Opinie | Auteur Edward Lee
Na een intermezzo van 47 jaar brengt een regerend Nederlands staatshoofd volgende week eindelijk weer een staatsbezoek aan Suriname. Koning Willem-Alexander en Koningin Máxima bezoeken de voormalige kolonie, een gebeurtenis die door velen wordt gezien als een cruciale stap naar “volwassen relaties” gebaseerd op gelijkwaardigheid. Dit historische bezoek vindt plaats tegen de achtergrond van aanhoudende kritiek op de wijze waarop Nederlandse media de afgelopen halve eeuw het beeld van Suriname hebben gevormd en de geschiedenis hebben belicht, waarbij de focus vaak lag op armoede en verval in plaats van op de dynamiek en pluriformiteit van de
samenleving.
De afwezigheid van een Nederlands regerend staatshoofd sinds Koningin Juliana is veelzeggend over de complexe en soms gespannen relatie tussen de twee landen. De Koning sprak de wens uit bij te dragen aan een relatie die is “gestoeld op gelijkwaardigheid en onze gezamenlijke geschiedenis,” een geschiedenis met “mooie en minder mooie kanten.” Het nieuwe Suriname Museum in Amsterdam, dat door de Koning werd geopend, erkent deze pijnlijke geschiedenis van kolonialisme en slavernij, een noodzakelijke stap naar het herstel van de banden.
Het dominante beeld van een in verval geraakt land dat de Nederlandse media vaak schetsen, verdoezelt de aanzienlijke economische
activiteit, vooral in de private sector, en de natuurlijke rijkdommen van Suriname.
De private sector speelt een cruciale rol in de modernisering en groei van de hoofdstad Paramaribo, wat zich uit in opvallende recente projecten. Tot de meest zichtbare tekenen van deze ontwikkeling behoren de realisatie van een hypermoderne mall aan de Ringweg en de opening van twee viersterrenhotels in het hart van Paramaribo. Deze investeringen weerspiegelen het bestaan van een dynamische, groeiende groep Surinaamse ondernemers die actief bijdragen aan een moderne, stedelijke omgeving. Daarnaast is de sector toerisme volop in ontwikkeling. De toevoeging van bijna vijftig resorts in recente jaren, vaak gericht op eco- en avontuurtoerisme, benadrukt de enorme potentie van het land buiten de stadsgrenzen, met zijn uitgestrekte Amazonewoud en unieke biodiversiteit. Cruciaal voor de Surinaamse economie is Staatsolie. De nationale oliemaatschappij heeft de afgelopen decennia een gestage groei doorgemaakt en is een belangrijke bron van inkomsten en nationale trots. De recente offshore olievondsten voor de kust van Suriname trekken de aandacht van internationale energiegiganten en beloven, mits goed beheerd, een transformatieve impact op de economie. Dit zijn feiten die een genuanceerder beeld scheppen dan het eendimensionale armoedeverhaal.
De kritiek op de Nederlandse journalistiek richt zich ook op het onvermogen om de pluriformiteit van de Surinaamse identiteit te bevatten. Suriname is een laboratorium van intersectionaliteit, waar etniciteit, religie en nationaliteit elkaar kruisen op een manier die in Nederland vaak tot ‘hokjesdenken’ leidt. De Surinaamse bevolking is opgebouwd uit diverse gemeenschappen, waaronder Hindoestanen, Javanen, Creolen, Inheemsen en Chinezen. Dit heeft geresulteerd in een rijke culturele synthese. De realiteit van Javaanse Surinaamse Moslims, of Chinese Surinaamse Christenen, is het dagelijks leven. De talendiversiteit, met Sranan Tongo als belangrijke lingua franca naast het Nederlands, is een teken van deze culturele rijkdom, en niet een tekortkoming. Het nieuwe Suriname Museum benadrukt dan ook dat het land “culturen heeft die alle stormen overleefd hebben” en bestaat uit sterke, creatieve gemeenschappen.
Het staatsbezoek van Koning Willem-Alexander heeft de potentie een ommekeer teweeg te brengen in de negatieve perceptie. Het bezoek biedt een unieke kans om de focus te verleggen naar een relatie van gelijkwaardigheid en de hedendaagse realiteit. Als het staatsbezoek de economische dynamiek en de culturele diversiteit – de kracht en veerkracht van het Surinaamse volk – in de schijnwerpers zet, kan dit een nieuw, positiever narratief creëren. De Koning kan de katalysator zijn, maar de uiteindelijke verschuiving vereist een diepere reflectie en meer respectvolle journalistiek in Nederland, die de complexe en dynamische werkelijkheid van Suriname wil zien en delen.
UNITEDNEWS
