• dinsdag 17 November 2026
  • Het laatste nieuws uit Suriname

EEN EXPERTISECENTRUM VOOR GOUDWINNING

| united news | Door: Redactie

Auteur en foto: Rogier I. Cameron, november 2026 De problematiek rond de goudwinning is het stadium “onbeheersbaar” misschien zelfs al gepasseerd. Strikt genomen bestaan onbeheersbare problemen niet als ze voortkomen uit menselijk handelen. Gedrag is altijd te veranderen, en daarmee ook de omvang en de aard van het probleem. Als we zo’n probleem toch onbeheersbaar noemen, bedoelen we een radeloze toestand waarin er geen zicht meer is op gedragsverandering. Over de aard en de details van de vele problemen rond de goudwinning is al heel veel geschreven, bestudeerd, besproken en afgesproken. Duurzame oplossingen kwamen er niet. Dat is ook niet vreemd. Wie ooit een symposium, congres of iets dergelijks heeft bezocht, weet dat vrijwel alle tijd en energie gaat naar het benoemen van de problemen, en vooral naar het klagen erover. Aan werkelijk uitvoerbare oplossingen wordt nauwelijks aandacht besteed. Om een probleem op te lossen, moet je het eerst heel

goed begrijpen. De problemen rond de goudsector zijn door en door bekend. Toch blijft het ontwerpen en uitvoeren van oplossingen uitzichtloos. Wat is er nodig om oplossingen te ontwerpen en uit te voeren? Waarom lukt ons dat tot nu toe niet? En zijn er überhaupt wel uitvoerbare oplossingen te ontwerpen? Schone goudwinning bestaat (nog) niet Aan de basis van de goudproblematiek ligt de goudwinning zelf. Een probleem op zich is dat we moeten erkennen dat er nog géén uitvoerbare oplossingen bestaan voor een “schone” goudwinning. Velen zullen beweren dat deze oplossingen er wel zijn, maar dat de wil ontbreekt om ze in te voeren. Daar zit misschien een kern van waarheid in. Maar een probleem dat inmiddels al generaties bestaat, kun je daar niet meer aan wijten. Goud kan gewonnen worden met en zonder schadelijke (chemische) processen. Maar hoe, wat en wanneer is het grote vraagstuk! Hoe goud gewonnen wordt
Om te begrijpen waarom deze vraag zo lastig is, is het nodig om te weten hoe goud eigenlijk uit de grond komt. Grofweg zijn er drie manieren. De eenvoudigste is fysisch: het goud wordt met verschillende technieken als het ware uit de grond “gezeefd”. Daarnaast zijn er twee chemische routes. De eerste is fysisch-chemisch en werkt met kwik. De grond wordt met kwik gemengd, dat de kleine gouddeeltjes als het ware “opzuigt”. De grotere kwik-gouddeeltjes die zo ontstaan, worden er fysisch uitgehaald en daarna verhit: het kwik verdampt en het goud blijft achter. De tweede route is puur chemisch, met cyanide of cyanide-achtige stoffen zoals Jin-Chan. Daarbij wordt het goud opgelost en verderop in het proces weer als vaste stof teruggewonnen. Wie dit leest, denkt al snel dat het probleem bij kwik en cyanide ligt. Dat is een groot misverstand. Ook puur fysische goudwinning kan enorme schade aanrichten, en kwik
of Jin-Chan hoeft niet per definitie schadelijk te zijn. Niet alleen de winningsmethode bepaalt hoeveel schade er ontstaat, maar vooral hóé die wordt toegepast. Er is dus geen eenvoudig antwoord op de vraag hoe je goud moet winnen. Goudwinning is maatwerk: welk proces werkt, hangt volledig af van hoe het goud in de grond zit. Daarvoor is gedegen kennis nodig, zowel (ontwerp)kennis van goudwinningsprocessen als kennis van het voorkomen van goud in de bodem (goudgeologie). Kennis die niet wordt gebundeld Kennis over goudwinning en goudgeologie is op verschillende plekken voorhanden. Maar die kennis wordt niet gebundeld en nauwelijks vergroot. En vooral: ze wordt niet overgedragen en toegepast waar het er werkelijk toe doet, op de winningslocaties zelf. Aan pogingen om daar verandering in te brengen heeft het niet ontbroken. Er zijn de afgelopen jaren meerdere initiatieven geweest om een goudexpertisecentrum op te zetten, met steun van binnen- en buitenlandse partners.
Telkens bleef het bij losse projecten, voorstellen die geen financiering kregen en voorzieningen die maar half van de grond kwamen. Een vaste plek waar kennis over goud samenkomt, groeit en wordt toegepast, is er nog steeds niet.

Suriname heeft geen gebrek aan goud, en binnen de grote (internationale) Surinaamse gemeenschap, ook niet aan mensen met verstand van goud. Wat ontbreekt, is een plek waar deze kennis samenkomt en wordt omgezet in oplossingen die werken. Zolang die plek er niet is, bouwt elk nieuw beleid, elke nieuwe regel en elk zoveelste symposium of congres voort op de (verkeerde) aanname dat schone goudwinning een kwestie van willen is.

Een goed expertisecentrum, gefundeerd in (toegepaste) academische principes, is daarom geen luxe maar een must have in de gereedschapskist om de goudwinning in goede banen te leiden. Het is de plek waar goudgeologie en procesontwerp samenkomen, waar per locatie wordt uitgezocht wat werkt, en waar mensen

worden opgeleid die kennis het veld in brengen. De vraag is dus niet of we ons zo’n centrum kunnen veroorloven, maar hoe lang we het ons nog kunnen veroorloven om het níet te hebben. Zonder zo een centrum blijven echte oplossingen voor de goudproblematiek een utopie. INGEZONDEN

| united news | Door: Redactie