Offshore-olie en ‘oliedomheid’: Suriname op pad naar schijnwelvaart (3)
| starnieuws | Door: Redactie
Jack Menke Local Development versus Local Content
De geplande offshore-oliewinning in het zeegebied van Suriname zien sommigen als "game changer", om hun droom van ongekende ontwikkeling tot werkelijkheid te maken. Velen begrijpen echter niet wat ‘Ontwikkeling’ inhoudt. Deel 3 verduidelijkt wat ontwikkeling is, hoe de politiek Local Development dwarsboomt en blijft rennen achter door oliemultinationals geprogrammeerde Local Content.
Ontwikkeling
Na eeuwen van economische stagnatie en terugval in Suriname staan volgens sommigen de vruchten van de olieboom voor de deur, ook
Wat wordt aangemerkt als ‘de economische ontwikkelingen die op ons afkomen’ is juist het tegenovergestelde van ‘Ontwikkeling’, namelijk een proces van insluiten, waaraan van buitenaf vorm wordt gegeven door middel van overdracht en nabootsing. Dit is het omgekeerde van ‘Ontwikkeling’!
De kernvraag is: wat is Ontwikkeling en hoe wordt dit bereikt?
Ontwikkeling is een van binnenuit gestuurd proces dat hulpbronnen en mogelijkheden benut als antwoord op uitdagingen van Natuur, Leefomgeving en Geschiedenis, om zo een project onder eigen beheer te
Dit proces kent drie pijlers:
i) Duurzaamheid (garandeert continuïteit van het ontwikkelingsproces)
ii) Participatie (kern van democratie)
Participatie
Een eerste stap naar lokale democratische participatie in Suriname is volgens de Grondwet van 1987 een gedecentraliseerde eenheidsstaat met gekozen districts- en ressortraden (DR en RR). Duurzame lokale democratie wordt echter vanaf 1987 gedwarsboomd door de centralistische DNA-politiek. Hetzelfde geldt voor de communale democratie van Inheemse en Tribale volken, van wie collectieve eigendomsrechten steeds onder het tapijt zijn geschoven, terwijl inheemse en tribale gemeenschappen plus de natuur verder worden vernietigd.
De afgelopen 40 jaar werden de DR en RR teruggebracht tot ‘handlangers’ voor het in stand houden van een historisch falende partijendemocratie. Ten eerste werken achtereenvolgende regeringen de bestuurlijke decentralisatie tegen uit centralistisch machtsbehoud. Ten tweede gebruikt de partijpolitiek de districts- en ressortraden vooral om bij de
Dwarsbomen decentralisatie
Tekenend voor de centralistische partijdemocratie is de ontwerpwet Financiële Decentralisatie (in 2003 aangenomen in DNA). Pogingen om de decentralisatie van bestuur en regelgeving uit te voeren volgens de Wet Regionale Organen mislukten echter. Achtereenvolgende regeringen frustreerden het operationeel maken van autonome bevoegdheden voor lokaal bestuur, zoals eigen districtsinkomsten en structuren voor bevolkingsparticipatie. Hierdoor zijn tot vandaag de dag de nauwelijks functionerende regionale raden begrotingstechnisch volledig afhankelijk van het Ministerie van Regionale Ontwikkeling. Na voorbereiding van Local Development (1998-2002) werd de afronding van het wettelijk kader van het Decentralization and Local Government Strengthening Program vanwege enge politieke belangen in 2014 on hold gezet.
Duurzaamheid
Voor duurzaamheid van instituties binnen de lokale democratie is het noodzakelijk financieel en qua capaciteit te investeren in de DR en RR, inclusief autonome bevoegdheden voor lokaal
Het scheppen van institutionele continuïteit vormt de sleutel voor de ontwikkeling van deze gemeenschappen en decentralisatie met een lokale en nationale uitstraling van ontwikkeling, gedreven vanuit de Natuur, met schone energie via zonnepanelen en waterkracht. Blijvende trainingscentra voor ondernemerschap, beroepstraining en academia kunnen in regio’s via samenwerking tussen inheemse en tribale gemeenschappen voorzien in kader op alle niveaus. Tegelijkertijd kan worden overgestapt van een vastgelopen nationaal onderwijssysteem naar integratie van passende onderwijs- en onderzoeksmodellen voor ontwikkeling in harmonie met de natuur.
Harmonische diversiteit
Lokale ontwikkeling via decentralisatie en ontwikkelingsstrategieën met Natuur als duurzame pijler kan worden bereikt via productieketens voor sociobiodiversiteit en biodiversiteit. Sociobiodiversiteit verwijst naar de sociale en culturele biodiversiteit van traditionele gemeenschappen die producten zoals
Medicinale planten, gezondheid en duurzaam bos zijn illustratief voor een andere ontwikkelingslijn. De naar schatting 300 interessante medicinale planten in Suriname kunnen bij succesvolle ontwikkeling tot geneesmiddelen jaarlijks USD 3 miljard opbrengen. Voorwaarde voor duurzaam bosbeleid is het aannemen van de Milieuraamwet en de wet collectieve rechten, terwijl houtkap en mijnbouw moeten geschieden volgens regels met goede coördinatie tussen het uitgeven van en controleren op uitgegeven concessies.
Conclusie
Met enge partijpolitieke en economische belangen blijft Suriname een verstikkende gecentraliseerde eenheidsstaat die de mensenrechten van Inheemse en Tribale volken blijft schenden. Dit staat haaks op de Grondwet van 1987, dwarsboomt nationale ontwikkeling en Local Development en faciliteert door oliemultinationals geprogrammeerde Local Content.
De geplande offshore-oliewinning in het zeegebied van Suriname zien sommigen als "game changer", om hun droom van ongekende ontwikkeling tot werkelijkheid te maken. Velen begrijpen echter niet wat ‘Ontwikkeling’ inhoudt. Deel 3 verduidelijkt wat ontwikkeling is, hoe de politiek Local Development dwarsboomt en blijft rennen achter door oliemultinationals geprogrammeerde Local Content.
Ontwikkeling
Na eeuwen van economische stagnatie en terugval in Suriname staan volgens sommigen de vruchten van de olieboom voor de deur, ook
al leert het recente verleden dat bauxiet en goud geen ontwikkeling brachten. Illustratief voor de ontwikkelingsvalkuil is de visie van de voorzitter van de Local Content Board Suriname (Starnieuws, 2 juli 2026): ‘Local Content is geen abstract beleidsbegrip meer. “Het gaat nu om de praktische vraag of Surinaamse bedrijven, werknemers en instellingen tijdig klaar zijn om daadwerkelijk deel te nemen aan de economische ontwikkelingen die op ons afkomen.”’
Wat wordt aangemerkt als ‘de economische ontwikkelingen die op ons afkomen’ is juist het tegenovergestelde van ‘Ontwikkeling’, namelijk een proces van insluiten, waaraan van buitenaf vorm wordt gegeven door middel van overdracht en nabootsing. Dit is het omgekeerde van ‘Ontwikkeling’!
De kernvraag is: wat is Ontwikkeling en hoe wordt dit bereikt?
Ontwikkeling is een van binnenuit gestuurd proces dat hulpbronnen en mogelijkheden benut als antwoord op uitdagingen van Natuur, Leefomgeving en Geschiedenis, om zo een project onder eigen beheer te
verwezenlijken. (*)
Dit proces kent drie pijlers:
i) Duurzaamheid (garandeert continuïteit van het ontwikkelingsproces)
ii) Participatie (kern van democratie)
iii) Harmonische diversiteit (solidariteit als basis voor harmonie)
Participatie
Een eerste stap naar lokale democratische participatie in Suriname is volgens de Grondwet van 1987 een gedecentraliseerde eenheidsstaat met gekozen districts- en ressortraden (DR en RR). Duurzame lokale democratie wordt echter vanaf 1987 gedwarsboomd door de centralistische DNA-politiek. Hetzelfde geldt voor de communale democratie van Inheemse en Tribale volken, van wie collectieve eigendomsrechten steeds onder het tapijt zijn geschoven, terwijl inheemse en tribale gemeenschappen plus de natuur verder worden vernietigd.
De afgelopen 40 jaar werden de DR en RR teruggebracht tot ‘handlangers’ voor het in stand houden van een historisch falende partijendemocratie. Ten eerste werken achtereenvolgende regeringen de bestuurlijke decentralisatie tegen uit centralistisch machtsbehoud. Ten tweede gebruikt de partijpolitiek de districts- en ressortraden vooral om bij de
verkiezing van de president en vicepresident in de VVV de regeermacht van gelegenheidsconsensusregeringen veilig te stellen.
Dwarsbomen decentralisatie
Tekenend voor de centralistische partijdemocratie is de ontwerpwet Financiële Decentralisatie (in 2003 aangenomen in DNA). Pogingen om de decentralisatie van bestuur en regelgeving uit te voeren volgens de Wet Regionale Organen mislukten echter. Achtereenvolgende regeringen frustreerden het operationeel maken van autonome bevoegdheden voor lokaal bestuur, zoals eigen districtsinkomsten en structuren voor bevolkingsparticipatie. Hierdoor zijn tot vandaag de dag de nauwelijks functionerende regionale raden begrotingstechnisch volledig afhankelijk van het Ministerie van Regionale Ontwikkeling. Na voorbereiding van Local Development (1998-2002) werd de afronding van het wettelijk kader van het Decentralization and Local Government Strengthening Program vanwege enge politieke belangen in 2014 on hold gezet.
Duurzaamheid
Voor duurzaamheid van instituties binnen de lokale democratie is het noodzakelijk financieel en qua capaciteit te investeren in de DR en RR, inclusief autonome bevoegdheden voor lokaal
bestuur. Tevens moet de communale democratie van Inheemse en Tribale volken wettelijk worden erkend met collectieve eigendomsrechten en moet vorm worden gegeven aan de duurzaamheid van hun cultuur, natuur en economie.
Het scheppen van institutionele continuïteit vormt de sleutel voor de ontwikkeling van deze gemeenschappen en decentralisatie met een lokale en nationale uitstraling van ontwikkeling, gedreven vanuit de Natuur, met schone energie via zonnepanelen en waterkracht. Blijvende trainingscentra voor ondernemerschap, beroepstraining en academia kunnen in regio’s via samenwerking tussen inheemse en tribale gemeenschappen voorzien in kader op alle niveaus. Tegelijkertijd kan worden overgestapt van een vastgelopen nationaal onderwijssysteem naar integratie van passende onderwijs- en onderzoeksmodellen voor ontwikkeling in harmonie met de natuur.
Harmonische diversiteit
Lokale ontwikkeling via decentralisatie en ontwikkelingsstrategieën met Natuur als duurzame pijler kan worden bereikt via productieketens voor sociobiodiversiteit en biodiversiteit. Sociobiodiversiteit verwijst naar de sociale en culturele biodiversiteit van traditionele gemeenschappen die producten zoals
paranoten en podosiri produceren.
Medicinale planten, gezondheid en duurzaam bos zijn illustratief voor een andere ontwikkelingslijn. De naar schatting 300 interessante medicinale planten in Suriname kunnen bij succesvolle ontwikkeling tot geneesmiddelen jaarlijks USD 3 miljard opbrengen. Voorwaarde voor duurzaam bosbeleid is het aannemen van de Milieuraamwet en de wet collectieve rechten, terwijl houtkap en mijnbouw moeten geschieden volgens regels met goede coördinatie tussen het uitgeven van en controleren op uitgegeven concessies.
Conclusie
Met enge partijpolitieke en economische belangen blijft Suriname een verstikkende gecentraliseerde eenheidsstaat die de mensenrechten van Inheemse en Tribale volken blijft schenden. Dit staat haaks op de Grondwet van 1987, dwarsboomt nationale ontwikkeling en Local Development en faciliteert door oliemultinationals geprogrammeerde Local Content.
Ontwikkeling is pas mogelijk als een van binnenuit gestuurd proces vanuit duurzaamheid, participatie en harmonische diversiteit.
Jack Menke
* Ontleent aan Sankatsing, G, Quest to Rescue our Future 2016
Deel 1: Offshore-olie
en ‘oliedomheid’: Suriname op pad naar schijnwelvaart
Deel 2: Offshore-olie en ‘oliedomheid’: Suriname op pad naar schijnwelvaart
| starnieuws | Door: Redactie
