Benoeming Steve Meye laat zien dat president Simons niet geloofwaardig is

Met de benoeming van Steve Meye tot niet-residerend ambassadeur in Israël heeft president Jennifer Simons zichzelf onnodig in een lastig parket gebracht. De vraag is namelijk niet of Meye juridisch veroordeeld is voor iets, maar of iemand met zijn omstreden verleden geschikt is om Suriname internationaal te vertegenwoordigen.

Aan de naam van de geestelijke kleven al jarenlang controverses. Van uitspraken waarin hij politieke tegenstanders neerzette als staatsvijanden tot opmerkelijke verklaringen over rampen en tragedies die volgens hem zouden zijn veroorzaakt door duistere of bovennatuurlijke krachten. Het zijn uitlatingen die niet passen bij de waardigheid en terughoudendheid die van een diplomaat mag worden verwacht.

Daar komt bij dat Meye in het verleden al eens werd voorgedragen als ambassadeur in Israël, maar die benoeming uiteindelijk niet doorging nadat hij in verband werd gebracht met een ernstige zedenkwestie waarbij een jonge vrouw beweerde

door Meye te zijn aangerand.

Hoewel het nooit tot een vervolging of veroordeling kwam, bleef de zaak als een donkere schaduw boven zijn naam hangen. Juist daarom is het opmerkelijk dat een nieuwe regering, die zegt te staan voor goed bestuur en herstel van vertrouwen, opnieuw kiest voor dezelfde persoon.

De benoeming roept des te meer vragen op omdat Simons zich jarenlang presenteerde als het redelijke en beschaafde gezicht binnen de NDP. Van iemand met die reputatie mocht verwacht worden dat zij extra zorgvuldig zou omgaan met gevoelige benoemingen die internationaal onder een vergrootglas liggen.

Diplomatie draait immers niet alleen om competenties, maar ook om reputatie. Ambassadeurs zijn het visitekaartje van een land. Wanneer een vertegenwoordiger meer bekendstaat om schandalen, controversiële uitspraken en publieke ophef dan om diplomatieke prestaties, ontstaat automatisch de vraag welk signaal daarmee wordt

afgegeven aan de buitenwereld.

De regering had kunnen kiezen uit tal van personen zonder politieke bagage of publieke controverse. Toch is bewust gekozen voor iemand die al jaren verdeeldheid oproept in de samenleving. Daarmee heeft Simons niet alleen kritiek uitgelokt, maar ook twijfel gezaaid over haar beoordelingsvermogen bij belangrijke benoemingen.

Mocht Israël uiteindelijk besluiten de benoeming niet te accepteren of deze stilzwijgend op de lange baan te schuiven, dan zou dat een diplomatische vernedering zijn die volledig voorkomen had kunnen worden. De vraag die dan blijft hangen is simpel: waarom nam de regering dit risico überhaupt?

Na alle beloften over vernieuwing, professionalisering en goed bestuur hadden veel Surinamers verwacht dat de tijd van omstreden politieke benoemingen voorbij was. De keuze voor Steve Meye wekt echter de indruk dat oude patronen nog altijd springlevend zijn.