Zelfs NDP-propagandist Imi Dahoe klaagt: “Waarom is de partijleiding niet bereikbaar?”
| surinamevandaag | Door: Redactie
De NDP-top mag dan volhouden dat de partij het contact met haar achterban niet heeft verloren, maar soms zegt één simpele reactie meer dan een heel interview. Toen ondervoorzitter Sergio Akiemboto verklaarde dat de partij nog steeds verbonden is met haar basis, kwam uitgerekend vanuit de eigen gelederen een opvallende en veelzeggende vraag: “Waarom bent u dan niet bereikbaar?”
Die opmerking kwam niet van een politieke tegenstander, een VHP-aanhanger of een kritische columnist. De vraag werd publiekelijk gesteld door Imi Dahoe, die binnen de Surinaamse politieke arena bekendstaat als NDP-propagandist en een van de meest actieve verdedigers van de partij op sociale media. Juist daarom raakt zijn reactie een gevoelige snaar.
Akiemboto stelde in gesprek met Radio ABC dat de NDP ondanks de overgang van oppositie naar regeringspartij haar achterban niet uit het oog heeft verloren. Volgens hem eisten regeringsverantwoordelijkheid en urgente nationale vraagstukken veel aandacht op, waardoor andere zaken tijdelijk naar de achtergrond verdwenen. Tegelijk erkende hij dat president en partijvoorzitter Jennifer Simons minder zichtbaar is binnen de partijstructuren sinds zij het presidentschap bekleedt.
Maar precies daar lijkt voor veel partijleden en sympathisanten het probleem te zitten. Tijdens de verkiezingscampagne stonden toegankelijkheid, betrokkenheid en direct contact met de bevolking centraal. De boodschap was dat er een nieuwe bestuursstijl zou komen waarbij leiders dichter bij de mensen zouden staan. Nu de NDP aan de macht is, klinkt vanuit delen van de achterban steeds vaker de klacht dat prominente partijfiguren moeilijk bereikbaar zijn geworden.
De reactie van Dahoe lijkt die frustratie treffend samen te vatten. Waar Akiemboto spreekt over het behouden van de band met de achterban, lijkt een deel van diezelfde achterban juist te worstelen met de vraag hoe die band in de praktijk nog wordt ingevuld. Want als zelfs trouwe partijgenoten publiekelijk vragen waarom leiders niet bereikbaar zijn, rijst automatisch de vraag hoe gewone burgers en minder invloedrijke partijleden dat ervaren.
Opvallend is dat Akiemboto zelf erkent dat er binnen de partij al langer behoefte bestaat aan meer direct contact tussen leden en de voorzitter. Hij verwijst daarbij naar de bestaande partijstructuren die dergelijke communicatie zouden moeten faciliteren. Tegelijkertijd geeft hij toe dat er ruimte is voor verbetering wanneer zaken niet naar wens verlopen.
Juist die erkenning maakt de reactie van Dahoe des te relevanter. De discussie gaat inmiddels niet meer alleen over bereikbaarheid van individuele leiders, maar raakt aan een bredere vraag: in hoeverre is de afstand tussen de NDP-top en de achterban sinds de verkiezingswinst van 2025 groter geworden?
| surinamevandaag | Door: Redactie
