Orlando Gerrerdus Veldhuizen vierde op woensdag 12 maart zijn 100ste verjaardag, omringd door zijn familie, maar in alle rust en stilte.
Veldhuizen werd geboren op 12 maart 1925 te Paramaribo als tweede kind van Alice Margaret Heilbron en Teunis Gerrerdus Veldhuizen. Zijn vader overleed toen Orlando slechts anderhalf jaar oud was, waardoor hij hem nooit heeft gekend.
De 100-jarige groeide op op de hoek van de Oude- en Nieuwe Charlesburg en bracht zijn jeugd door aan de Keizerstraat en Wagenwegstraat. Hij volgde zijn lagere schooltijd aan de Themenschool en besloot daarna zijn technische opleiding in de Verenigde Staten voort te zetten.
In 1958 behaalde hij zijn diploma in Auto Mechanics & Diesel.
Gedurende de Tweede Wereldoorlog werkte Veldhuizen in de scheepvaart en voer met het schip Hermes naar verschillende landen, waaronder Colombia, Panama, Ecuador, de Stille Oceaan en Chili.
Gedurende deze reizen werd hij geconfronteerd met de gevaren van de oorlog, aangezien veel schepen weigerden uit vrees te varen. Ondanks de moeilijke omstandigheden bleef hij zijn werk voortzetten en bouwde hij een indrukwekkende carrière op in de scheepvaart van 1942 tot 1958.
Naast zijn werk in de scheepvaart is Veldhuizen een belangrijk lid van de Surinaamse gemeenschap. Hij richtte het jeugdteam Transvaal op
en speelde een sleutelrol in de oprichting van Oema Soso, het eerste jeugdteam dat werd getraind op verzoek van zijn dochter Sandra Veldhuizen en haar buurmeisje Jeane Lo Sam Sjoe. Deze meisjes mobiliseerden hun medeleerlingen van de Hendrikschool om zich bij het team aan te sluiten.
Veldhuizen had een grote passie voor hengelen, wat een belangrijke rol speelde in zijn leven. Ondanks de mogelijkheid om in de Verenigde Staten te blijven dankzij zijn greencard, besloot hij in 1953 definitief terug te keren naar Suriname, waar hij zijn leven verder opbouwde. Hoewel hij zijn technische opleiding niet kon benutten, werkte hij bij verschillende bedrijven zoals Hanen, De Vries, Bruynzeel en uiteindelijk bij de Melk Centrale Paramaribo, waar hij tot aan zijn pensioen als stafmedewerker werkte.
In 1948 ontmoette hij zijn levenspartner L. Sookhlall. Na enkele jaren van ontmoetingen en gesprekken slaagde hij erin haar te overtuigen dat hij geen getrouwde man was, ondanks de verwarring die ontstaan was door zijn frequente gezelschap van zijn nichtje. In 1953 traden zij in het huwelijk en bleven zij samen tot het overlijden van Sookhlall in 2021. Het paar was 74 jaar samen.
Uit hun huwelijk werden vijf kinderen geboren, waarvan één zoon helaas is overleden. Veldhuizen woont sinds 1953 aan de Costerstraat nummer 107 in Paramaribo.
Als zijn belangrijkste boodschap voor de volgende generaties, roept hij op tot de prioriteit van scholing, respect voor ouderen, het vermijden van ruzies en kwaad doen. Ook pleit hij voor verbeteringen aan de infrastructuur van zijn omgeving.
Tot slot is hij dankbaar voor zijn lange leven en is zich ervan bewust dat hij de laatste nog levende vertegenwoordiger is van de derde generatie Nederlandse kolonisten (boeroes) in Suriname.
De adjunct districtsecretaris, Chanice Blackson, overhandigde hem een enveloppe en een verjaardagscertificaat ter gelegenheid van zijn bijzondere mijlpaal.
