De Covid-pandemie, die vier jaar geleden uitbrak, heeft wereldwijd aanzienlijke gevolgen gehad, waaronder miljoenen doden. In de nasleep van deze wereldwijde crisis is er een opvallende verschuiving in het consumentengedrag opgetreden: de opkomst van bezorgdiensten als essentieel onderdeel van het dagelijks leven.

Tijdens de pandemie zagen veel bedrijven zich genoodzaakt creatief te denken om te overleven, vooral in de voedingsindustrie. Restaurants en winkels, ooit afhankelijk van fysiek bezoek, moesten snel schakelen naar bezorgdiensten. Deze innovatie bood niet alleen een economische reddingslijn voor bedrijven, maar voorzag ook in de dringende behoefte van consumenten die plotsklaps aan huis waren gebonden. Na de pandemie

zijn deze diensten uitgegroeid tot een integraal onderdeel van onze levensstijl.

Maar ondanks hun gemak zijn er risico’s aan verbonden. Er zijn weinig specifieke voorschriften voor deze bezorgdiensten, wat een gevoel van onveiligheid kan creëren. De bezorgers zijn zelden herkenbaar aan hun kleding of uitrusting, wat een bepaalde kwetsbaarheid voor de ontvanger kan betekenen. Stel je voor dat je een pakket ontvangt van een niet-geïdentificeerde persoon zonder uniform of badge; de onzekerheid van wie je deur nadert, kan zorgwekkend zijn.

Daarnaast zijn de bezorgdiensten op scooters berucht geworden om hun soms roekeloze rijgedrag. Het snel moeten leveren van bestellingen heeft geleid tot

gevaarlijke verkeerssituaties. Er zijn regelmatig meldingen van ongevallen waarbij bezorgscooters betrokken zijn. Bijvoorbeeld, in Paramaribo hebben tientallen botsingen geleid tot letsel vanwege haastige bezorgers die verkeersregels negeren.

Hoewel bezorgdiensten essentieel zijn geworden in onze moderne tijd, herinneren deze kwesties ons eraan dat er structurele verbeteringen nodig zijn. Het creëren van voorschriften en het bevorderen van veiligheidscultuur zijn stappen die nodig zijn om de voordelen van deze diensten te behouden zonder de bijkomende gevaren.

Het is weekend, maar dan nog kan je niets rustig doen, zegt een moeder van drie. Zij verkoopt aardvruchten, waaronder cassave, banaan en droge koekjes. Al haar drie kinderen zijn schoolgaand en zij moet er dus dagelijks voor zorgen dat zij vervoergeld hebben en brood. “Je weet vaak niet meer hoe je aan je centjes moet komen. Over de vader wil ik het niet hebben, dat maakt de situatie nog moeilijker, maar hoe moet iemand het overleven in zo een situatie?”

“Ik ben heel erg moe en weet helemaal niet meer wat ik moet doen”, zegt een andere ouder. “Mijn salaris is

nog niet gestort, maar ik weet dat ik bijna niets ga kunnen doen. Door het betalen van de vaste lasten en een schuld kan ik nu geen huur voor de maand betalen en weet ik ook niet hoe ik aan geld voor voeding ga komen. Ik zit met stress en een pijnlijk gevoel van hoe ik mijn taak als moeder verder moet voldoen. Ik ben nu gedwongen een hele andere weg te kiezen om uit te komen. Ik moet dan iets anders bij doen om aan geld te komen, maar iets starten betekent ook geld uitgeven. Wat moet ik doen, hoe moet ik nu verder?”, vraagt de burger zich af. “Er moet een verandering komen anders gaan de kinderen ook eronder lijden.”

De prijzen van goederen blijven stijgen, maar er is nog steeds geen verandering in gebracht, zegt Jong, vader van twee. “Ik dacht juist dat er een verandering zou komen gezien de naderende verkiezingen, maar de prijzen blijven in plaats van te zakken juist omhoog gaan. Ondanks dat ik werk en mijn vrouw ook werkzaam is, komt er geen eind aan de ellende. Je kan ook niet uitkomen en weet aan het eind ook niet hoe je verder moet uitkomen. Vluchten naar een ander land is een optie, maar is geen garantie, maar wat moet ik  doen”, vraagt Jong zich af. 

TM

Het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP) heeft met trots dertien verpleegkundigen gediplomeerd als de allereerste opgeleide professionals op de afdeling Spoedeisende Hulp (SEH). De diploma-uitreiking vond plaats vrijdag 25 oktober , in aanwezigheid van minister Amar Ramadhin van Volksgezondheid, die het belang van deze ontwikkeling onderstreepte.

De opleiding duurde 18 maanden en richtte zich op praktijkleren in een dynamische, hands-on omgeving. De SEH-verpleegkundigen kregen hierbij de kans om onder begeleiding van ervaren praktijkdocenten hun vaardigheden te ontwikkelen. De examens bestonden uit praktijkgerichte beoordelingen die integraal deel uitmaakten van hun proeve van bekwaamheid. Als onderdeel van hun eindexamenopdracht ontwikkelden de gediplomeerden ook innovatieve

verbeterplannen voor de SEH, gericht op het verhogen van efficiëntie en patiëntvriendelijkheid.

Lindy Liauw Kie Fa, medisch directrice van het AZP, noemde deze gebeurtenis een historisch moment voor de Surinaamse gezondheidszorg. Hoewel er eerder al ervaren verpleegkundigen op de SEH waren, zijn deze professionals nu officieel gekwalificeerd door hun diploma.

Minister Ramadhin sprak van een grote aanwinst voor de specialistische en urgentiezorg in Suriname. Hij benadrukte dat het hebben van gekwalificeerd personeel cruciaal is voor de kwaliteit van de zorg. De bewindsman verwees ook naar initiatieven voor financiële waardering van het personeel. 

Deze diplomering markeert niet alleen een stap vooruit voor de

individuele verpleegkundigen, maar ook voor de gehele gezondheidszorg in Suriname. Een tweede opleidingsgroep voor 2025 staat klaar, terwijl een derde groep voor 2026 reeds in de planning is.

Wereldwijd observeren we grote migratiestromen, waarbij velen hun thuisland verlaten op zoek naar betere kansen. In onze regio, ook in Suriname, merken we een toestroom van mensen, voornamelijk uit Haïti en Cuba. Deze beweging wekt de indruk dat deze landen leegstromen. Echter, dit beeld is niet geheel accuraat; ondanks de uittocht blijven deze landen bevolkt.

De situatie roept vragen op over de oorzaken van migratie en de impact ervan op zowel herkomst- als bestemmingslanden. Beleidsmakers worden uitgedaagd om humane en duurzame oplossingen te vinden voor de complexe problemen die deze migratiegolven veroorzaken.De overgrote meerderheid van de mensen in de wereld

-meer dan 96%- woont in het land waar ze geboren zijn. Slechts een kleine minderheid is internationale migrant.Internationale migranten zijn mensen die langer dan een jaar in een ander land dan waar ze geboren zijn wonen. In tegenstelling hiermee wonen autochtonen in het land waar ze geboren zijn.Sinds 1990 is het absolute aantal internationale migranten sterk gestegen, maar hun aandeel in de wereldbevolking is relatief onveranderd gebleven vanwege de bevolkingsgroei. Deze gegevens zijn afkomstig van het Department of Economic and Social Affairs (UN DESA) van de Verenigde Naties.

De 35-jarige Joel Roeplal, oprichter van “Just Keep Swimming Lifeguard Services,” kondigt officieel de registratie van zijn onderneming aan in het handelsregister van de Kamer van Koophandel en Fabrieken (KKF). Deze officiële registratie is een belangrijke stap richting de versterking van professionele waterveiligheid en reddingsdiensten in Suriname.

Bewustwording waterveiligheid 

Joel vertelt aan Dagblad Suriname dat zijn doel is om de bewustwording onder Surinamers te vergroten over de gevaren van water. “Het is belangrijk dat mensen voorzichtig zijn in en rondom water”, legt hij uit. “Deze stap heb ik gezet om de aandacht te vestigen over de gevaren die water met zich mee

kan brengen”, aldus Joel. 

Opleiding en ervaring 

In 2010 behaalde hij zijn lifeguard-diploma bij de Lifeguard Brigade Suriname en in 2015 voltooide hij zijn opleiding tot lifeguard-instructeur. Sinds 2018 werkt hij zelfstandig, waarbij hij samenwerkt met andere freelance lifeguards die eveneens gecertificeerd zijn door de brigade. Hij merkt op dat veel ouders vaak nonchalant zijn met hun kinderen in de buurt van water. “Dit merk ik al sinds ik als lifeguard werk”, zegt hij. Joel heeft ook plannen om deze bewustwording verder te stimuleren en moedigt iedereen aan om hem te volgen op sociale media voor meer updates.

Belang van getrainde lifeguards 

Op de

vraag of er meer getrainde lifeguards nodig zijn in Suriname, antwoordde hij dat Suriname voldoende water en recreatiegebieden heeft. “Het is van groot belang dat er goed getrainde lifeguards aanwezig zijn om mensen te begeleiden, vooral als ze in moeilijkheden komen tijdens hun recreatie”, geeft hij aan.

Zijn team is momenteel niet zo groot. “Ik heb tot nu toe ongeveer 15 mensen op wie ik kan rekenen”, zegt hij. Daarom zal hij opleidingen verzorgen om nieuwe lifeguards te werven. Hij benadrukt dat het verschil in de effectiviteit van lifeguards voornamelijk ligt in de kwaliteit van de training die zij ontvangen. “Hoewel er in het verleden genoeg lifeguards zijn opgeleid, zijn velen inmiddels ouder geworden. Daarom moeten we continu investeren in de verjonging van ons team. Zo zetten we het goede werk voort,” voegt hij eraan toe.

Inspiratie 

Hij vertelt waarom hij het lifeguard-services bedrijf is begonnen: “Ik ben in 2015 voorzitter geworden van de vereniging waar ik eerder bij zat. Dat was een moeilijke periode vanwege de financiële situatie in het land, en ik voelde dat ik mijn plafond had bereikt. De drang om mijn ‘eigen baas’ te zijn werd steeds groter, dus na mijn termijn als voorzitter in 2018 besloot ik de stap te zetten om mijn eigen onderneming te starten.”

Passie voor zwemmen 

Van jongs af aan was hij altijd een goede zwemmer; zijn moeder, Gerda Tjien Fooh, had hem vroeg op zwemles gezet. Hij had altijd al een liefde voor de natuur en was actief bij de Wildlife Rangers Club Suriname. “Tijdens een van onze trips raakte een medekampganger in problemen in de Suriname Rivier, vlakbij de Ferulasi Sula. Ik was toevallig al in het water en besloot hem te helpen. Ik raakte zelf ook in problemen, maar met de hulp van God slaagde ik erin om hem te redden.”

Twee weken later ontmoette hij de Lifeguard Brigade op een informatiebeurs en zei tegen de dame daar: “Jullie heb ik nodig in mijn leven!” Zo werd hij in 2010 lifeguard. “Als je eenmaal het werk doet, begrijp je het nut van een lifeguard: die geen oppas is, maar een helper in tijden van nood”, benadrukt hij. 

Missie 

Just Keep Swimming Lifeguard Services staat voor het vergroten van de bewustwording binnen de Surinaamse gemeenschap, met een bijzondere focus op waterveiligheid. “Ons doel is niet alleen om goed getrainde lifeguards voort te brengen, maar ook om het waardevolle werk in deze sector voort te zetten. Natuurlijk is het ook prettig om een klein extraatje te verdienen”, zegt Joel. 

Aanbod diensten

Als men op zoek is naar lifeguards voor hun evenement, zwemfeestje, boottocht of een tour in het binnenland, dan zijn ze bij hen aan het juiste adres om de veiligheid van hun activiteiten te waarborgen.

SD

De eerste stap, het onthullen van het naambord van Suriname Dairy Group. (Foto: MinLVV)

"Van gras tot glas" met deze slogan heeft minister Parmanand Sewdien van Landbouw, Veeteelt en Visserij vrijdag het startsein gegeven voor de opzet van een melkvee- en melkverwerkingsbedrijf te Saramacca. Hij deed dat samen met districtscommissaris (dc) Sherin Bansi-Durga en Klaas Struiksma van Suriname Dairy Group N.V.

Ook zullen kleine agrariërs hun agrarische projecten in kavels van circa 5 hectaren kunnen doen onder vertegenwoordiging van de "Coöperatie van tuinders Vankweg Saramacca UA"."Willen wij de achteruitgang van de tuinbouwsector en veehouderij in het land een halt toeroepen, dan moeten wij tot daden overgaan om de sector te moderniseren en te faciliteren," stelde de dc. "Ik sta over zulks altijd op een lijn met de LVV-minister. Ze verwees daarbij naar het modern trainingscentrum voor agrariërs met de faciliteiten van een laboratorium, kassen en proefvelden onder de naam "Suriname Agricultural Technical Cooperation Centre" te Tijgerkreek. Volgens Bansi-Durga werpt het centrum al vruchten af.  Ook te Oryza in Uitkijkpolder, is het wachten voor de uitvoering van een 'onderzoek en trainingscentrum voor melkveehouderij en model melkveebedrijf' waarvan het startsein in maart is gegeven. Klaas Struiksma van Suriname Dairy Group N.V. vertelt dat zij als bedrijf in het buitenland melkveebedrijven ontwikkelen. "Suriname heeft ook potentie en willen wij daarom starten met zeker 700 vee voor de productie van melk, yoghurt en kaas." Volgens hem krijgt de lokale bevolking werkgelegenheid en willen zij hun kennis delen met de Surinaamse veehouders.In elk geval zijn de naamborden van de projecten onthuld. "Het is de taak van de regering om de mogelijkheden te creëren en te faciliteren. Samen hebben we met elk van ons werkgebied zaken op orde gesteld. Wij hebben als regering grond dat geschikt is voor dit melkveebedrijf en kleine agrariërs in cultuur gebracht voor bedrijfsvoering," vertelde Sewdien. "En nu staan we hier aan het begin van de eerste succesvolle stappen voor de veesector in het district Saramacca."

Er is weer een schedel aangetroffen in de omgeving van de Snijbonen- en Amsoistraat te Charlesburg. Dit is de derde keer in korte tijd dat er een schedel is gedeponeerd in de omgeving. De vorige had een brief, waarvan de tekst niet is bekendgemaakt.

Politiewoordvoerder Milton Kensmill om een reactie gevraagd, zegt aan Starnieuws dat er geen verdere informatie is

over de afkomst van de schedel.

Er kan ook nog niet worden vastgesteld of er een verband is tussen de drie schedels en de vermissing van  Anupkumar Moti (55), die aan de Snijbonenstraat woont. Hij wordt vanaf 8 augustus vermist.

Komende week vieren hindoes over de hele wereld het Divali feest. In verband hiermee was er afgelopen week de jaarlijkse Divali-optocht van de Algemene Hindoe Basisschool in Den Haag.

De hoofdattractie van de optocht was een prachtig versierde koets in sprookjesachtige stijl, getrokken door twee imposante zwarte paarden. In de koets zat een leerling verkleed als Lakshmi Mata, de hindoeïstische godin van welvaart en voorspoed, die het thema van Divali symboliseerde.

Langs de route verspreidden fakkels en feestverlichting een magische gloed, terwijl deelnemers door de straten van Den Haag trokken.

Bij het Hobbemaplein werd een korte ceremonie gehouden, waarbij traditionele dhol-drummers en Divali-leuzen

het publiek vermaakten. Na de optocht zette het programma zich voort in de schoolzaal, waar leerlingen een sprankelende show opvoerden met zang, dans, toneel en een kleurrijke modeshow. Muziekartiesten uit Suriname zorgden voor een feestelijke sfeer, en de aanwezigen genoten van een warme, vegetarische maaltijd.

Eerder op de dag vond op de school een hawan-ceremonie plaats, waarbij werd gebeden voor kennis, wijsheid en voorspoed voor de leerlingen, het personeel en de inwoners van Den Haag.

De festiviteiten vonden een week eerder plaats vanwege de herfstvakantie, wat zorgde voor een grotere opkomst dan ooit tevoren. Ruim 200 deelnemers, waaronder leerlingen, ouders, buurtbewoners en

familieleden, namen deel aan de feestelijke processie.

Divali zal op donderdag 31 oktober thuis verder worden gevierd, waarbij de spirituele betekenis van de feestdag nauw samenhangt met de stand van de maan.

Het Europees Parlement reikte donderdag de jaarlijkse Sacharovprijs voor de vrijheid van gedachte uit aan de Venezolaanse oppositieleiders Maria Corina Machado en Edmundo Gonzalez voor “het vertegenwoordigen van het volk van Venezuela dat strijdt voor het herstel van vrijheid en democratie.”

Venezuela hield in juli presidentsverkiezingen, waarbij de oppositie stemcijfers publiceerde waaruit volgens haar blijkt dat Gonzalez een klinkende overwinning heeft behaald. Maar de Nationale Kiesraad riep de zittende Nicolas Maduro uit tot winnaar en Gonzalez – die wordt gezocht door de Venezolaanse autoriteiten – vluchtte naar Spanje.

“Edmundo en Maria zijn blijven vechten voor een vrije, eerlijke en vreedzame

machtsoverdracht en hebben onverschrokken de waarden hoog gehouden die miljoenen Venezolanen en dit parlement zo dierbaar achten: rechtvaardigheid, democratie en de rechtsstaat”, zei voorzitter van het Europees Parlement Roberta Metsola.

“Ik voel me vereerd om vandaag wakker te worden met dit nieuws”, zei Machado in een bericht op X, waarin ze Gonzalez en het Venezolaanse volk bedankte. “We zijn ontembaar en onbuigzaam tot het einde, en we zullen onvermoeibaar vechten voor die waarden.” “De strijd is nog niet voorbij,” zei Gonzalez. “We zullen onze belofte nakomen om onze doelen te bereiken tot het einde.”

De Sacharovprijs werd in 1988 gelanceerd en

wordt toegekend aan personen en organisaties die mensenrechten en democratie verdedigen.

Koning Charles heeft het “pijnlijke” slavernijverleden van het Verenigd Koninkrijk erkend tijdens een toespraak op het eiland Samoa. Maar de Britse koning bood geen excuses aan. “Niemand van ons kan het verleden veranderen, maar we kunnen er wel lessen uit trekken.”

De koning hield zijn toespraak tijdens een bijeenkomst van regeringsleiders van het Gemenebest, de 56 onafhankelijke staten die de Britse koning als symbolisch staatshoofd hebben.

“Als ik naar mensen in het Gemenebest luister, begrijp ik dat de pijnlijkste aspecten van ons verleden nog steeds doorklinken”, zei hij. “Het is daarom van vitaal belang dat we onze geschiedenis begrijpen, zodat

we ons kunnen laten leiden bij het maken van de juiste keuzes in de toekomst.”

De koning zei ook dat men “de juiste manieren en de juiste taal” moet vinden om ongelijkheid te bestrijden.

“Laten we, terwijl we om ons heen de vele zeer zorgwekkende uitdagingen zien, binnen onze Gemenebest-familie kiezen voor de taal van samenhorigheid en respect. Laten we de taal van verdeeldheid verwerpen.”

Volgens de Britse krant The Guardian hoopten sommige leiders van het Gemenebest op een officieel excuus van de koning. Enkele van hen willen financiële compensatie voor het slavernijverleden.