Op Dag van Verbroedering vinden VHP en NPS elkaar opnieuw

Het is een opmerkelijke politieke samenloop. Op de dag waarop Suriname de Nationale Dag van Verbroedering en Eenheid herdenkt, en waarop de geboortedag van wijlen Jagernath Lachmon wordt herdacht, dienen VHP-fractieleider Asiskumar Gajadien en NPS-parlementariër Jerrel Pawiroredjo gezamenlijk een initiatiefwet in.

Op papier gaat het om een wetsvoorstel over de bezoldiging van de president. De automatische koppeling tussen het salaris van de president en dat van een departementsdirecteur moet verdwijnen. De voorgestelde bezoldiging van de president wordt zelfstandig bij wet vastgesteld op SRD 270.000, terwijl toekomstige wijzigingen opnieuw parlementaire besluitvorming vereisen.

Maar politiek gezien vertelt de samenwerking tussen Gajadien en Pawiroredjo mogelijk een groter verhaal.

Advertisement Symboliek die moeilijk te negeren is

21 september is niet zomaar een datum. Het is de geboortedag van Lachmon, de VHP-grondlegger die zijn politieke loopbaan sterk verbond aan het

idee van interetnische samenwerking en verbroedering. In 2020 werd de datum bij resolutie ingesteld als de Dag van Nationale Verbroedering en Eenheid.

Juist de historische samenwerking tussen de NPS van Johan Adolf Pengel en de VHP van Lachmon vormde een belangrijk hoofdstuk in de ontwikkeling van de Surinaamse verbroederingspolitiek. Historisch onderzoek beschrijft hoe Pengel en Lachmon al in 1953 verklaarden voortaan samen te werken in naam van de verbroedering.

Dat maakt de gezamenlijke indiening van een wetsvoorstel door een VHP- en NPS-parlementariër op precies deze dag opvallend.

Advertisement

Alsof de geschiedenis vandaag even een cirkel maakt.

Van politieke verwijdering naar voorzichtig herstel?

De relatie tussen de VHP en NPS kende de afgelopen jaren echter bepaald geen rechte lijn.

In februari 2023 stapte de NPS uit de regering-Santokhi. De

partij stelde dat zij onvoldoende werd betrokken bij de besluitvorming. De regering betreurde het vertrek, maar sprak tegelijkertijd de verwachting uit dat constructieve samenwerking mogelijk zou blijven.

Daarna gingen de politieke wegen verder uiteen.

Bij de verkiezingen van 2025 koos de NPS uiteindelijk voor samenwerking met de NDP. Gregory Rusland verklaarde destijds dat de NPS een aanbod van de VHP had afgewezen en voor samenwerking met de NDP had gekozen.

De politieke werkelijkheid werd daarmee bijna symbolisch tegenovergesteld aan de historische verbroederingsgedachte van Lachmon en Pengel. De NPS, ooit een belangrijke partner van de VHP in de Surinaamse politiek, kwam tegenover de VHP te staan en trad vervolgens toe tot een coalitie waarin de NDP de leidende partij werd. De NDP en VHP waren bij de verkiezingen van 2025 bovendien de twee grootste politieke krachten en stonden lijnrecht

tegenover elkaar tijdens de coalitieonderhandelingen.

Gajadien en Pawiroredjo geven een ander signaal

Tegen die achtergrond krijgt het gezamenlijke initiatief van Gajadien en Pawiroredjo een andere lading.

Het is uiteraard te vroeg om op basis van één initiatiefvoorstel te spreken van een formele politieke toenadering tussen VHP en NPS. Beide partijen zitten immers nog steeds in verschillende politieke posities.

Maar parlementaire samenwerking is wel een concrete vorm van politieke interactie. En wanneer die samenwerking zichtbaar wordt op 21 september, de dag die juist is verbonden aan het gedachtegoed van Lachmon en de nationale verbroedering, ligt de symboliek voor het oprapen.

De vraag die daardoor opkomt is niet zozeer of VHP en NPS morgen weer één politieke familie worden.

De interessantere vraag is:

Zijn de

twee partijen bezig de politieke afstand van de afgelopen jaren langzaam opnieuw te overbruggen?

Redactie Chronos