Van armoede, minumumloon naar een leefbaar inkomen

Op 3 juli presenteerden leden van  de Multidisciplinaire Werkgroep Armoedegrens bepaling (MWA) hun eerste onderzoeksbevindingen over de toepassing van Living Wages in Suriname en de impact daarvan op huishoudens op de negende  ILO conferentie over Decent Work. Met behulp van de Suriname Living conditions Survey van 2022 hebben Sobhie& Ooft (2025) in hun paper ‘Exploring poverty and living conditions in Suriname using Living Wages’ laten zien dat er nog een groot verschil is tussen het minimum loon en het leefbaar inkomen. 

Door de ILO is in 2024 het belang van een fatsoenlijk en leefbaar loon benadrukt. Het leefbaar loon wordt gedefinieerd als het loonniveau dat nodig is om werknemers en hun gezinnen een fatsoenlijke levensstandaard te bieden, rekening houdend met de omstandigheden van het land en berekend voor het werk dat tijdens de reguliere werkuren wordt verricht. Deze benadering van een leefbaar loon onderstreept dat huishoudens genoeg moeten verdienen om

in hun basisbehoeften te voorzien. In dit kader is ook opgeroepen om bij loononderhandeling niet alleen de focus te leggen op het minimum loon maar te belonen volgens een leefbaar inkomen.

Momenteel wordt in Suriname  op basis van de door de commissie vastgestelde armoedegrenzen, het minimum uurloon afgeleid. Minimum lonen, voor zover gebaseerd op armoedegrenzen,  zijn vastgesteld op basis van zeer basale hoeveelheden, terwijl werkenden behoeften hebben aan een loon die meer is dan de dekking van hun basale bestedingen en ook de onderhoudskosten van hun gehele gezin dekt. De onderzoeksresultaten laten zien dat terwijl 24% van de huishoudens in Suriname, volgens de data verzamelt in 2022 onder de armoedegrens leeft, dit percentage veel hoger is uitgaande van het leefbaar inkomen. Met name de relatief grote gezinnen, een ouder gezinnen en laagopgeleiden blijken onder de armoedegrens als ook het leefbaar inkomen te vallen.

 Minister Mac Andrew zegt zeer verheugd te zijn met

de resultaten van het onderzoek van de armoedecommissie en dat Suriname hiermee als een van de eerste in het Caribisch gebied de weg inslaat voor bredere discussies over eerlijke en passende beloningen. Mac Andrew benadrukt dat het uitwerken van de Living Wages model zeker nodig is om het verschil tussen sociale uitkeringen en een actueel loonstelsel in kaart te brengen.   Uit het onderzoek komt ook naar voren dat consumptiepatronen tussen 2013 en 2022 minimaal zijn veranderd. Voor huishoudens in het laagste kwantiel geldt nog steeds dat bijkans 60% van hun bestedingen gaan naar consumptie van Voeding en Non-alcoholische dranken. Opmerkelijk is dat de SSLC blootlegt dat, naast Voeding, Transport, en Huishoudelijk Nutsvoorzieningen -de top 3 hoofdcategorieën van 2013 –  in 2022 conform de SSLC ook  ‘Alcohol en Tabak’ en ‘ICT’ nu tot de grote consumptiecategorieën behoren.

Paramaribo, 15 juli 2025

Communicatie Unit

Ministerie van Arbeid Werkgelegenheid & Jeugdzaken

De overhandiging van het tussentijds verslag

over de periode augustus 2024 – juni 2025 aan minister Steven Mac Andrew, door de Multidisciplinaire Werkgroep Armoedegrensbepaling onder leiding van wetenschapper Rosita Sobhie.