• vrijdag 10 April 2026
  • Het laatste nieuws uit Suriname

WANNEER WORDT DE TOREN WEER EEN VEILIGE HAVEN?

| united news | Door: Redactie

De recente aanpassingen in de vluchtschema’s van Surinam Airways (SLM) voor de periode van 10 tot 12 april 2026 leggen een pijnlijke zenuw bloot die de Surinaamse samenleving al veel te lang negeert: de nationale luchtvaartveiligheid is gereduceerd tot een wankel kaartenhuis. Terwijl de nationale carrier zich genoodzaakt ziet vluchten naar Aruba, Curaçao, Miami en Belém te verschuiven of aan te passen vanwege een acuut tekort aan torenpersoneel op de Johan Adolf Pengel luchthaven, rijst de vraag hoe een land met internationale ambities zichzelf in deze positie heeft kunnen manoeuvreren.

Het is een bittere ironie dat een sector die de

motor van de economie en het toerisme zou moeten zijn, momenteel fungeert als een rem op de nationale ontwikkeling. Met slechts twintig operationele luchtverkeersleiders waar er tachtig vereist zijn, opereert de “Gateway to Suriname” op een fractie van haar noodzakelijke capaciteit. Dit is geen incidentele verstoring meer, maar een structurele crisis die het internationale imago van Suriname als betrouwbare bestemming direct ondermijnt.

Hoewel het ministerie van Transport, Communicatie en Toerisme (TCT) onder leiding van directeur Verno Prijor nu de deadline van oktober 2026 als een ‘harde’ datum heeft gepositioneerd, riekt dit naar mosterd na de maaltijd voor de duizenden gedupeerde passagiers

die hun reisplannen in rook zien opgaan. De start van de Basis Air Traffic Services (BATS)-training op 6 februari, waarbij een groep van twaalf kandidaten na twee jaar wachten eindelijk aan de slag kon, is een noodzakelijke stap, maar de vertraging van twee jaar door “financiële tekorten” is een onvergeeflijke beleidsfout geweest.

In een sector waar veiligheid de absolute ondergrens is, mag financiële prioritering nooit ten koste gaan van de bezetting van de verkeerstoren. De dertien assistenten die momenteel worden klaargestoomd om de bezettingsgraad naar vijftig procent te tillen, vormen een broodnodig vangnet, maar zelfs dan blijft de sector kwetsbaar. Een bezetting van vijftig procent is nog steeds een alarmsignaal; het is de minimale drempel om “schandelijke situaties” waarbij de toren onbezet blijft te voorkomen, maar het biedt geen ruimte voor groei of veerkracht bij ziekte of uitval.

Kritisch constructief bezien moet de overheid verder kijken dan enkel het invullen van vacatures. Minister Raymond Landveld staat voor de taak om de verbeterde arbeidsvoorwaarden niet alleen te beloven, maar ook direct te verzilveren om de huidige expertise binnenboord te houden.

Het is immers dweilen met de kraan open als nieuw talent wordt opgeleid terwijl ervaren krachten de sector verlaten vanwege een gebrek aan waardering en excessieve werkdruk.

Daarnaast is de technische staat van de apparatuur, waaronder het radarsysteem en de communicatiemiddelen, een tikkende tijdbom die evenveel aandacht behoeft als de personele bezetting. Een moderne luchtverkeersleider is slechts zo effectief als de instrumenten die hij bedient. De deadline van oktober 2026 moet daarom niet alleen gaan over koppen tellen in de toren, maar over een integrale herstart van de Surinaamse luchtvaartautoriteit. Alleen door nu absolute prioriteit te geven aan zowel de menselijke als de technische factor, kan het vertrouwen van internationale luchtvaartautoriteiten worden hersteld. Suriname kan zich geen verdere isolatie veroorloven; de toren is ons internationale visitekaartje, en momenteel staat daar een tekst op die we liever niet aan de wereld laten lezen.

UNITEDNEWS

| united news | Door: Redactie