Mensen komen samen om benzine te kopen bij een benzinestation, terwijl het geweld zich verspreidt en gewapende bendes hun controle over de hoofdstad uitbreiden, in Port-au-Prince, Haïti. (Foto: Reuters

De hoofdstad van Haïti is bijna volledig afgesneden door lucht-, zee- en landblokkades nu het bendegeweld toeneemt, waardoor de hulp niet meer kan worden geboden aan 58.000 kinderen met de meest levensbedreigende

vorm van ondervoeding, waarschuwde het hoofd van de VN-kinderorganisatie maandag.Unicef-directeur Catherine Russell zei dat tweederde van de Haïtiaanse kinderen hulp nodig heeft, dat vrouwen en meisjes het doelwit zijn van "extreme niveaus" van gendergerelateerd en seksueel geweld en dat 30 tot 50% van de gewapende groepen kinderen in hun gelederen heeft."De situatie in Haïti is catastrofaal en wordt met de dag erger", zei Russell tegen de VN-Veiligheidsraad. "Port-au-Prince is nu vrijwel volledig afgesloten vanwege lucht-, zee- en landblokkades."Haïti bereidt zich voor op de installatie van een uit negen leden bestaande raad die de leiding zal overnemen van premier Ariel Henry, die beloofde op 11 maart af te treden terwijl hij buiten het land was gestrand en onder druk is gezet door de Verenigde Staten.De bendes van Haïti, waarvan er vele zich hebben gegroepeerd onder een alliantie die bekend staat als 'Viv Ansanm' (Samen Leven), hebben gezegd dat hun belegering van de hoofdstad een strijd was om Henry te verdrijven, maar sinds zijn aankondiging is er weinig vertraging in de aanvallen.Viv Ansanm-bendes vochten maandag met de politie rond het Nationaal Paleis, zo meldden lokale media. De overgangsraad zal naar verwachting in het paleis worden geïnstalleerd, hoewel de datum nog moet worden bevestigd."Sinds 8 maart hebben bijna 100.000 Haïtianen Port-au-Prince verlaten om naar de regio’s te gaan, op zoek naar veiligheid door bendegeweld", zei Maria Isabel Salvador, speciaal VN-gezant voor Haïti, tegen de Veiligheidsraad."Ook de voedselonzekerheid blijft in het hele land hoogtij vieren, waarbij de helft van de bevolking lijdt onder ernstige voedselonzekerheid", zei ze, eraan toevoegend dat een oproep van de VN voor 674 miljoen dollar voor 2024 slechts voor 8% gefinancierd werd.'Brandstof raakt op'De activiteiten op de belangrijkste brandstofimportterminal van Haïti werden maandag opgeschort toen gewapende mannen vrachtwagens in beslag namen en eisten dat de haven werd gesloten, aldus een bron met informatie over de zaak.Gewapende bendes blokkeerden de terminal van Varreux in oktober 2021 bijna een maand lang, en een jaar later opnieuw ruim een maand, waardoor de meeste economische activiteiten werden stopgezet en de regering ertoe werd aangezet om op te roepen tot buitenlandse interventie."Ze hebben bijna geen brandstof meer", zei Carl Skau, adjunct-directeur van het Wereldvoedselprogramma, die dit weekend Haïti bezocht, eerder op maandag tegen Reuters. "Er komt een schip aan. Als dat kan aanmeren en lossen, dan zijn ze veilig, maar we praten over dagen totdat ze opraken."Omdat de meeste bedrijven de stroom niet konden behouden zonder hun dieselgeneratoren, moesten ziekenhuizen onder de vorige blokkades hun deuren sluiten, stopten radiostations met programmeren, raakten de mobiele antennes zonder brandstof en werd het transport stopgezet.De Veiligheidsraad gaf in oktober 2023 toestemming voor een buitenlandse veiligheidsmissie naar Haïti. Maar de missie, die Kenia naar voren heeft geschoven om de leiding te nemen, is nog niet ingezet vanwege juridische en financiële problemen.Russell zei dat, aangezien de veiligheidsmissie waarschijnlijk zal worden ingezet in dichtbevolkte stedelijke omgevingen, "de veiligheid van de burgerbevolking van het grootste belang is.""Het gebruik van geweld in en rond bevolkte gebieden moet worden vermeden, en de missie mag alleen de minst schadelijke middelen gebruiken die noodzakelijk zijn en in verhouding staan tot het legitieme doel van wetshandhaving", zei ze.

Leden van het Regio Bijstands Team Paramaribo (RBTP) hebben zondag 21 april de verdachte M.B. (39) in de Toenalaan in de kraag gevat.

Agenten zagen tijdens surveillance een rode auto in de Gompertstraat, die eerder betrokken was geweest bij woninginbraken in de Pluto – en Bromietstraat te Paramaribo.

De agenten zetten een achtervolging in en dwongen de bestuurder van de auto tot stoppen. De bestuurder M.B, werd gesommeerd uit de wagen te stappen, waaraan hij gevolg gaf. Met zijn toestemming en in zijn bijzijn werd de auto doorzocht,waarbij een aantal goederen werd aangetroffen, waarvan hij de herkomst niet kon verklaren. 

De man werd

als verdachte aangehouden en overgebracht naar het politiebureau Geyersvlijt.

Na afstemming met het Openbaar Ministerie is M.B hangende het onderzoek in verzekering gesteld. De goederen zijn in belang van het verder onderzoek in beslag genomen.

De praktijk van rijke landen die hun afgedankte autobanden naar ontwikkelingslanden verschepen, waaronder Suriname, onder het mom van ‘hergebruik’, is een groeiend probleem dat zowel economische als ecologische schade aanricht. Deze zogenaamde ’tweedehands’ banden, vaak niet meer in staat om veilig gebruikt te worden, worden tegen lage kosten geloosd in landen met minder strikte milieunormen en -regelgeving. 

De ironie wil dat deze banden, gepresenteerd als voordelig voor de ontvangende gemeenschappen, uiteindelijk meer kwaad dan goed doen.

Eenmaal aangekomen in landen zoals Suriname, is de realiteit dat veel van deze banden de grens van hun bruikbaarheid reeds hebben bereikt. 

Wanneer zij niet meer te

gebruiken zijn, vormen zij een aanzienlijke uitdaging voor afvalverwerking. Banden nemen niet alleen een aanzienlijke hoeveelheid ruimte in op stortplaatsen, maar zijn tevens moeilijk af te breken. Bovendien vormen ze een broedplaats voor ziekteverwekkende muggen en andere plagen, wat een direct risico voor de volksgezondheid oplevert.

De onderliggende reden voor deze onethische praktijk ligt in het kostenplaatje. Rijke landen vinden het goedkoper om hun afval ‘weg te geven’ dan het op een verantwoorde manier te verwerken. Deze kortetermijnbesparingen voor de geïndustrialiseerde wereld resulteren echter in langdurige economische en ecologische kosten voor ontvangende landen zoals Suriname.

Het is tijd dat de internationale gemeenschap

zich inzet voor strengere regelgeving en handhaving rondom de export van potentieel schadelijke ’tweedehands’ goederen. Ontwikkelingslanden zouden niet de stortplaats van de wereld moeten zijn. Het is essentieel om over te gaan op duurzamere productie- en consumptiepatronen die zowel het milieu als de volksgezondheid beschermen.

Tot die tijd blijft Suriname opgescheept met de ongewenste nalatenschap van consumptiegedreven rijke landen, gedwongen om een prijs te betalen die ver boven de marktwaarde van deze zogenaamde ‘goede deals’ ligt.

Volgens VHP-parlementslid Mahinder Jogi uit Saramacca moet er veel gebeuren voordat het veiligheidsgevoel terug is in de samenleving. Hij stelt dat veiligheid erg belangrijk is naast onderwijs en gezondheidszorg. Maar Jogi stelt ook, dat er nog veel moet gebeuren voordat iedereen in het land weer veilig kan zijn. 

Volgens hem moet er gekeken worden naar de criteria voor het opleiden van politiemensen. Het aanmeldingsniveau moet verhoogd worden. Jogi pleit ook voor periodieke sport, psychologische testen en antecedenten onderzoeken binnen de korpsen. Volgens hem moeten die niet alleen bij het aanwerven afgenomen worden, maar ook bij de bevorderingen in de verschillende korpsen.

“Laten we gaan kijken hoe de mensen de rangen doorlopen. De selectie moet doorgaan. De sporttesten moeten niet alleen bij het aannemen van mensen afgenomen worden. Ambtenaren met een hogere rang moeten ook onderworpen worden aan de testen. Als ik politiemensen zie met hele grote buiken, dan vraag ik me ook af hoe zij achter criminelen aan zullen gaan”, aldus Jogi tegenover ABC. 

Volgens hem heeft het ministerie van Justitie en Politie inmiddels genoeg middelen om criminaliteitsbeheersing ter hand te nemen. Jogi vindt dat minister Kenneth Amoksi moet aangeven of er extra middelen nodig zijn. Daarvoor moet de regering ruimte kunnen

vinden.

De gezondheidszorg in Suriname heeft de afgelopen periode stappen gemaakt. Zo is er in de hospitalen zelfs verbetering te zien in de fysieke infrastructuur. Ook is een aantal RGD-posten onder de vorige regering gebouwd en is er zelfs een nieuw ziekenhuis in Wanica opgezet. Dit ziekenhuis was bedoeld om als volwaardig hospitaal te gaan functioneren. We hebben begrepen dat na de komst van de nieuwe regering het ziekenhuis op een laag pitje is gezet, waarschijnlijk omdat het opgezet zou zijn door een andere regering. We zien dit soort maatregelen vaak wanneer er sprake is van een wisseling van de wacht. 

Wat

we de laatste tijd merken zijn veel stakingen in de ziekenhuizen. Verder zien we het vertrek van het medisch kader naar het buitenland. Eerder gaven we ook aan dat veel studenten na hun S-pakket VWO-studie afreizen naar het buitenland en daar medicijnen studeren om nooit terug te keren. Er zijn ook medische studenten die naar het buitenland vertrekken. Er is vaker gesproken over patiënten die ondanks vrije bedden niet in ziekenhuizen kunnen worden opgenomen, omdat het verplegend personeel er niet in voldoende mate aanwezig is. 

Wat we nu van patiënten horen is dat mensen met hartproblemen niet kunnen worden geholpen in

Suriname. Patiënten worden naar verluidt in 2 categorieën verdeeld, namelijk erg en niet zo erg. De patiënten die erg ziek zijn, zijn de patiënten die constant of bij het minste geringste pijn op de borst ervaren. Dat zijn de patiënten waarvan duidelijk is dat de aderverkalking in het hart levensbedreigend is. Die worden met de schaarse middelen behandeld: ze worden gedotterd, soms binnen 1 x 24 uur nadat ze op de EHBO belanden. Dan hebben we de zogenaamde minder zieke hartpatiënten met een minder ernstige hartaanval. Omdat de middelen voor een dotterbehandeling schaars zijn, wordt er geen haast gemaakt om tot in de diepte te onderzoeken wat er met deze patiënten precies aan de hand is. 

De medici werken dan met een indicatie uit eenvoudige testen. Ten eerste stellen ze vast dat de schade aan het hart minimaal is. Tenslotte schatten ze in dat de aderverkalking niet van ernstige aard is, die zou kunnen escaleren in een fatale hartaanval. Ze gaan ervan uit dat wanneer de levensstijl wordt aangepast en mensen zich houden aan de voorgeschreven medicijnen, dat er (hoogstwaarschijnlijk) niets zal gebeuren. Dan staat op de medische stukken vanwege ‘logistieke redenen’ vooralsnog de aandoening ‘medicamenteus’ zal worden behandeld. Deze patiënten leven dan in een vrees dat ze anytime een herhaling van een aanval kunnen krijgen. Hun levensritme verandert en ook ervaren sommigen dan een terugval van inkomsten. 

Er zijn sommigen die bijvoorbeeld hun dieren die zorg nodig hebben, van de hand doen, omdat dat ook een stukje inspanning met zich meebrengt. Maar het meest kwellend is toch wel de onzekerheid en de angst voor een herhaling van een aanval op een moment dat men niet vervoerd kan worden naar de EHBO. Er zijn patiënten namelijk die in files zullen vastzitten als ze met spoed weer naar de EHBO zullen moeten worden gebracht. 

Er zijn in de afgelopen periode jonge mensen overleden aan een hartaanval, maar de reden van deze tendens is niet bekend. Het is dus een zeer gevaarlijke situatie tegenwoordig in het land. Behalve middelen voor een dotterbehandeling, blijkt nu dat de machine ook kapot is. Zo zijn er hartpatiënten die al 4 maanden wachten op een behandeling. Opvallend is dat er medici zijn die dralen in het doen van een intern onderzoek bij mensen waarvan het vermoeden bestaat dat er sprake zal zijn van een verkalking. Want na die vaststelling via een scan zal de druk voor een behandeling groter worden en de ziekenhuizen zullen de vraag niet aankunnen. 

Bij mensen die een preventief onderzoek doen zien we dat de medici toch een grondiger onderzoek doen, omdat zeer waarschijnlijk de uitkomst van zo’n onderzoek geen druk zal leggen op de ziekenhuizen en de tekorten niet verder zullen blootleggen. Het is opvallend dat de hartpatiënten die al maanden in zo een situatie zitten, zich heel rustig houden en niet klagen over de heersende wantoestand in de ziekenhuizen. Wij denken dat dit te maken heeft met een vrees voor rancune. Er is namelijk een vrees dat wanneer patiënten trammelant maken in de media, ze door de ziekenhuizen en medici zullen worden geweerd. En dan is er geen enkel instituut waar men terecht zal kunnen met een klacht. 

Maar wat we wederom willen stellen, is dat zo’n situatie in een land dat zoveel hout, olie en goud exporteert, onvoorstelbaar en onacceptabel is. De enige conclusie die we kunnen trekken is dat medicijnen en medische verbruiksartikelen, ziekenhuizen en de openbare gezondheidszorg niet tot de prioriteiten van deze regering behoren. Wat dat betreft mag onze regering zeker gaan afkijken bij Guyana en op Trinidad and Tobago.  

Het personeel bij het Bureau voor Openbare Gezondheidszorg (BOG) heeft maandag het werk volledig neergelegd. Op een ledenvergadering van de personeelsbond werd hiertoe besloten.

Directe aanleiding voor de werkneerlegging is de onveilige situatie op het BOG-terrein. Het personeel voelt zich niet veilig. Afgelopen vrijdag bevonden zich onbekende personen op het terrein die volgens het personeel zich vreemd gedroegen. De politie werd ingeschakeld, doch die kon vanwege “onmacht” niet komen. 

Het is vaker gebeurd dat voertuigen van personeelsleden op het terrein doelwit zijn geworden van diefstallen. Ook na reguliere werktijden schijnen onbekenden zich vrijelijk toegang te verschaffen tot het terrein en de

gebouwen. 

Tegen de achtergrond van de criminaliteitssituatie in het land, voelt het personeel zich niet veilig. Ze wil dat de leiding voor adequate bewaking zorgt. 

De personeelsbond grijpt de situatie van onveiligheid aan om ook aandacht te vragen voor de onderhandelingen met de overheid over kleding en vervoerstoelage. Deze onderhandelingen hierover met het Onderhandelingsorgaan van de Overheid zijn al enige tijd gaande, zonder dat er zicht is op een oplossing. 

De werkneerlegging houdt in dat alle afdelingen van het BOG zijn gesloten, van laboratorium tot de administratie. Volksgezondheid-minister Amar Ramadhin is op de hoogte gesteld van de werkneerlegging. Voor vandaag, dinsdag 23 april,

staat een onderhoud gepland tussen de bond en de minister.

SS

“Het ministerie van Openbare Werken, OW, heeft in de afgelopen tijd flink geïnvesteerd in ontwatering. Als zodanig zijn wij goed voorbereid om landelijke wateroverlast tegen te gaan”, aldus minister Riad Nurmohamed van tegenover Dagblad Suriname. Volgens de bewindsman is er landelijk geïnvesteerd in ontwatering en onderhoud van waterwegen. 

Geconfronteerd met de enorme wateroverlast van de afgelopen jaren zegt de bewindsman dat er twee componenten zijn. Een is de intensiteit van de regens als gevolg van veranderende klimaatpatronen en mondiale weersverschijnselen en het ander is het achterstallige onderhoud van de waterstaat in de afgelopen jaren. 

Volgens minister Nurmohamed heeft OW sinds zijn aantreden

de achterstand flink ingelopen en is bezig met de rehabilitatie van verschillende pompgemalen. De bewindsman noemt daarbij onder andere de pompgemalen te Morgenstond, Leonsberg, Jodenbreestraat en Drambrandersgracht. Daarnaast zijn volgens hem te Weg naar Zee en in Commewijne dijkconstructies aangelegd. De hevigheid van de regens echter is een stukje natuur waarop de mens geen invloed heeft. 

Aanpak

De minister stelt dat in 2022 grote gebieden van het land onder water liepen na zware regenval. Dat is aanleiding geweest voor de aanpak van de pompgemalen. In stad en district worden volgens Nurmohamed pompgemalen die jarenlang verlaten waren aangepakt. Hiervoor is ook buitenlandse hulp

ingeroepen, stelt de minister. India en Japan hebben, nadat OW een beroep deed, expertise en middelen beschikbaar gesteld speciaal voor de aanpak van ontwatering. 

Minister Nurmohamed zegt verder, dat tegelijkertijd ook het Saramaccakanaal project loopt dat na ruim 60 jaar wordt aangepakt. Dat biedt nog meer garantie voor Groot-Paramaribo dat wateroverlast vermindert. Het verwachte resultaat is dat dit 30% van het water wegneemt.

“Al met al, de verwachting is dat wij veel beter voorbereid zijn op mogelijk onweer en hevige regenbuien. Het water zal veel sneller wegstromen. Die garantie kan ik geven”, besluit minister Nurmohamed.

Vissers van het dorp Johanna & Margaretha aan de rechteroever van de Commewijnerivier zijn al meer dan 9 maanden brodeloos. Vissen in het uitgestrekte zwampgebied achter het dorp grenzend aan de oceaan is al geruime tijd niet meer mogelijk, omdat de visstand nagenoeg helemaal is verdwenen.  Dit komt doordat het zoute water van de oceaan door breuken in de natuurlijke dam vrijelijk het zwampgebied in- en uitstroomt. Het zoetwater in het uitgestrekte zwampgebied achter het dorp heeft zich met het zoute zeewater vermengd, waardoor vissoorten zoals tilaphia, krobia, walapa en trapoen nagenoeg helemaal zijn verdwenen. 

40 tot 50 vissers met hun

gezinnen leefden jaren van de vangst en verkoop van deze vissoorten. 

De tilaphia is de bekende vissoort die vissers van het dorp Johanna & Margaretha vangen voor verkoop of verwerking.

Door het wegvallen van de visvangst hebben vele vissers naar andere bronnen van inkomsten moeten uitkijken buiten het dorp. De situatie voor de brodeloze vissers is erg moeilijk.

Dambreuken vorig jaar

Begin vorig jaar is de natuurlijke dam achter het dorp Johanna & Margaretha op verschillende plekken doorgebroken. Toen werd al gewezen op de dreiging voor de zwampvisserij in het dorp en de nabije omgeving. Het ministerie van Regionale Ontwikkeling heeft toen in samenwerking

met lokale bewoners en vissers handmatig de dambreuken provisorisch gedicht. De provisorisch herstelde dambreuken hielden echter niet lang stand tegen het wassende zeewater. Bij vloed stroomt het zoute water vrijelijk het eens zo visrijke zwampgebied binnen. 

Verschillende Assembleeleden uit het district Commewijne hebben meerdere malen aandacht gevraagd voor het probleem van de dambreuk en de ernstige gevolgen daarvan voor de visserijactiviteiten van de lokale bewoners. Tot nu is echter niet veel veranderd in de situatie. De aanhoudende droogte van de voorbije maanden heeft de situatie verergerd.

Bekend is het plan van het ministerie van Openbare Werken om enkele honderden meters landinwaarts een nieuwe dam op te werpen die verder doorgetrokken zou worden naar het naburige dorp Rust & Werk. Over die plannen en bijbehorende werkzaamheden is sindsdien niets meer vernomen.

SS

De president is met militair eerbetoon in Suriname ontvangen na het staatsbezoek aan China. (Foto: Kabinet van de President)

Eindelijk kan De Nationale Assemblee vandaag weer in het openbaar vergaderen. De geachte leden van het hoogste college van Staat zijn terug uit verschillende delen van de aardbol. Vanaf 11 april staan op de agenda drie belangrijke punten: volksgezondheid, criminaliteit, energie- en

watertarieven. Tot nu toe is alleen criminaliteit aan de orde gekomen. Hoewel de politie wat successen boekt, is de situatie in het land nog steeds onveilig, waarbij zelfs een man in zijn eigen huis is doodgestoken door criminelen.

Maar liefst 11 Assembleeleden (coalitie én oppositie) waren tegelijk uitlandig. Vorige week is er niet vergaderd, want van te voren was het al duidelijk dat er geen quorum zou zijn. Op BEP-fractieleider Ronny Asabina na waren alle fractieleiders voor vergaderingen in het buitenland. Als het om buitenlandse reizen gaat, zijn coalitie en oppositie eensgezind. Ondanks alle kritiek op de regering en zelfs

een motie van wantrouwen, is er wanneer het op buitenlandse reizen aankomt, geen enkele animositeit. Intussen heeft het volk het steeds moeilijker om de eindjes aan elkaar te knopen en... de stroomtarieven zijn verhoogd, ondanks alle kritiek. 

Ook de 'kleine delegatie' van meer dan 20 personen onder leiding van president Chan Santokhi, is weer terug in Suriname. Het regende van berichten via CDS over de vele gesprekken die de president heeft gevoerd. China is een gigantisch land met een landoppervlak van 9.596.961 km² waar ruim een miljard mensen wonen. Suriname heeft ongeveer 600.000 zielen op een landoppervlakte van 163.820 km² met een schuld van meer dan een half miljard US-dollar aan China.

Er is veel kritiek en verwarring over de herschikking van de schuld met China. Al de tijd is de indruk gewekt dat met het staatsbezoek van de president, de schuldherschikking definitief zou worden getekend. In Beijing zijn echter de notulen ondertekend over de schuldafwikkeling. Koning Albert kan zich niet voorstellen waarom Surinamers alles wantrouwen en het succes van het bezoek ondermijnen. Hij heeft een paar keer herhaald vanuit China dat alles in orde is en met alle schulden dezelfde procedure is gevolgd.

Er is ook bevreemding over dat de president een gezamenlijke brief van hem en zijn Guyanese ambtgenoot Irfaan Ali via diplomatieke wegen heeft aangeboden aan het Chinese staatshoofd Xi Jingpin. De regering geeft zich er weinig rekenschap van dat verantwoording moet worden afgelegd aan het volk. Na een staatsbezoek aan China had de president een persconferentie moeten houden. Dan had hij uitleg kunnen geven op de kritieken die hij al gehoord had terwijl hij in Azië en Europa was. Dan had hij alles kunnen ophelderen. Een gemiste kans! Het is minachting van het volk om slechts te volstaan met eenzijdige CDS-berichten en beelden.

Nita Ramcharan