Een tragisch incident heeft zich op Tweede Kerstdag afgespeeld bij Marina Durga. Rond 17.00 uur sprong een man, vermoedelijk een arbeider, van de steiger de Surinamerivier in en werd daarna niet meer gezien.

Ooggetuigen meldden dat de man een rood hemd en een blauwe jeansbroek droeg op het moment van de sprong. Direct na het incident werd de Surinaamse politie gealarmeerd, die op hun beurt de Maritieme Politie inschakelden om een zoekactie te starten.

De zoektocht naar de man is nog in volle gang, maar tot dusver zonder resultaat. De omstandigheden rondom het incident en de identiteit van de man zijn nog

niet bekend.

Lokale autoriteiten doen een beroep op iedereen die informatie heeft om zich te melden.

_{Het hoofdkantoor van Petroleos del Peru (Petroperu), een staatsbedrijf dat zich toelegt op het raffineren, distribueren en op de markt brengen van brandstoffen, is te zien in de wijk San Isidro in Lima, Peru. (Foto via Reuters)}

De Peruaanse regering heeft donderdag een noodtoestand voor het milieu uitgeroepen in een noordelijk kustgebied, waar staatsoliebedrijf Petroperu afgelopen weekend een lading ruwe olie in de omliggende wateren van de Stille Oceaan heeft laten lekken.

Een schip dat manoeuvres voor verzending uitvoerde, veroorzaakte de lekkage op zaterdag bij een terminal van de Peruaanse raffinaderij Talara in het noorden van Peru. Petroperu

heeft niet gezegd hoeveel ruwe olie in zee is gelekt, maar de Peruaanse milieuwaakhond OEFA zei in een voorlopig rapport dat het ongeveer 10.000 vierkante meter oppervlaktewater heeft aangetast, en het ministerie van Milieu zei dat het minstens zeven stranden heeft aangetast, evenals de lokale fauna.

Het Peruaanse ministerie van Milieu zei dat de noodtoestand van 90 dagen tot doel heeft om "het duurzame beheer van het gebied en de uitvoering van herstel- en saneringswerkzaamheden te garanderen om de milieuverontreiniging te beperken."

Petroperu zei woensdag dat het vanaf het moment van de lekkage opruimbrigades had ingezet en had gecoördineerd met de vissersvakbond en lokale autoriteiten, zodat lokale economische en toeristische activiteiten normaal konden doorgaan.

Petroperu zei in een verklaring dat het schoonmaakpersoneel, boten en drones in het getroffen gebied heeft om "preventieve monitoring uit te voeren om de vroege detectie van eventualiteiten te garanderen."

Lokale autoriteiten hebben gezegd dat de olieramp schade heeft toegebracht aan kustplanten en dieren zoals krabben, terwijl vissers zeggen dat de olieramp hen heeft belet om te werken.

"We kunnen nu al zes dagen niet meer naar buiten," vertelde visser Martin Pasos aan de lokale radio RPP. "Het is chaos, wat er in Lobitos is gebeurd. Tot nu toe hebben we geen reactie van het oliebedrijf gehad."

Volgens ABOP-leider Ronnie Brunswijk moet de Democraten van Suriname (DVS), onder leiding van Soeparmin Djojobesari, meer inspanningen leveren om zichzelf te bewijzen. Brunswijk wil vóór eind maart 2025 duidelijkheid hebben over de daadwerkelijke achterban van DVS.

“Djojo, jij moet harder gaan werken! We hebben een afspraak en die afspraak heb ik nog niet gezien. Voor eind maart moeten we al weten wat je hebt,” verklaarde Brunswijk tijdens de opening van een Infocentrum aan de Zwartenhovenbrugstraat.

Djojobesari stapte in september als leider van de Groep Djojo uit de NDP en sloot zich aan bij de ABOP. Hij gaf toen aan dat zijn achterban

bestaat uit meer dan 11.000 personen, waaronder teleurgestelde NDP-leden en anderen. Toch verscheen Djojobesari tijdens de 100.000+ manifestatie van de ABOP eind september met slechts een handvol mensen.

Brunswijk benadrukt dat andere partners zoals de PDO, NSK en NS zich inmiddels al hebben bewezen door eigen wijkvergaderingen te organiseren en hun achterban te mobiliseren. Hij verwacht dat DVS vóór eind maart 2025 de beloofde 11.000 personen bijeenbrengt op een eigen partijactiviteit. Brunswijk verzekerde dat de ABOP financiële ondersteuning zal bieden om de mobilisatie te bevorderen.

De ABOP-voorzitter is overtuigd dat de NSK, PDO en NS voldoende stemmen zullen binnenhalen om minimaal één

zetel te bemachtigen.

“Als een partij niet met een hele zetel komt, is dat niet erg. Al breng je slechts 20 mensen mee, voor mij als mens is dat al een toegevoegde waarde. Maar ik ben 100% zeker dat NSK, PDO en NS samen minimaal één zetel zullen binnenhalen. De recente mobilisatie van PDO en NS in Nickerie was geweldig. Ik heb vertrouwen in jullie, maar vanaf nu moeten jullie je bewijzen en harder gaan werken,” aldus Brunswijk.

 

Tijdens het protest van de Canadese vrachtwagenchauffeurs in 2022 tegen Covid-19-maatregelen werden 34 cryptovaluta-portefeuilles die aan hen waren gekoppeld op de zwarte lijst geplaatst, wat een kritieke kwetsbaarheid blootlegde in het vermogen van Bitcoin om echte financiële autonomie te bieden. Iedereen die met die portefeuilles omging door geld te sturen of te ontvangen, liep het risico opgespoord en gestraft te

worden door de roverheid. 

Ondanks het aanvankelijke geloof dat Bitcoin traditionele financiële censuur (zoals opgelegd door banken en betalingsverwerkers zoals GoFundMe, PayPal en Stripe) kon omzeilen, bleek de praktijk anders. De creatie van Bitcoin komt voort uit de wens om de inherente gebreken in traditionele financiële systemen aan te pakken. Zoals de uitvinder(s) van Bitcoin, Satoshi Nakamoto, in een paper uit 2008 uiteenzette, brengt de afhankelijkheid van gecentraliseerde autoriteiten zoals banken aanzienlijke risico's met zich mee, waaronder die inherent aan fractioneel bankieren en het herhaaldelijk optreden van monetaire inflatie en geldontwaarding. 

Zoals econoom J.M. Keynes in 1923 opmerkte is "(inflatie) de vorm

van belasting die het publiek het moeilijkst kan ontwijken en die zelfs de zwakste regering kan afdwingen." Inflatie is gewoon een andere manier van het beroven van het individu van de vruchten van hun arbeid (m.a.w. slavernij).

Bitcoin was ontworpen om die risico's te elimineren, samen met de noodzaak voor het moeten vertrouwen van derden (tussenpersonen), door een peer-to-peer-systeem te bieden met een beperkte geldhoeveelheid waarin gebruikers de sleutels tot hun eigen geld in handen hebben en rechtstreeks met elkaar transacties uitvoeren. De ideologische basis van Bitcoin kan terug worden getraceerd naar de Cypherpunk-beweging rond 1980. De Cypherpunks voorzagen een wereld waarin individuen economische activiteiten konden ontplooien met behulp van sterke cryptografie om ontraceerbare transacties (privacy) en onrelateerbare identiteiten (anonimiteit) te garanderen. Deze visie van "crypto-anarchie" streefde ernaar individuen te bevrijden van de controle, manipulatie en uitbuiting door de roverheid, vooral d.m.v. belastingheffing.

Economen zoals Milton Friedman en F.A. Hayek voorzagen ook het potentieel van digitale valuta's om de controle van de roverheid te reduceren. In een interview uit 1999 met de National Taxpayers Union zei Friedman: "Ik denk dat het Internet een van de belangrijkste krachten zal zijn om de rol van de overheid te verminderen. Het enige dat ontbreekt, maar dat binnenkort zal worden ontwikkeld, is een betrouwbare e-cash. Een methode waarbij je op Internet geld kunt overmaken van A naar B zonder dat A B kent, of B A kent, zoals ik een biljet van $20 kan nemen en het aan jou kan overhandigen zonder dat er een registratie is van waar het vandaan kwam. En je kunt het ontvangen zonder te weten wie ik ben."

En in een interview in 1984 zei Hayek: "Ik geloof niet dat we ooit weer deugdelijk geld zullen hebben voordat we het uit handen van de overheid halen. We kunnen dat niet met geweld doen. Het enige wat we kunnen doen is via een of andere sluwe omweg iets introduceren dat ze niet kunnen stoppen."

Bitcoin was een belangrijke eerste stap daartoe en loste enkele problemen op, maar het fundamentele ontwerp en de implementatie zijn niet volledig in lijn met de hierboven genoemde visies en idealen. Bitcoin is niet privé noch anoniem. In het beste geval is het pseudoniem. Wie je Bitcoin-adres kent, kan gemakkelijk toegang krijgen tot je saldo, volledige financiële geschiedenis, en kan toekomstige transacties monitoren. Het is als betalen voor een kopje koffie in een café, waarbij de eigenaar van de café onmiddellijk kan zien hoeveel geld je in je portemonnee hebt, waar het vandaan komt en wie je in het verleden hebt betaald. Hoewel er methoden zijn om een zekere mate van privacy en anonimiteit te hebben met Bitcoin, is het hebben en behouden hiervan zelfs voor experts een uitdaging, laat staan voor het grote publiek.

Roverheden hebben geïnvesteerd in technologieën die deze tekortkomingen uitbuiten, waardoor de financiële vrijheid die Bitcoin zou moeten bieden wordt ondermijnd, zoals in het geval van de Canadese vrachtwagenchauffeurs. Het opleggen van KYC (Know Your Customer) en AML (Anti-Money Laundering) regelgeving ondermijnt de anonimiteit die cryptovaluta’s zoals Bitcoin zouden moeten bieden. Het beleid van de roverheid dringt het publiek steeds verder aan om gebruik te maken van gecentraliseerde wisselkantoren/beurzen die kunnen worden gecontroleerd, wat het beoogde peer-to-peer gebruik van cryptovaluta’s ondermijnt. 

Berichten over geblokkeerde gebruikerstransacties en gesloten accounts door gecentraliseerde wisselkantoren/beurzen benadrukken de voortdurende strijd tussen individuele vrijheid en roverheidsinmenging. Er is ook een wereldwijde trend om het publiek aan te moedigen om te investeren in cryptovaluta-derivaten en fondsen i.p.v. echte munten waarvan individuen de cryptografische sleutels in handen hebben. Als je investeert in derivaten en fondsen, bezit je geen echte munten, en als gevolg daarvan kan je verstrikt raken in bubbels en worden beroofd van je rijkdom, precies zoals het in het verleden is gedaan met goud en fiat-valuta's.

Vandaag zien we dat enkele roverheden en traditionele financiële instellingen, zoals BlackRock en JP Morgan, Bitcoin omarmen en coöpteren. Hier had ik in 2017 al voor gewaarschuwd. Dit is een duidelijk signaal dat de hoop die Bitcoin gaf om te ontsnappen aan het door de roverheid opgelegde anti-sociaal systeem van uitbuiting en slavernij, nu tot het verleden behoort. En ik ben er zeker van dat Friedman, Hayek en de Cypherpunks het met me eens zouden zijn.

Karel Donk

Fotocompilatie: Premier van Barbados, Mia Mottley en voormalig president van Suriname, Desi Bouterse.

Premier Mia Mottley van Barbados heeft voormalig president van Suriname, Desi Bouterse, geprezen als een van de meest charismatische leiders van het Caribisch gebied.

Bouterse overleed dinsdag op 79-jarige leeftijd. “Ik heb sinds mijn aantreden als regeringsleider in mei 2018 veel mensen ontmoet. Maar er zijn er maar een paar wiens persoonlijkheid zo sterk is dat ze een onuitwisbare indruk achterlaten op iedereen met wie ze in contact zijn geweest. Desi Bouterse was zo iemand,” verklaarde Mottley.

Ze ging in een verklaring in op de veelzijdige geschiedenis van Bouterse, die

varieerde van vrijheidsstrijder tot staatshoofd van de Republiek Suriname. “Of je het nu met hem eens bent of niet, je moet de kracht van zijn persoonlijkheid waarderen.

Terwijl 2024 ten einde loopt, neemt de Caribische Gemeenschap afscheid van één van haar meest charismatische leiders, de voormalige president van de Republiek Suriname, Desi Bouterse, die vier decennia lang de Surinaamse politiek heeft gedomineerd.”

Bouterse, een controversiële figuur, speelde een centrale rol in de moderne geschiedenis van Suriname, met zowel zijn betrokkenheid bij de onafhankelijkheidsstrijd als zijn bewind als president. Zijn leiderschap liet diepe sporen achter in de regio, maar riep ook verdeeldheid op

door onder meer de Decembermoorden en een internationale veroordeling voor drugshandel.

UNITEDNEWS

 

Manmohan Singh werd vaak de "toevallige premier" genoemd. (Getty Images)

Voormalig premier van India Manmohan Singh is overleden op 92-jarige leeftijd. Singh was een van de langstzittende premiers van India en hij werd beschouwd als de architect van belangrijke liberaliserende economische hervormingen, als premier van 2004-2014 en daarvoor als minister van Financiën.Hij was opgenomen in een ziekenhuis in de hoofdstad Delhi nadat zijn gezondheidstoestand was verslechterd, melden berichten.Onder degenen die donderdag hulde brachten aan Singh, was premier Narendra Modi, die op sociale media schreef dat "India rouwt om het verlies van een van zijn meest vooraanstaande leiders".Modi zei dat Singhs "wijsheid en nederigheid altijd zichtbaar waren" tijdens hun interacties en dat hij "uitgebreide inspanningen had geleverd om het leven van mensen te verbeteren" tijdens zijn tijd als premier.Priyanka Gandhi, de dochter van voormalig premier Rajiv Gandhi en lid van de Congrespartij, zei dat Singh "echt egalitair, wijs, wilskrachtig en moedig tot het einde" was.Haar broer Rahul, die het Congres leidt, zei dat hij "een mentor en gids had verloren".Singh was de eerste Indiase leider sinds Jawaharlal Nehru die werd herkozen na een volledige eerste termijn, en de eerste Sikh die de hoogste functie van het land bekleedde. Hij bood in het parlement publiekelijk zijn excuses aan voor de rellen in 1984 waarbij zo'n 3.000 Sikhs werden gedood.Maar zijn tweede termijn werd ontsierd door een reeks corruptiebeschuldigingen die zijn regering teisterden. De schandalen waren volgens velen gedeeltelijk verantwoordelijk voor de verpletterende nederlaag van zijn Congrespartij bij de algemene verkiezingen van 2014.Singh werd geboren op 26 september 1932 in een verlaten dorp in de provincie Punjab in het ongedeelde India, waar geen water en elektriciteit was.Na zijn studie aan de Panjab University behaalde hij een masterdiploma aan de University of Cambridge en vervolgens een DPhil in Oxford.Tijdens zijn studie in Cambridge had Singh last van geldgebrek, schreef zijn dochter, Daman Singh, in een boek over haar ouders."Zijn collegegeld en levensonderhoud bedroegen ongeveer £ 600 per jaar. De beurs van de Panjab University gaf hem ongeveer £ 160. Voor de rest was hij afhankelijk van zijn vader. Manmohan zorgde ervoor dat hij heel zuinig leefde. Gesubsidieerde maaltijden in de eetzaal waren relatief goedkoop, met twee shilling en zes pence."Daman Singh herinnerde zich haar vader als "volledig hulpeloos in huis, hij kon geen ei koken of de televisie aanzetten".ConsensusbouwerSingh werd in 1991 politiek bekend als minister van Financiën van India en nam het over toen het land in een faillissement stortte.Zijn onverwachte benoeming was de kroon op een lange en illustere carrière als academicus en ambtenaar. Hij diende als economisch adviseur van de regering en werd gouverneur van de centrale bank van India.In zijn eerste toespraak als minister van Financiën citeerde hij Victor Hugo, die zei dat "geen enkele macht op aarde een idee kan stoppen waarvan de tijd is gekomen".Dat diende als springplank voor een ambitieus en ongekend economisch hervormingsprogramma: hij verlaagde de belastingen, devalueerde de roepie, privatiseerde staatsbedrijven en moedigde buitenlandse investeringen aan.De economie herleefde, de industrie trok aan, de inflatie werd ingedamd en de groeicijfers bleven in de jaren negentig consistent hoog.'Toevallige premier'Manmohan Singh was een man die zich er terdege van bewust was dat hij geen politieke basis had. "Het is leuk om een ​​staatsman te zijn, maar om een ​​staatsman te zijn in een democratie moet je eerst verkiezingen winnen," zei hij ooit.Toen hij in 1999 probeerde de verkiezingen voor het lagerhuis van India te winnen, werd hij verslagen. In plaats daarvan zat hij in het hogerhuis, gekozen door zijn eigen Congrespartij.Hetzelfde gebeurde in 2004, toen Singh voor het eerst werd benoemd tot premier nadat Congresvoorzitter Sonia Gandhi de post had afgewezen - blijkbaar om de partij te beschermen tegen schadelijke aanvallen op haar Italiaanse afkomst. Critici beweerden echter dat Sonia Gandhi de echte bron van macht was toen hij premier was, en dat hij nooit echt de leiding had.De grootste triomf tijdens zijn eerste termijn van vijf jaar was om India uit zijn nucleaire isolement te halen door een baanbrekende deal te ondertekenen die toegang tot Amerikaanse nucleaire technologie veiligstelde.Maar de deal had een prijs: de communistische bondgenoten van de regering trokken hun steun in nadat ze ertegen hadden geprotesteerd, en het Congres moest de verloren aantallen goedmaken door de steun van een andere partij te werven, te midden van beschuldigingen van stemmen kopen.Als consensusbouwer leidde Singh een coalitie van soms lastige, assertieve en potentieel onhandelbare regionale coalitiebondgenoten en -ondersteuners.Hoewel hij respect verdiende voor zijn integriteit en intelligentie, had hij ook een reputatie omdat hij zacht en besluiteloos was. Sommige critici beweerden dat het tempo van de hervormingen vertraagde en dat hij er niet in slaagde hetzelfde momentum te bereiken als toen hij minister van Financiën was.Toen Singh het Congres in 2009 naar een tweede, beslissende verkiezingsoverwinning leidde, zwoer hij dat de partij "de gelegenheid te baat zou nemen".Maar de glans begon er al snel af te gaan en zijn tweede termijn kwam in het nieuws, voornamelijk om de verkeerde redenen: verschillende schandalen met betrekking tot zijn ministers die het land naar verluidt miljarden dollars kostten, een parlement dat door de oppositie werd vastgehouden en een enorme beleidsverlamming die resulteerde in een ernstige economische neergang.LK Advani, een senior leider van de rivaliserende BJP-partij, noemde Singh India's "zwakste premier".Manmohan Singh verdedigde zijn staat van dienst en zei dat zijn regering met "uiterste toewijding en inzet voor het land en het welzijn van zijn bevolking" had gewerkt.Pragmatisch buitenlands beleidSingh nam het pragmatische buitenlands beleid over dat zijn twee voorgangers hadden gevoerd.Hij zette het vredesproces met Pakistan voort, hoewel dit proces werd belemmerd door aanvallen die werden toegeschreven aan Pakistaanse militanten, met als hoogtepunt de schiet- en bomaanslag in Mumbai in november 2008.Hij probeerde het grensgeschil met China te beëindigen door een deal te sluiten om de Nathu La-pas naar Tibet te heropenen, die al meer dan 40 jaar gesloten was.Singh verhoogde de financiële steun voor Afghanistan en werd de eerste Indiase leider die het land in bijna 30 jaar bezocht.Hij maakte ook veel oppositiepolitici boos door te proberen de betrekkingen met India's oude bondgenoot, Iran, te beëindigen.Een leider met een laag profielEen ijverige voormalige academicus en ambtenaar, hij stond bekend om zijn bescheidenheid en hield zich altijd op de achtergrond. Zijn account op sociale media stond vooral bekend om saaie berichten en had een beperkt aantal volgers.Een man van weinig woorden, maar zijn kalme houding leverde hem toch veel bewonderaars op.Reagerend op vragen over een kolenschandaal met betrekking tot de illegale toewijzing van vergunningen ter waarde van miljarden dollars, verdedigde hij zijn stilzwijgen over de kwestie door te zeggen dat het "beter was dan duizenden antwoorden".In 2015 werd hij opgeroepen om voor de rechter te verschijnen om te antwoorden op beschuldigingen van criminele samenzwering, schending van vertrouwen en corruptiegerelateerde misdrijven. Een boze Singh vertelde verslaggevers dat hij "open stond voor juridisch onderzoek" en dat de "waarheid zal zegevieren".Na zijn tijd als premier bleef Singh ondanks zijn toenemende leeftijd nauw betrokken bij de kwesties van de dag als senior leider van de belangrijkste oppositiepartij Congres.In augustus 2020 vertelde hij de BBC in een zeldzaam interview dat India "onmiddellijk" drie stappen moest ondernemen om de economische schade van de coronaviruspandemie, die de economie van het land in een recessie had gestort, te stoppen.De overheid moest mensen rechtstreeks financiële hulp bieden, kapitaal beschikbaar stellen voor bedrijven en de financiële sector herstellen, zei hij.De geschiedenis zal Singh herinneren omdat hij India uit zijn economische en nucleaire isolement heeft gehaald, hoewel sommige historici misschien suggereren dat hij eerder met pensioen had moeten gaan."Ik geloof oprecht dat de geschiedenis vriendelijker voor mij zal zijn dan de hedendaagse media, of voor dat doel, de oppositiepartijen in het parlement", vertelde hij een interviewer in 2014.Singh laat zijn vrouw en drie dochters achter.

 

In het kader van Operatie ‘Kerstbrood’ heeft de politie van Regio West in de nacht van woensdag 25 op donderdag 26 december tijdens surveillance opgetreden tegen enkele personen die de openbare orde in het centrum van Nieuw-Nickerie verstoorden.

Daarbij zijn twee mannelijke verdachten D.A. (31), D.A. (28) en twee vrouwelijke verdachten A.J. (27) en H.S. (27) door de politie in de kraag gevat, meldt de politie van West Suriname.

 

De politieambtenaren constateerden tijdens de controlewerkzaamheden dat een groep bezoekers op een parkeerplaats luid muziek afspeelden en alcohol nuttigden en de openbare orde verstoorden. De betrokkenen, waaronder meerdere mannen en vrouwen, werden aangesproken

en gevraagd hun muziek minder luid af te spelen en zich aan de regels te houden.

Eén hunner en wel een mannelijke persoon, weigerde hieraan mee te werken en deed bedreigende uitlatingen aan het adres van de politie en viel de wetsdienaren aan. Hierdoor was de politie genoodzaakt over te gaan tot de aanhouding van de aanvaller.

De andere personen uit de groep probeerden de aanhouding te verhinderen, waarbij één hunner uit de groep een politieambtenaar met een glazen fles op zijn hoofd sloeg. Een andere politieambtenaar liep een snijwond op aan zijn arm, terwijl de uniformen van de andere wetsdienaren werden

gescheurd.

De man bleef zich hevig verzetten en werden de politieambtenaren wederom door de verdachte en enkele andere personen uit de groep belaagd en vuistslagen toegebracht. Het gelukte de politie op een bepaald moment om de twee manspersonen aan te houden en over te brengen naar het politiebureau Nieuw Nickerie.

De vrouwen begaven zich vervolgens per eigen gelegenheid naar het politiebureau alwaar zij wederom tekeer gingen met de politie. Beide mannen zijn in verzekering gesteld, terwijl de vrouwen met een waarschuwing zijn heengezonden na het betalen van een fikse boete.

De zaak is voor verder onderzoek overgedragen aan de Recherche van Regio West.

 

De Nationale Assemblee (DNA) staat onder druk om de Wet Spaar- en Stabilisatie Fonds Suriname nog voor het einde van het jaar goed te keuren.

Deze wet is essentieel voor het beheer van toekomstige offshore-inkomsten en vormt een cruciale eis van de schuldeisers van de herschikte Oppenheimer-lening van USD 650 miljoen. Het niet tijdig aannemen van de wet kan leiden tot een forse renteverhoging op de lening, van 7,95% naar meer dan 13%.

Oppositieparlementariër Stephen Tsang (NDP) hekelde de situatie scherp. “Suriname wordt een mes op de keel gezet met de dreigende rentestijging,” verklaarde hij.

Tsang bekritiseerde het kabinet omdat de wetsvoorstellen pas

op 9 december naar het parlement werden gestuurd, terwijl de voorwaarden van de herschikking al meer dan een jaar bekend waren. Hij noemt de druk om de wetten binnen enkele weken goed te keuren “een kwalijke zaak”.

Ook binnen de coalitie klinken kritische geluiden. Kishan Ramsukul (VHP) uitte zijn zorgen over het gebrek aan transparantie vanuit de regering. Ramsukul gaf aan via buitenlandse bronnen te hebben vernomen over een mogelijk verband tussen de voorgestelde wetten en afspraken met de schuldeisers. “Dit kan niet goed zijn,” stelde hij. Hij drong er bij de regering op aan om nog deze week opheldering te

geven over deze vermoedelijke verbanden.

De regering heeft tot nu toe weinig informatie verstrekt over de details van de herschikking. Bekend is dat de leensom werd verlaagd van USD 880 miljoen naar USD 650 miljoen en dat de gemiddelde rente daalde van meer dan 10% naar onder de 8%. Een belangrijk geschilpunt blijft het Value Recovery Instrument (VRI), dat schuldeisers recht geeft op een deel van de toekomstige olieopbrengsten uit blok 58. De productie uit dit offshoregebied wordt rond 2028 verwacht. Schuldeisers willen garanties dat hun belangen worden veiliggesteld, wat de druk verhoogt om het Spaar- en Stabilisatie Fonds snel wettelijk te regelen.

UNITEDNEWS

 

Fotocompilatie: De Nederlandse premier Dick Schoof en advocaat Gerard Spong.

De Nederlandse premier Dick Schoof en zijn kabinet hebben ervoor gekozen geen condoleance te sturen na het overlijden van Desi Bouterse.

In plaats daarvan sprak Schoof zijn steun uit aan “alle Surinamers,” met een specifieke nadruk op nabestaanden van de slachtoffers van de Decembermoorden, waar Bouterse hoofdverantwoordelijk voor wordt gehouden. Volgens de woordvoerder van Schoof waren deze woorden zorgvuldig afgewogen.

In diplomatieke kringen is het gebruikelijk om na het overlijden van een voormalig hoogwaardigheidsbekleder condoleances over te brengen, zelfs als er geen nauwe band of overeenstemming van opvattingen is.

Echter, de relatie tussen

Bouterse en Nederland was al decennia ernstig verstoord. Bouterse profileerde zich regelmatig als tegenstander van de voormalige kolonisator en deed dat met succes.

Bovendien werd Bouterse in 1999 door het gerechtshof in Den Haag bij verstek veroordeeld tot elf jaar gevangenisstraf wegens betrokkenheid bij de smokkel van 500 kilo cocaïne naar Nederland. Zijn reputatie als voortvluchtige crimineel versterkte de gespannen verhouding met Nederland verder.

Nederland huisvest een grote Surinaamse gemeenschap, waar de meningen over Bouterse sterk uiteenlopen. President Chan Santokhi riep zijn landgenoten op om na het overlijdensbericht “de kalmte te bewaren.” Premier Schoof sloot zich hierbij aan.

Het overlijden van Bouterse roept

gemengde reacties op, waaronder die van advocaat Gerard Spong. Spong, die betrokken was bij het onderzoek naar de Decembermoorden en persoonlijk vrienden en vakgenoten verloor tijdens de gebeurtenissen in Fort Zeelandia in 1982, omschreef zijn gevoelens als ambivalent.

In een reactie aan het ANP zei Spong: “Hoe je het ook wendt of keert, Bouterse was een man met veel bloed aan zijn handen.” Hij betreurt het dat Bouterse nooit zijn straf heeft uitgezeten. “Maar het was een man die Suriname veertig jaar gegijzeld heeft en veel leed in dat land heeft veroorzaakt. Dus ik treur daarom niet.”

UNITEDNEWS

 

Recentelijk heeft de VES een discussie gehouden over de uitkomst van het langdurige en zorgvuldig voorbereide proces voor de exploitatie van bauxietvoorkomens in West-Suriname. Opmerkelijk genoeg, maar veelzeggend, is het feit dat noch de commissie, noch haar leden zoals gebruikelijk werden uitgenodigd. Dit resulteerde in een zeer eenzijdige presentatie vol pertinente onjuistheden en onwaarheden. Het feit dat de organisatoren en

panelleden de commissieleden kennen, maar blijkbaar opzettelijk hebben gekozen om deze niet te betrekken, roept vragen op over de ware motieven achter deze discussie en of deze wellicht ingegeven zijn door bepaalde eigenbelangen die tijdens het investeringsidentificatieproces naar voren kwamen.

Na de publicatie van een eerder artikel zijn plotseling zogenaamde nieuwe onjuistheden en misvattingen opgedoken. Reden waarom het noodzakelijk is om deze puntsgewijs aan de kaak te stellen:

1. Verplaatsing van Inwoners: De bewering dat 5.000 mensen moeten verhuizen is simpelweg een grote leugen. Het mijngebied ligt ongeveer 80 km van de woongebieden, en daarnaast had de regio Kabalebo volgens het CBB

in 2023 slechts 2312 inwoners.

2. Soevereiniteit: Het gebruik van termen als 'soevereiniteit' lijkt bedoeld om emoties op te wekken. Het bedrijf krijgt in de overeenkomst echter geen enkel recht van eigendom of huur van land, maar slechts een concessie om uitsluitend bauxiet te mijnen in een bepaald gebied.

3. Export van Hoogwaardige Bauxiet: De suggestie dat het bedrijf alleen hoogwaardige bauxiet zal exporteren is onrealistisch en vergezocht. Een project van deze schaal vraagt om een mix van bauxiet om rendabel te zijn. Investeringsbanken vereisen een rendement van ongeveer 16%, wat met uitsluitend relatief hoogwaardige bauxiet (minder dan 22% van het totaal) niet haalbaar is.

4. Exportwaarde: er wordt aangegeven dat de Staat slechts 3% van de exportwaarde gaat verdienen. Er wordt hierbij voor het gemak weggelaten dat dit percentage stijgt naarmate de bauxietprijs stijgt, dat de royalty wordt berekend over total revenu in plaats van gross profit en de Staat ook nog eens dividend krijgt uit de 13% gratis aandelen in elk van de 2 bedrijven die worden opgezet. Ook worden er parallellen getrokken met de deal met BHP Billiton die niet is doorgegaan. Wat men niet verteld is dat met die deal de Staat pas na 10 jaren inkomsten zou krijgen. Met de Chinalco deal heeft de Staat onmiddellijk bij productie inkomsten.

5. Waarde van de Biodiversiteit: Sinds het vertrek van BHP Billiton in 2008 is er niets gedaan met de waardevolle flora. Het complete gebied is integendeel al jaren in houtconcessies uitgegeven aan particulieren en merendeels aan nu nog steeds onopvallende bedrijven en stichtingen, zie onder:

 

6. Carbon Credits: Het verhaal van carbon credits loopt dus ook mank en wijst ook weer op selectieve verontwaardiging: de figuur hieronder geeft aan wat de carbon negatieve status zal zijn als gevolg van diverse projecten: de lichtgroene tinten aan de onderkant = ontbossing, geel = de reguliere elektriciteitsvoorziening, blauw = West Suriname inclusief Kabalebo waterkracht (alhoewel dit nu nog niet aan de orde is), en grijs, donkergrijs, zwart en rood zijn de uitstoot van broeikasgassen als gevolg van alleen blok 58 in een 200.000, 300.000 en 500.000 barrels per dag, en worst-case scenario (meer emissies per geproduceerde barrel). De lijnen in roze en geel geven de totale netto carbon uitstoot aan.

Deze uitstoot komt natuurlijk in het geval van West-Suriname vnl. door ontbossing. De figuur daaronder geeft de ontbossing aan: blauw = West-Suriname mijn plus Kabalebo, grijs = geprojecteerde landbouwarealen, bruin = illegale kleinschalige goudmijnbouw, groen = bestaand bos. De rode lijn geeft de bosbedekking (in %) aan. Opvallend genoeg wordt er over deze andere projecten/activiteiten nauwelijks wat gezegd.

7. Stopzetting Bauxietexport: De bewering dat Indonesië geen bauxiet meer exporteert is achterhaald. Na een stop in 2023 wordt er weer ruwe bauxiet geëxporteerd omdat investeerders uitbleven. 

8."No Refinery, No Deal": Deze erg populistische kreet is echter onrealistisch. Geen enkele investeerder zal zonder studie miljarden investeren in een raffinaderij en smelter. Het bedrijf wordt in de af te sluiten overeenkomst om die uitdrukkelijke reden daarom verplicht om vrijwel direct na aanvang te starten met deze studies.

De commissie is nu reeds bezig met het updaten van waterkrachtstudies en bekijkt tevens andere mogelijkheden die de opzet van de raffinaderij en smelter aantrekkelijker maken; veel, goedkope energie is een 'must'. Geen energie, geen raffinaderij en smelter.

De realiteit van de afgelopen decennia toont aan dat Suriname nauwelijks investeringen heeft aangetrokken, met zelfs perioden van desinvestering. Dit zielig verhaal in in onderstaande tabel te zien:

Sinds het vertrek van BHP Billiton in 2008 is er totaal niets gebeurd in het gebied behalve kaalkap vanwege verleende houtconcessies, terwijl meer dan 2.000 mensen er in armoede leven en drugs- en alcoholmisbruik schering en inslag zijn. Jongeren zijn daardoor gedwongen het gebied te verlaten wegens gebrek aan werkgelegenheid. Dit roept vragen op over wat talloze organisaties en hoogopgeleiden hebben gedaan in deze periode. Het is naïef om te verwachten dat er plotseling een investeerder zal komen zonder gedegen studies en voorbereiding.

Nu staat het grootste aluminiumbedrijf ter wereld, met kapitaal, kennis en technologie, klaar om in deze bauxietvoorkomens te investeren. Dit kan sociaaleconomische voordelen opleveren, zoals werkgelegenheid, verbeterde infrastructuur, training- en opleidingskansen, en afzetmogelijkheden voor lokale bedrijven (er is hiertoe een sterke local content paragraaf in de concept mineralenovereenkomst opgenomen, iets wat tot op heden– ondanks de betrokkenheid van het maatschappelijk middenveld – nog steeds niet opgesteld is voor de opkomende offshore industrie).

De realiteit onder ogen zien is een keuze.“Verder kijken dan je neus lang is” is een keuze.Kiezen tussen het algemeen belang en enge belangen is een keuze.Integriteit is een keuze.

En zo is ontwikkeling ook een keuze.

Commissie Ontwikkeling West-Suriname Bakhuis Bauxiet

Danny Lachman (voorzitter)