Suriname wil verkeersdoden halveren, maar mist centraal databestand en openbare ambulancedienst

Suriname wil het aantal verkeersdoden en ernstig gewonden tegen 2030 met maar liefst 50 procent terugdringen. Opmerkelijk is echter dat het land momenteel nog niet eens over een centraal databestand met verkeersstatistieken beschikt en dat er volgens het nieuwe verkeersveiligheidsplan geen openbare ambulancediensten voor pre-ziekenhuiszorg zijn. Vooral Paramaribo en Wanica springen eruit: ongeveer 57 procent van de fatale verkeersongevallen vindt in deze twee gebieden plaats.

Dat blijkt uit het Strategisch Plan voor Verkeersveiligheid 2026-2030, waarin de huidige verkeerssituatie uitgebreid onder de loep wordt genomen en een pakket maatregelen wordt voorgesteld om het verkeer de komende jaren veiliger te maken. De ambitie is fors: zowel het aantal verkeersdoden als het aantal ernstige verwondingen moet tegen 2030 worden gehalveerd. Het beleid moet zich daarbij onder meer richten op veiligere wegen, veiligere voertuigen, veiliger gedrag van weggebruikers en betere nazorg voor slachtoffers.

De uitgangspositie blijkt bepaald niet ideaal. Verkeersgegevens worden momenteel door verschillende ministeries, afdelingen en

instituten afzonderlijk verzameld en geanalyseerd. Een centraal systeem ontbreekt nog altijd. In het plan wordt daarom gesproken van een dringende behoefte aan één centrale instantie voor dataverzameling, omdat de verschillende instanties nu zonder onderlinge interactie werken. Tegelijk wordt erkend dat politieke invloed, onvoldoende financiële middelen en een tekort aan competente medewerkers de mogelijkheden beperken om het verkeersveiligheidsbeleid adequaat te monitoren en bij te sturen.

Ook de hulpverlening na ernstige ongevallen springt in het oog. Slachtoffers in Paramaribo en Wanica worden veelal met privévoertuigen of particuliere ambulances naar de Spoedeisende Hulp van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo gebracht. Een openbare ambulancedienst voor pre-ziekenhuiszorg ontbreekt volgens het plan. Jaarlijks worden bij de Spoedeisende Hulp van het AZP tussen de 2.500 en 5.000 verkeersslachtoffers geregistreerd.

De problemen beperken zich niet tot hulpverlening en registratie. Als belangrijke risicofactoren worden onder meer rijden onder invloed van alcohol, rijden zonder geldig rijbewijs, te hard rijden, het niet of verkeerd

gebruiken van valhelmen en veiligheidsgordels en slecht parkeergedrag genoemd. Daarnaast zijn ontbrekende of slechte trottoirs, infrastructuur die de toegenomen verkeersdrukte niet aankan en onveilige voertuigen belangrijke aandachtspunten.

Ook bij wegen en voertuigen worden opmerkelijke tekortkomingen vastgesteld. Zo is er volgens het plan een chronisch gebrek aan onderhoud van wegmeubilair, zijn richtlijnen voor wegconstructie die om de drie jaar zouden moeten worden herzien nog steeds niet aangepast en worden verkeersveiligheidsaudits nog niet formeel op Surinaamse wegen uitgevoerd. Bij voertuigkeuringen zou het bovendien voorkomen dat keuringen onjuist of zelfs illegaal plaatsvinden doordat voertuigen niet daadwerkelijk bij de officiële keuringsinstantie worden aangeboden. Suriname kent daarnaast nog geen beperkingen voor de import van onveilige voertuigen.

Om daar verandering in te brengen wordt onder meer ingezet op de oprichting van een Verkeersautoriteit, één centraal informatiesysteem, sterkere handhaving en maatregelen om snelheden terug te brengen. Ook voetgangers, fietsers en andere kwetsbare verkeersdeelnemers moeten nadrukkelijker worden beschermd. Voor handhaving

wordt gekeken naar moderne middelen zoals digitalisering van verkeersovertredingen, vaste en mobiele trajectcontroles, flitspalen en alcoholcontroles.

Voor de activiteiten van het Verkeersveiligheidsinstituut of de toekomstige Verkeersautoriteit wordt over de periode 2026 tot en met 2030 een minimale financieringsbehoefte van 414.500 Amerikaanse dollar geraamd. Daarin zijn echter onder meer de salarissen van de staf, infrastructurele aanpassingen, daadwerkelijke wegcontroles en de kosten van nazorg voor verkeersslachtoffers niet meegenomen; die uitgaven blijven voor rekening van de verantwoordelijke ministeries en instanties. Alleen al voor veiligere wegen en mobiliteit is binnen de indicatieve begroting 126.000 Amerikaanse dollar uitgetrokken.