Beeld: Leo Brunswijk links en zijn broer, Ronnie Brunswijk

De bestuurlijke verhoudingen rond de Energiebedrijven Suriname (EBS) staan op scherp na het uitblijven van een aangekondigde persconferentie van directeur Leo Brunswijk. Waar aanvankelijk werd verwacht dat hij publiekelijk zou reageren op berichten over zijn schorsing, bleef het maandag stil. Daarmee verschuift

de aandacht naar de politieke en bestuurlijke afhandeling van de kwestie.

Brunswijk had zondagavond via een videoboodschap laten weten dat hij de volgende dag tekst en uitleg zou geven over de ontstane commotie rond zijn functioneren en recente contracten binnen het staatsbedrijf. De bijeenkomst ging echter niet door. Volgens de directeur

buigt president Jennifer Geerlings-Simons zich momenteel over de situatie en acht hij het gepast haar de ruimte te geven. Wat de precieze rol van het staatshoofd inhoudt, bleef onduidelijk. Wel gaf Brunswijk aan dat een persmoment op een later tijdstip alsnog zal plaatsvinden.

Intussen blijven berichten circuleren over een schorsingsbesluit van

de Raad van Commissarissen (RvC) van de EBS. Vanuit verschillende bronnen wordt bevestigd dat de raad heeft ingegrepen na interne spanningen en vragen over bepaalde zakelijke overeenkomsten.

In documenten die binnen en buiten het bedrijf rondgaan, wordt gesuggereerd dat de directeur betrokken zou zijn geweest bij omstreden contracten en afspraken

met leveranciers.

De discussie beperkt zich niet tot de directiekamer. Ook binnen de aandeelhouderskring en de bredere politieke constellatie wordt de zaak nauwlettend gevolgd. Brunswijk werd benoemd in de periode dat zijn broer, Ronnie Brunswijk, vicepresident was. Die familieband geeft de kwestie een extra politieke lading.

UNITEDNEWS

Beeld: Een zwerm van Iraanse kamikazedrones verzadigt de Amerikaanse marine-escortes, waardoor tankers in de 30 km smalle ‘killing zone’ mathematisch onverdedigbaar zijn.

Terwijl president Donald Trump op Truth Social belooft dat de Amerikaanse marine olietankers door de Straat van Hormuz zal loodsen, waarschuwen militaire experts voor een dodelijke valstrik. In een

waterweg die op sommige punten amper 30 kilometer breed is, verandert een konvooi niet in een beschermde karavaan, maar in een schietschijf voor de enorme zwermen Iraanse ‘kamikazedrones’.

De aankondiging van het Witte Huis om Amerikaanse oorlogsschepen in te zetten als escorte voor commerciële tankers klinkt als een krachtig machtsvertoon,

maar wie de kaart van de Straat van Hormuz bestudeert, ziet direct de kwetsbaarheid. De scheepvaartroutes zijn nauw, de manoeuvreerruimte is nihil en de vijand bevindt zich letterlijk op schootsafstand van de kust.

Het grootste probleem voor de Amerikaanse marine is hierbij niet de technologische superioriteit, maar de brute wiskunde van

moderne oorlogsvoering. Iran heeft de afgelopen jaren een arsenaal opgebouwd van duizenden goedkope, effectieve aanvalsdrones (UAV’s) zoals de Shahed-serie. In de nauwe zeestraat kan de Iraanse Revolutionaire Garde (IRGC) een “verzadigingsaanval” uitvoeren. Wanneer honderden drones tegelijkertijd vanuit verschillende hoeken op een konvooi afvliegen, worden zelfs de meest geavanceerde Aegis-afweersystemen op Amerikaanse vernietigers overweldigd door de pure aantallen.

Er is hier sprake van een scherpe economische asymmetrie: een Amerikaanse SM-2 onderscheppingsraket kost ongeveer 2,1 miljoen dollar, terwijl de Iraanse drone die hij uit de lucht schiet vaak minder dan 20.000 dollar kost. Iran kan het zich veroorloven om honderd drones te

verliezen om één tanker te raken; de VS kan het zich simpelweg niet veroorloven om binnen enkele uren zijn volledige voorraad dure raketten te verschieten.

Bovendien heeft een oorlogsschip een beperkte ‘magazine depth’. In een smalle koker als Hormuz, waar de reactietijd door de korte afstand tot de Iraanse kust

tot enkele seconden wordt gereduceerd, is de kans op een “leaker” — een drone die door de defensie dringt — statistisch gezien bijna 100 procent.

De geografische realiteit van de Straat werkt volledig in het voordeel van de aanvaller. Met een breedte van slechts 21 zeemijl (ca. 34 km) varen tankers

in feite door de achtertuin van de IRGC. Er is geen sprake van diepteverdediging; waar een vloot op de open oceaan een vijand op honderden kilometers afstand kan uitschakelen, bevinden de lanceerinstallaties zich in Hormuz op mobiele trucks achter de Iraanse heuvels, onzichtbaar tot het moment van lancering. Daarnaast kunnen de extreme hitte en atmosferische omstandigheden in de Golf de radarsystemen en infraroodzoekers verwarren, wat de effectiviteit van de Amerikaanse defensie verder ondermijnt. In de chaos van een escalatie is het bovendien bijna onmogelijk om tussen het drukke civiele scheepvaartverkeer een vijandige drone-boot tijdig te identificeren.

Trumps bevel aan de overheid

om verzekeringsgaranties te bieden, suggereert dat het risico puur financieel van aard is, maar verzekering dekt geen gezonken schepen in een fysiek geblokkeerde vaargeul. Als één grote tanker in de nauwe doorgang wordt geraakt en zinkt of in brand vliegt, is de straat direct onbegaanbaar. Geen enkele overheidsgarantie kan de fysieke blokkade van deze mondiale energie-slagader ongedaan maken. De geschiedenis van de ‘Tankeroorlog’ in de jaren ’80 leerde ons al dat escortes incidenten vaak eerder uitlokken dan voorkomen. Destijds waren de dreigingen mijnen en eenvoudige raketten; vandaag zijn het AI-gestuurde zwermen drones die vanuit alle windrichtingen kunnen toeslaan. De belofte van “vrije doorvaart” door militaire begeleiding is in de huidige technologische context wellicht een gevaarlijke illusie. In de 30 kilometer brede wurggreep van Hormuz is een Amerikaans escorte geen garantie voor veiligheid, maar een uitnodiging tot een confrontatie die de wereldwijde oliemarkt in een ongekende crisis kan storten.

ANALYSE: UNITED REDACTIE

De DNA-leden Gajadien, Wang en Van Samson willen dat president Simons en minister Wijnerman van Financiën en Planning zo snel mogelijk naar De Nationale Assemblée komen voor uitleg over grote leningen in Amerikaanse dollars die de Staat recent heeft afgesloten.

Volgens hen heeft Suriname in november 2025 nieuwe leningen (obligaties) uitgegeven ter waarde van USD 1,575 miljard. De regering zei

dat dit moest helpen om de staatsschuld beter te beheren en druk op de begroting te verlichten. Tegelijk zou hiermee ook een oudere lening uit 2033 worden afgehandeld en een regeling genaamd VRI worden stopgezet.

De drie parlementsleden zeggen nu dat uit internationale informatie blijkt dat die oude 2033-lening niet volledig is opgeruimd. Er zou nog

ongeveer USD 274 miljoen openstaan. Ook melden zij dat de Staat voor het terugkopen van een groot deel van die oude lening ongeveer USD 431 miljoen contant heeft betaald (inclusief rente en extra premie). Zij willen weten: wat is nu precies afbetaald en wat blijft nog als risico hangen?

Daarbovenop kwam volgens hen op 26 februari 2026 nóg

een extra lening: USD 265 miljoen. De DNA-leden vinden dat dit allemaal leidt tot een zware vaste last: ze schatten dat de rente alleen al rond de USD 152 miljoen per jaar ligt (nog los van andere schulden).

Hun grootste kritiek: het parlement zou vooraf geen duidelijk totaaloverzicht hebben gekregen. Ze zeggen dat ze geen compleet

schriftelijk pakket hebben ontvangen waarin staat:

Met de interpellatie willen ze dat de regering in gewone taal en met harde cijfers antwoord geeft op vragen zoals:

De Nationale Assemblée moet het verzoek nog goedkeuren. Als dat gebeurt, moeten de president en de minister in het parlement komen om volledig uitleg te geven over deze

leningen en de gevolgen voor de staatskas.

Verschillende prominente leden van De Nationale Assemblée, waaronder Asis Gajadien, Chuanrui Wang en Curtis van Samson, hebben een officieel interpellatievoorstel ingediend waarin zij de regering dwingen tot volledige transparantie over recente internationale miljardenleningen. De parlementariërs uiten felle kritiek op het gebrek aan informatie rondom de uitgifte van obligaties ter waarde

van ruim 1,5 miljard Amerikaanse dollar in november 2025 en een aanvullende lening van 265 miljoen dollar in februari van dit jaar.

Volgens de indieners is het budgetrecht van het parlement ernstig geschaad, aangezien cruciale financiële analyses en kasstroomprojecties ontbreken, terwijl de structurele rentelast voor de staat is opgelopen tot

naar schatting 152 miljoen dollar per jaar. De oppositie en coalitieleden binnen de DNA maken zich grote zorgen over de langetermijngevolgen voor de Surinaamse economie en de druk die deze schuldenlast legt op toekomstige generaties.

De kern van de kritiek richt zich op de afwikkeling van de zogenaamde Cash/PIK Notes 2033

en het beëindigen van het Value Recovery Instrument (VRI). Hoewel de regering de operatie presenteerde als een noodzakelijke stap om de schuldpositie te stabiliseren, blijkt uit internationale publicaties dat de tender offer slechts gedeeltelijk succesvol was. Circa 274 miljoen dollar aan oude obligaties zou nog steeds uitstaan, wat vragen oproept over de juridische afdwingbaarheid en de resterende risico’s voor de staat. De DNA-leden eisen nu een gespecificeerd overzicht van de totale ‘cash out’, inclusief premies en opgelopen rente, evenals schriftelijk bewijs dat alle toekomstige claims onder het VRI-mechanisme definitief zijn geëlimineerd. De onduidelijkheid over de exacte netto-opbrengsten van de recente ‘tap issue’ van 265 miljoen dollar versterkt het gevoel van onbehagen in de volksvertegenwoordiging.

Naast de technische details van de schuldruil, ligt de focus van het interpellatievoorstel op de enorme transactiekosten die met deze operaties gepaard gaan. De indieners eisen een volledig overzicht van alle uitbetaalde bedragen aan internationale banken, juridische

adviseurs en trustees, zoals underwriting fees en advisory fees.

Er wordt specifiek gevraagd naar de selectieprocedures die zijn gehanteerd bij het aantrekken van deze externe dienstverleners. Het parlement wil weten onder welk recht de obligaties zijn uitgegeven en of er sprake is van het prijsgeven van soevereine immuniteit in de

contracten. Zonder een geactualiseerde schuld/BBP-ratio en een integrale gevoeligheidsanalyse bij verschillende wisselkoersscenario’s, stelt de DNA niet in staat te zijn haar controlerende taak naar behoren uit te voeren. De president en de minister van Financiën en Planning worden daarom op kortst mogelijke termijn in de assemblee verwacht om tekst en uitleg te geven over deze verstrekkende financiële besluitvorming.

UNITEDNEWS

In een recente en veelbesproken uitzending van het programma Breaking Points heeft professor Jiang, de drijvende kracht achter het kanaal Predictive History, een somber beeld geschetst van de huidige geopolitieke situatie. Jiang, die eerder al correct voorspelde dat Donald Trump de verkiezingen van 2024 zou winnen en een conflict met

Iran zou initiëren, stelt nu dat de Verenigde Staten deze oorlog niet kunnen winnen. Zijn analyse rust op een combinatie van militaire asymmetrie, economische kwetsbaarheid en de wankele status van de petrodollar.

Volgens de professor is het fundamentele probleem dat het Amerikaanse militaire apparaat nog steeds is ingericht op de Koude

Oorlog: een systeem van spierballenvertoon en peperdure, complexe technologie. In een 21e-eeuwse uitputtingsslag werkt dit echter averechts. Jiang wijst op de enorme kostenasymmetrie; de VS gebruiken onderscheppingsraketten die miljoenen dollars per stuk kosten om Iraanse drones van slechts 50.000 dollar onschadelijk te maken. Deze munitievoorraden zijn eindig, en de snelheid waarmee de VS door hun voorraad heen raken, tast de status van Amerikaanse onoverwinnelijkheid aan die sinds het einde van de Sovjet-Unie gold.

Een cruciaal en vaak over het hoofd gezien aspect in deze analyse is de verbinding met de moderne technologie-economie, specifiek de huidige AI-hype. Jiang betoogt dat de Amerikaanse

economie momenteel drijft op enorme investeringen in AI en datacenters, die voor een groot deel worden gefinancierd door petrodollars uit de Golfstaten. Iran voert volgens hem geen conventionele oorlog, maar een oorlog tegen de mondiale economie.

Door vitale infrastructuur in landen als Saudi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten aan te

vallen – zoals ontziltingsinstallaties en energiecentrales – raakt Iran de levensader van de Amerikaanse bondgenoten. Als deze landen niet langer in staat zijn hun olie-inkomsten terug te sluizen naar de Amerikaanse aandelenmarkt, zou de ‘AI-bubbel’ volgens de professor barsten, met een totale economische ineenstorting tot gevolg.

De druk op de Amerikaanse

regering om grondtroepen te sturen neemt toe, aangezien luchtaanvallen historisch gezien zelden leiden tot een volledige regimewissel. Hoewel er in de VS nauwelijks politiek draagvlak is voor een grondoorlog, stelt Jiang dat bondgenoten zoals Israël en de Golfstaten de VS hiertoe zullen pushen om hun eigen voortbestaan te garanderen. Saudi-Arabië ziet de dreiging van Iran als existentieel, vooral omdat hun pogingen om de economie te diversifiëren met projecten zoals ‘The Line‘ en toerisme nog niet de gewenste vruchten afwerpen.

Jiang kijkt ook naar de persoonlijke motivaties van president Trump. Hij suggereert dat interne politieke winst en financiële belangen een rol spelen

bij de besluitvorming. De miljardeninvesteringen van de Saudische en Israëlische lobby in Trump-gerelateerde fondsen en campagnes zouden de calculus beïnvloeden. Bovendien wijst hij op de mogelijkheid dat een grootschalig conflict noodbevoegdheden met zich meebrengt, wat de binnenlandse politieke verhoudingen in de VS fundamenteel zou kunnen veranderen.

De conclusie van de professor

is radicaal: dit conflict is niet zomaar een regionale oorlog, maar het startpunt van een nieuwe wereldorde. De ineenstorting van de petrodollar en het verlies van de Amerikaanse hegemonie zullen volgens zijn model leiden naar een multipolaire wereld, waarin de Verenigde Staten niet langer de enige dominante speler zijn. Of zijn voorspelling uitkomt, zal afhangen van hoe de Amerikaanse munitievoorraden en de mondiale financiële markten de komende maanden standhouden tegen de Iraanse strategie van uitputting.

UNITEDNEWS | GEO-ECONOMIE/POLITIEK

Burney Brunswijk, lid van de Raad van Commissarissen bij Grassalco in Suriname, heeft via zijn advocaat Iris Nazir een kort geding aangespannen tegen DTV-Express NV naar aanleiding van een publicatie van 21 januari 2026. In het artikel werd gemeld dat aangifte is gedaan wegens valsheid in geschrifte tegen Grassalco-president-directeur Wensley

Rozenhout en Brunswijk.

Uit documenten waarover de redactie van D-TV beschikt, blijkt dat er inderdaad aangifte is gedaan bij het Korps Politie Suriname. Volgens het bewijs van aangifte, opgesteld door het bureau Herman E. Gooding, heeft Berto Sampli, president-commissaris van het staatsmijnbouwbedrijf, op 19 januari 2026 aangifte gedaan wegens valsheid in

geschrifte, strafbaar gesteld in artikel 278 van het Surinaams Wetboek van Strafrecht.

De aangifte is gericht tegen Brunswijk, senior legal officer bij NV Grassalco, en Rozenhout, president-directeur van het staatsbedrijf. Over deze aangifte berichtten destijds meerdere media, waaronder DTV-Express, SR Herald en Starnieuws.

Ondanks het bestaan van de aangifte heeft Brunswijk DTV-Express

in kort geding gedagvaard. In de procedure wordt gesteld dat de publicatie onrechtmatig zou zijn en reputatieschade heeft veroorzaakt.

In de vordering wordt onder meer geëist dat het artikel van alle platforms wordt verwijderd en dat een rectificatie wordt geplaatst. Ook wordt gevraagd dat DTV-Express in de toekomst geen publicaties doet

waarin Brunswijk met strafbare feiten in verband wordt gebracht zolang er geen officiële bevestiging van het Openbaar Ministerie is.

Verder wordt in de procedure een dwangsom van SRD 1 miljoen per dag gevorderd voor het geval niet aan een eventueel vonnis wordt voldaan.

De zaak is inmiddels ingediend bij het kantongerecht. Het

is nog niet bekend wanneer de rechter het kort geding zal behandelen.

De 31-jarige patient R.R. is op dinsdag 3 maart 2026 van de tweede verdieping van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP) naar de begane grond gesprongen.

De politie van het bureau Munder kreeg de melding van het geval en deed de plek aan voor onderzoek. Bij aankomst troffen de westdienaren bedoelde

manspersoon, die op dat moment niet aanspreekbaar was, in het ziekenhuis aan.

Uit het onderzoek van de politie is naar voren gekomen dat R.R. een patient is, die op donderdag 19 februari 2026 tijdens een ruzie op een adres aan de Verlengde Hannas Lustweg was beschoten. Hij liep daarbij een schotverwonding

op in zijn buikstreek en werd voor medische behandeling op de afdeling Intensive Care van het AZP opgenomen. De patient werd op maandag 2 maart 2026 overgeplaatst naar de 2e etage van voornoemde ziekenhuis. Op een onbewaakt moment moet hij kans hebben gezien, om van de 2e etage op het dak van de eerste verdieping te springen en van daaruit naar de beganegrond. Na zijn sprong was hij niet aanspreekbaar en werd wederom ter verpleging op de afdeling Intensive Care geplaatst. Het motief tot zijn daad is vooralsnog onduidelijk.

De politie zet het onderzoek in deze zaak voort.

Foto: De huidige staat van de Technische school: de President heeft hier grootse plannen mee.

Onderwijsminister Dirk Currie laat weten dat tijdens deze regeertermijn geen nieuwe scholen zullen worden gebouwd, zeker niet in het binnenland. Het ministerie richt zich voorlopig volledig op het renoveren en optimaal benutten van bestaande onderwijsfaciliteiten.

Volgens Currie

is er sprake van aanzienlijke kapitaalvernietiging: veel eerder opgezette voorzieningen worden niet gebruikt of onderhouden, terwijl het ministerie tegelijkertijd onvoldoende middelen heeft om de bestaande lokalen in goede staat te brengen.

“Het is zeer zorgwekkend dat zoveel infrastructuur ongebruikt blijft, terwijl we geld tekortkomen om de lokalen die er al zijn

te renoveren,” aldus de minister.

Een recent voorbeeld komt uit een overleg met vertegenwoordigers van het inheemse dorp Apoera in Sipaliwini. Daar bleek dat onder meer een praktijkcentrum en leerkrachtenwoningen leegstaan. Het ministerie wil deze faciliteiten op korte termijn geschikt maken voor onderwijsdoeleinden.

Currie stelt dat nieuwbouwprojecten pas aan de orde komen

wanneer duidelijk is hoe een school zal worden gebruikt, wanneer een project wordt afgerond, en of er voldoende leerlingen en leraren beschikbaar zijn.

“Alle beschikbare middelen worden eerst ingezet om bestaande infrastructuur te benutten; er wordt voorlopig niets nieuws gebouwd,” zegt hij.

De minister stelt dat door deze strategie middelen doelmatiger

kunnen worden ingezet en dat de focus op onderhoud en renovatie bijdraagt aan duurzaam onderwijs in het hele land.

UNITEDNEWS

 

Het ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting (Sozavo) wil het uitkeringsstelsel vanaf 2026 doelgerichter en efficiënter maken, met meer nadruk op doorstroming naar werk en economische zelfstandigheid.

Minister Diana Pokie kondigde tijdens een persconferentie aan dat het ministerie werkt aan een zogeheten exitstrategie.

Daarmee moet worden voorkomen dat burgers langdurig afhankelijk

blijven van sociale bijstand. In plaats daarvan moet het systeem gericht zijn op tijdelijke ondersteuning, gekoppeld aan begeleiding en ontwikkelingskansen.

De hervorming komt op een moment dat armoede een hardnekkig maatschappelijk vraagstuk blijft.

Volgens cijfers uit een rapport van de Inter-American Development Bank (IDB) uit 2022 leeft circa een vijfde van

de bevolking onder de armoedegrens.

Vooral in het binnenland zijn de sociaaleconomische omstandigheden kwetsbaar. Hoewel extreme armoede een kleiner percentage betreft, noemt de minister de situatie zorgwekkend.

Een belangrijk onderdeel van de koerswijziging is het herijken van het bestand van uitkeringsgerechtigden. Sozavo wil nauwkeuriger vaststellen welke huishoudens daadwerkelijk in aanmerking komen

voor ondersteuning en welke personen beter geholpen kunnen worden via andere programma’s, zoals arbeids- of opleidingsprojecten. Daarbij wordt intensiever samengewerkt met de IDB en met het platform van de presidentiële commissie om de coördinatie tussen instanties te verbeteren.

UNITEDNEWS

Na bijna drie jaar de drijvende kracht te zijn geweest achter innovatie en groei in de lokale private sector, maakt het SURGE-programma de balans op met cijfers die een onomstotelijke meerwaarde aantonen. Met de aankondiging van het SURGE Impact Event (SIE) op 18 april 2026, presenteert het programma klinkende resultaten

waarbij de revenue en de economische impact van de geïnvesteerde USD 8,2 miljoen centraal staan.

De cijfers schetsen een beeld van een sector in snelle ontwikkeling: van de 664 aangemelde bedrijven ontvingen er 413 gespecialiseerde ondersteuning, wat resulteerde in een gerichte investering die een enorm vliegwieleffect heeft veroorzaakt binnen een netwerk

van 283 ondernemingen. Het programma heeft aangetoond dat de synergie tussen de publieke en private sector enorme rendementen oplevert, waarbij de 95 directe subsidieontvangers een immens vertrouwen in de lokale markt toonden door zelf USD 8,8 miljoen aan eigen kapitaal te investeren bovenop de SURGE-middelen.

Dit succes is onlosmakelijk verbonden met

de koers van het Ministerie van Economische Zaken, Ondernemerschap en Technologische Innovatie (EZOTI). Onder leiding van Minister Andrew Baasaron fungeert het SURGE-programma als het operationele boegbeeld van de Suriname 2.0-filosofie. Deze visie stelt krachtig ondernemerschap en verregaande digitalisering centraal als de motoren voor een toekomstbestendige economie. Door barrières weg te nemen en actief in te zetten op technologische vooruitgang, creëert het ministerie een ecosysteem waarin Surinaamse bedrijven niet alleen lokaal floreren, maar ook hun internationale concurrentiepositie structureel versterken.

De directe meerwaarde van deze gezamenlijke kapitaalinjectie is zichtbaar in de robuuste omzet van maar liefst USD 20,6 miljoen in 2025, wat neerkomt

op een gemiddelde jaarlijkse groei van 28%. Deze economische vooruitgang vertaalde zich bovendien in een banengroei van 20%, waardoor de lokale beroepsbevolking aanzienlijk meer kansen kreeg en de export van lokale bedrijven in twee jaar tijd met 27,5% steeg.

De enorme diversificatie binnen negen sleutelsectoren leidde daarnaast tot de lancering

van 30 gloednieuwe producten, waarmee de Surinaamse economie veerkrachtiger is dan ooit.

Het SIE, dat plaatsvindt in het New Suriname Dream Café, dient als een viering van deze succesvolle revenue-stroom en als strategische dialoog voor de toekomst via de “Beyond SURGE” conferentie, waar CEO’s en banken zullen bespreken hoe dit rendabele

momentum behouden kan blijven. Kon loekoe fa we mek Sranan gro!

UNITEDNEWS