De Maritieme Autoriteit Suriname (MAS) en de US Coast Guard hebben gezamenlijk een belangrijke stap gezet in het versterken van de havenveiligheid in Suriname. Van 13 tot en met 16 januari 2025 werd een intensieve training over de International Ship and Port Facility Security (ISPS)-code verzorgd, waaraan 20 cursisten van vijftien havens deelnamen.

De training werd afgesloten met een certificaatuitreiking bij de MAS, waarbij de deelnemers officieel werden erkend als experts in havenveiligheid. De ISPS-code, uitgevaardigd door de Internationale Maritieme Organisatie (IMO), is bedoeld om een wereldwijd gestandaardiseerd niveau van beveiliging in havens te waarborgen.

Tivo Romero, teamleider van de US Coast

Guard, sprak over het belang van deze samenwerking. “Het doel is om de MAS en andere havenfaciliteiten in Suriname te ondersteunen bij de implementatie van de ISPS-code en ervoor te zorgen dat er transparantie is in veiligheidsmaatregelen,” aldus Romero. Dit was de eerste keer dat de US Coast Guard deze training in Suriname gaf, maar volgens Romero zeker niet de laatste.

De samenwerking tussen de US Coast Guard en de MAS verloopt soepel. “We delen best practices op het gebied van veiligheid,” voegde hij toe. Er worden al gesprekken gevoerd om nog twee aanvullende trainingen te organiseren.

Deelnemers, zoals Lisa Profijt van

Traymore NV, waren enthousiast over de training. Profijt, Port Facility Security Officier, omschreef de sessies als informatief en intensief. “Het is een uitdaging om de theorie toe te passen in de praktijk, vooral gezien de strenge eisen in de olie- en gassector. Maar deze training helpt ons de beveiliging te verbeteren en te waarborgen,” vertelde ze. Volgens haar zal de opgedane kennis bijdragen aan het handhaven van een hoog beveiligingsniveau.

Met deze ISPS-training laten de MAS en de US Coast Guard zien dat ze zich inzetten voor het versterken van de havenveiligheid in Suriname. Dankzij deze samenwerking wordt niet alleen de beveiliging verbeterd, maar ook de basis gelegd voor verdere groei en professionalisering, vooral nu de olie- en gassector steeds meer aandacht krijgt.

In de nacht van woensdag 16 op donderdag 17 januari hebben criminelen getracht een medisch bedrijfspand aan de Tourtonnelaan in brand te steken.

Toen het personeel omstreeks 7u aan het werk kwam, was er een petroleum brandlucht geur waar te nemen. Bij nader onderzoek bleek dat het toilet verwoest was met schroeischade.

Via een raam aan de zijkant van het gebouw hebben de criminelen petroleum naar binnen gestrooid. Hierna heeft men dit aangestoken. De schade is beperkt gebleven tot de toiletruimte. De politie werd ingeschakeld en de forensische dienst en de recherche hebben een onderzoek ingesteld om de verdachten

in de kraag te vatten.

Vandaag heeft kantonrechter Duncan Nanhoe de vijf verdachten in de Pikin Saron strafzaak veroordeeld tot acht jaar gevangenisstraf. De officier van justitie had tegen elk van deze verdachten, die van Inheemse afkomst zijn, een strafvoorstel van vijftien jaar geëist. De rechter week echter af van dit voorstel en legde een straf van acht jaar op.

Op 2 mei 2023 gingen de verdachten, uit protest tegen het schenden van hun grondenrechten, over tot het vernielen en in brand steken van het politiebureau en houttrucks. Ook pleegden de verdachten een overval op de plant van Grassalco te Maripaston. Na de uitspraak gaf

persrechter Alida Johans een toelichting op het vonnis dat door de kantonrechter is uitgesproken.

Verschillende kapiteins, dorpshoofden en leden van de Inheemse gemeenschap waren aanwezig bij de zitting om hun Inheemse broeders te ondersteunen. Zij zijn teleurgesteld in de uitspraak, omdat zij van mening zijn dat de rechter voorbij is gegaan aan de grondenrechten.

De advocaten van de veroordeelden, Murwin Dubois en Milton Castelen, kunnen zich niet vinden in de uitspraak en zullen daarom hoger beroep aantekenen.

NPS-voorzitter Gregory Rusland heeft VHP-parlementariër Mahinder Jogi van repliek gediend na diens aantijgingen aan het adres van Rusland in het radioprogramma ABC Actueel. Jogi beschuldigde de NPS ervan niet trouw te zijn aan de VHP door uit de coalitie te stappen en merkte op dat Rusland vaak afwezig zou zijn in het parlement vanwege zijn buitenlandse reizen.

Rusland reageerde fel en benadrukte dat zijn reizen naar Miami volledig uit eigen zak worden betaald, zonder staatsmiddelen. Hij daagde Jogi uit om een financieel overzicht te presenteren over de reizen die president Chan Santokhi en andere VHP-leden zouden hebben gemaakt op kosten

van de staat.

Verder stelde de NPS-voorzitter dat zijn partij de VHP altijd op een respectvolle en volwaardige manier heeft behandeld als coalitiepartner. Hij voegde toe dat de VHP, in tegenstelling tot de NPS, vooral bezig lijkt te zijn met eigenbelang.

Rusland noemde Jogi’s houding kleinzielig en vroeg de VHP-parlementariër om de NPS met rust te laten.

Het terugroeprecht, zoals verankerd in art. 68 GW , is een grond voor beëindiging van het lidmaatschap van De Nationale Assemblée. De terugroepwet werd donderdag in De Nationale Assemblée behandeld. De bedoeling is om deze te wijzigen. Eerder, in 2016, werd de Terugroepwet reeds gewijzigd. De wet werd toen zodanig aangepast dat alleen teruggeroepen kan worden met instemming van de terug te roepen parlementariër.

Maar het bleef daar niet bij. De nieuwe regeling moest ook van toepassing zijn op ‘oude’ gevallen; dus zaken die voor de aanpassing speelden. De eersten die hiervan profiteerden zijn Raymond Sapoen en Diepakkoemar Chitan van

Pertjajah Luhur. Uit protest nam de toenmalige oppositie niet deel aan de vergadering terwijl de de DOE-fractie nog voor stemming de zaal verliet.

Asis Gajadien fractieleider van de VHP zegt dat de oude oorspronkelijke wet terugkomt, alleen nu met wat verbeteringen. De komende week wordt het het voorstel tot wetswijziging verder behandeld.

Op 25 mei 2025 gaat Suriname naar de stembus. Deze verkiezingen vinden plaats in een tijdperk van economische onzekerheid, sociale spanningen en een digitale revolutie die de democratie op haar grondvesten doet schudden. Momenteel staan twee thema’s centraal in de politieke debatten: koopkracht en criminaliteit. Deze onderwerpen zijn niet alleen diep verweven met het dagelijks leven, maar ook kwetsbaar voor manipulatie door populistische retoriek en de groeiende invloed van sociale media.De stijgende kosten van levensonderhoud raken mensen in hun meest fundamentele rechten. Inflatie en hoge werkloosheid dwingen velen tot pijnlijke keuzes: voedsel of huur? Medicijnen of onderwijs voor hun kinderen? Dit zijn geen abstracte cijfers, maar kwesties van basis rechtvaardigheid.Politici spelen in op deze zorgen met talloze beloften, maar vaak zonder substantiële oplossingen. Het is schrijnend om te zien hoe deze reële problemen worden ingezet om stemmen te winnen, zonder aandacht voor de structurele oorzaken van ongelijkheid. Voor een duurzaam en rechtvaardig beleid is meer nodig dan kortetermijnmaatregelen: er zijn hervormingen nodig die betaalbare huisvesting, basisgezondheidszorg en goed onderwijs waarborgen.Naast koopkracht is criminaliteit een van de belangrijkste zorgen van kiezers. Geweld, drugscriminaliteit, diefstal en corruptie zijn symptomen van een diepgeworteld structureel falen. Armoede, werkloosheid en een gebrek aan sociale vangnetten creëren omstandigheden waarin criminaliteit kan floreren.De roep om strengere wetshandhaving en zwaardere straffen klinkt luid, maar deze aanpak pakt de oorzaken van criminaliteit niet aan. Wat nodig is, is een holistische benadering die investeert in onderwijs, werkgelegenheid en gemeenschapsopbouw, terwijl corruptie op alle niveaus wordt bestreden. Alleen zo kan de vicieuze cirkel van armoede en geweld worden doorbroken.In de afgelopen decennia zijn sociale media geëvolueerd van platforms voor persoonlijke connecties naar arena’s voor politieke campagnes, desinformatie en polarisatie. Wat ooit een belofte was van democratische participatie en inclusiviteit, toont steeds meer zijn schaduwzijde. Met de verkiezingen in aantocht moeten we ons afvragen: zijn sociale media nog een kracht voor democratie in Suriname, of vormen ze inmiddels een bedreiging?Sociale media bieden zonder twijfel voordelen. Ze maken ongekende toegang tot informatie mogelijk en geven een podium aan stemmen die anders zouden worden overstemd. Sociale media kunnen transparantie bevorderen en zelfs verkiezingsfraude aan het licht brengen.Maar deze idealen verbergen een harde realiteit. Sociale media zijn uitgegroeid tot digitale slagvelden waar polarisatie, angst en haat de boventoon voeren. De algoritmes van deze platforms zijn niet gericht op het bevorderen van nuance of waarheid, maar op het maximaliseren van betrokkenheid door emoties op te wekken. Woede en angst zijn lucratiever dan empathie en begrip. Dit leidt tot een gefragmenteerd publiek, opgesloten in hun eigen 'bubbels'.Een van de meest zorgwekkende aspecten van sociale media is de verspreiding van ‘fake news’ en desinformatie. Sensationele of valse berichten verspreiden zich sneller dan feitelijk correcte informatie. Dit ondermijnt niet alleen een goed geïnformeerd electoraat, maar bedreigt ook de kernwaarden van democratie. In een politiek verdeelde samenleving als die van Suriname versterken sociale media deze scheidslijnen, met angst en wantrouwen als gevolg.Daarnaast bieden sociale media een vals gevoel van politieke participatie. Het delen van een meme of het posten van een boze reactie voelt misschien aan als activisme, maar leidt zelden tot structurele verandering. In plaats van diepgaand onderzoek en kritische dialoog, vervangt oppervlakkige betrokkenheid de werkelijke betrokkenheid die nodig is om democratische processen te versterken.De verantwoordelijkheid om deze negatieve trend te keren, ligt deels bij de gebruikers. Kritisch omgaan met informatie en het vermijden van polariserende inhoud zijn belangrijke stappen. Maar individuele inspanningen zijn niet genoeg. Als samenleving moeten we investeren in mediageletterdheid. Gebruikers die beter worden uitgerust om ‘fake news’ en desinformatie te herkennen en gezonde discussies te voeren, kunnen de schadelijke effecten van sociale media verminderen. Politieke leiders hebben hierin een voorbeeldfunctie: door af te zien van polariserende retoriek en een constructieve benadering van politieke communicatie te hanteren, kunnen zij bijdragen aan een gezondere democratische cultuur.Sociale media hebben de potentie om democratie in Suriname te versterken, maar momenteel werken ze vaak averechts. Ze voeden polarisatie, verspreiden desinformatie en creëren een giftige omgeving waarin angst en woede floreren. Het is tijd om kritisch te kijken naar onze afhankelijkheid van deze platforms en nadenken hoe ze een kracht kunnen worden voor waarheid en inclusiviteit.Op 25 mei staat er voor Suriname veel op het spel. Democratie is kwetsbaar, vooral in een tijdperk waarin technologie wordt ingezet om te verdelen in plaats van te verbinden. Laten we sociale media niet laten bepalen wie we zijn en wat we geloven.Vincent Roep

De regering heeft haar aandacht gericht op de dringende situatie in het kustgebied Weg naar Zee, een onderwerp dat woensdag 15 januari 2025 centraal stond tijdens de regeringsraadsvergadering onder leiding van president Chandrikapersad Santokhi. Dit gebied kampt met ernstige problemen als gevolg van de stijgende zeespiegel en klimaatveranderingen.

President Santokhi benadrukte dat de situatie zorgwekkend is en dat er snel actie moet worden ondernomen. “We kunnen niet langer afwachten. Er moet binnen korte tijd aan verbetering gewerkt worden,” stelde het staatshoofd.

Sinds haar aantreden heeft de regering nauwlettend gekeken naar de problemen in Weg naar Zee en steun verleend aan het mangroveproject

onder leiding van professor Sieuwnath Naipal. Dit innovatieve kustbeschermingsproject maakt gebruik van mangroven om de kustlijn te versterken en erosie tegen te gaan. Het project wordt gezien als een duurzame oplossing voor de uitdagingen die het gebied bedreigen.

Satish Mohan, directeur Civiel Technische Werken (CTW) van het ministerie van Openbare Werken, gaf tijdens de vergadering een uitgebreide presentatie. Hij legde uit dat het ministerie al maanden werkt aan een structurele en duurzame oplossing voor de situatie. Het probleemgebied beslaat een traject van bijna 4 kilometer, van de Henri Fernandesweg tot aan de Brantimakkasluis.

Mohan benadrukte dat de voorbereidingen in volle gang zijn

en dat het ministerie erop gericht is om een langdurige oplossing te realiseren. “We willen ervoor zorgen dat deze kuststrook weerbaarder wordt tegen de toenemende effecten van klimaatverandering,” aldus Mohan.

Het probleem in Weg naar Zee vraagt niet alleen om technische oplossingen, maar ook om samenwerking tussen verschillende sectoren. De regering heeft duidelijk gemaakt dat dit een prioriteit is, en zal blijven samenwerken met lokale en internationale partners om de kustlijn en het ecosysteem te beschermen.

De vergadering op woensdag heeft het belang van dit project opnieuw onderstreept en de betrokkenheid van de regering versterkt. Met de steun voor het mangroveproject en de geplande duurzame maatregelen lijkt er hoop te zijn voor Weg naar Zee, dat symbool staat voor de strijd tegen klimaatverandering in Suriname.