Ramnandanlal noemt echtgenoot van Simons in voorbeeld van ‘friends & family’ beleid huidige regering

De beloofde verandering in het landsbestuur heeft volgens PALU-ondervoorzitter Henk Ramnandanlal niet afgerekend met ‘friends & family’. Hij stelt dat ook onder de regering-Simons politieke verbondenheid en persoonlijke relaties een rol blijven spelen bij het verdelen van kansen.

Als voorbeeld noemt hij een opleidingsinstituut van de first gentleman Glenn Geerlings, dat volgens hem kort na de oprichting al ambtenaren van het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij als studenten kreeg.

Ramnandanlal uitte zijn kritiek in het programma Voor en na de verkiezingen van DTV. Toen de interviewer hem voorhield dat er volgens zijn betoog nog steeds sprake is van ‘friends & family’, bevestigde hij dat. Daarbij verwees hij opnieuw naar de echtgenoot van president Simons, die naar zijn oordeel ‘kennelijk voorgetrokken wordt als het gaat om zijn opleidingsinstituut’. Over het precieze aantal betrokken LVV-ambtenaren was hij tijdens het gesprek niet zeker.

De PALU-ondervoorzitter plaatste die gang van zaken tegenover de situatie bij de agrarische

studierichtingen van de universiteit. Die kampen volgens hem juist met onvoldoende aanmeldingen. Hij ziet daarin een gemiste kans: de overheid zou landbouwontwikkeling, bestaande opleidingen en het stimuleren van jongeren om voor die sector te kiezen veel sterker met elkaar moeten verbinden.

Zijn kritiek beperkt zich niet tot het opleidingsinstituut. Volgens Ramnandanlal worden deskundigen nog steeds onvoldoende betrokken wanneer zij niet tot de partijen in de coalitie behoren. Zelfs mensen zonder uitgesproken politieke kleur zouden daardoor buiten beeld blijven. Hij stelt dat de deskundigheid om de agrarische sector vooruit te helpen al in Suriname aanwezig is, maar onvoldoende wordt benut.

Daarmee herhaalt zich volgens hem een patroon dat ook bij eerdere machtswisselingen zichtbaar was. Partijen weten vanuit de oppositie precies te vertellen wat er verkeerd gaat, maar zetten eenmaal in de regering dezelfde werkwijzen voort. “Wat we zien is eigenlijk diezelfde film weer terugspelen”, zei hij. De hoop op verandering na de verkiezingen

van 2025 heeft volgens hem nog onvoldoende geleid tot een andere bestuurspraktijk.

Ramnandanlal wees in dat verband ook op de uitbreiding van het aantal districtscommissarissen van zeventien naar eenentwintig en het instellen van presidentiële commissies. Volgens hem zijn van die commissies te weinig resultaten zichtbaar. Zo mist hij, ruim een jaar na het aantreden van de regering, nog altijd een agrarisch ontwikkelingsplan, terwijl daarvoor volgens hem wel een presidentiële commissie is ingesteld.

Voor werkelijke verandering is volgens de PALU-politicus meer nodig dan nieuwe bestuurders en beloften over transparantie. Hij wil een samenhangend beleid waarin productie, onderwijs en investeringen elkaar versterken. Als politieke partijen zeggen vanuit een duidelijke ideologie te werken, zouden zij volgens hem ook betrekkelijk snel kunnen aangeven welke concrete stappen zij willen zetten.

Daarnaast pleit Ramnandanlal voor structurele betrokkenheid van burgers bij het bestuur, onder meer via oudercommissies, patiëntenraden en georganiseerde landbouwers. Ook zouden ressort- en districtsraden eigen budgetten moeten krijgen.

Zolang partijpolitieke scheidslijnen bepalend blijven, ziet hij de aangekondigde omslag niet terug. “Nu hebben we nog steeds een partijpolitiek element waar we maar niet van los kunnen komen.”