Oproep tot eenheid rode draad bij herdenking Hindostaanse Immigratie

In het kader van de viering van 153 jaar Hindostaanse Immigratie is er een bloemenhulde gedaan bij het monument van Baba en Mai aan de Kleine Combéweg. Tijdens deze plechtigheid op vrijdag 5 juni 2026 hebben diverse sprekers, onder wie president Jennifer Simons, stilgestaan bij de offers van de voorouders en de rol van de Hindostaanse gemeenschap binnen de Surinaamse samenleving. Volgens president Simons leeft deze geschiedenis in Surinaamse families, cultuur en waarden. Het staatshoofd verwees naar de aankomst van het schip de Lalla Rookh op 5 juni 1873 en prees de contractarbeiders die onder zware omstandigheden vasthielden aan hun waardigheid.

“Hun verhaal is geen verhaal van slachtofferschap, maar een verhaal van kracht”, hield de president de aanwezigen voor. Zij herinnerde eraan dat elk Surinaams lichaam is gebouwd uit de grond van Suriname. Volgens het staatshoofd is Suriname niet slechts divers, maar diversiteit. “Mogen de offers van Baba en Mai

en van alle immigranten nooit worden vergeten. Hun nalatenschap moet ons blijven inspireren. En daarom, om bewust stil te staan bij wat al onze voorouders hebben doorstaan en overwonnen om ons vandaag hier te laten zijn met elkaar, is het belangrijk dat we naar de toekomst kijken, naar degenen die nog niet geboren zijn, naar degenen die nog moeten komen”, sprak president Simons.

Het staatshoofd wees op de cultuurbijdragen waar iedereen van houdt, zoals roti en bara, en riep op tot saamhorigheid om de huidige economische uitdagingen te overwinnen. “En daarom eindigt het voor mij niet bij hoe wij hier tezamen kwamen, maar dat is het begin van hoe we samen verder gaan. Hoe we hier tezamen kwamen, weten we intussen. Waarvoor we moeten zorgen, is hoe we samen verder gaan. Daarom gaan we elkaar beter leren kennen. We gaan steeds meer respect krijgen voor elkaar”, aldus de president.

Ramon Jawalapersad, voorzitter

van de Stichting Hindostaanse Immigratie (SHI), zei dat de immigranten onder valse voorwendselen kwamen, wat een zwaar offer betekende. Deze geschiedenis deelt parallellen met het leed van de tot slaaf gemaakten. Dit vormt volgens hem een gezamenlijk fundament voor eenheid. Hij zegt dat Surinamers anno 2026 hard moeten werken aan natievorming vanuit respect, omdat verdeeldheid destructief is.

De ambassadeur van India, Subhash Gupta, bracht in herinnering dat de voorouders een onwrikbare arbeidsethos en de filosofie Vasudhaiva Kutumbakam (de wereld is één familie) meedroegen. Ook legde de diplomaat een link met Wereldmilieudag en prees Suriname om zijn 93 procent bosbedekking. De ambassadeur sprak tevens zijn waardering uit voor de unieke culturele synergie en diepe verbondenheid tussen de naties van India en Suriname.

Parlementsvoorzitter Ashwin Adhin verwees naar de Ramayan en stelde dat de voorouders overal waar zij naartoe gingen, voorspoed creëerden en van Suriname hun thuis maakten. Hij gaf aan dat Suriname geen

etnische groepen kent, maar cultuurgroepen die dankzij hun verscheidenheid aan beschavingen een beschaafd volk hebben gebouwd. Nazaat Sharmila Ramadhin deelde haar persoonlijke trots over het behoud van de identiteit. Haar boodschap aan de jonge generatie is om de eigen roots te behouden, respect voor elkaar te hebben en werkelijk te leven als Surinamer.