SANTOKHI STELDE VEEL MEER COMMISSIES IN DAN GEDACHT
| united news | Door: Redactie
Foto: voormalig president Chandrikapersad Santokhi.| Auteur: Armand Snijders.
President Jennifer Geerlings-Simons onthulde in haar eerste jaarrede, een maand geleden, dat haar voorganger Chandrikapersad Santokhi tijdens zijn regeerperiode meer dan 380 commissies en werkgroepen heeft ingesteld.
Dat aantal ligt ruim drie keer zo hoog als eerder werd aangenomen.
Kort voor de verkiezingen van 25 mei hadden verschillende media, na uitvoerig onderzoek, becijferd dat Santokhi ongeveer 120 commissies en werkgroepen had opgericht – gemiddeld twee per maand. Dat was al aanzienlijk meer dan zijn voorgangers, die doorgaans slechts enkele tientallen van dergelijke organen instelden.
Santokhi hechtte groot belang aan werkstructuren die hij persoonlijk kon aansturen. Omdat
Er bestonden echter al langer vermoedens dat het werkelijke aantal commissies veel hoger lag, maar Santokhi’s kabinet weigerde daar openheid over te geven.
Ook de Communicatie Dienst Suriname (CDS) zweeg; zij publiceerde slechts informatie over commissies waarvoor het staatshoofd zelf toestemming gaf om naar buiten te treden.
Uit recente gegevens blijkt nu dat slechts een derde van de ingestelde commissies officieel werd aangekondigd. De rest werd in stilte opgericht
President Geerlings-Simons liet in haar jaarrede weten dat wordt onderzocht of sommige van deze commissies zijn misbruikt voor patronage of corruptie. “Dit is geen manier om een land te besturen,” verklaarde ze. “Wij troffen een overheid aan die door een wildgroei aan commissies en raden versnipperd en verzwakt was.”
Als Geerlings-Simons werkelijk transparantie nastreeft, zal zij de volledige lijst met commissies en hun leden openbaar moeten maken. Alleen zo kan de samenleving nagaan wie er mogelijk van hebben geprofiteerd en wat de commissies daadwerkelijk hebben gepresteerd. In de samenleving doen intussen hardnekkige geruchten de ronde over invloedrijke namen die uit de ‘commissieruif’ zouden hebben meegegeten – ook uit de mediawereld. Dat laatste kan de onafhankelijkheid van betrokken journalisten ernstig ondermijnen, zeker als zij op verzoek van Santokhi zitting hebben genomen in geheim ingestelde commissies.
Het is op zichzelf niet ongebruikelijk dat een president commissies en werkgroepen in het leven roept om complexe beleidsvraagstukken op te lossen. Dat is zelfs wenselijk, zolang de leden beschikken over de juiste expertise. Maar in het geval van Santokhi lijkt dat lang niet altijd zo te zijn geweest. Veel van de benoemingen zouden zijn ingegeven door politieke loyaliteit of persoonlijke banden. Mocht dat niet kloppen, dan rust op de oud-president de plicht om uit te leggen waarvoor al die 380 commissies precies dienden, waarom de betreffende leden zijn gekozen en wat hun werk heeft opgeleverd.
President Geerlings-Simons stelt op haar beurt eveneens externe adviesgroepen samen om de grote problemen van het land aan te pakken. Opvallend is echter dat zij bewust afstand neemt van de termen die Santokhi gebruikte. Zo is voor het grondenrechtenvraagstuk een “speciale groep van adviseurs” aangesteld, terwijl voor de versterking van de toerismesector “een speciale werkgroep” wordt samengesteld – zonder de beladen woorden ‘commissie’ of ‘stuurgroep’ te gebruiken.
De huidige regering lijkt dus huiverig om in dezelfde val te lopen als haar voorganger. Toch zal moeten blijken of deze nieuwe werkstructuren wél resultaat opleveren, of dat de geschiedenis zich herhaalt onder een andere naam.
UNITEDNEWS|ANALYSE
| united news | Door: Redactie
