Vandaag is ex-minister van Landbouw, Veeteelt & Visserij (LVV) Prahalad Sewdien gehoord door de politie. Het ongeveer 3 uur durend verhoor is afgenomen door de afdeling Recherche. Bronnen melden aan ABC dat de politie al langer dan een maand pogingen ondernam om de ex-bewindsman te bereiken voor een oproep; hij bleef echter onbereikbaar en werd ook niet thuis aangetroffen.

Sewdien moest zich aanmelden voor het onderzoek naar onregelmatigheden op het ministerie LVV. De zaak draait om bijna 50 items waarvoor het ministerie aangifte deed van verdwijning. Boten, graafmachines, taludmaaiers, tractoren en ander zwaar materieel, ter waarde van ongeveer SRD 18

miljoen, zijn zoek. Nadat de zaak aan het rollen kwam zijn 5 boten teruggevonden die China aan Suriname had geschonken; de zogenoemde China-Aid boten. Ook een graafmachine is terecht. Via zijn partij – de VHP – deed Sewdien eerder een verklaring de deur uitgaan, waarin hij de vinger wees naar een transportbedrijf inzake de boten.

In deze zelfde zaak zijn vorige maand de voormalig onderdirecteur Landbouw Middelen, Jason Bakker en directeur Anand Ramkisoensing van Lanbouwkundig Onderzoek, Afzet en Verwerking reeds gehoord door de politie. Alle personen zijn tot nu toe als getuige gehoord. Er zijn nog geen aanhoudingen verricht in deze

spraakmakende zaak.

Foto: advocaat en accountant Christopher Ram. | Bron: Kaieteur News

De prominente advocaat en accountant Christopher Ram beschuldigt ExxonMobil Guyana Limited (EMGL) van misleiding en “de meest brutale boekhoudfictie in de geschiedenis van het land”.

Volgens hem probeert het oliebedrijf, samen met zijn co-venturers, haar werkelijke financiële positie in Guyana te verhullen met onjuiste verklaringen over belastingen, kostenrecuperatie en boekhoudpraktijken.

In zijn wekelijkse column in Stabroek News schrijft Ram dat EMGL bewust onwaarheden verspreidt om de publieke opinie te sussen. Hij richt zijn pijlen op een recente verklaring van EMGL-directeur Alistair Routledge, die stelde dat het bedrijf in de belastingjaren 2023 en 2024

geen Guyanese belastingkredieten heeft aangevraagd omdat er nog geen winst zou zijn gemaakt. “Een oneerbare stelling en belediging aan de intelligentie van elke Guyanees,” noemt Ram dat.

Volgens hem houdt het bedrijf zich bezig met “boekhoudkundige illusies”, waarbij “nep-inkomsten” en “nep-belastingen” worden geregistreerd om de boeken in balans te doen lijken.

Ram stelt dat ExxonMobil via de zogenoemde kostenrecuperatiepraktijk exorbitante bedragen opvoert die het aandeel van Guyana in de olie-inkomsten uithollen. In de pre-contractkosten (tot 2015) zou het bedrijf US$ 460,2 miljoen hebben opgevoerd, terwijl uit financiële stukken slechts US$ 368 miljoen aan kosten blijkt. “Als dat geen fraude is, wat dan

wel?” vraagt hij zich af.

Ook hekelt Ram het gebrek aan transparantie over de belastingbetalingen. Volgens de productieovereenkomst betaalt de Guyanese overheid belastingen namens ExxonMobil, maar tot dusver is niet duidelijk waar die bedragen zijn verantwoord.

Daarnaast verwijt hij EMGL dat het bedrijf zijn financiële verslagen niet conform de internationale IFRS-standaard openlegt. Details over kostenrecuperatie en winstverdeling zouden bewust buiten beeld worden gehouden.

Vicepresident Bharrat Jagdeo bestempelde Ram’s aantijgingen als “wilde speculatie”. Hij benadrukte dat Guyana “elke cent” aan royalty’s ontvangt die contractueel is vastgelegd — twee procent van de olieopbrengst — en verwierp Ram’s berekeningen als onjuist.

Toch zijn de implicaties aanzienlijk. Als Ram gelijk heeft, zou Guyana miljarden dollars kunnen mislopen door te hoge kostenclaims en gebrekkige controle op boekhoudpraktijken. De olie-inkomsten vormen immers de ruggengraat van de financiering van infrastructuur, onderwijs en sociale ontwikkeling in het land.

Ram dringt aan op een onafhankelijke financiële audit van alle kostenclaims, belastingbetalingen en boekhoudpraktijken van ExxonMobil en haar partners in het Stabroekblok. Zonder volledige openheid, waarschuwt hij, blijft het vertrouwen in de oliesector ernstig ondermijnd.

“Het is tijd dat niet alleen het grote oliebedrijf verantwoording aflegt,” zegt Ram, “maar ook de staat haar plicht vervult en de cijfers openbaar maakt.”

De vraag blijft nu: durft de regering door te pakken, of blijft de waarheid over Guyana’s oliegoud achter dikke boekhoudmuren verborgen?

UNITEDNEWS|REGIO

 

De Kustwacht Suriname heeft de zoektocht naar de vier vissers die sinds zaterdagavond 18 oktober vermist zijn, voorlopig opgeschort. De mannen verdwenen nadat hun vissersboot voor de kust zonk ter hoogte van Lareco.

Na twee dagen van intensieve zoekacties, zowel vanuit de lucht als op zee, is besloten de operatie tijdelijk te beëindigen. Aan de zoektocht namen onder meer de Marine van het Nationaal Leger, Omni Helicopters – in samenwerking met Chevron en ExxonMobil – en de Kustwacht van Guyana deel. Ondanks deze gezamenlijke inspanningen zijn er tot nu toe geen overlevenden of lichamen gevonden.

De melding van het incident bereikte de

Kustwacht pas op maandag 20 oktober, ongeveer 34 uur nadat het vaartuig vermoedelijk was gezonken. Door de late kennisgeving en onnauwkeurige locatiegegevens was het moeilijk om het juiste zoekgebied te bepalen. Op basis van berekeningen van stromingen en windrichting wordt aangenomen dat de vissers mogelijk tot 168 kilometer westwaarts zijn afgedreven, mogelijk richting de wateren van Guyana.

De Kustwacht heeft de actieve zoekactie voorlopig beëindigd en de status van de vissers officieel gewijzigd naar “vermist”. Mocht er op een later moment alsnog een lichaam worden aangetroffen, dan zal onmiddellijk worden overgegaan tot berging en identificatie.

De Guyanese minister van Landbouw, Zulfikar Mustapha,

verklaarde tegenover verslaggevers tijdens een bijeenkomst in Regio Vijf dat de regering zeer bezorgd is over de situatie.

“Wij maken ons grote zorgen, want doorgaans, wanneer onze vissers met dit soort problemen te maken krijgen, werken wij samen met onze Kustwacht en andere instanties om hen op te sporen. In dit geval vond het incident echter plaats in Surinaamse wateren,” legde hij uit.

De minister gaf aan dat hij nadere informatie afwacht van de Guyanese ambassadeur in Suriname over het voorval.

Volgens berichten vertrokken de vier vissers enkele dagen geleden voor hun gebruikelijke vistrip in Surinaamse wateren. Tijdens de tocht begon er water het vaartuig binnen te stromen, waarna de boot uiteindelijk zonk.

Minister Mustapha sprak de hoop uit dat het zoekteam de vermiste vissers levend zal terugvinden en hen veilig aan land kan brengen.

UNITEDNEWS

Gerelateerd aan: Intensieve-zoektocht-gaande-naar-vermiste-bemanning-gezonken-vissersboot

De grasbrand die woensdagochtend ontstond bij de oude vuilstortplaats aan de Charlesburgweg in Suriname, is uitgegroeid tot een forse rook- en vuurontwikkeling. De brandweer kwam aanvankelijk niet in actie, bevestigt woordvoerder Olton Pinas.Volgens Pinas ontving het korps wel een melding, maar werd besloten niet uit te rukken vanwege een lopende actiemaatregel.

“Er is besloten geen uitruk te doen voor grasbranden, omdat de brandweer kampt met een ernstig tekort aan materieel. Sommige collega’s beschikken niet eens over adequate schoenen en bluskleding,” aldus Pinas.

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Door het uitblijven van inzet

laaide het vuur op en kregen omwonenden te maken met hevige rook en mogelijke gezondheidsrisico’s. De officier van dienst van het Korps Brandweer Suriname schakelde de bondsvoorzitter in; die gaf uiteindelijk dispensatie om het vuur alsnog te bestrijden.

Pinas benadrukt dat de maatregel inhoudt dat de brandweer momenteel geen water levert aan overheidsinstanties. “Alleen in noodgevallen, zoals bij kinder- en bejaardentehuizen, maken we een uitzondering. Voor deze situatie hebben we toestemming gekregen om te blussen.”

Hij meldt verder dat post Lelydorp al vier weken zonder blusvoertuig zit, wat het werk bemoeilijkt.

Ter plaatse zette de brandweer een dompelpomp in om de watertoevoer te

garanderen en werd een graafmachine ingezet om het terrein open te breken. Het werk moest tijdelijk worden stilgelegd nadat de machinist door een slang werd gebeten en met spoed naar de Spoedeisende Hulp is gebracht.

Pinas verwacht dat het nog circa twee dagen kan duren voordat de brand volledig is geblust. Intussen kampen bewoners met giftige rook, waardoor de situatie in Charlesburg zorgwekkend blijft.

Op deze afbeelding van de A

foto: Cassava witches’ broom disease (CWBD).

De Surinaamse cassavesector staat voor een serieuze uitdaging.

Het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) waarschuwt voor de opmars van een plantenziekte die in de regio al grote schade heeft aangericht: de Cassava witches’ broom disease (CWBD), in het Nederlands bekend als de heksenbezemziekte. De ziekte bedreigt de opbrengst en kwaliteit van cassave, een gewas dat voor duizenden Surinaamse gezinnen van levensbelang is.

Cassave vormt al generaties lang het fundament van de voedselzekerheid in Suriname. Het gewas is niet alleen een belangrijke inkomstenbron, maar ook het basisvoedsel voor vele huishoudens, met name in het binnenland. LVV

benadrukt daarom dat bescherming van de cassave een gedeelde verantwoordelijkheid is van overheid, boeren en gemeenschap.

Volgens het ministerie is in buurlanden een toename van CWBD vastgesteld, en er zijn inmiddels ook in Suriname gevallen gesignaleerd die mogelijk wijzen op besmetting. Een officiële bevestiging ontbreekt nog, maar de signalen zijn voldoende om waakzaam te zijn.

“Het is niet nodig om in paniek te raken, maar gezamenlijke waakzaamheid en snelle actie zijn cruciaal,” stelt LVV in een verklaring.

CWBD is een plantenziekte die de groei van cassave ernstig verstoort. Aangetaste planten vertonen dichte trossen van zwakke scheuten — de zogenaamde ‘heksenbezems’. Nog zorgwekkender is

de aantasting van de wortelknollen, die dun, taai en houtig worden. Dat leidt tot forse dalingen in opbrengst en kwaliteit.

De verspreiding van de ziekte vindt vooral plaats via besmet plantmateriaal (stekken), maar mogelijk ook via insecten. LVV roept daarom alle cassaveverbouwers op om alleen gezond plantmateriaal te gebruiken, hun velden regelmatig te inspecteren en verdachte planten onmiddellijk te melden bij het dichtstbijzijnde LVV-kantoor.

Om beter zicht te krijgen op de mogelijke verspreiding van CWBD is LVV samen met het ministerie van Regionale Ontwikkeling en Sport (ROS) en het Centrum voor Landbouwkundig Onderzoek in Suriname (CELOS) gestart met een landelijke inventarisatie. Boeren worden dringend verzocht om deel te nemen aan dit onderzoek, dat cruciale informatie moet opleveren om preventieve maatregelen te versterken.

Cassave is voor Suriname veel meer dan een landbouwproduct. Het gewas is diep verweven met de cultuur en vormt een stabiele voedselbron, vooral in afgelegen dorpen waar alternatieven schaars zijn. De mogelijke aantasting door CWBD zou directe gevolgen hebben voor de voedselvoorziening en inkomenszekerheid van boerenfamilies.

Deskundigen wijzen erop dat vroege detectie en zorgvuldige voorlichting essentieel zijn om een uitbraak te voorkomen. In landen als Brazilië en Colombia leidde de ziekte tot forse verliezen, maar met snelle actie kan Suriname dat scenario vermijden.

“Cassave is deel van onze identiteit,” aldus een LVV-woordvoerder. “Het behoud van dit gewas is van nationaal belang.”

UNITEDNEWS

 

Foto: procureur-generaal en minister van Justitie van Guyana, Anil Nandlall.” is grammaticaal correct en journalistiek volledig aanvaardbaar.

De procureur-generaal en minister van Justitie van Guyana, Anil Nandlall, heeft scherpe kritiek geuit op Caribische landen die de Caribbean Court of Justice (CCJ) nog niet hebben erkend als hun hoogste gerechtelijke instantie.

Zijn opmerkingen hebben ook betrekking op Suriname, waar de rechtspraak stopt na het hoger beroep en er geen derde instantie bestaat voor verdere toetsing van uitspraken. Het ontbreken van een eindinstantie in landen als Suriname is een tekortkoming in het rechtssysteem en belemmert de toegang tot volledige rechtsbescherming. Wereldwijd beschikt ongeveer 80

procent van de landen over een derde rechterlijke instantie, en binnen het Caribisch gebied hebben inmiddels zeventien landen die mogelijkheid ingevoerd.

Slechts vijf Caribische staten, Barbados, Guyana, Belize, Dominica en St. Lucia, erkennen de CCJ momenteel als hun final court of appeal. Andere landen, waaronder Trinidad and Tobago, waar de zetel van de rechtbank zich bevindt, blijven vasthouden aan de Privy Council in Londen als hoogste rechtsinstantie. Suriname heeft er geen.

Nandlall spreekt van “een anomalie” en “een tegenspraak binnen de regionale samenwerking”. Ondanks dat Caribische landen regelmatig pleiten voor regionale integratie, soevereiniteit en een gemeenschappelijke markt, weigeren velen volgens hem een

van de belangrijkste regionale instellingen volledig te ondersteunen.

De Guyanese minister benadrukte dat de CCJ al twintig jaar operationeel is en een “baken van hoop” vormt voor de rechtspraak in het Caribisch gebied. Hij riep de regeringen in de regio op om politieke wil te tonen en zich los te maken van wat hij beschouwt als een overblijfsel van de koloniale tijd. “Zes of zeven decennia na het verkrijgen van onafhankelijkheid blijven sommige landen vasthouden aan een door de Britse Kroon gecreëerde instelling. Dat staat haaks op het ideaal van Caribische eenheid,” aldus Nandlall.

De CCJ fungeert zowel als hof van cassatie voor aangesloten landen als hof voor geschillenbeslechting binnen de Caribbean Community (Caricom), en vormt daarmee een cruciaal element in de versterking van de regionale rechtsorde.

UNITEDNEWS