
Vicepresident Gregory Rusland noemt onderwijs de motor van nationale ontwikkeling
| cds | Door: Redactie
De driedaagse nationale onderwijsconferentie is officieel afgesloten door vicepresident Gregory Rusland. In een krachtige slottoespraak benadrukte hij dat de afsluiting van het congres de start markeert van een nieuwe fase. Het onderwijs wordt hierbij niet langer als een losse overheidssector gezien, maar als de absolute motor achter de nationale ontwikkeling van Suriname.
De vicepresident hield de aanwezigen voor dat onderwijs de krachtigste weg is om armoede te bestrijden en groei, zelfstandigheid en vooruitgang te garanderen. Tijdens de conferentie is er heel concreet gesproken over de toekomst van het land, de Surinaamse jeugd en de uitdagingen op de werkvloer. Er werd stilgestaan bij jongeren die extra ondersteuning nodig hebben om uitval te voorkomen en bij de leerkrachten die dagelijks onder grote druk staan. Rusland onderstreepte dat het thema van het congres verplicht tot actie: als Suriname werkelijk gelooft in de kracht van onderwijs, moet de sector de plaats krijgen die het
Uit de discussies van de afgelopen dagen is volgens Rusland gebleken dat Suriname niet kan volstaan met kleine, oppervlakkige correcties aan een systeem dat nu nog te veel kinderen onvoldoende kansen biedt. Er is behoefte aan een nationale onderwijsvisie, een duidelijke routekaart en een integraal onderwijsplan dat stabiel blijft en boven de zittende regeringen staat. Dit plan moet realistisch zijn en zowel de korte als de lange termijn bestrijken. Op korte termijn moeten acute problemen zoals schooluitval, leerachterstanden, het leerkrachtentekort, motivatiegebrek, de beloningsstructuur, de schoolinfrastructuur, de mentale weerbaarheid en de onderwijstoegang in het binnenland direct worden aangepakt. Daarnaast moet de aansluiting tussen het onderwijs en de arbeidsmarkt sterk worden verbeterd.
Richting het jaar 2035 moet Suriname bouwen aan een toekomstbestendig onderwijssysteem. Dit systeem moet
Tot slot richtte de vicepresident zich tot de onderwijsgevenden. Hij stelde dat de leerkracht geen passieve uitvoerder van beleid is, maar de daadwerkelijke drager van verandering. Rusland erkende dat leerkrachten momenteel nog onvoldoende ondersteuning en waardering ontvangen. Hij verbond hieraan een harde randvoorwaarde voor de toekomst: elke vorm van onderwijsvernieuwing heeft alleen kans van slagen als deze in nauwe samenwerking met de leerkrachten zelf wordt ontwikkeld en gedragen. Met deze duidelijke opdracht aan alle stakeholders werd het congres succesvol beëindigd.
| cds | Door: Redactie




































