Ex-international Aloema eist ingrijpen bij nationaliteitscrisis Natio-spelers
Ronny Aloema
- vrijdag 24 April 2026
- Het laatste nieuws uit Suriname
Nieuwe mijntechnieken moeten goudwinning veiliger maken
Minister David Abiamofo van Natuurlijke Hulpbronnen (NH) zegt dat Suriname actief werkt aan het afbouwen van
Medewerkers OW en RO werken samen aan schoonmaak Albina
In Albina is gestart met een gezamenlijke aanpak om het district schoon te houden.
Landveld: beleid kon niet wachten op nieuwe CASAS-directeur
Minister Raymond Landveld van Transport, Communicatie en Toerisme (TCT) zegt de bond van het personeel bij de
Echtpaar Landus–Raalte 60 jaar getrouwd
Op maandag 6 april vierden Ruddy Ferdinand Landus en Vera Emmelina Raalte hun 60-jarig huwelijksjubileum in Suriname. Het diamanten huwelijk werd herdacht in aanwezigheid van familie, vrienden en kennissen.
Landus werd geboren op 12 januari 1943 in het district Commewijne, in het gebied Potribo. Hij is een zoon van Barends
Alice Beatrice en Herman Emanuel. Hij volgde zijn opleiding aan de Sint Jozefschool en de Sint Paulusschool en groeide op in Commewijne, waarna hij later woonachtig werd in de Helena-, Pontewerf- en Allendesstraat. In zijn jongere jaren was hij actief in de sport, met voetbal bij Leo Victor, basketbal bij
De Arend en recreatief volleybal.
In zijn loopbaan was Landus werkzaam als boekbinder bij drukkerij Leo Victor, als luchthavenwacht, contractwerker bij Paranam en later bij het ministerie van Justitie en Politie als BBS-functionaris.
Raalte werd geboren op 24 juli 1946 in het district Commewijne, te Constantia. Zij is de dochter van Gertruide
Jaqueline Sennebad en Jean Alexander Raalte. Zij doorliep de lagere school (Buchnerschool) en volgde daarna de huishoudschool. Ook zij was sportief actief en nam deel aan recreatief korfbal. Daarnaast werkte zij als modiste bij Elma.
Het echtpaar leerde elkaar kennen via de werkkring van Raalte, tijdens bezoekjes aan een collega die
de zus was van een vriend van Landus. Wat begon als een kennismaking groeide uit tot een hechte verbintenis die inmiddels zes decennia standhoudt.
Uit het huwelijk zijn zes kinderen geboren, vier dochters en twee zonen. Daarnaast telt de familie inmiddels 14 kleinkinderen en 2 achterkleinkinderen.
Volgens het echtpaar zijn geduld, respect,
verdraagzaamheid en vergeving, evenals het centraal stellen van God in hun leven, de belangrijkste pijlers geweest voor hun langdurige verbintenis. Zij geven aan dat geloof hen dagelijks kracht, wijsheid en leiding heeft gegeven.
Het echtpaar sprak de wens uit om hun vertrouwen in God te blijven behouden en hoopt dat hun
nazaten dezelfde waarden zullen voortzetten. Zij wensen dat vrede, vreugde en onderlinge verbondenheid binnen de familie blijvend centraal zullen staan.
Tijdens de viering werd het echtpaar toegesproken en geëerd. Districtsecretaris Claudia Altenberg overhandigde namens president Jennifer Simons een enveloppe aan het jubilerende echtpaar. Ook ontving het paar een officiële huwelijksoorkonde van
het districtscommissariaat Paramaribo Midden.
WANNEER WORDT DE TOREN WEER EEN VEILIGE HAVEN?
De recente aanpassingen in de vluchtschema’s van Surinam Airways (SLM) voor de periode van 10 tot 12 april 2026 leggen een pijnlijke zenuw bloot die de Surinaamse samenleving al veel te lang negeert: de nationale luchtvaartveiligheid is gereduceerd tot een wankel kaartenhuis. Terwijl de nationale carrier zich genoodzaakt ziet vluchten
naar Aruba, Curaçao, Miami en Belém te verschuiven of aan te passen vanwege een acuut tekort aan torenpersoneel op de Johan Adolf Pengel luchthaven, rijst de vraag hoe een land met internationale ambities zichzelf in deze positie heeft kunnen manoeuvreren.
Het is een bittere ironie dat een sector die de
motor van de economie en het toerisme zou moeten zijn, momenteel fungeert als een rem op de nationale ontwikkeling. Met slechts twintig operationele luchtverkeersleiders waar er tachtig vereist zijn, opereert de “Gateway to Suriname” op een fractie van haar noodzakelijke capaciteit. Dit is geen incidentele verstoring meer, maar een structurele
crisis die het internationale imago van Suriname als betrouwbare bestemming direct ondermijnt.
Hoewel het ministerie van Transport, Communicatie en Toerisme (TCT) onder leiding van directeur Verno Prijor nu de deadline van oktober 2026 als een ‘harde’ datum heeft gepositioneerd, riekt dit naar mosterd na de maaltijd voor de duizenden gedupeerde passagiers
die hun reisplannen in rook zien opgaan. De start van de Basis Air Traffic Services (BATS)-training op 6 februari, waarbij een groep van twaalf kandidaten na twee jaar wachten eindelijk aan de slag kon, is een noodzakelijke stap, maar de vertraging van twee jaar door “financiële tekorten” is een onvergeeflijke
beleidsfout geweest.
In een sector waar veiligheid de absolute ondergrens is, mag financiële prioritering nooit ten koste gaan van de bezetting van de verkeerstoren. De dertien assistenten die momenteel worden klaargestoomd om de bezettingsgraad naar vijftig procent te tillen, vormen een broodnodig vangnet, maar zelfs dan blijft de sector kwetsbaar.
Een bezetting van vijftig procent is nog steeds een alarmsignaal; het is de minimale drempel om “schandelijke situaties” waarbij de toren onbezet blijft te voorkomen, maar het biedt geen ruimte voor groei of veerkracht bij ziekte of uitval.
Kritisch constructief bezien moet de overheid verder kijken dan enkel het invullen van
vacatures. Minister Raymond Landveld staat voor de taak om de verbeterde arbeidsvoorwaarden niet alleen te beloven, maar ook direct te verzilveren om de huidige expertise binnenboord te houden.
Het is immers dweilen met de kraan open als nieuw talent wordt opgeleid terwijl ervaren krachten de sector verlaten vanwege een gebrek
aan waardering en excessieve werkdruk.
Daarnaast is de technische staat van de apparatuur, waaronder het radarsysteem en de communicatiemiddelen, een tikkende tijdbom die evenveel aandacht behoeft als de personele bezetting. Een moderne luchtverkeersleider is slechts zo effectief als de instrumenten die hij bedient. De deadline van oktober 2026 moet daarom
niet alleen gaan over koppen tellen in de toren, maar over een integrale herstart van de Surinaamse luchtvaartautoriteit. Alleen door nu absolute prioriteit te geven aan zowel de menselijke als de technische factor, kan het vertrouwen van internationale luchtvaartautoriteiten worden hersteld. Suriname kan zich geen verdere isolatie veroorloven; de toren
is ons internationale visitekaartje, en momenteel staat daar een tekst op die we liever niet aan de wereld laten lezen.
UNITEDNEWS
SLM wijzigt vluchtschema door acuut tekort aan torenpersoneel op luchthaven
Surinam Airways (SLM) heeft haar vluchtschema tijdelijk aangepast vanwege een plotseling tekort aan torenpersoneel op de Johan Adolf Pengel luchthaven in Suriname. De maatregel geldt voor de periode van 10 tot en met 12 april 2026 en heeft directe gevolgen voor meerdere internationale vluchten.
Volgens de luchtvaartmaatschappij is het aangepaste schema
noodzakelijk om de operaties veilig en gecontroleerd te laten verlopen. Door het gebrek aan essentieel personeel in de verkeerstoren is SLM genoodzaakt om haar vliegprogramma te herstructureren en vluchten anders in te plannen dan gebruikelijk.
In de aangepaste planning blijven verbindingen met onder andere Aruba, Curaçao, Miami, Georgetown, Belize en Barbados
behouden, maar worden vertrektijden en routes aangepast. Zo worden vluchten gespreid uitgevoerd over verschillende tijdstippen, inclusief nachtelijke en vroege ochtendvluchten, om de impact van de personeelskrapte op te vangen.
De luchtvaartmaatschappij benadrukt dat alles in het werk wordt gesteld om reizigers zo min mogelijk hinder te laten ondervinden. Passagiers die door
de wijzigingen worden geraakt, worden zoveel mogelijk persoonlijk geïnformeerd via e-mail en via de sociale mediakanalen van SLM.
SLM biedt haar excuses aan voor het ontstane ongemak en vraagt begrip van haar passagiers voor de situatie, die buiten de directe invloed van de luchtvaartmaatschappij ligt.
Alarm in luchtvaartsector: tekort aan luchtverkeersleiders leidt tot vertragingen en groeiende zorgen over veiligheid
De problemen in de Surinaamse luchtvaartsector zijn vrijdag scherp aan het licht gekomen, toen meerdere vluchten van de Surinaamse Luchtvaartmaatschappij vertraging opliepen door een acuut tekort aan personeel in de luchtverkeersleiding. Voor de Suriname Air Traffic Controllers Association (SATCA) is dat geen los incident, maar het zoveelste signaal dat de
sector al jaren op spanning draait.
Volgens SATCA sleept een reeks structurele knelpunten al geruime tijd voort, terwijl tastbare oplossingen uitblijven. De vereniging wijst erop dat er ondanks overleg en eerdere toezeggingen nog altijd geen doorbraak is op cruciale dossiers die rechtstreeks raken aan de stabiliteit en toekomst van de luchtvaartdienstverlening
in Suriname.
De zorgen beperken zich niet tot één onderdeel. Zo is een beloofde aanpassing van de loonstructuur nog steeds niet doorgevoerd en spreekt SATCA van scheefgroei in de beloning, waarbij functies met minder verantwoordelijkheid en zonder operationele nachtdiensten in sommige gevallen beter zouden worden beloond dan luchtverkeersleiders en operationeel leidinggevenden.
Ook de afhandeling van achterstallig overwerk zou opnieuw zijn vastgelopen.
Daarnaast stelt de organisatie dat aspirant-luchtverkeersleiders, die dagelijks trainingen volgen, na maanden nog steeds geen merkbare verbetering hebben gezien in hun financiële positie. Ook zouden toelagen niet langer in verhouding staan tot de zwaarte, complexiteit en verantwoordelijkheid van het beroep.
Een ander
gevoelig punt is de instroom van nieuw personeel. SATCA zegt op basis van observatie te vrezen dat de recente wervingsronde niet het gewenste resultaat heeft opgeleverd en dat mogelijk meer dan de helft van de kandidaten niet voldoet aan de vooraf vastgestelde internationale eisen. Daarmee zou de druk op de
bestaande bezetting alleen maar verder toenemen.
De vereniging trekt ook aan de bel over het uitblijven van noodzakelijke medische keuringen sinds 2023. Daardoor komt volgens SATCA de verlenging van brevetten in het gedrang en staat de operationele inzetbaarheid van luchtverkeersleiders onder druk. Tegelijk blijft volgens de organisatie de noodzaak bestaan om
apparatuur en andere middelen dringend te vernieuwen of te vervangen.
Opvallend is dat SATCA benadrukt dat het personeel zich de afgelopen maanden juist coöperatief heeft opgesteld. De vereniging wijst erop dat trainingen volgens planning zijn gestart, invaldiensten zijn uitgevoerd en de operationele continuïteit overeind is gehouden. Maar tegelijk klinkt de waarschuwing
dat de bereidheid om onder de huidige omstandigheden te blijven invallen afneemt. Vrijwillige extra diensten kunnen volgens de luchtverkeersleiders geen permanente oplossing blijven voor een chronisch personeelstekort.
Volgens SATCA wordt al meer dan vijftien jaar geprobeerd de gaten in de bezetting op te vullen met overwerk en invalbeurten, zonder dat daar
een duurzame oplossing tegenover staat. De vereniging stelt dat effectieve leiding in de sector juist specialistische kennis en ervaring vraagt, bij voorkeur van iemand met een luchtverkeersleidersbrevet. Het steeds opnieuw afwijken van dat uitgangspunt zou mede hebben bijgedragen aan het uitblijven van structurele verbeteringen.
De organisatie waarschuwt bovendien dat de huidige
werkwijze niet onbeperkt kan doorgaan. Volgens SATCA maken internationale richtlijnen duidelijk dat overwerk en invaldiensten aan grenzen gebonden zijn en dat het voortzetten van de bestaande praktijk zonder snelle oplossing kan uitmonden in een onhoudbare en onveilige situatie. Die waarschuwing wordt extra zwaar aangezet door de verwijzing naar grote luchtvaartdrama’s
uit het verleden, waarmee de vereniging wil onderstrepen dat tekortkomingen in communicatie, procedures en organisatie catastrofale gevolgen kunnen hebben.
De boodschap van SATCA is dan ook glashelder: de tijd van beloften en intenties is volgens de luchtverkeersleiders voorbij. Er moet snel zichtbare actie komen om eerder gemaakte afspraken uit te voeren
en de basisvoorwaarden voor veilige en stabiele luchtvaartoperaties structureel te verbeteren.
Tsang: “Geld voor herstel weg naar Nickerie hebben we op dit moment niet”
Minister Stephen Tsang van Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening in Suriname (OWRO) stelt dat er op dit moment geen geld is om de deplorabele weg naar het district Nickerie in het westen van Suriname te asfalteren. De weg is voor het afgelopen weekend wel geëgaliseerd.
“De weg naar Nickerie is ondertussen
geëgaliseerd. Het probleem met die weg is dat het een project is waarbij de overheid nog 20 miljoen US-dollar moet bijzetten. En dat geld hebben we op dit moment niet”, zei Tsang woensdag voor aanvang van de Raad van Ministers (RvM)-vergadering.
Op grote delen van de weg zijn er enkele
maanden terug herstelwerkzaamheden verricht, waarbij grind op het wegdek is geplaatst. In de droge tijd was de weg met een zeer lage snelheid nog begaanbaar. Echter, door opspattende grindstenen hebben veel voertuigen schade opgelopen.
In de regentijd is de situatie aanzienlijk verslechterd, doordat er nu kuilen in de grindlaag zijn
ontstaan. Volgens de minister ligt het wel in de bedoeling dat er daarvoor in de komende periode een bepaald bedrag zal worden aangewend om de situatie daar te corrigeren. Voor de wegstrekking Middenstandspolder is 10 miljoen US-dollar nodig.
“En daar is minimaal 10 miljoen US-dollar voor nodig. We hebben gesprekken
gehad met het ministerie van Financiën en ik kijk uit naar de oplossingen die worden aangedragen”, aldus Tsang.
Tsang: aanpak wateroverlast en hoofdwegen krijgt prioriteit
Het ministerie van Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening (OWRO) legt momenteel de nadruk op de aanpak van w