FSA verwijt LVV gebrek aan daadkracht bij aanpak pesticiden in groenten
| starnieuws | Door: Redactie
De Federatie van Surinaamse Agrariërs (FSA) vindt dat het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) zich te veel verschuilt achter verouderde wetgeving, ontbrekende bevoegdheden en beperkte laboratoriumcapaciteit bij de aanpak van pesticidenresiduen in groenten. Naar aanleiding van Europese meldingen over mogelijk uit Suriname afkomstige groenten eist de organisatie concrete maatregelen om zowel consumenten als de landbouwexport te beschermen. De FSA wil onder meer weten wat er is gebeurd met de controlesystemen die na een Europese audit in 2019 zijn opgezet. Ook
De FSA zegt met grote bezorgdheid kennisgenomen te hebben van de verklaringen van de waarnemend onderdirecteur Agri Health van het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) over Europese meldingen van pesticidenresiduen in groenten die mogelijk uit Suriname afkomstig zijn. Wat opvalt, is de opsomming van alles wat LVV naar eigen zeggen niet kan: de wetgeving is verouderd, bevoegdheden ontbreken, het laboratorium is niet operationeel en een officiële melding uit Nederland zou niet zijn ontvangen.
De FSA erkent dat er beperkingen zijn. Maar de samenleving heeft recht op een antwoord op een andere vraag: wat doet LVV wél met de middelen, kennis en systemen die er al zijn?
Wat is er gebeurd met de systemen van 2019?
Na de audit van de Europese Commissie (DG SANTE) in 2019 werden
Zeven jaar later werkt LVV opnieuw aan een traceersysteem. Waarom wordt niet voortgebouwd op wat al is gerealiseerd?
Vanuit het door de EU gefinancierde SAMAP-project zijn eerder onderzoeken en investeringen gedaan op het gebied van pesticidenresiduen. Ook zijn analyses uitgevoerd via bestaande laboratoriumvoorzieningen, waaronder het VKI. Nog in 2025 ontving het BOG-laboratorium via SAMAP middelen voor residuonderzoek. Een eigen laboratorium is belangrijk, maar de bescherming van onze bevolking kan toch niet wachten tot 2027?
Wie beschermt de Surinaamse consument?
Als partijen in Europa worden afgekeurd, wat betekent dat voor dezelfde groenten op onze eigen markten? Wie controleert deze producten? Worden risicovolle partijen opgespoord en zo nodig uit
De Europese Unie publiceert grensafkeuringen in het publiek toegankelijke Rapid Alert System for Food and Feed (RASFF), inclusief het land van herkomst. Waarom wacht LVV dan op een rechtstreekse melding, terwijl de herkomst van de afgekeurde partijen zelf kan worden nagegaan? Wie volgt deze meldingen namens Suriname? Worden betrokken exporteurs en producenten geïdentificeerd?
Landbouwers begeleiden, niet alleen aanspreken
LVV wijst terecht op de verantwoordelijkheid van landbouwers. Maar een aanzienlijk deel van onze landbouwers heeft beperkte toegang tot technische informatie en sommigen hebben te maken met laaggeletterdheid en taalbarrières. Eenmalige trainingen volstaan dan niet. Permanente landbouwvoorlichting, praktische begeleiding, monitoring en controle zijn kerntaken van het ministerie.
De FSA steunt modernisering van de Bestrijdingsmiddelenwet van 1972, maar vraagt LVV duidelijk te maken welke maatregelen momenteel wettelijk onmogelijk zijn en welke
Wat de FSA nu verwacht
Herhaalde Europese meldingen kunnen leiden tot verscherpte controles, hogere kosten en handelsbeperkingen. Die treffen ook landbouwers en exporteurs die wel volgens de voorschriften produceren.
De FSA vraagt de leiding van LVV daarom om openheid te geven over:
● De status van de systemen uit 2019 en de resultaten van eerdere residuonderzoeken;
● De benutting van bestaande laboratoriumcapaciteit in Suriname;
● Wie de Europese meldingen namens Suriname volgt en hoe deze worden opgevolgd;
● De maatregelen ter bescherming van de binnenlandse
● Een concreet, tijdgebonden actieplan voor preventie en permanente begeleiding van landbouwers;
● Benoemingen van ‘friends & family’ op cruciale posities die de belangen van Suriname schaden.
De FSA is bereid hieraan actief bij te dragen. Maar samenwerking vereist transparantie en daadkracht. Voedselveiligheid begint niet bij een afkeuring in Europa. Zij begint op onze landbouwbedrijven, op onze markten en bij een ministerie dat zijn verantwoordelijkheid neemt en zich niet verschuilt achter ‘verzonnen excuses’.
vraagt zij aandacht voor het uitblijven van samenwerking tussen betrokken ministeries en mogelijke politieke benoemingen op cruciale posities.
De FSA zegt met grote bezorgdheid kennisgenomen te hebben van de verklaringen van de waarnemend onderdirecteur Agri Health van het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) over Europese meldingen van pesticidenresiduen in groenten die mogelijk uit Suriname afkomstig zijn. Wat opvalt, is de opsomming van alles wat LVV naar eigen zeggen niet kan: de wetgeving is verouderd, bevoegdheden ontbreken, het laboratorium is niet operationeel en een officiële melding uit Nederland zou niet zijn ontvangen.
De FSA erkent dat er beperkingen zijn. Maar de samenleving heeft recht op een antwoord op een andere vraag: wat doet LVV wél met de middelen, kennis en systemen die er al zijn?
Wat is er gebeurd met de systemen van 2019?
Na de audit van de Europese Commissie (DG SANTE) in 2019 werden
maatregelen getroffen voor registratie en traceerbaarheid van landbouwproducten, inspecties, verplichte trainingen van landbouwers en samenwerking tussen overheid en exporteurs. De FSA en haar lidorganisatie, de Vereniging van Exporteurs van Agrarische Producten in Suriname (VEAPS), waren destijds zelf betrokken bij het overleg.
Zeven jaar later werkt LVV opnieuw aan een traceersysteem. Waarom wordt niet voortgebouwd op wat al is gerealiseerd?
Vanuit het door de EU gefinancierde SAMAP-project zijn eerder onderzoeken en investeringen gedaan op het gebied van pesticidenresiduen. Ook zijn analyses uitgevoerd via bestaande laboratoriumvoorzieningen, waaronder het VKI. Nog in 2025 ontving het BOG-laboratorium via SAMAP middelen voor residuonderzoek. Een eigen laboratorium is belangrijk, maar de bescherming van onze bevolking kan toch niet wachten tot 2027?
Wie beschermt de Surinaamse consument?
Als partijen in Europa worden afgekeurd, wat betekent dat voor dezelfde groenten op onze eigen markten? Wie controleert deze producten? Worden risicovolle partijen opgespoord en zo nodig uit
de handel gehaald? De gezondheid van de Surinaamse consument is niet minder waard dan die van de Europese consument.
De Europese Unie publiceert grensafkeuringen in het publiek toegankelijke Rapid Alert System for Food and Feed (RASFF), inclusief het land van herkomst. Waarom wacht LVV dan op een rechtstreekse melding, terwijl de herkomst van de afgekeurde partijen zelf kan worden nagegaan? Wie volgt deze meldingen namens Suriname? Worden betrokken exporteurs en producenten geïdentificeerd?
Landbouwers begeleiden, niet alleen aanspreken
LVV wijst terecht op de verantwoordelijkheid van landbouwers. Maar een aanzienlijk deel van onze landbouwers heeft beperkte toegang tot technische informatie en sommigen hebben te maken met laaggeletterdheid en taalbarrières. Eenmalige trainingen volstaan dan niet. Permanente landbouwvoorlichting, praktische begeleiding, monitoring en controle zijn kerntaken van het ministerie.
De FSA steunt modernisering van de Bestrijdingsmiddelenwet van 1972, maar vraagt LVV duidelijk te maken welke maatregelen momenteel wettelijk onmogelijk zijn en welke
binnen de bestaande kaders wel kunnen worden uitgevoerd. Bovendien beschikt Suriname sinds 2020 over de Wet NIVS, het wettelijk kader voor een nationaal voedselveiligheidssysteem. Die wet voorziet in een overlegorgaan van de ministers van LVV, Volksgezondheid en EZOTI, maar dat is nog nooit bijeengekomen. Dat LVV voor de inbeslagname van illegale middelen afhankelijk was van EZOTI, laat zien hoe hard die samenwerking nodig is.
Wat de FSA nu verwacht
Herhaalde Europese meldingen kunnen leiden tot verscherpte controles, hogere kosten en handelsbeperkingen. Die treffen ook landbouwers en exporteurs die wel volgens de voorschriften produceren.
De FSA vraagt de leiding van LVV daarom om openheid te geven over:
● De status van de systemen uit 2019 en de resultaten van eerdere residuonderzoeken;
● De benutting van bestaande laboratoriumcapaciteit in Suriname;
● Wie de Europese meldingen namens Suriname volgt en hoe deze worden opgevolgd;
● De maatregelen ter bescherming van de binnenlandse
consument;
● Een concreet, tijdgebonden actieplan voor preventie en permanente begeleiding van landbouwers;
● Benoemingen van ‘friends & family’ op cruciale posities die de belangen van Suriname schaden.
De FSA is bereid hieraan actief bij te dragen. Maar samenwerking vereist transparantie en daadkracht. Voedselveiligheid begint niet bij een afkeuring in Europa. Zij begint op onze landbouwbedrijven, op onze markten en bij een ministerie dat zijn verantwoordelijkheid neemt en zich niet verschuilt achter ‘verzonnen excuses’.
| starnieuws | Door: Redactie
