gemakkelijker de vreemde valuta’s van de burgers zouden

kunnen opkopen. Zodoende zou ook het aanbod van vreemde valuta op de markt kunnen stijgen en de wisselkoers rustig gehouden worden. 

Helaas is deze verwachting niet uitgekomen omdat het vraagstuk van wisselkoersinstabiliteit het gevolg is van slecht beheerste macro-economische vraag door het beleid van de monetaire autoriteiten. Daar ligt ook de oplossing van de wisselkoersproblematiek en met name de hoge volatiliteit. Dezer dagen horen we helaas ook een dergelijke redenering namelijk: dat er geen tekort is aan deviezen, maar deze worden vastgehouden door bepaalde partijen zoals exporteurs en speculanten.

Een aanbodzijde benadering in plaats van een vraagzijde aanpak, die de enige juiste is. Na de introductie van cambio’s in Suriname vertoonde deze subsector een enorme groei. Naar verluidt zijn er momenteel ruim 30 cambio vergunningen versterkt en sommige hebben zelfs filialen opgericht. Twee hadden zelfs een vergunning om internationale transfers te verrichten. Het is niet bekend of deze inmiddels zijn ingetrokken. Cambio’s zijn een bekend fenomeen op de vreemde valutamarkt. Zij komen in bijna alle landen voor. Zij hebben normaliter een zeer beperkte taakstelling namelijk het verrichten van kleine contante spot transacties op de forex markt. Zij bedienen veelal toeristen en burgers die kleine bedragen van vreemde valuta nodig hebben bijvoorbeeld als ze op buitenlandse vakantie gaan. Van de aan- en verkoopmarge bij valuta transacties maken zij hun rendement en living.

De cambio’s in Suriname houden zich niet aan de beperkte taakstelling. Zij doen op grote schaal valuta transacties, vaker ook girale en voorzien in ruime mate het bedrijfsleven van vreemde valuta. Bekend is dat er transacties in grote bedragen verricht worden door cambio’s, zonder dat zij  de regels in acht nemen waaronder de banken wel onderhevig zijn. De cambio’s hebben zich begeven op het terrein waar traditioneel het bankwezen actief is en concurreren zwaar met hen. Eigenlijk is er sprake van oneigenlijke concurrentie, welke verstorend werkt.

In onrustige tijden is hun relevatie en macht op de vreemde valuta markt veelal groter dan die van banken. Daardoor oefenen zij soms ongewenste prijsinvloed uit teneinde hun winsten te vergroten wat echter schadelijk is voor de samenleving. Een andere zaak vormen de lagere compliance standaarden van cambio’s in vergelijking met het bankwezen met alle risico’s van dien, ook van Suriname. De cambio’s vallen weliswaar onder het bedrijfseconomisch toezicht van de CBvS, maar dat laat nog veel te wensen over. Diverse cambio’s voldoen (nog) niet aan de vergunningsvoorwaarden van de CBvS.

Ordening is derhalve zeer gewenst. Het is wenselijk dat cambio’s zich gaan richten op hun eigenlijke taakstelling namelijk het verrichten van spot transacties op de vreemde valuta markt. Dat moet beleidsmatig gestuurd worden. De marktmacht van de cambio’s kan het beste teruggedrongen worden door een robuust fiscaal en monetair beleid, waardoor de wisselkoers stabiel wordt. Dan is de marktmacht van banken het grootst en die van de cambio’s marginaal. Dat is ook het beste moment voor de ordening.

Er dient ook een verscherping plaats te vinden met betrekking dat eigenaren en aandeelhouders van cambio’s en hun verbindingen met overige bedrijven. Cambio eigenaren moeten verboden worden om ook eigenaar dan wel aandeelhouders te zijn van andere bedrijven. Dit om het belang te concentreren op het het cambiobedrijf. Bijvoorbeeld cambio’s met een koppeling aan groentezaken of autohandelszaken of casino’s moet vermeden worden.

Cambio’s spelen een belangrijke rol op de vreemde valuta markt. In feite zijn zij hun rol ontgroeid en hebben ze op een grote schaal een macht opgebouwd, mede door jarenlang verkeerd begrotings- en monetair beleid, vooral onder NDP regeringen.

De autoriteiten moeten ook niet de neiging ontwikkelen om te samenspannen met een of meer grotere cambio’s teneinde de wisselkoers te manipuleren om politieke redenen. Dat geeft geen duurzaam succes omdat marktkrachten veel sterker zijn. Cambio’s kunnen erg nuttig en dienstbaar zijn aan de samenleving, mits ze zich houden aan hun taakstelling en effectief gesuperviseerd worden. Daar moet nu in alle spoed aan gewerkt worden.

Een plastic fles drijft in de zee bij het strand van Maccarese, ten westen van Rome, Italië. (Foto: Reuters)

Onderhandelaars die streven naar een internationaal verdrag om plasticvervuiling tegen te gaan, staan ​​op het punt om op de laatste dag van de geplande gesprekken fel te debatteren, aangezien meer dan 100 landen voorstanders van een pact dat de productie van plastic

zou beperken, staan ​​tegenover een handvol olieproducerende landen die willen dat het zich alleen op afval richt.De vijfde en laatste vergadering van het Intergouvernementele Onderhandelingscomité van de VN (INC-5) om een ​​juridisch bindend internationaal verdrag op te leveren, zal naar verwachting zondag in Busan worden afgerond, maar zondagmorgen was er nog geen laatste plenaire sessie gepland.Het gehoopte verdrag dat uit deze gesprekken voortkomt, zou de belangrijkste deal kunnen zijn met betrekking tot milieubescherming en klimaatopwarmende emissies sinds het Akkoord van Parijs uit 2015.Zondag lagen de landen nog ver uit elkaar wat betreft de basisomvang van het verdrag, met één optie voorgesteld door Panama - en gesteund door meer dan 100 landen - die een pad creëert voor een wereldwijde doelstelling voor het verminderen van de productie van plastic en een andere die helemaal geen productiebeperkingen toestaat.Sommige onderhandelaars zeiden dat bepaalde landen zaterdagavond nog steeds niet van hun eisen afweken. "We hebben meer dan 100 landen die echt ambitieus zijn. Aan de andere kant hebben we een kleine groep landen die ... in feite de klok laten lopen en geen vooruitgang boeken," zei Anthony Agotha, de speciale gezant van de EU voor klimaat en milieu."We moeten echt de volledige levenscyclus van plastic aanpakken, want we kunnen deze crisis niet door recycling oplossen ... We kunnen niet op één been rennen," zei hij.Een kleiner aantal olieproducerende landen zoals Saudi-Arabië is fel gekant tegen pogingen om de productie van plastic aan te pakken en heeft geprobeerd procedurele tactieken te gebruiken om onderhandelingen te vertragen.Saoedi-Arabië had geen onmiddellijk commentaar.China, de Verenigde Staten, India, Zuid-Korea en Saudi-Arabië waren de vijf belangrijkste polymeerproducerende landen in 2023, volgens dataprovider Eunomia.Nog uur te gaanNu er nog maar een paar uur resteren voor de geplande gesprekken en consensus buiten bereik lijkt, vrezen sommige onderhandelaars en waarnemers dat de gesprekken kunnen mislukken of worden verlengd tot een andere sessie."We staan ​​nu op een kruispunt", zei Juan Carlos Monterrey Gomez, hoofd van de delegatie van Panama, zaterdag. "Dit uitstellen tot een andere vergadering zou niet alleen een fatale wond zijn voor de gezondheid van de planeet, maar ook voor de gezondheid van de mens... we moeten met een uitkomst komen die de strijd naar een hoger plan tilt."De plasticproductie zal naar verwachting verdrievoudigen tegen 2050 en er zijn microplastics aangetroffen in de lucht, verse producten en zelfs moedermelk.Milieuorganisaties die de gesprekken observeerden, bekritiseerden een document dat vrijdag werd vrijgegeven door commissievoorzitter Luis Vayas Valdivieso en dat de basis zou kunnen vormen voor een verdrag, voor kwesties zoals het niet adequaat aanpakken van zorgwekkende chemicaliën of de gezondheid van de mens.Chemicaliën die zorgen baren in plastics zijn meer dan 3.200 die zijn gevonden volgens een rapport van het VN-Milieuprogramma uit 2023, waarin stond dat vrouwen en kinderen bijzonder gevoelig zijn voor hun toxiciteit."We vertrouwen erop dat de voorzitter, met zo'n overweldigende meerderheid aan ambitie, ons kan leiden tot een succesvolle afronding van INC-5," zei Agotha.

De bouwwerkzaamheden van het nieuw gebouw dat moet dienen als hoofdbureau van de politie in Suriname op de hoek van de Gemenelandsweg en de Johan Adolf Pengelstraat in Paramaribo, is volgens minister Riad Nurmohamed van Openbare Werken met enkele maanden vertraagd, omdat enkele burgers hem voor de rechter hadden gesleept.

Deze rechtszaak is volgens Nurmohamed inmiddels door de rechter in zijn voordeel beslist, waardoor de aannemer nu pas gestart is met de bouwwerkzaamheden.

“U bent vergeten dat we in een rechtstaat leven…er zijn een paar burgers die me voor de rechter hebben gedaagd. Die hebben gezegd: u mag niet daaraan komen en

u mag niet bouwen. En dat heeft gezorgd voor een vertraging van ongeveer zes maanden.

En het mag, want je moet rekening houden dat we in een rechtstaat zijn. Je mag geld, ingenieurs en mooie architect hebben, maar hou rekening dat we in een rechtstaat zijn. Mensen kunnen je elke dag voor de rechter slepen”, aldus Nurmohamed woensdag voor aanvang van de Raad van Ministers (RvM) – vergadering.

De bedoeling was dat de bouwwerkzaamheden reeds in 2023 moesten zijn aangevangen. Door de vertraging zijn pas recent de contractondertekening geweest en de middelen vrijgemaakt.

De Surinaamse bewindsman stelde dat indien de uitspraak in zijn

nadeel zou zijn, hij nu met een groot probleem zou zitten.