Auteur: Armand Snijders

Het boek ‘Suriname in beeld’ van onder meer Carl Haarnack biedt een rijk overzicht van 130 jaar Surinaamse fotografie, vanaf de introductie van de daguerreotypie tot aan de onafhankelijkheid. Het laat bijzondere studioportretten, stadsgezichten, landschappen en zelfs privéfoto’s van het dagelijkse leven zien.

Het boekwerk is vorige week gepresenteerd in Nederland en toont de ontwikkeling van de fotografie in techniek en toepassing. De foto’s weerspiegelen ook maatschappelijke veranderingen, zoals de afschaffing van slavernij en de komst van contractarbeiders. De talrijke foto’s in dit boek zijn grotendeels afkomstig uit de Buku-Bibliotheca Surinamica, aangevuld met foto’s uit het Rijksmuseum en andere

openbare en particuliere collecties.

Die geschiedenis van de Surinaamse fotografie begon kort nadat de Fransman Louis Daguerre (1787–1851) in 1839 de zogeheten ‘daguerreotypie’ had geïntroduceerd, zoals het nieuwe procedé werd genoemd naar de uitvinder.

Dat doet verrassend snel zijn intrede in Suriname. Ondernemende, rondreizende jonge mannen die zich de nieuwe techniek eigen maken en zich de kostbare apparatuur kunnen veroorloven, kwamen naar de Hollandse kolonie om daar geld mee te verdienen. Ze bleven totdat de markt min of meer verzadigd was en trokken vervolgens door naar de volgende plek om hun diensten aan te bieden.

Het zijn deze fotopioniers die centraal staan

in het begin van het boek. Het laten maken van een daguerreotypie was kostbaar en de opdrachtgevers behoorden zonder uitzondering tot de bovenlaag van de koloniale samenleving. Het is een samenleving waarin slavernij een centrale rol speelde en tot slaaf gemaakte arbeidskrachten en bedienden als bezit werden gezien – hoewel de strikte tweestandenmaatschappij uit het begin van de koloniale periode, die huidskleur als een belangrijk onderscheidend principe hanteerde, bij de introductie van de fotografie niet meer bestaat.

Er is inmiddels een derde groep ontstaan van kinderen die zijn geboren uit (gedwongen) relaties tussen slavenhouders en tot slaaf gemaakte vrouwen, en tot slaaf gemaakten die zijn vrijgemaakt (gemanumitteerd) en hun vrijgeboren nazaten. Huidskleur is niet langer een indicatie voor het al dan niet vrij zijn. Deze maatschappelijke verandering is terug te vinden op de vroegste foto’s die we uit Suriname kennen. Het was juist ook de nieuwe, zelfbewuste groep van vrijgemaakten en vrijgeborenen, die al vroeg gebruik ging maken van de fotografie om hun bestaan voor de eeuwigheid vast te leggen.

Inmiddels kwamen Surinaamse fotostudio’s in Paramaribo aan het einde van de negentiende eeuw ook op. Nieuwe fototechnieken en materialen maakten het mogelijk om meerdere afdrukken van een foto te maken en deze op papier af te drukken. Dat was relatief goedkoop en maakte de fotografie voor een bredere groep bereikbaar. En dus loonde het voor fotografen om in Suriname een studio te beginnen, al moest de fotografie vaak nog met andere inkomstenbronnen worden aangevuld.

In het boek passeren ook de fotografen de revue die van grote betekenis zijn geweest in het vastleggen van het beeld in Suriname in die 130 jaar. Zo komt Julius Eduard Muller (1846–1902) aan bod, die onder meer de veranderende samenstelling van de bevolking heeft vastgelegd nadat de koloniale overheid na de afschaffing van de slavernij op grote schaal arbeidskrachten uit voormalig Brits-Indië en Nederlands-Indië naar Suriname haalde.

Ook is er veel aandacht voor Eugen Klein en de zusters Augusta en Anna Curiel en de amateurfotografen Théodore van Lelyveld en Hendrik Doijer. De foto’s van de laatste twee zijn vooral privé-foto’s met een brede variëteit aan beelden, zoals in en om het huis, tijdens uitstapjes of op de tennisbaan. Dat zijn plaatjes gezien door de lens van fotografen die tot de koloniale bovenlaag van de bevolking behoren.

Slechts af en toe komen meer politiek getinte onderwerpen aan de orde in wat we mogen beschouwen als de vroegste persfotografie van Suriname. Voorbeelden zijn de werklozendemonstratie die Augusta Curiel in 1931 vastlegde of de foto van het gewelddadige optreden van de politie tegen aanhangers van Anton de Kom op Zwarte Dinsdag in 1933. Beide geven een bijzonder beeld van het verzet tegen het koloniale systeem.

Dit en nog veel meer staat in het rijk geïllustreerde boek, dat een must is voor iedereen die geïnteresseerd is in de koloniale geschiedenis van Suriname. Of voor diegenen die zich gewoon willen vergapen aan bijzondere plaatjes van toen.

UNITEDNEWS

 

In delen van het Caribisch gebied en daarbuiten is een fel debat ontstaan over de manier waarop de Verenigde Staten via USAID en andere overheidskanalen ontwikkelingsgelden besteden.

Aanleiding is het besluit van de Amerikaanse regering om delen van de financiering tijdelijk te pauzeren en doorlichtingsonderzoeken op te starten naar de besteding van miljoenen dollars aan sociale en culturele projecten.

Een prominente Caribische commentator stelt dat Washington jarenlang belastinggeld heeft ingezet voor programma’s die volgens hem “niets met ontwikkeling te maken hebben”, waaronder projecten rond LGBTQ-gemeenschappen in diverse landen. Volgens hem is het logisch dat de VS nu haar “eigen huis wil schoonmaken”,

al benadrukt hij dat rijke landen in principe een verantwoordelijkheid hebben om armere naties te ondersteunen.

De commentator wijst op een reeks bedragen die volgens hem naar projecten zijn gegaan die in de regio veel controverse oproepen. Zo claimt hij dat de VS “1,5 miljoen dollar heeft uitgegeven om homoseksualiteit en transgender-identiteit in Jamaica te promoten”, en dat miljoenen zouden zijn gegaan naar vergelijkbare programma’s in Uganda, Zuid-Afrika en andere landen. Deze bedragen zijn niet onafhankelijk geverifieerd, maar maken deel uit van het politieke debat in de VS, waar een congresonderzoek naar USAID-uitgaven in voorbereiding zou zijn.

Hij stelt dat Amerikaanse belastingbetalers

“niet moeten opdraaien voor projecten die mensen aansporen hun genderidentiteit te veranderen”, en vraagt retorisch hoe het zou worden ontvangen als Caribische regeringen hun eigen belastinggeld naar Europa of Azië zouden sturen om daar transgender-programma’s te ondersteunen.

Zijn kritiek strekt zich verder uit naar andere initiatieven die volgens hem “geen ontwikkelingswaarde hebben”, zoals subsidies voor fotografen in Israël en Palestijnse gebieden, genderneutraal taalgebruik voor journalisten in Sri Lanka, of milieucampagnes in Georgië. Daarbij benadrukt hij dat volgens hem “schimmige organisaties vaak als tussenpersoon fungeren”, waardoor onduidelijk blijft hoe het geld precies wordt besteed.

De commentator noemt ook projecten waarvan hij de geloofwaardigheid betwijfelt, zoals “15 miljoen dollar voor condooms voor de Taliban” en “20.600 dollar voor dragshows in Ecuador”. In Latijns-Amerika en Afrika zouden volgens hem daarnaast diverse LGBTQ-initiatieven zijn gefinancierd, waaronder een transgender-opera in Colombia, een LGBTQ-stripboek in Peru en programma’s gericht op “inclusie en werkgelegenheid voor LGBTQ-groepen” in Servië en andere landen.

Voor het Caribisch gebied zou volgens hem ruim 3 miljoen dollar zijn besteed aan LGBTQ-organisaties. “Belastinggeld gebruiken om mensen te veranderen in wat je maar wil noemen – gay, lesbisch, transgender – dat kan niet de bedoeling zijn”, stelt hij.

In de Amerikaanse politiek groeit volgens hem de druk om de besteding van ontwikkelingsgelden kritisch te evalueren. De Trump-regering zou daarom gelijk hebben om de fondsen voorlopig te pauzeren, zegt hij, totdat duidelijk is of er sprake was van mogelijke misallocatie of zelfs corruptie binnen de geldstromen.

Hij verwijst naar berichten dat er in het Congres onderzoeken worden voorbereid naar de manier waarop USAID en het State Department geld toewijzen, al zijn veel van de genoemde bedragen en projecten niet officieel bevestigd.

De controverse heeft in het Caribisch gebied tot verdeeldheid geleid. Sommige burgers en politici ondersteunen de Amerikaanse pauze, terwijl anderen vinden dat Washington politieke en sociale normen probeert op te leggen via ontwikkelingshulp. De commentator wijst erop dat dezelfde Caribische critici die nu protesteren, het waarschijnlijk onacceptabel zouden vinden als hun eigen belastinggeld in verre landen aan soortgelijke projecten zou worden besteed.

Volgens hem is het “redelijk dat de VS de balans opmaakt en stopt met onzinnige bestedingen”. Hij benadrukt dat ontwikkelingshulp nuttig kan zijn, maar dat “geld voor gender-identiteitsprojecten” volgens hem geen prioriteit mag zijn. Het debat hierover lijkt voorlopig nog niet te verstommen.

UNITEDNEWS

 

De Amerikaanse ondernemer en CEO van Tesla, Elon Musk, heeft een stoutmoedige voorspelling gedaan over de impact van kunstmatige intelligentie (AI) en robotica op de samenleving: binnen één of twee decennia zal werken een keuze zijn en zal geld grotendeels zijn betekenis verliezen.

Tijdens een Amerikaans-Saoedisch investeringsforum op donderdag, waar het ging over de langetermijneffecten van AI op de beroepsbevolking, deelde Musk zijn visie.

“Ik weet niet wat de lange termijn is, misschien is het 10, 20 jaar of zoiets,” zei Musk. “Mijn voorspelling is dat werk optioneel zal zijn.”

Hij suggereerde dat toekomstig werk meer zal aanvoelen als een hobby of een

vrijetijdsbesteding, vergelijkbaar met hoe mensen ervoor kiezen om in hun achtertuin groenten te kweken in plaats van ze te kopen. “Het zal aanvoelen als sporten of een videogame spelen of iets dergelijks,” voegde hij eraan toe.

Musk ging zelfs verder door te stellen dat in een toekomst die wordt gedomineerd door geavanceerde AI en robotica, ‘valuta irrelevant’ zou kunnen worden.

Musks optimisme is nauw verbonden met de ontwikkeling van de Optimus-robot van Tesla, een tweevoetige humanoïde robot die is ontworpen om herhalende, fysieke en potentieel gevaarlijke taken uit te voeren.

Tesla ziet Optimus uiteindelijk werken in fabrieken, magazijnen en zelfs in huizen.

Musk heeft in het verleden beweerd dat humanoïde robots “de grootste industrie of het grootste product ooit, groter dan mobiele telefoons” zouden kunnen worden.

Hoewel Musk erkent dat er nog “veel werk” moet worden verricht voordat de technologie en de samenleving dit punt bereiken, is er ook scepsis. Critici vinden de tijdlijn van 10 tot 20 jaar te ambitieus.

Zij wijzen erop dat verschillende eerdere voorspellingen van Musk, zoals wijdverbreide robot-taxi’s tegen 2019 of een bemande Marsmissie tegen 2024, niet zijn uitgekomen. Bovendien benadrukken robotica-experts dat het bouwen van een algemeen inzetbare humanoïde robot die veilig en betrouwbaar kan presteren in de echte wereld, aanzienlijk complexer en duurder blijft dan het ontwikkelen van gespecialiseerde robots.

UNITEDNEWS|TECH

Een 41-jarige moeder en haar 19-jarige dochter zijn zaterdagmorgen op de Johan Adolf Pengel Luchthaven in Suriname aangehouden door de Immigratiedienst. Het gaat om J.H. en Y.Y., die verdacht worden van reizen met valse Chinese paspoorten.

De passagiers werden tijdens het inchecken gecontroleerd door de Immigratiedienst. Bij nadere inspectie bleek dat hun documenten niet authentiek waren, waarna direct de politie werd ingeschakeld.

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Volgens de informatie zouden de verdachten van Paramaribo naar Trinidad en vervolgens naar Canada reizen.

De Immigratiedienst heeft de verdachten overgedragen aan politie van Zanderij, die

de zaak inmiddels heeft overgedragen aan de afdeling Fraude van het Korps Politie Suriname.

Na afstemming met het Surinaamse Openbaar Ministerie zijn moeder en dochter door de afdeling Fraude in verzekering gesteld.

De regering-Simons/Rusland heeft op vrijdag 21 november 2025 een eenmalige, onbelaste uitkering van SRD 1000 aangekondigd voor ambtenaren, AOV-gerechtigden, gehandicapten en zwakke huishoudens, uit te betalen in de feestmaand december.

Deze actie wordt door het Kabinet van de President gepresenteerd als een uiting van sociaal-maatschappelijke verantwoordelijkheid en een blijk van waardering voor de bijdrage van de werkende klasse. De timing, vroeg in de regeerperiode, contrasteert scherp met de aanpak van de vorige regering, die aan het einde van haar mandaat werd beschuldigd van het verspreiden van geleend geld en het opvoeren van de staatsschuld om electorale winst te behalen.

Waar de

vorige coalitie met populistische cadeaus de kiezers probeerde te paaien en daarmee het land financieel op de rand van de afgrond kon brengen, claimt de huidige regering puur uit solidariteit en medemenselijkheid te handelen, gericht op een betere Kerst voor de minst draagkrachtigen.

De regering-Simons/Rusland benadrukt dat deze tegemoetkoming plaatsvindt terwijl zij tegelijkertijd werkt aan het vergroten van de staatsinkomsten, het beheersbaar maken van de inflatie en het dragelijker maken van de schuldenlast. Het verschil zit in de motivatie: geleende stemmen versus verdiende steun in een context van financieel herstel.

Voor de critici blijft de vraag echter cruciaal: is deze

gulheid gefinancierd uit nieuwe, verantwoorde inkomsten of toch uit het oprekken van de begroting, wat de geloofwaardigheid van het ‘beter bestuur’ zou ondermijnen.

UNITEDNEWS

Twee medewerkers van de Energie Bedrijven Suriname (EBS) zijn zaterdagmorgen aangevallen door Braziliaanse bijen aan de 4e Dwarsweg. Dit bevestigd brandweervoorlichter Olton Pinas.

De arbeiders waren bezig met werkzaamheden in de omgeving toen ze plotseling werden aangevallen. Beide medewerkers liepen meerdere steken op en begaven zich op eigen gelegenheid naar de Spoedeisende Hulp van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo.

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Tijdens de aanval werd ook een koe die in de nabijheid stond aangevallen. Het dier bezweek ter plekke aan de vele bijensteken.

Volgens Pinas kwam de bijendienst ter plaatse om

de situatie onder controle te krijgen en verdere slachtoffers te voorkomen.

De politie van Livorno langs het ziekenhuis geweest om zich te informeren over de gezondheidstoestand van de slachtoffers.

In de conference room van het hoofdbureau van de politie aan de Duisburglaan, vond op vrijdag 21 november 2025 een uitgebreide presentatie plaats over de transitie naar een volledig gedigitaliseerd en papierloos administratie.

Tijdens deze sessie werd gebrainstormd over welke stappen de verschillende secretariaten zullen ondernemen om het verwerken, beheren en archiveren van documenten geautomatiseerd te laten verlopen. De aanwezigen kregen een overzicht van de voordelen van automatisering verbeterde toegankelijkheid van informatie en een aanzienlijke vermindering van papierverbruik. Er werd tevens uitleg gegeven over de nieuwe werkmethoden, de benodigde technische voorzieningen en de ondersteuning die medewerkers tijdens het traject zullen

ontvangen.

Daarnaast werd aangekondigd dat in januari 2026 een pilotproject van start zal gaan, waarin alle secretariaten zullen overstappen op het nieuwe paperless systeem. De resultaten van deze pilot zullen worden gebruikt om het proces verder te optimaliseren.

Met deze presentatie is een belangrijke stap gezet, richting modernisering van de interne administratie en verdere professionalisering binnen de politie-organisatie.