Het leven en nalatenschap van Desi Bouterse (1945-2024), voormalig legerleider en tweevoudig president van Suriname, roepen scherpe tegenstellingen op in een samenleving die nog steeds worstelt met de schaduw van zijn regime. Zijn dood biedt een moment van reflectie over de rol van machtsmisbruik, het collectieve trauma dat hij naliet en de moeizame weg naar verzoening.  In 1980 pleegde Bouterse een staatsgreep. De staatsgreep werd aanvankelijk met enthousiasme ontvangen door een groot deel van de bevolking, gevoed door onvrede over corruptie en economische malaise onder de democratisch gekozen regering. Links-progressieve partijen zagen aanvankelijk een bondgenoot in het nieuwe regime, maar dat enthousiasme sloeg snel om naarmate het militaire bewind zijn ware aard onthulde.  Het dieptepunt van Bouterses bewind kwam op 8 december 1982, toen prominente tegenstanders van het regime standrechtelijk werden geëxecuteerd. Deze Decembermoorden, waarvoor hij in 2023 definitief werd veroordeeld, staan symbool voor het brute karakter van zijn heerschappij. De repressie, mensenrechtenschendingen en het in stand houden van een klimaat van angst tekenden het leven van velen in die periode.  Hoewel Bouterse in 1987 de macht overdroeg na democratische verkiezingen, bleef hij achter de schermen een dominante speler. Hij bleef aan als legerbevelhebber en organiseerde in 1990 een tweede coup. Zijn politieke comeback als leider van de Nationale Democratische Partij (NDP) bracht hem uiteindelijk terug in het machtscentrum. Van 2010 tot 2020 was hij president, een periode waarin hij Suriname verder polariseerde.  Zijn bewind als president werd gekenmerkt door economische chaos en beschuldigingen van corruptie, maar ook door systematische pogingen om zijn eigen wandaden te vergoelijken. De veroordeling tot twintig jaar gevangenisstraf voor de Decembermoorden in 2023 werd door velen gezien als een cruciale stap in de strijd voor gerechtigheid, maar de onvolledige strafuitvoering blijft een open wond.  Bouterses nalatenschap is diep verweven met de tegenstellingen binnen de samenleving. Enerzijds zijn er zijn aanhangers, die hem blijven zien als een bevrijder van een corrupte elite en als een sterke leider die opkwam voor nationale trots. Anderzijds is er een groeiende groep die hem beschouwt als een tiran, verantwoordelijk voor onnoemelijk leed en de ondermijning van democratische waarden.  Deze polarisatie wordt verder versterkt door de complexe historische context van de jaren tachtig. Het is te eenvoudig om de steun voor het militaire bewind destijds af te doen als blinde loyaliteit of opportunisme. De economische onzekerheid, politieke instabiliteit en het gebrek aan vertrouwen in democratische instellingen speelden een belangrijke rol in de keuzes die mensen maakten. Een eerlijk historisch begrip van deze dynamiek is essentieel voor het vinden van een pad naar verzoening.  De dood van Bouterse markeert niet alleen het einde van een tijdperk, maar ook een kans om opnieuw na te denken over hoe Suriname met zijn verleden omgaat. Het is duidelijk dat gerechtigheid nog steeds niet volledig is bereikt. Hoewel Bouterse is veroordeeld, blijft het voor veel slachtoffers en nabestaanden een bittere pil dat hij nooit daadwerkelijk zijn straf heeft uitgezeten.  Tegelijkertijd moet Suriname ook de bredere sociale en politieke vraagstukken aanpakken die ten grondslag lagen aan de polarisatie van de jaren tachtig. Dit vereist niet alleen het erkennen van alle misdaden van het militaire bewind, maar ook een kritische blik op de rol van andere politieke en maatschappelijke actoren die in die tijd hebben bijgedragen aan de chaos.  Verzoening kan alleen worden bereikt door een eerlijk en genuanceerd debat. Het zwart-witdenken dat soms de discussie domineert, helpt niet. Zoals eerder gesteld, moet er ruimte zijn voor zowel het erkennen van het leed dat is veroorzaakt als voor het begrijpen van de historische context waarin mensen keuzes maakten.  Bouterse is nu een figuur van het verleden, maar zijn invloed blijft voelbaar. Zijn dood biedt Suriname de kans om een nieuw hoofdstuk te beginnen. Dit vereist moed van alle partijen: van slachtoffers en hun nabestaanden die misschien bereid moeten zijn om te vergeven, tot aanhangers van Bouterse die de feiten onder ogen moeten zien.  Politieke partijen en maatschappelijke organisaties kunnen samen platforms creëren voor een constructieve dialoog die recht doet aan de slachtoffers, maar ook ruimte biedt voor een genuanceerd begrip van de historische context. Alleen door te erkennen dat het verleden complex is en niet past in een simpele dichotomie van goed en kwaad, kan Suriname de weg naar een gezamenlijke toekomst inslaan.  De dood van Bouterse markeert een kans voor Suriname om het verleden onder ogen te zien en lessen te trekken voor de toekomst. Het is nu aan iedere Surinamer om te beslissen of hij of zij die kans wil grijpen.Vincent Roep

Op dinsdag 17 december 2024 bracht een delegatie van de COICA, de overkoepelende organisatie van inheemse organisaties in het Amazonegebied, een bezoek aan het bestuur van de Organisatie van Inheemsen in Suriname (OIS), onder leiding van Stanley H. Liauw-Angie. Het doel was om de samenwerking te verdiepen en kwesties te bespreken die spelen binnen de inheemse gemeenschap in Suriname.

COICA, die inheemse organisaties uit negen Zuid-Amerikaanse landen vertegenwoordigt, had eerder dit jaar tijdens een conferentie in Ecuador de juridische status van het OIS-bestuur erkend. Tijdens die bijeenkomst presenteerde Liauw-Angie bewijsstukken, zoals een rechterlijke uitspraak en vertaaldocumenten, die de legitimiteit van zijn

bestuur bevestigden. Dit leidde tot een overeenkomst voor verdere samenwerking tussen COICA en de OIS.

Op vrijdag 20 december vergaderden de delegaties opnieuw, waarbij voorzitter Fany Kuiru Castro van COICA een presentatie gaf aan leden van diverse inheemse organisaties en belangstellenden. De presentatie richtte zich op beschikbare fondsen voor de inheemse gemeenschap en benadrukte het belang van het bereiken van inheemsen in afgelegen gebieden. Castro uitte haar zorg dat middelen in andere landen vaak niet terechtkomen bij degenen die ze het meest nodig hebben, zoals bewoners van afgelegen dorpen.

Met het oog op betere coördinatie en verdeling van hulp ontmoette de COICA-delegatie

ook het bestuur van de Vereniging van Inheemse Dorpshoofden in Suriname (VIDS). Er werd nadruk gelegd op de noodzaak van nauwere samenwerking tussen de OIS en VIDS om de belangen van de inheemse gemeenschappen in Suriname optimaal te behartigen.

Dit bezoek markeert een belangrijke stap in de samenwerking tussen de OIS en COICA, met als doel de inheemse gemeenschappen in Suriname sterker te maken en beter te ondersteunen.

De uitzendbus waarin de journalisten zaten ging in vlammen op.

Vijf journalisten zijn gedood bij een Israëlische aanval in de buurt van een ziekenhuis in centraal Gaza, zeggen Palestijnse autoriteiten en mediaberichten. De journalisten van het kanaal Al-Quds Today waren bezig met verslaggeving over gebeurtenissen nabij het al-Awda-ziekenhuis, gelegen in het vluchtelingenkamp Nuseirat, toen hun uitzendbus werd geraakt door een Israëlische

luchtaanval, meldde Anas al-Sharif van Al Jazeera donderdagochtend vroeg.Beelden van de scène die op sociale media circuleren, tonen een voertuig dat in vlammen opgaat.Een screenshot van een video van het witte busje toont het woord 'pers' in grote rode letters op de achterkant van het voertuig.De overleden journalisten zijn genoemd als Fadi Hassouna, Ibrahim al-Sheikh Ali, Mohammed al-Ladah, Faisal Abu al-Qumsan en Ayman al-Jadi.Anas al-Sharif van Al Jazeera zei dat Ayman al-Jadi op zijn vrouw wachtte voor het ziekenhuis terwijl ze aan het bevallen was van hun eerste kind.Troepen van de burgerbescherming hebben de lichamen van de slachtoffers geborgen en een brand ter plaatse geblust, aldus het Quds News Network.Er was geen onmiddellijk commentaar van de Israëlische autoriteiten.Het Committee to Protect Journalists (CPJ) veroordeelde eerder deze maand de moord door Israël op vier Palestijnse journalisten in een week tijd en riep de internationale gemeenschap op om het land ter verantwoording te roepen voor zijn aanvallen op de media.Volgens het CPJ zijn er sinds 7 oktober 2023 minstens 141 journalisten gedood in de Israëlische oorlog in Gaza.

Afgelopen nacht was het rond 04.00 uur opnieuw raak in Suriname. De bestuurder van een Range Rover reed aan de Kwattaweg een EBS-mast kapot en doorboorde vervolgens een schutting. Het voertuig kwam enkele meters verder tot stilstand op een erf.

Volgens de bestuurder was hij door oververmoeidheid in slaap gevallen achter het stuur, met het ongeval als gevolg.

Er deden zich geen persoonlijke ongelukken voor. De politie kreeg de melding van het voorval ter hoogte van de Hajariweg en ging ter plaatse voor onderzoek.

De zwaar beschadigde wagen werd door een ingeschakelde sleepdienst afgevoerd.

Opgeroepen technici van de EBS waren tot in

de vroege ochtend bezig met het herstellen van de aangerichte schade.

Het Korps Politie Suriname maakt hierbij bekend dat er op heden, woensdag 25 december 2024, omstreeks 05.11 uur melding is gedaan aan de politie dat de voortvluchtige veroordeelde, Desiré Delano Bouterse is overleden. Voorts dat het lijk vanuit een onbekend adres is getransporteerd door onbekenden naar de residentie van betrokkene te Leonsberg.

De politie begaf zich naar de residentie van dhr. Bouterse te Leonsberg. Ter plaatse heeft een huisbewoner aan de politie verklaard dat het lijk van dhr. Bouterse kort tevoren door onbekenden werd gebracht naar zijn residentie te Leonsberg.

Het lijk van dhr. Desiré Delano Bouterse werd getoond aan de

politie die volgens procedure gelijk een arts inschakelde. Het lijk vertoonde volgens de arts geen tekenen van misdrijf. Het lijk werd na afstemming met het Openbaar Ministerie in beslag genomen ter obductie om de vermoedelijke doodsoorzaak vast te stellen.

Thans is er een strafrechtelijk onderzoek gaande waarbij diverse personen worden gehoord. Het Korps Politie Suriname doet een dringende oproep aan de samenleving om de onderzoeksresultaten af te wachten en speculaties achterwege te laten.

Op deze tweede Kerstdag blijft het bewolkt, maar het blijft zo goed als droog in Paramaribo. In de middag stijgt de temperatuur tot ongeveer 29°C. De wind die uit het oostnoordoosten staat is matig en verplaatst zich met een snelheid van 15 tot 25 km/u.Ook in de avond en in de nacht blijft het gedeeltelijk bewolkt. Het koelt af tot ongeveer 24°C. De wind neemt ietwat af in kracht.