Paramaribo, 6 november 2025Het Laboratorium voor Grondmechanica en Bouwmaterialenonderzoek van het Ministerie van Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening heeft op 5 en 6 november de hercertificeringsaudit ondergaan volgens de internationale kwaliteitsnorm ISO 9001:2015. Tijdens deze audit werd beoordeeld of het kwaliteitsmanagementsysteem van het laboratorium nog steeds voldoet aan de gestelde eisen.Volgens het hoofd van het laboratorium, mevrouw Vijata Doelam, richtte de audit zich onder meer op de naleving van vastgestelde procedures, de kalibratie van meetapparatuur en de uitvoering van testen.“Het hercertificeringsproces is essentieel,” zegt Doelam. “Het garandeert onze cliënten dat alle onderzoeken betrouwbaar worden uitgevoerd en voldoen aan de

hoogste kwaliteitsstandaarden.”De gegevens die het laboratorium aanlevert, vormen een belangrijk fundament voor infrastructurele en bouwkundige projecten in Suriname ,van bruggen tot hoogbouw. Naast overheidsopdrachten voert het laboratorium ook onderzoeken uit voor particuliere bedrijven en individuele cliënten die hun materialen willen laten testen.Het laboratorium bevindt zich inmiddels in het derde certificeringstraject. De hercertificering volgens de ISO 9001:2015-norm vindt elke drie jaar plaats en onderstreept het streven van het laboratorium naar voortdurende kwaliteitsverbetering en het behouden van het vertrouwen van cliënten en partners.

Het Ministerie van Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening (OWRO) is momenteel bezig met omvangrijke herstelwerkzaamheden aan de Mr. P. Chandishawweg. Het besluit om deze weg aan te pakken volgt na een groot aantal meldingen vanuit de samenleving over de slechte staat van het wegdek. De schade is voor een belangrijk deel ontstaan door de belasting van zwaar verkeer.

Projectleider Viresh Ramadhin geeft aan dat de lokale gemeenschap via officiële bekendmakingen van het ministerie wordt geïnformeerd over de voortgang van het project. Binnengekomen klachten en suggesties worden zorgvuldig verwerkt, met als doel de knelpunten zo volledig mogelijk op te lossen en

de weggebruikers een duurzame verbetering te bieden. Het project draagt bij aan een betere, veiligere en efficiëntere doorstroming van het verkeer.

De uitvoering ligt in handen van aannemingsbedrijf Tjongalanga N.V., onder leiding van projectmanager Ferdinand Wongsoredjo. Langs de weg worden in totaal 24 locaties aangepakt. Tot nu toe is ongeveer 1750 vierkante meter aan verharding vernieuwd. De geplande oplevering staat voor 25 november 2025.

Tijdens de werkzaamheden wordt veel aandacht besteed aan de veiligheid van weggebruikers. Er zijn verkeersregelaars aanwezig die het verkeer begeleiden, aangevuld met waarschuwingsborden en pionnen die de werkzones duidelijk markeren. De werkzaamheden zijn op ruime afstand zichtbaar, zodat

bestuurders tijdig kunnen anticiperen.

Het ministerie benadrukt dat de Mr. P. Chandishawweg een belangrijke verbindingsroute vormt voor de gemeenschap. Daarom wordt opgeroepen om verantwoordelijk en zuinig om te gaan met de vernieuwde weg, zodat de verbeteringen langdurig behouden blijven.

Deze week is de eerste officiële teaser van de biografische film ‘Michael’ verschenen. De zogeheten biopic belicht het leven en de nalatenschap van Michael Jackson, één van de invloedrijkste artiesten ter wereld.

Niet alleen de muziek staat centraal: de biopic volgt zijn weg van wonderkind bij The Jackson Five tot de visionaire soloartiest die vastberaden jaagde op het grootste podium denkbaar.

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

‘Michael’ toont zowel het leven achter de schermen als een selectie van iconische optredens uit zijn vroege solocarrière. De makers beloven het publiek een blik ‘vanaf de eerste rij’ op Jackson zoals niet eerder

vertoond.

‘The King of Pop’ wordt in de film gespeeld door zijn neef Jaafar Jackson (foto). De film verschijnt naar verwachting op 24 april 2026 in de bioscoop.

De teaser die hieronder te zien is, zet de toon: hier begint zijn verhaal — voorbij de hits, voorbij de mythe, met de focus op de uitzonderlijke ambitie en creativiteit die zijn opkomst bepaalden.

Foto: president Jennifer Simons.

President Jennifer Simons heeft tijdens de Belém Climate Summit in Brazilië een indringende oproep gedaan aan de internationale gemeenschap om de financiering voor bosrijke, koolstofnegatieve landen als Suriname eindelijk eerlijk en voorspelbaar te maken.

Volgens haar gaat het niet om hulp of goede wil, maar om rechtvaardigheid. “Het financieren van klimaatactie is geen liefdadigheid,” zei ze. “Het is een kwestie van wereldwijde verantwoordelijkheid en gedeeld voortbestaan.”

De top in Belém, voorafgaand aan de VN-klimaatconferentie COP30 die eveneens in Brazilië wordt gehouden, geldt als een belangrijk moment voor de landen van het mondiale Zuiden om hun eisen kracht bij te

zetten. Suriname, met ruim 90 procent van zijn grondgebied bedekt door tropisch regenwoud, behoort tot de zogenoemde High Forest, Low Deforestation (HFLD)-landen — staten die ondanks minimale ontbossing nauwelijks profiteren van het mondiale klimaatfinancieringsstelsel.

Simons wees erop dat Suriname wereldwijd het hoogste percentage bosbedekking heeft en netto meer CO₂ opneemt dan uitstoot, maar dat die ecologische prestatie economisch niets oplevert. “Wij verwijderen koolstof uit de atmosfeer, maar ontvangen geen enkele compensatie voor onze inspanningen,” zei ze. “Dat ondermijnt onze capaciteit om onze bossen duurzaam te behouden.”

De president herinnerde eraan dat driekwart van de Surinaamse bevolking in laaggelegen kustgebieden woont, die al

te maken hebben met de gevolgen van de stijgende zeespiegel. Ook gemeenschappen in het binnenland ondervinden de effecten van klimaatverandering, onder meer door overstromingen, verlies van biodiversiteit en extremere weerspatronen. “Klimaatverandering is geen toekomstig scenario meer,” waarschuwde ze. “Ze treft nu al onze mensen, onze landbouw en onze economie.”

Tegelijk sprak Simons haar solidariteit uit met de landen in het Caribisch gebied die recent werden getroffen door orkaan Melissa, waaronder Jamaica, Haïti en Cuba. Ook pleitte de president voor “snelle en structurele internationale hulp, en vooral niet alleen voor noodhulp wanneer de ramp zich al heeft voltrokken”.

In haar toespraak legde Simons de vinger op de wonde van het internationale klimaatbeleid. Volgens het Klimaatakkoord van Parijs zouden ontwikkelingslanden steun moeten krijgen om hun klimaatdoelen te realiseren, maar in de praktijk komt die financiering slechts mondjesmaat op gang.

“Suriname draagt al decennialang bij aan de mondiale klimaatdoelen, maar heeft nauwelijks toegang tot de fondsen die daarvoor bedoeld zijn,” zei ze.

Het land heeft inmiddels 4,8 miljoen ITMOs (Internationaal Overdraagbare Mitigatieresultaten) geaccrediteerd voor 2024 en diende eerder dit jaar zijn Net Zero Forest Reference Emission Level in bij het VN-klimaatsecretariaat (UNFCCC). Toch wacht het nog altijd op officiële erkenning. “Deze belemmeringen moeten met spoed worden weggenomen,” drong Simons aan. “Wij rekenen op de snelle registratie van onze ITMOs, zonder verdere vertraging.”

Ze sprak tevens haar steun uit voor het initiatief van de Braziliaanse president Luiz Inácio Lula da Silva: de oprichting van de Tropical Forest Finance Facility, een fonds dat eerlijke klimaatfinanciering moet garanderen en de waarde van staande bossen beter moet erkennen.

Simons benadrukte dat Suriname zijn engagement binnen het Klimaatakkoord van Parijs heeft versterkt met de indiening van de Nationally Determined Contribution 3.0 (NDC 3.0). Deze nationale strategie koppelt economische diversificatie aan milieubescherming. Inkomsten uit natuurlijke hulpbronnen — waaronder verantwoord beheerde olie — worden ingezet om de economie te verbreden, groene groei te stimuleren en het bosareaal te beschermen. “Duurzame welvaart is de enige weg vooruit,” zei Simons. “Suriname doet zijn deel. Wij verwachten dat de grote uitstoters het hunne doen.”

Tot slot riep het staatshoofd de wereldleiders in Belém op om de Belém Declaration over de bestrijding van milieuracisme te steunen. “Een rechtvaardige transitie betekent ook het erkennen van de historische ongelijkheid in klimaatverantwoordelijkheid,” stelde ze.

Simons’ toespraak in Belém bevestigt de koers die Suriname al jaren probeert uit te zetten: een diplomatiek front vormen met andere bosrijke landen in de Amazone en het Caribisch gebied om een eerlijker aandeel in klimaatfinanciering af te dwingen. Achter de morele oproep schuilt een harde realiteit: zonder compensatie dreigt zelfs een koolstofnegatief land als Suriname te bezwijken onder de economische druk om meer natuurlijke hulpbronnen te exploiteren.

Het Surinaamse pleidooi past in een breder debat dat de komende COP30 zal domineren: wie betaalt de prijs van de klimaatcrisis — en wie profiteert van de groene economie van de toekomst.

UNITEDNEWS

GERELATEERD AAN: SURINAME EN BRAZILIË VERDIEPEN BANDEN: FOCUS OP AMAZONE EN ONDERWIJS

 

Suriname neemt deze week deel aan de Zesde Conferentie van de Partijen (COP-6) van het Verdrag van Minamata inzake Kwik in Genève, Zwitserland. De conferentie duurt van 3 tot en met 7 november.

De Surinaamse delegatie staat onder leiding van het Ministerie van Olie, Gas en Milieu (MINOGM) als Nationaal Focal Point. Ook het Ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen (NH) en de Nationale Milieu Autoriteit (NMA) zijn vertegenwoordigd. Suriname benadrukt met deze aanwezigheid haar inzet om mens en milieu te beschermen tegen de schadelijke gevolgen van kwik en kwikverbindingen.

Drie kerngebiedenSuriname richt zich tijdens COP-6 op drie prioriteiten:

Het land zet concrete stappen

richting een kwikvrije economie. De nationale regelgeving, waaronder het ‘Besluit Negatieve Lijst’, wordt momenteel herzien om de import en productie van kwikhoudende producten te verbieden.

Daarnaast pleit Suriname voor de oprichting van een specifiek financieringsmechanisme binnen het Global Environment Facility (GEF) en het Specific International Programme (SIP). Dit mechanisme moet projecten ondersteunen die de uitfasering van kwikhoudende producten koppelen aan de ontwikkeling van afvalverwerkingscapaciteit.

Dringende nationale prioriteitDe implementatie van het Verdrag van Minamata is voor Suriname geen abstracte beleidskwestie, maar een dringende nationale prioriteit. Om deze transitie gefaseerd en duurzaam te realiseren, zijn adequate financiële middelen essentieel. Dit geld is nodig voor

het beheer van achtergelaten kwikafval en het creëren van economische alternatieven voor kleinschalige goudzoekers in zowel de formele als informele sfeer.

“Suriname doet een beroep op de internationale gemeenschap om samen te investeren in een rechtvaardige en duurzame transitie,” aldus de Surinaamse delegatie tijdens COP-6 van de Minamata Conventie in Genève.

Foto bron Koningspaar

Het recente overlijden van oud-president Ronald Runaldo Venetiaan werpt een scherp licht op een van de meest delicate en frustrerende hoofdstukken in de relatie tussen Suriname en Nederland: de strijd om de beloofde verdragsmiddelen na de terugkeer naar de democratie in 1991.

Tegen de achtergrond van het aanstaande bezoek van het Nederlandse koningspaar in december, met de expliciete intentie de banden te versterken, fungeert Venetiaans nalatenschap als een stille herinnering aan de historische frictie die deze banden nog steeds onder druk zet. De mythe van de ‘snelle belofte’ voor de onafhankelijkheidsgelden, die Venetiaan had moeten redden van het

noodlottige Structureel Aanpassingsprogramma (SAP), is meer dan een politiek gerucht; het is de belichaming van een diepgeworteld wantrouwen tussen de voormalige kolonisator en de jonge republiek.

Toen Ronald Venetiaan in 1991, na de val van de door Desi Bouterse geïnstigeerde ‘Telefooncoup’, aantrad als democratisch gekozen president, was de verwachting in Paramaribo torenhoog. De Surinaamse economie lag in puin. Men ging ervan uit dat Nederland, dat de hulp na de coup voor de tweede maal had opgeschort, de resterende beloofde 3,5 miljard gulden uit de onafhankelijkheidspot versneld en onvoorwaardelijk zou vrijgeven als beloning voor de herstelde democratische rechtsstaat.

De Nederlandse belofte was

duidelijk: de overwinning op de militaire invloed was de vervulling van de politieke voorwaarde; nu moest de economische stabilisatie volgen.

Documenten en historische analyses bevestigen dat de normalisatie van de relatie en de hervatting van de hulp in het kader van het nieuwe Raamverdrag voor Vriendschap en Nauwere Samenwerking (1992) inderdaad een prioriteit waren voor zowel Den Haag als Paramaribo. Nederland zag in Venetiaan de integere, onkreukbare staatsman die de militaire invloed kon terugdringen en de democratie kon waarborgen.

De realiteit bleek echter een koude douche. In plaats van een snelle financiële injectie, introduceerde Nederland een restrictief beleid, waarbij het vrijgeven van de cruciale gelden gekoppeld werd aan een praktisch onmogelijke procedurebundel, strikte economische hervormingen en gedetailleerde accountantscontrole op de besteding.

Den Haag, gebrand door de eerdere mislukkingen en de volgens hun vermeende verkwisting van hulpfondsen in de jaren zeventig en tachtig, eiste van Venetiaan dat hij eerst een robuust economisch herstructureringsplan presenteerde. Venetiaan beschouwde de Nederlandse eisen – en vooral de suggestie om het Internationaal Monetair Fonds (IMF) te betrekken – als een schending van de soevereiniteit en een bureaucratische manoeuvre om de uitbetaling van de eigen Surinaamse middelen te vertragen. Deze opstelling werd door de Surinaamse regering ervaren als ‘van het kastje naar de muur’ gestuurd worden; een frustrerende vertraging die de acuut noodzakelijke sanering van de staatsfinanciën in de weg stond.

Het gevolg van deze patstelling was dramatisch voor de Surinaamse bevolking. Door de trage en voorwaardelijke hulpstroom zag de regering-Venetiaan zich noodgedwongen om in 1992 het uiterst pijnlijke Structureel Aanpassingsprogramma (SAP) te lanceren, een zwaar bezuinigings- en devaluatiepakket dat leidde tot torenhoge inflatie en de verarming van grote delen van de bevolking. Het SAP was de noodgreep die het land had moeten stabiliseren, maar het werd onvermijdelijk gemaakt door het uitblijven van de verwachte, snelle hulp uit Den Haag.

Het is deze historische last van onvervulde verwachting en de frustratie over de Nederlandse bureaucratie die het koninklijk bezoek in december extra lading geeft. Het bezoek van Koning Willem-Alexander en Koningin Máxima is bedoeld als een gebaar van versterking en normalisatie, waarbij de nadruk ligt op de gezamenlijke toekomst. Maar zolang de herinnering aan de harde les van de jaren negentig voortleeft – dat politieke goodwill niet automatisch vertaald wordt in economische solidariteit – zal de weg naar werkelijk herstelde banden complex blijven. De nalatenschap van Venetiaan leert dat vriendschap tussen soevereine staten pas echt standhoudt wanneer de erkenning van de historische verantwoordelijkheid gepaard gaat met daadkrachtige en onbureaucratische financiële steun in tijden van nood. Het Nederlandse koningspaar zal in december niet alleen een land bezoeken, maar ook de schaduw van een onopgelost historisch financieel conflict.

UNITEDNEWS|OPINIE

President Jennifer Simons heeft tijdens de Belém Climate Summit in Brazilië een krachtige oproep gedaan aan de internationale gemeenschap om de financiering voor landen met veel bos en lage ontbossing (HFLD-landen) versneld toegankelijk te maken. “Het financieren van klimaatactie is geen liefdadigheid. Het is een kwestie van wereldwijde verantwoordelijkheid en gedeeld voortbestaan”, zei de president.

In haar toespraak, gehouden tijdens de openingssessie van de top op donderdag 6 november in Belém, benadrukte de president dat Suriname weliswaar wereldwijd het land is met het hoogste percentage bosbedekking, maar dat deze erkenning op zichzelf de economie niet versterkt. “Wij verwijderen koolstof uit

de atmosfeer, maar ontvangen geen enkele compensatie voor onze inspanningen. Dat ondermijnt onze capaciteit om onze bossen te behouden”, stelde het staatshoofd.

Klimaatverandering al voelbaar in SurinameDe president wees erop dat ongeveer 75 procent van de Surinaamse bevolking in laaggelegen kustgebieden woont die nu al de gevolgen van de zeespiegelstijging ondervinden. Ook in het binnenland voelen inheemse en tribale gemeenschappen de effecten van klimaatverandering, onder meer door overstromingen, verlies aan biodiversiteit en extreme weersomstandigheden.

“De gevolgen van klimaatverandering treffen direct de bestaansmiddelen van kwetsbare gemeenschappen en ondermijnen belangrijke sectoren zoals landbouw en toerisme”, zei president Simons. Ze sprak tevens haar medeleven uit

met de landen die recent getroffen werden door orkaan Melissa, waaronder Jamaica, Haïti en Cuba, en riep op tot snelle en blijvende internationale hulp.

Oproep tot eerlijke klimaatfinancieringPresident Simons beklemtoonde dat landen zoals Suriname weliswaar bijdragen aan de wereldwijde vermindering van CO₂-uitstoot door hun bossen te behouden, maar nog steeds moeilijk toegang krijgen tot de financiële mechanismen die binnen het Klimaatakkoord van Parijs zijn afgesproken.

Suriname heeft volgens haar reeds 4,8 miljoen ITMOs (Internationaal Overdraagbare Mitigatie-Resultaten) geaccrediteerd voor 2024 en in januari 2024 zijn Net Zero Forest Reference Emission Level ingediend. Toch wacht het land nog altijd op officiële erkenning van het VN-klimaatsecretariaat (UNFCCC). Ze riep op tot voorspelbare, langdurige steun voor landen met High Forest, Low Deforestation.

“Deze financiële belemmeringen moeten met spoed worden weggenomen. Wij zien uit naar de snelle registratie van onze ITMOs zonder verdere vertraging.” De president sprak hiernaast ook haar steun uit voor het initiatief van de Braziliaanse president Luiz Inácio Lula da Silva: het Tropical Forest Finance Facility, dat als doel heeft om rechtvaardige klimaatfinanciering te realiseren en de waarde van staande bossen beter te erkennen.

Duurzame welvaart als leidraadPresident Simons lichtte toe dat Suriname onlangs zijn Nationally Determined Contribution (NDC 3.0) heeft ingediend, waarin het land zijn inzet voor duurzame ontwikkeling en het Klimaatakkoord van Parijs bevestigt. Deze nationale strategie richt zich op het gebruik van inkomsten uit natuurlijke hulpbronnen, waaronder verantwoord beheerde olie om de economie te diversifiëren, groene groei te bevorderen en de bossen te beschermen. “Suriname doet zijn deel. Wij verwachten dat de grote uitstoters het hunne doen”, zei het staatshoofd. Tot slot riep president Simons de aanwezige wereldleiders op om de Belém Declaration over de bestrijding van milieuracisme te steunen en uit te voeren.

Een laagbouwwoning van 10 bij 12 meter te Kampong Baroe in Suriname is afgelopen nacht in vlammen opgegaan.

De 54-jarige hoofdbewoner W.N., woonde samen met zijn zoon plus dochter en haar gezin op het adres.

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Vernomen wordt dat de 17-jarige zoon lag te slapen toen hij plotseling wakker schrok en vuur in zijn slaapkamer zag. Hij rende naar buiten en sloeg alarm bij de buren.

Het vuur greep razendsnel om zich heen, waardoor de woning volledig uitbrandde. Het huis was niet tegen brand verzekerd. De woning was wel

aangesloten op het elektriciteitsnet van de EBS.

Gelukkig deden zich geen persoonlijke ongelukken voor.

De politie van Groningen en de brandweer waren ter plaatse bezig met het onderzoek. De oorzaak van de brand is vooralsnog niet bekend.

De 19-jarige bromfietser R.A. is in de avond van woensdag 5 november 2025, na te zijn aangereden door een personenauto op de kruising van de Zwartenhovenbrug- en de Saramaccastraat op de Spoed Eisende Hulp (SHE) van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP) overleden.

De politie van het bureau Herman Gooding deed na de melding van de aanrijding de plek aan voor onderzoek. Daar aangekomen is uit het voorlopige politieonderzoek naar voren gekomen dat de beide bestuurders over de Zwartenhovenbrugstraat reden. De autobestuurder V.L. (68) kwam vanuit de richting van de Anton de Komstraat en ging richting de Saramaccastraat. De bromfietser R.A.

kwam vanuit de Prinsenstraat, gaande richting de Anton de Komstraat. Op het voormelde kruispunt werd de bromfietser vermoedelijk eerst door de personenauto aangereden en vervolgens overreden.

Het slachtoffer R.A. raakte zwaar gewond en werd per ontboden ambulance afgevoerd naar de SEH van het AZP, alwaar hij later aan zijn verwondingen overleed. De bestuurder blijkt in het bezit te zijn van een rijbewijs, dat reeds langer dan een jaar is verlopen.

Zijn rijbewijs is hangende het onderzoek door de politie ingevorderd. Zowel de auto als de bromfiets zijn voor herkeuring in beslag genomen. Het ontzielde lichaam van het verkeersslachtoffer R.A. is in opdracht

van het Openbaar Ministerie ter obductie door de politie in beslag genomen.

De verkeersunit Regio Paramaribo ie belast met het onderzoek van deze aanrijding.