Er zijn volgens minister Stanley Soeropawiro momenteel ongeveer 900 rechtszaken die lopen tegen het ministerie van Grondbeleid en Bosbeheer in Suriname (GBB).

“Momenteel lopen er circa 900 rechtszaken tegen het ministerie van Grondbeleid en Bosbeheer, waarvan in 435 gevallen een veroordeling is uitgesproken. De voornaamste oorzaken zijn een jarenlang niet-bijgewerkte administratie en onvolledige informatieverstrekking aan belanghebbenden, met als gevolg dubbele of overlappende uitgiften van percelen, uitgifte van grondhuur op eigendomspercelen en trage afhandeling van aanvragen.

Er zijn geschillen tussen burgers, waarbij de Staat wordt betrokken. Ook zijn er gevallen waarbij burgers de rechtmatigheid van uitgiften betwisten of schadeclaims indienen bij de rechter

wegens handelingen van de Staat,” zei de bewindsman vrijdag tijdens de tweede ronde van de begrotingsbehandeling in De Nationale Assemblée (DNA).

De Surinaamse bewindsman merkte op dat er een actueel overzicht van beschikbare percelen ontbreekt. Volgens Soeropawiro werkt het ministerie aan een betere implementatie van het Decreet Uitgifte Domeingrond en de Anticorruptiewet om rechtszaken in de toekomst te voorkomen.

“Het terugbrengen en werken volgens de formele structuren en processen, het geven van gerichte trainingen aan medewerkers voor betere rapportages over de status van percelen, verder ook de digitalisering van de werkprocessen, zodat burgers de voortgang van hun aanvragen zelf kunnen volgen,” stelde

hij.

De bewindsman waarschuwde ambtenaren van GBB de wet niet te overtreden, aangezien zij dan aangepakt zullen worden met de mogelijkheden die de Personeelswet en Anticorruptiewet bieden.

“Zonder aanzien des persoons. Daarnaast zal het beleid van het ministerie gericht zijn op een snellere afhandeling van aanvragen en het zoveel mogelijk hanteren van het first-in-first-out-principe. Ook de communicatie met de samenleving zal worden geïntensiveerd door meer voorlichting te geven en toegang tot het ministerie te verbeteren. De samenleving mag in ieder geval geen slachtoffer worden van personen die misbruik maken van haar onwetendheid,” aldus de minister.

 

Een lid van het Directoraat Nationale Veiligheid (DNV) heeft in de vroege ochtend van zondag 17 augustus schoten gelost aan de Hendrikstraat in Suriname.

Waterkant.Net verneemt dat de veiligheidsman reageerde op een melding dat zijn pleegvader, eigenaar van Firma Chotelal, of diens bedrijf mogelijk het doelwit zou worden van een overval.

De DNV’er ging ter plaatse en hield toezicht in de omgeving van het bedrijf bij het voormalige wisselkantoor, toen hij een grijze Toyota Spacio met taxi-sticker verdacht opmerkte in de buurt. Hij stapte uit zijn wagen en benaderde het voertuig met zijn dienstwapen in de hand.

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

De bestuurder van de Spacio zou daarop plotseling zijn weggereden in de richting van de Langatabikistraat. Omdat de DNV’er vermoedde dat het om overvallers ging, loste hij eerst twee waarschuwingsschoten in de lucht en schoot vervolgens gericht op de auto. Het voertuig wist echter te ontkomen.

De politie werd ingeschakeld en ging ter plaatse voor onderzoek. De sterke arm probeert de auto en de inzittenden te achterhalen. Vooralsnog is onduidelijk of er daadwerkelijk sprake was van een geplande beroving.

Fotocompilatie: Voormalig parlementslid Henk Aviankoi

Het ministerie van Openbare Werken (OW), nu Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening (OWRO) blijkt jarenlang letterlijk te zijn leeggedronken door politieke profiteurs.

Voormalig parlementslid Henk Aviankoi (VHP) is daarvan een volgens minister Stephan Tsang. Aviankoi zou tijdens de vorige zittingsperiode voor ruim SRD 165.000 aan brandstof hebben getankt, zonder enig recht op die faciliteit. Dat onthulde Tsang tijdens de begrotingsbehandeling 2025.

Hoewel de minister geen namen wilde noemen, was zijn omschrijving, een oud-DNA-lid van de VHP, nu ziekenhuisdirecteur, alleen op Aviankoi van toepassing. Het schandaal beperkt zich echter niet tot één persoon. Volgens Tsang hebben meerdere

voormalige DNA-leden jarenlang gratis getankt, terwijl ze bovenop hun schadeloosstelling al een royale brandstoftoeslag ontvingen.

“Ik kijk uit naar de mogelijkheden om de kosten te verhalen op die personen. Fufuru n’e go na gado,” stelde de minister.

De beerput lijkt dieper: ook de gewezen ondervoorzitter van de Staatsraad, Urmila Ramlagansing, dook op in de lijsten. Zij tankte volgens Tsang zelfs met twee verschillende voertuigen. Het contrast is wrang: terwijl politieke elites tankten op staatskosten, klaagden politie en brandweer herhaaldelijk dat ze zonder brandstof hun werk niet konden doen.

Opvallend is dat de namenlijst die Tsang naar De Nationale Assemblee stuurde, niet publiek

toegankelijk is gemaakt. Het brandstofschandaal legt opnieuw bloot hoe schaamteloos staatsmiddelen worden toegeëigend door politici. Of de verantwoordelijken daadwerkelijk zullen worden aangepakt en gedwongen tot terugbetaling, is nu dé proef voor de geloofwaardigheid van de regering-Simons.

UNITEDNEWS

 

Voormalig president Chandrikapersad Santokhi heeft vergeefs geprobeerd zijn wagenpark, grotendeels bekostigd door de staat, bijna onaangetast te behouden.

Minister Stephan Tsang van Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening (OWRO) maakte bekend dat Santokhi per brief had verzocht zeven dienstauto’s extra te mogen houden, bovenop de drie waarop hij volgens de wet recht heeft. De regering wees dit verzoek resoluut af.

Bij de machtsoverdracht aan het kabinet-Simons-Rusland, ruim een maand geleden, bleek dat Santokhi dertig voertuigen onder zijn beheer had, meer dan welke president in Suriname ooit heeft gehad. Twintig van deze auto’s werden onmiddellijk teruggehaald. De oud-president had nog tien wagens ter

beschikking, en wilde die veiligstellen voor persoonlijke doeleinden.

De nieuwe regering acht het onacceptabel om een gewezen president meer privileges te verlenen dan zijn voorgangers of de zittende president.

Tijdens zijn presidentschap kwam Santokhi herhaaldelijk onder vuur te liggen vanwege zijn omvangrijke colonne. Vooral op de Indira Gandhiweg veroorzaakten de stoeten met sirenes en zwaailichten forse verkeersopstoppingen en ergernis onder burgers. Ondanks beloften om in te krimpen, bleef de colonne tot het einde van zijn termijn onvoostelbaar groot.

UNITEDNEWS

Ingezonden: Ed Hogeboom

Op een door een DNA-lid gestelde vraag waarom Openbare Werken eerder geen medewerking heeft verleend aan de totstandkoming van het MONAC-project (renovatie Waterkant), heeft huidig minister Tsang zaken aangeduid die helaas niet correct zijn en ons noodzaken hier publiekelijk op in te gaan.

Allereerst is voor de nieuwe minister goed om te memoreren dat dit project reeds in 2014 werd aangeboden aan toenmalig NDP-onderwijsminister Adhin. Helaas bleek na enkele besprekingen met o.m. minister Relyveld dat het gehele watergebied tussen De Waag en de SMS-steiger kort daarvoor reeds was uitgegeven aan CACTUS NV., die voornemens was om in dat UNESCO-gebied

een hotel te bouwen. Dat veroorzaakte veel publieke commotie. De uitgifte van dat terrein werd uiteindelijk in 2019 ingetrokken. Noot: de ‘rechtsopvolger’ van het inmiddels failliete CACTUS heeft daarvoor recentelijk als compen-satie van de overheid een schadevergoeding geclaimed/ontvangen ter waarde van 8,5 miljoen dollar! Toen MONAC kort na die intrekking de nieuw aangetreden NDP onderwijsminister Peneux benaderde met de vraag of er ruimte was om nog eens te praten gaf die aan dat hij het niet echt opportuun vond. Mogelijk dat minister Tsang na intern overleg en bestudering van de feiten kan begrijpen dat er voor ons na al die onproductieve jaren en a-nationale houdingen geen reden was om het project weer aan te bieden. MONAC heeft zich al 3 keer tegen dezelfde steen gestoten. Genoeg is genoeg.

Overigens brengen we in herinnering dat na het enthousiaste project-onthaal en de schriftelijke bevestiging van de VHP-regering in 2021 er wederzijds begrip was dat dit een voor Suriname uitzon-derlijk groot Public Private Partnership-project was en dat het nodig zou zijn om eerst de hoofdlijnen ervan vast te leggen in een Memorandum Of Understanding (MOU). Dat gebeurde kort daarna. In 4 pagina’s werden de posities en verantwoordelijkheden van MONAC en die van de Regering vastgelegd en de grote lijnen geschetst van hoe het project aangepakt zou worden. Na ondertekening van de MOU zouden er samenwerkingsovereenkomsten ontwikkeld worden tussen MONAC en de aangewezen clusterministeries die door de regering als ‘projectdragers’ waren geïden-tificeerd waaronder TCT en uiteraard het Ministerie van Onderwijs/Cultuur.

Minister Tsang memoreert de naam Centrale Bank van Suriname, maar dat is onjuist: dit project betrof het sterk verwaarloosde Waterkant-gedeelte van de Kromme Elleboogstraat tot pompgemaal a/d Jodenbreestraat. Er is geen sprake van renovatie van de CBvS dat langs het PURP-gedeelte ligt.

BIBIS functioneerde vanaf 2021 als projectleider die eerst de MOU met MONAC zou bespreken. Maar BIBIS haakte na 12 maanden af met de mededeling dat het haar niet gelukt was om (binnen de VHP-regering) alle neuzen in 1 richting te krijgen. Frappant was dat er in dat jaar geen enkele bespreking met MONAC was gevoerd. OW zou overnemen van BIBIS.

Terwijl minister Nurmohammed van OW in februari 2023 aangaf dat hij binnen 2 maanden alle commentaren van de clusterministeries verzameld zou hebben en er dan een brede discussie over de MOU c.q. het project zou komen, kwam daar niets van terecht. De door de minister naar voren geschoven OW-consultant Boender werd naast zijn andere taken ook ingeschakeld om de meningen van ministeries en andere informatie te verzamelen. Er was regelmatig contact met hem, maar hij kon -zoals hij zelf aangaf- slechts brieven laten uitgaan en wachten.

Het was niet MONAC die volgens minister Tsang ‘geen steakholdersmeetings’ wilde organiseren, maar de Minister Nurmohamed die dat tegen alle bedoelingen en afspraken juist wel ging doen, in plaats van de MOU te bespreken! Kennelijk zocht hij wat reuring!

Ook zou er volgens minister Tsang niet gereageerd zijn op een (verzoek/brief) tot het doen van een ESIA-onderzoek. Ook dat moeten we stellig tegenspreken. OW heeft ons nooit enig verzoek voor een ESIA gedaan. Bovendien zou dat nooit vooraf aan een MOU gaan.

Minister Nurmohamed hield zich daarentegen juist bezig met het buiten MONAC om onverwacht beleggen van publieke stakeholdersmeetings, persconferenties en andere weinig productieve zaken en wilde zelfs ‘alvast’ een internationale organisatie inschakelen voor het doen van toekomstgericht compensatie-onderzoek tbv de Vreedzaammarkt-standhouders. Allemaal zaken die niets te maken hadden met de voorafgaande MOU-bespreking. Toen we een keer een opmerking maakten dat dit soort zaken erg vertragend werkten, werd ons fijntjes voorgehouden dat dit soort projecten in het buitenland altijd meer dan 10 jaar aan voorbereiding vergden. De teneur werd steeds duidelijker.

Terwijl na 2,5 jaar de door MONAC geconcipieerde draft-MOU nog geen enkele keer besproken was, kwam minister Nurmohamed vervolgens midden 2023 met een zelfgemaakte MOU die duidelijk ontsproten was aan een corruptieve mind setting: MONAC zou alle door haar geïnitieerde uitvoeringsovereenkomsten steeds eerst moeten afstemmen met OW, terwijl ingeval OW vanuit haar ministeriele taakstelling projecten wenst uit te voeren zij mocht volstaan met een mededeling aan MONAC.

Alle samenwerkingsdetails waren weggelaten. In tegenstelling tot wat je zou verwachten na de opmerkingen van minister Tsang: de woorden ESIA of UNESCO kwamen in die MOU zelfs niet voor! En dat terwijl in de MOU van MONAC zelfs een aparte paragraaf aan UNESCO was gewijd. De minister was er niet gelukkig mee dat we die MOU afwezen, zijn “standaardmodel” voor grote PPP-projecten.

We besloten een brief aan de President te richten, doch we kregen ook daar geen enkele reactie op. Het werd steeds duidelijker, maar toch haakten we niet af.

Kennelijk als gevolg van ons schrijven aan de President, belegde minister Nurmohamed in december ’23 alsnog een allereerste bespreking van onze MOU. Het was een onderonsje op het kantoor van de OW-minister waarbij geen enkele van de clusterministers (!) aanwezig was, doch alleen zijn eigen consultant en de heer Soebdhan van het Kabinet van de President. Er werden enkele merendeels cosmetische aanpassingen in de MOU naar voren gebracht. De minister kreeg enkele dagen daarna een nieuwe versie en gaf via z’n consultant door dat hij ermee akkoord was. Er kon ‘helaas’ niet getekend worden omdat OW nog geen advies van MinFin ontving! Minister Nurmohamed besloot 2 weken daarna (jan ‘24) het project weer terug te schuiven naar BIBIS.

Bijlage_bij.MONAC_bekendmaking_inzake_VHP_tegenwerking_rev-1_.pdf

UNITEDNEWS

Een 25-jarige verpleegster in Suriname heeft in de nacht van vrijdag op zaterdag aangifte gedaan van diefstal, bedreiging en mishandeling tegen haar 29-jarige ex-partner.

De politie kreeg rond 01.00 uur een melding binnen dat een man zijn ex-partner mishandelde. Bij aankomst troffen de wetsdienaren een grote menigte aan. Aangeefster J.C. verklaarde dat ze twaalf jaar een relatie had met de verdachte Z.E., met wie ze drie kinderen heeft. In juni besloot ze de relatie te beëindigen vanwege zijn agressieve gedrag.

Volgens de vrouw is ze herhaaldelijk slachtoffer geweest van mishandelingen. Zo werd ze op 5 maart dit jaar ernstig toegetakeld, waarbij haar

oog zwaar gezwollen raakte. Uit angst, en met het oog op haar kinderen, deed zij destijds geen aangifte.

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Op 2 augustus ontdekte de vrouw dat er 17.000 Surinaamse dollars uit haar woning verdwenen waren. Toen zij haar partner hierover confronteerde, gaf hij toe het geld te hebben meegenomen, met de belofte het terug te brengen. Dat gebeurde echter nooit. Op 15 augustus bleek bovendien een bedrag van 250 euro uit haar woning te zijn verdwenen.

Diezelfde avond drong de verdachte de woning binnen, waar hij zijn ex-partner

aanviel. J.C. verklaarde dat zij door hem werd gewurgd in aanwezigheid van haar zus. Ook zou de ex haar met een hamer hebben bedreigd en haar telefoon hebben afgepakt. Daarbij uitte hij ernstige bedreigingen.

Op aanwijzing van de aangeefster werd de verdachte door de politie ter plaatse aangehouden. Tijdens een korte ondervraging gaf hij toe dat hij het geld had weggenomen en de telefoon in de woning had verborgen.

De verdachte werd gearresteerd en overgebracht naar het politiebureau. Na afstemming met het Surinaamse Openbaar Ministerie is de verdachte in verzekering gesteld.