Het Ministerie van Economische Zaken, Ondernemerschap en Technologische Innovatie (EZOTI) heeft in besloten kring haar 78-jarig bestaan gevierd. Het ministerie werd opgericht op 18 augustus 1947 en de viering bood gelegenheid voor reflectie, ontmoeting en een vooruitblik op de toekomstige rol van EZOTI in de ontwikkeling van Suriname. De viering heeft plaatsgevonden op dinsdag 2 september 2025 in het gebouw van het ministerie.

Tijdens de bijeenkomst hebben verschillende directeuren het belang van samenwerking, netwerkmomenten en de energie binnen het ministerie besproken. Directeur Technologische Innovatie, Rafiq Ilahi, heeft gewezen op de onderlinge band en de gezamenlijke visie die nodig is geweest

om samen verder te bouwen aan Suriname.

Directeur Ondernemerschap, Karishma Mathoera, heeft benadrukt dat het essentieel is geweest om in te spelen op internationale trends en open te staan voor innovatie en transformatie. Directeur Economische Zaken, Suraksha Hirasingh, heeft stilgestaan bij de ontwikkeling die het ministerie heeft doorgemaakt en onderstreept dat de medewerkers het fundament hebben gevormd voor vooruitgang.

Minister Andrew Baasaron, die zeven weken aan het roer staat, heeft aangegeven dat hij het belangrijk vindt persoonlijk contact te houden met medewerkers en het potentieel van het ministerie volledig te benutten, zowel op het gebied van wetgeving en olie en gas, als

bij het faciliteren van ondernemerschap en innovatie.

“We staan aan het hoofd van een ministerie met enorm veel potentie. Ik geloof in positieve energie, in samen bouwen en in verantwoordelijkheid nemen voor elkaar en voor Suriname. Als we willen groeien, moeten we ook investeren in die groei,” zei de minister.

Het Ministerie van Economische Zaken, Ondernemerschap en Technologische Innovatie (EZOTI) heeft in besloten kring haar 78-jarig bestaan gevierd. Het ministerie werd opgericht op 18 augustus 1947 en de viering bood gelegenheid voor reflectie, ontmoeting en een vooruitblik op de toekomstige rol van EZOTI in de ontwikkeling van Suriname. De viering heeft plaatsgevonden op dinsdag 2 september 2025 in het gebouw van het ministerie.

Tijdens de bijeenkomst hebben verschillende directeuren het belang van samenwerking, netwerkmomenten en de positieve energie binnen het ministerie besproken. Directeur Technologische Innovatie, Rafiq Ilahi, heeft gewezen op de onderlinge band en de gezamenlijke visie die nodig is

geweest om samen verder te bouwen aan Suriname. Directeur Ondernemerschap, Karishma Mathoera, heeft benadrukt dat het essentieel is geweest om in te spelen op internationale trends en open te staan voor innovatie en transformatie. Directeur Economische Zaken, Suraksha Hirasingh, heeft stilgestaan bij de ontwikkeling die het ministerie heeft doorgemaakt en onderstreept dat de medewerkers het fundament hebben gevormd voor vooruitgang.

Minister Andrew Baasaron, die zeven weken aan het roer staat, heeft aangegeven dat hij het belangrijk vindt persoonlijk contact te houden met medewerkers en het potentieel van het ministerie volledig te benutten, zowel op het gebied van wetgeving en olie en

gas, als bij het faciliteren van ondernemerschap en innovatie. “We staan aan het hoofd van een ministerie met enorm veel potentie. Ik geloof in positieve energie, in samen bouwen en in verantwoordelijkheid nemen voor elkaar en voor Suriname. Als we willen groeien, moeten we ook investeren in die groei,” zei de minister.

De bijeenkomst werd afgesloten met een informeel samenzijn, waarin de prestaties van het ministerie en de koers voor de komende jaren werden besproken. De viering, hoewel kleinschalig, benadrukte de collectieve trots, betrokkenheid en ambities binnen EZOTI.

Minister Marinus Bee van Binnenlandse Zaken heeft op maandag 1 september 2025 de eerste officiële directievergadering gehouden. Met deze stap wil de bewindsman meer structuur brengen in de overlegmomenten, zodat besluitvorming plaatsvindt op basis van goede voorbereiding en interne afstemming. Voortaan zal de directievergadering wekelijks op maandagmiddag plaatsvinden.

Minister Bee benadrukte tijdens de bijeenkomst dat hij koers wil houden op een werkwijze waarin verantwoordelijkheid centraal staat: “We werken met mensen die zich collectief verantwoordelijk voelen voor het beleid en de uitvoering daarvan. Dit is de aanpak die altijd had moeten gelden: duidelijke rolverdeling, transparante communicatie en gezamenlijke verantwoordelijkheid.”

De minister onderstreepte

verder dat het politiek team aanwezig is ter ondersteuning van het ambtelijk apparaat, maar geen leidinggevende rol heeft. De inhoudelijke en organisatorische verantwoordelijkheid blijft nadrukkelijk bij de directies.

Tijdens de vergadering werd tevens bekendgemaakt dat de heer Bryan Amatkarijo is aangesteld als Onderdirecteur van het Onderdirectoraat Administratieve Diensten (ODAD). Daarnaast zal de heer Jeffry Wongsowinangoen leiding geven aan de afdeling Technische Dienst.

Bron: Kaieteur News.

Tijdens de algemene en regionale verkiezingen van maandag brachten de presidentskandidaten hun stem uit op diverse stembureaus in het land.

Hun reacties op het verloop van het verkiezingsproces liepen echter sterk uiteen. Terwijl sommigen tevreden waren over de gang van zaken, uitten anderen forse kritiek en wezen zij op vermeende onregelmatigheden.

Aubrey Norton (APNU) Aubrey Norton, presidentskandidaat namens A Partnership for National Unity (APNU), stemde in de Plaisance Secondary School en beklaagde zich direct over de plaatsing van de stemhokjes. Volgens hem moet de wet waarborgen dat de waarnemers het stemgedrag zichtbaar kunnen volgen. “Behalve in één gebouw waren alle

stemhokjes verkeerd opgesteld, dus heb ik ze laten aanpassen,” aldus Norton. Hij noemde het proces als geheel verder “normaal”. Norton legde nadruk op het belang van de verkiezingen voor de bevolking. “Het gaat erom dat de rijkdom uit de olie ten goede komt aan alle Guyanezen, en niet slechts aan familie, vrienden en favorieten.” Gedurende de dag bezocht hij meerdere stembureaus en diende herhaaldelijk klachten in, variërend van kiezersintimidatie tot het gebruik van bodycams door politieagenten in de stembureaus.

Irfaan Ali (PPP/C) De presidentskandidaat van de People’s Progressive Party/Civic (PPP/C), dr. Irfaan Ali, sprak juist vertrouwen uit in een gunstige uitslag.

Na het uitbrengen van zijn stem benadrukte hij dat zijn partij een sterke campagne had gevoerd, gebaseerd op resultaten, vertrouwen en eenheid. “Het laatste deel van onze weg naar de overwinning is dat onze supporters massaal komen stemmen. Ik ben zeer optimistisch; de massale opkomst bij onze rallies spreekt voor zich,” verklaarde Ali.

Over mogelijke spanningen na de bekendmaking van de uitslag zei hij: “De verkiezingen verlopen vreedzaam en de wil van het volk moet altijd worden gerespecteerd. De veiligheidsdiensten hebben duidelijk gemaakt dat zij iedere overtreding kordaat zullen aanpakken.”

 

Nigel Hughes (AFC) Nigel Hughes, kandidaat voor de Alliance For Change (AFC), sprak van een zware maar geslaagde campagne. Op de verkiezingsdag wees hij wel op een incident in het Den Amstel Civic Centre, waar een stroomstoring de situatie onaangenaam maakte. “Alle aanwezigen zaten in de hitte zonder ventilatie,” aldus Hughes. Toch prees hij de organisatie: “Het verdere verloop verliep vlekkeloos. Ik moet de medewerkers van het stembureau complimenteren.”

 

Azruddin Mohamed (WIN) Azruddin Mohamed, presidentskandidaat voor de We Invest in Nationhood (WIN)-partij, bekritiseerde het trage verloop bij zijn stembureau. “Ik was er om 05.59 uur en pas om 06.30 uur klaar, terwijl er slechts vijf mensen voor mij stonden,” zei hij. Volgens Mohamed verliep het proces te langzaam, al gaf hij aan dat klachten hierover aan de verantwoordelijke instanties waren doorgegeven.

 

Amanza Walton-Desir (FGM) De presidentskandidaat van de Forward Guyana Movement (FGM), Amanza Walton-Desir, uitte ernstige zorgen over de rol van de politie tijdens het telproces. In Linden zou een agent vlak naast de stembiljetten hebben gestaan en via een radio informatie hebben doorgegeven. “Dit gedrag wekte de indruk dat de politie functioneerde als onderdeel van de verkiezingscommissie. Wij hebben formeel bezwaar gemaakt bij GECOM en eisen dat de integriteit van de telling wordt gewaarborgd,” stelde Walton-Desir.

Daarnaast wees zij op de gebrekkige toegankelijkheid voor kiezers met een beperking. Het rolstoelgebonden partijlid Holly Ann Bristol kon haar stem niet uitbrengen omdat haar stemlokaal zich op een bovenverdieping bevond zonder voorzieningen voor mindervaliden. De door GECOM voorgestelde oplossing – door medewerkers naar boven tillen – wees zij af om veiligheidsredenen. Volgens Walton-Desir weigerde de verkiezingscommissie alternatieve voorzieningen te treffen, waardoor Bristol urenlang ter plaatse moest wachten in een patstelling met de autoriteiten.

REGIO

 

 

Op 15 augustus vond de jaarlijkse afsluitingsceremonie van het Confucius Instituut (CI) aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname plaats.

Tijdens deze feestelijke gelegenheid lieten studenten hun beheersing van de Chinese taal zien via indrukwekkende zangoptredens. Het publiek was enthousiast

over het hoge niveau dat in slechts 16 weken werd bereikt. Het CI organiseert tweemaal per jaar taalcursussen en biedt regelmatig workshops aan over Chinese cultuur, waaronder papierknipkunst en tie-dye.

Ook de Surinaamse Taiji School De Witte Wolken (DWW) was uitgenodigd. Zij presenteerde het Taoïsme als een eeuwenoud, wetenschappelijk kennissysteem dat wereldwijd wordt toegepast. Het richt zich op preventieve gezondheid, vitaliteit op

latere leeftijd, spirituele ontwikkeling en zelfrealisatie.

De school telt leerlingen van diverse leeftijden en achtergronden. Samen bestuderen zij de theorie, relaxatietechnieken en Taiji-vorm – de bekende langzame bewegingen. Taiji is meer dan een bewegingskunst: het is een levenshouding met therapeutische werking. Door diepe ontspanning worden energiestromen gebalanceerd, wat bijdraagt aan lichamelijke en geestelijke gezondheid.

De demonstratie van DWW maakte indruk. In een stille zaal toonden de vloeiende bewegingen hoe het werken met Chi(vitale energie) leidt tot innerlijke transformatie en behoud van vitaliteit. Dagelijkse beoefening ondersteunt hart- en longfunctie, verlaagt hoge bloeddruk en verhoogt het welzijn.

Het mooie is: iedereen kan het leren. De

Witte Wolken zet zich al bijna 30 jaar in om Taiji te integreren in de Surinaamse samenleving. De lessen worden gegeven op verschillende locaties, waaronder de Kennedy School en DSB-Maretraite.

Contact: alleen via WhatsApp op +597 8886116.

Persbericht

 

Auteur: Jef Crab, mondiaal humanist

Terwijl honderdduizenden wereldwijd protesteren tegen genocide in Gaza, blijft Suriname zwijgen. Is het nu tijd om ons uit te spreken —voor menselijkheid, voor een vredevolle toekomst en voor een wereld van overvloed voor allen?

Het volgende zijn kritische beschouwingen bij de vaagheid van de regering inzake de Palestijnse kwestie [1].  In dat artikel stelde Gregory Rusland  dat het Kabinet Simons-Rusland nog geen duidelijk beleid heeft geformuleerd over de Palestijnse kwestie. Hij wees oppervlakkig op het belang van respect voor alle bevolkingsgroepen.  Voor alle groepen dus.  Ook zij die de oorlogsindustrie afkeuren en “slechts” vrede wensen…

In de beginfase

van een nieuwe regeerperiode heeft de aantredende regering veel om handen.  Te veel misschien.  Uit ervaring – ik heb verschillende projecten mogen uitvoeren in Israël – weet ik ook dat de Israëli’s nog langere tenen hebben dan de Surinamers, maar hoe moeilijk kan het zijn diplomatisch een standpunt in te nemen in de kwestie Palestina? 

Zeker nu zelfs vooraanstaande Israëli’s de oorlog in Gaza expliciet als genocide hebben bestempeld.

David Grossman, een van de meest vooraanstaande Israëlische auteurs van zijn generatie, deed deze uitspraak in een interview [2] met de Italiaanse krant La Repubblica op 1 augustus 2025. Hij zei: “Dat zeg ik met immens verdriet en

een gebroken hart.”

Hij gaf aan dat hij jarenlang heeft geweigerd om het woord volkerenmoord te gebruiken, maar dat hij na het zien van de beelden en gesprekken met mensen ter plaatse niet anders kon. Hij beschrijft de toestand als een lawine die, eenmaal begonnen, alleen maar groter wordt en nog meer verwoesting en lijden met zich meebrengt. 

Grossman is zelf diep persoonlijk betrokken bij het conflict: zijn zoon Uri kwam in 2006 om het leven tijdens de Tweede Libanonoorlog, slechts twee dagen voor een wapenstilstand. Sindsdien is hij een uitgesproken criticus van de Israëlische regering en pleit hij voor dialoog en vrede met de Palestijnen. 

Zijn uitspraak krijgt veel ondersteuning omdat ook Omer Bartov, Amos Goldberg en Joshua Sobol, allen Holocaustspecialisten, de genocide veroordelen. Ook Israëlische mensenrechtenorganisaties zoals  en Physicians for Human Rights en B’Tselem  beschuldigen in hun rapporten[3] hun eigen regering van genocide in Gaza.   Maar de protesten wereldwijd zijn wel wat omvangrijker.

Op 15 juni 2025 kleurde Brussel rood [4]  en trok daarmee een rode lijn tegen genocide. Volgens de organisatie vormden meer dan 100.000 in rood geklede mensen een symbolische rode lijn door de stad, een krachtig signaal tegen wat velen benoemen als genocide op de Palestijnse bevolking in Gaza. De betoging, ondersteund door Amnesty International, 11.11.11, vakbonden en tientallen middenveldorganisaties, was niet zomaar een oproep tot vrede. Het was een aanklacht tegen het stilzwijgen van politieke leiders, tegen het uitblijven van sancties, en tegen het normaliseren van massaal geweld.

Wat deze betoging bijzonder maakt, is niet alleen haar omvang — de grootste sinds de klimaatmars van 2019 — maar ook haar morele helderheid. De organisatoren spraken expliciet van genocide, een term die tot voor kort zelden werd gebruikt in officiële contexten. Dat is veranderd.

Maar het verzet komt niet alleen van buiten Israël. Ook binnen het land groeit de onrust. In Tel Aviv en andere steden protesteren honderdduizenden Israëli’s tegen de voortzetting van de oorlog.

Op 9 augustus 2025 kwamen volgens de organisatie 100.000 mensen bijeen in Tel Aviv [5], waaronder familieleden van gegijzelden.   Ze eisten een staakt-het-vuren en een uitleveringsdeal.  Het protest vond plaats op het Gijzelaarsplein, dat sinds oktober 2023 symbool staat voor solidariteit met de gegijzelden.

Op 18 augustus groeide dat aantal tot 200.000 demonstranten die een einde aan de oorlog eisen  [6] De protesten gingen gepaard met stakingen en blokkades. De demonstranten verwierpen het militaire plan voor Gaza-Stad en beschuldigden de regering van passiviteit in het gijzelingsdossier.

Families van gegijzelden eisen een akkoord, een einde aan het geweld, en een terugkeer naar menselijkheid. Maar onder de oppervlakte borrelt meer. Er is groeiende bezorgdheid over het morele verval van de Israëlische staat, over het lijden van Palestijnse burgers, en over het internationale imago van een land dat ooit zelf slachtoffer was van genocide.Protesten zijn echter niet zonder risico. Israëlische activisten die zich expliciet uitspreken tegen de bezetting en het geweld worden gearresteerd, uitgescholden, of fysiek aangevallen. Toch blijven ze zich uitspreken. Want zoals een demonstrant het verwoordde: “Juist een volk dat de Holocaust overleefde, mag niet in de buurt komen van soortgelijk handelen.”

Het vermoeden groeit dat de aanhoudende oorlog geen louter militair conflict is, maar een geënsceneerde stap richting het Groot-Israël – een visie die past binnen de overtuigingen van Netanyahu en zijn zionistische achterban. Het uitroeien van een bevolking is nooit slechts strategisch; het is geworteld in ideologie. Welke ideologie rechtvaardigt zulke gruwel? Die vraag moet ook onze regering zich stellen, zeker gezien haar keuze om Suriname symbolisch toe te vertrouwen aan de godheid uit de Hebreeuwse traditie, zoals gebeurde bij de inauguratie van de huidige regeerders.

Het zionisme is een complexe en historisch beladen beweging die oorspronkelijk ontstond als een streven naar een Joodse thuisstaat, maar in de loop der eeuwen verschillende vormen en invloeden heeft aangenomen. Kritische stemmen wijzen op de verwevenheid van bepaalde zionistische stromingen met de huidige politieke machtstructuren in Washington en met invloedrijke economische spelers wereldwijd.  In esoterische en alternatieve analyses wordt soms een verband gelegd tussen zionistische ideologieën en occulte tradities, waarbij men spreekt over een Luciferiaanse impuls die ten grondslag zou liggen aan bepaalde geopolitieke agenda’s. Voorlopig blijven dergelijke visies controversieel en zijn ze zeker niet algemeen aanvaard.  In het licht van de Palestijnse kwestie nodigen ze wel uit tot een dieper onderzoek naar de ethische en spirituele fundamenten van macht en invloed in de wereld.  

Het is evenwel belangrijk om deze thema’s met openheid en respect te benaderen, zodat dialoog mogelijk blijft en we gezamenlijk kunnen streven naar waarheid en gerechtigheid.

Wat de bewegingen — in Brussel, Tel Aviv, en elders — gemeen hebben, is een diepe morele verontwaardiging bij delen van de bevolking die wakker en alert blijft. Ze trekken een rode lijn. Tegen genocide. Tegen politieke inertie. Tegen het vergeten van menselijke waardigheid. Ze kiezen voor humanisme en ethiek.

De vraag is nu: durft ook onze regering die lijn te volgen? 

Welke keuze blijft ons immers in Suriname?  Zwijgen terwijl de rest van de wereld roept?

Want, hoe dan ook, ongeacht wat de aanleiding is voor een gewapend conflict, waar dan ook op de planeet, kan een regering het standpunt handhaven dat ze voorstander is van vredevolle communicatie en conflictoplossing en geweld ten zeerste afkeurt.

Verder beleid zou kunnen zijn dat we ons aansluiten bij andere landen die dit al decennialang doen.  Zo heeft Costa Rica al sinds 1949 geen leger en investeert het in onderwijs en gezondheid. Het land wordt vaak genoemd als voorbeeld van een vreedzame natie. Ook IJsland heeft geen permanent leger en kent een lange traditie van diplomatieke neutraliteit. En Bhutan richt zich op Bruto Nationaal Geluk en heeft een defensieve houding zonder expansieve militaire ambities.

Suriname als vredesstaat, als Ahimsa-land [7] .  Waar wachten we op?  Het zou de begroting alvast heel wat verlichten.

Zulk een standpunt van de regering, dus eigenlijk onze houding als Surinamers, zou dan niet telkens opnieuw moeten worden bepaald. Wij moeten ons wel eerst hierover collectief kunnen uitspreken.  Dit kan makkelijk in de vorm van een referendum.

Naast het dominante groeimodel dat draait om extractivisme en controle – grotendeels een voortvloeisel van de zionistische machtsstructuren –, bestaan er spirituele tradities die leven, vruchtbaarheid en verbondenheid centraal stellen. In Suriname leven deze benaderingen van Buen Vivir voort bij inheemse gemeenschappen, marrons en afstammelingen van contractarbeiders. Hun rituelen en omgang met de natuur weerspiegelen zorg, wederkerigheid en respect voor het leven — waarden die vandaag relevanter zijn dan ooit.

Het geheel roept dan ook een fundamentele vraag op: kiezen we voor een toekomst waarin alle tradities en stemmen een plaats krijgen, of herhalen we de fouten van een exclusief en gewelddadig verleden?  Kiezen we voor een militaire macht of voor een pacecracie [8], een land dat vrede, burgerdemocratie en welzijn – kortom nationaal geluk – vooropstelt?

Een open maatschappelijk debat over de symboliek en implicaties van zulke religieuze handelingen is dringend nodig. Want als de geschiedenis ons iets leert, dan is het dat wapens in een conflict nooit vrede brengen.

Durven wij kiezen voor een pacecratie?  Wordt Suriname een Ahimsa-land?

Bronnen :

[1] https://unitednews.sr/kabinet-simons-rusland-houdt-standpunt-over-pales…

[2] https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2025/08/01/israelische-schrijver-david-gro…

[3] https://www.btselem.org/press_releases/20250728_our_genocide

[4] https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2025/06/16/minstens-75-000-mensen-nemen-de…

[5]  https://www.nu.nl/midden-oostenconflict/6365186/tienduizenden-israelier…

[6] https://impact-press.nl/nl/telaviv-nieuws/ 

[7] Afgeleid van het Sanskriet ahimsa (geweldloosheid), bekend uit het hindoeïsme, boeddhisme en jainisme. Een land dat zich inzet voor absolute geweldloosheid.

[8] Pacecracie – een samentrekking van het Latijnse pace ( vrede)  en demos kratos ( het volk regeert).

UNITEDNEWS

Twee hoogbouwwoningen aan de Gongrijpstraat in Suriname zijn dinsdagmorgen door brand zwaar getroffen. Het pand op nummer 216, opgetrokken uit steen en hout en 10 bij 12 meter groot, is volledig in vlammen opgegaan.

Het vuur sloeg vervolgens over naar de naastgelegen woning op nummer 214, een stenen hoogbouwwoning van gelijke afmetingen.

“Dit pand liep ernstige schroeischade op en de bovenverdieping raakte gedeeltelijk afgebrand,” aldus brandweervoorlichter Olton Pinas.

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Beide woningen waren aangesloten op het elektriciteitsnetwerk van de Energie Bedrijven Suriname (EBS), maar bleken niet verzekerd tegen brandschade.

Bij de

brand deden zich gelukkig geen persoonlijke ongevallen voor. De Surinaamse brandweer had geruime tijd nodig om de vlammen onder controle te krijgen.

De oorzaak van de brand is nog niet bekend. Foto via ‘Tap A Bankstel Thijm’.

Een delegatie van de Rekenkamer van Suriname heeft een kennismakingsbezoek gebracht aan minister Andrew Baasaron van Economische Zaken, Ondernemerschap en Technologische Innovatie (EZOTI). De Rekenkamer van Suriname is een onafhankelijk extern controleorgaan van de staat, vastgelegd in de Grondwet, de Wet Rekenkamer van Suriname 2019 en de Comptabiliteitswet. De instelling rapporteert rechtstreeks aan De Nationale Assemblée en ziet erop toe dat het financieel beheer van de staat rechtmatig en doelmatig wordt uitgevoerd. Het doel van dit bezoek is om de samenwerking te versterken en de wederzijdse betrokkenheid te vergroten. Het bezoek heeft plaatsgevonden op dinsdag 2 september 2025 in

de vergaderzaal van het ministerie.

Het bezoek heeft in het teken gestaan van het verkennen en verdiepen van de samenwerking tussen EZOTI en de Rekenkamer. Daarbij is benadrukt dat transparante en goed verzorgde rapportages, evenals een functionerend intern controlesysteem, essentieel is voor een verantwoord financieel en bestuurlijk beleid. De Rekenkamer heeft het belang onderstreept van volledige en overzichtelijke (personeels)dossiers, goed ingerichte interne beheersmaatregelen en actieve opvolging van aanbevelingen uit onderzoeksrapporten.

Tijdens het overleg heeft minister Baasaron vragen gesteld over de wijze van samenwerking en de rapportagelijnen tussen het ministerie en de Rekenkamer. Daarbij is ook het verzoek gedaan of de Rekenkamer ondersteuning

kan bieden in de vorm van workshops en trainingen voor de interne controleafdeling van het ministerie.

De minister heeft benadrukt dat er nog veel werk verzet moet worden en heeft aangegeven dat een constructieve samenwerking met de Rekenkamer van groot belang is om de transparantie en efficiëntie binnen het ministerie verder te versterken.

Foto: Minister Andrew Baasaron van Economische Zaken, Ondernemerschap en Technologische Innovatie (EZOTI).

Central Credit Bureau Suriname van wezenlijk belang voor kredietverlening

De Banking Network Suriname N.V. (BNETS) heeft op vrijdag 29 augustus 2025 een ontmoeting gehad met minister Andrew Baasaron van Economische Zaken, Ondernemerschap en Technologische Innovatie (EZOTI). De bijeenkomst, die plaatsvond in de vergaderzaal van het ministerie, diende om de minister en zijn directieleden te informeren over het Central Credit Bureau Suriname (CCBS) en de voordelen van dit systeem.

Het CCBS is een kredietregistratiebureau dat als doel heeft om de kredietverlening in Suriname te verbeteren. Het bureau verzamelt en registreert kredietinformatie van

consumenten in een beveiligd systeem. Dit stelt financiële instellingen in staat om sneller en betrouwbaarder informatie te raadplegen, wat de toegang tot krediet voor consumenten vergemakkelijkt.

Tijdens de presentatie werd benadrukt dat, hoewel de wettelijke en regelgevende kaders voor het CCBS nog in behandeling zijn, het initiatief al wordt gesteund door belangrijke partijen zoals de Centrale Bank van Suriname en het ministerie van EZOTI.

Naast de presentatie over het CCBS werd ook gesproken over de modernisering van betaalmethoden in Suriname. Het doel van deze modernisering is het creëren van een efficiënter en veiliger financieel stelsel in het land.

Minister Baasaron toonde zijn waardering

voor de informatie en benadrukte het belang van verdere samenwerking om een transparant en toekomstbestendig financieel systeem te realiseren.

UNITEDNEWS

 

Foto: President Jennifer Simons en de 21 nieuw beëdigde districtscommissarissen.

Met de beëdiging van 21 nieuwe districtscommissarissen heeft president Jennifer Simons een krachtig signaal afgegeven: decentralisatie is geen louter bestuurlijke hervorming, maar een moreel project. Het draait om vertrouwen, integriteit en eerlijk bestuur.

Tijdens de plechtigheid in de Congreshal op 1 september 2025 liet het staatshoofd er geen misverstand over bestaan. Districtscommissarissen, als hoogste vertegenwoordigers van de centrale overheid in de districten, zijn benoemd om de hele gemeenschap te dienen. “Niet alleen degenen die u dierbaar zijn of tot uw partij behoren,” aldus Simons. Met die woorden raakte zij een gevoelige snaar:

de vrees dat politieke loyaliteit zwaarder weegt dan publieke dienstbaarheid blijft een hardnekkig thema in het Surinaamse bestuur.

Het decentralisatieproces dat Suriname sinds de jaren negentig stap voor stap uitbouwt, moet het bestuur dichter bij de burger brengen. Dat klinkt eenvoudig, maar in de praktijk betekent het dat dc’s dagelijks balanceren tussen de nationale visie en de lokale realiteit.

De president benadrukte dat de nieuwkomers intensief zullen worden begeleid, onder meer door trainingen en de ervaring van voormalige dc’s. Maar zij waarschuwde ook: wie bewust het land benadeelt, zal de consequenties dragen.

Die boodschap werd door dc Patrick Kensenhuis van Para versterkt in

zijn dankwoord. Hij omschreef integriteit als “de ziel van decentralisatie” en stelde dat het vertrouwen van de gemeenschap het kostbaarste bezit van een bestuurder is. Zijn woorden waren meer dan retoriek: ze legden de kern bloot van een proces dat dreigt te stranden als bestuurders vervallen in patronage of zelfverrijking.

De inzet van het nieuwe korps districtscommissarissen is ambitieus: luisteren met een open oor, handelen met een zuiver hart en besturen met een transparante agenda. De vraag is of deze belofte standhoudt in een bestuurlijk landschap dat traditioneel wordt gekenmerkt door spanningen tussen centraal gezag en lokale belangen. Het decentralisatieproces leeft bij de gratie van eerlijk bestuur. Zonder dat is de nabijheid tot de burger slechts een lege huls.

UNITEDNEWS