In Suriname is rijden zonder rijbewijs een misdrijf dat strafbaar is gesteld onder de Rijwet 1971, laatstelijk gewijzigd bij S.B. 2022. Volgens artikel 7 lid 1 onder 3 van de Rijwet is het verboden met een motorrijtuig over de weg te rijden; zonder in het bezit te zijn van een (geldig) rijbewijs; met een vervallen rijbewijs; indien het rijbewijs is ingevorderd en met een onleesbaar rijbewijs.

Met de inwerkingtreding van de gewijzigde Rijwet 1971 zijn de gevallen genoemd in artikel 7 lid 1 onder 3 misdrijven, waarop er een gevangenisstraf van ten hoogste 2 jaren en/of een geldboete van ten hoogste

SRD 25.000 kan worden opgelegd, aldus de recente informatie van de Korps Politie Suriname. 

In andere landen zijn de straffen voor het rijden zonder rijbewijs ook streng. In de Verenigde Staten kunnen de boetes variëren van $100 tot $1.000, afhankelijk van de staat, en kunnen overtreders te maken krijgen met gevangenisstraf, vooral bij herhaalde overtredingen. In Nederland bedraagt de boete €340 voor het rijden zonder rijbewijs, en er kunnen aanvullende sancties volgen, zoals een rijverbod. In het Caribisch gebied, bijvoorbeeld in Trinidad en Tobago, zijn de straffen ook streng, met boetes tot TT$5.000 en gevangenisstraffen tot zes maanden.

Rijden zonder in het

bezit te zijn van een rijbewijs is gevaarlijk. omdat het vaak betekent dat de bestuurder niet de noodzakelijke training en vaardigheden heeft om veilig aan het verkeer deel te nemen. Dit verhoogt het risico op verkeersongevallen aanzienlijk. Studies tonen aan dat een belangrijk aantal verkeersongevallen veroorzaakt wordt door bestuurders zonder geldig rijbewijs. In Suriname neemt het aantal aanrijdingen waarbij de bestuurder geen geldig rijbewijs had, steeds meer toe, wat leidt tot ernstige verwondingen en zelfs dodelijke slachtoffers.

Volgens het Algemeen Bureau voor de Statistiek (ABS) werden er in 2019 ruim 80 verkeersongevallen met dodelijke afloop gemeld. In 2020 daalde dit aantal naar 70. Helaas was er in 2021 geen verdere daling, maar juist een forse stijging naar 96 verkeersdoden. In 2022 is er weer een daling, met landelijk 74 verkeersdoden. Ondanks de afgelopen twee jaren een lichte daling merkbaar is in het aantal verkeersdoden, in 2023 was het ongeveer 64, ligt dit cijfer nog steeds vrij hoog. 

Het totale aantal personen dat is overleden als gevolg van verkeersongevallen per oorzaak van het ongeval in de periode 2018-2021 laat zien dat in 2021 de meest voorkomende oorzaak “rijden op zodanige wijze” was. Daarnaast waren het overschrijden van de maximumsnelheid en andere oorzaken ook belangrijke factoren.

SD

Gilles Nasa is op woensdag 15 mei toegetreden als de nieuwe directeur van stichting Radio Boskopu van het ministerie van Regionale Ontwikkeling en Sport in Suriname (ROS). De ondertekening van het overdrachtsprotocol vond plaats onder toezicht van directeur Mavrik Boejoekoe van Regionale Ontwikkeling.

De nieuwbakken directeur Nasa kijkt uit naar een nauwe samenwerking met het bestuur en het personeel. Als voormalig omroepleider keert Nasa terug naar een vertrouwde omgeving.

Nasa benadrukt het belang van het bedenken van nieuwe mogelijkheden om Radio Boskopu draaiende te houden en naar hogere hoogten te brengen, vooral nu het een stichting is geworden. Nasa belooft te

werken aan het herstellen van Boskopu naar de staat waarin het zich 20 tot 25 jaar geleden bevond.

Voormalig directeur Ivan Summerville heeft op eigen verzoek zijn functie neergelegd om zich te richten op nieuwe uitdagingen in de mediawereld. Hij heeft hierover schriftelijk contact gehad met directeur Boejoekoe.

Summerville wenst zijn opvolger veel succes in de nieuwe rol en staat klaar om ondersteuning te bieden waar nodig.

Mensen die zijn geëvacueerd uit overstroomde gebieden rusten uit in een sportschool die wordt gebruikt als schuilplaats in Porto Alegre, staat Rio Grande do Sul, Brazilië. (Foto: Reuters)

De zuidelijkste deelstaat van Brazilië plant minstens vier 'tentensteden' om ongeveer 8.000 mensen te huisvesten die momenteel in geïmproviseerde schuilplaatsen verblijven vanwege de historische overstromingen die de regio hebben verwoest.Zware regenval sinds eind april veroorzaakte recordoverstromingen waarbij minstens 151 mensen omkwamen in de deelstaat Rio Grande do Sul en er nog steeds meer dan 100 vermist worden, aldus staatsfunctionarissen.Ongeveer een half miljoen mensen zijn hun huizen ontvlucht, waarvan ruim 77.000 momenteel in openbare opvangcentra verblijven. Wetenschappers waarschuwen dat het een maand of langer kan duren voordat de overstromingen zijn afgenomen en dat veel bewoners geen huizen meer hebben om naar terug te keren.De deelstaatregering plant tijdelijke structuren, met individuele slaapkamers en collectieve badkamers, keukens en wasruimtes voor duizenden mensen die nu zijn ondergebracht in scholen, kerken en sportarena's, zei vice-gouverneur Gabriel Souza."Een deel van deze mensen kan helaas nergens heen", vertelde hij Reuters in een telefonisch interview.Veel openbare gebouwen die als schuilplaats dienen, zullen naar hun normale functies moeten terugkeren, voegde hij eraan toe, en de vrijwilligers die in deze behoefte voorzien, moeten hun routines hervatten.Souza zei dat de regering locaties in de hoofdstad Porto Alegre en het nabijgelegen Canoas en Sao Leopoldo heeft geïdentificeerd, die voldoen aan de vereisten om de structuren te huisvesten.De autoriteiten zijn ook op zoek naar minstens één extra bruikbare locatie in de zwaar overstroomde stad Guaiba.Van de ongeveer 50.000 mensen in openbare opvangcentra in deze vier steden, schat de deelstaatregering dat ongeveer 15% langdurig onderdak in de tijdelijke structuren nodig zal hebben. Van de meerderheid wordt verwacht dat zij óf naar huis terugkeren óf alternatieven zoeken, zoals onderdak bij familie.De vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties (UNHCR) heeft de schenking aan Rio Grande do Sul aangekondigd van 108 eenheden van een tijdelijke structuur die normaal gesproken in vluchtelingenkampen wordt gebruikt."Dit zijn kleine huisjes die modulair zijn, ze kunnen op verschillende manieren in elkaar worden gezet, of ze nu gezinnen of individuen willen huisvesten, of bijvoorbeeld een ondersteunende ruimte voor vrijwilligers moeten vormen", zegt Silvia Sander, functionaris van de UNHCR.

Op 17 mei 1989 marcheert een menigte demonstranten, naar schatting een miljoen, door de straten van Peking, waarin wordt opgeroepen tot een meer democratisch politiek systeem. Slechts een paar weken later kwam de Chinese regering in actie om de protesten neer te slaan.

De protesten in China waren al aan de gang sinds het midden van de jaren tachtig, toen de communistische regering aankondigde een aantal beperkingen op de economie te versoepelen.

Begin 1989 begonnen er vreedzame protesten plaats te vinden in enkele van de grootste stedelijke gebieden van China. De grootste van deze protesten vond plaats rond het Tiananmen-plein

in het centrum van Peking.

Op 3 juni 1989 stormden Chinese strijdkrachten het Tiananmen-plein binnen en veegden de demonstranten weg. Duizenden werden gedood en meer dan 10.000 werden gearresteerd tijdens wat bekend werd als het bloedbad op het Tiananmen-plein.

Het conflict over de betwiste Essequibo-regio heeft geleid tot een gevaarlijke escalatie van spanningen tussen Guyana en Venezuela. Venezuela heeft duizenden militairen aan de grens gestationeerd, terwijl Guyana, met een leger van slechts 5.000 man, geen partij is voor de 150.000 manschappen van Venezuela.

Op zoek naar versterking, wendt Guyana zich tot de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk, mede vanwege de Amerikaanse belangen in de ExxonMobil-olieprojecten in Guyana. Onlangs heeft Guyana een Brits oorlogsfregat toegelaten in haar wateren onder het mom van smokkelbestrijding. Dit heeft Venezuela ertoe aangezet om ook zijn militaire stappen te intensiveren.

Op 9 mei stelde Guyana twee

Amerikaanse F/A-18 Super Hornet gevechtsvliegtuigen in staat om haar luchtruim te gebruiken voor gezamenlijke militaire oefeningen.

Venezuela, dat onder sancties staat van de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk vanwege hun pogingen om invloed uit te oefenen op het democratisch proces in het land.

Venezuela heeft officieel zijn landkaart aangepast en de Essequibo-regio als eigen territorium te claimen, middels het toevoegen van een nieuwe provincie.

De retoriek tussen de twee landen wordt steeds provocerender, terwijl omliggende landen proberen in te grijpen om de escalatie te bedwingen.

Velen geloven dat de Venezolaanse president Nicolás Maduro het geschil gebruikt om het nationalisme in eigen land aan

te wakkeren in aanloop naar de verkiezingen in juli. Er wordt ook aangenomen dat indien Maduro militair zou proberen de regio te annexeren, dit zou leiden tot een reactie van landen met belangen in Guyana, zoals de VS en het VK.

Venezuela heeft ondertussen gevechtsgereedheid oefeningen uitgevoerd tussen haar leger en luchtmacht, wat aantoont dat het land snel in staat van paraatheid kan worden gebracht, zoals eerder is gebleken uit conflicten met Colombia. Hoewel niemand een gewapend conflict wil, bereiden beide partijen zich voor op het ergste.

Ironisch genoeg moet Guyana nu omgaan met de mogelijkheid van annexatie door Venezuela, terwijl het stilzwijgend blijft over het feit dat het sinds de jaren ’60 Surinaams grondgebied met geweld heeft bezet. Tot op heden zijn Guyanese troepen nog steeds aanwezig op Surinaams grondgebied.

Het AstraZeneca vaccin, ontwikkeld door wetenschappers van de Oxford University binnen een jaar na de uitbraak van de Covid-pandemie, werd al snel een belangrijk wapen in de strijd tegen Covid-19. Door de snelle ontwikkeling en implementatie ervan werden wereldwijd miljoenen levens gered. Echter, zoals vele innovaties onder hoogdruk, was het niet zonder controverse.

Gedurende de vaccinatieperiode kwam AstraZeneca onder vuur te liggen wegens rechtszaken die voortkwamen uit meldingen van zeldzame bijwerkingen, waaronder bloedstolsels. Dergelijke berichten leidden tot angst en onzekerheid bij het publiek, en dwongen gezondheidsautoriteiten om de veiligheid van het vaccin nauwlettend te onderzoeken.

Ondanks deze zorgen, is het belangrijk om

de zeldzaamheid van deze bijwerkingen in perspectief te plaatsen. De medische gemeenschap en regelgevende instanties zijn het erover eens dat de voordelen van het AstraZeneca vaccin — het voorkomen van Covid-19-infectie, vermindering van de ernst van de ziekte en het beperken van de verspreiding ervan — opwegen tegen de risico’s van mogelijke bijwerkingen.

Bovendien toonden verdere studies en continue monitoring aan dat de incidentie van bloedstolsels bijzonder laag was in vergelijking met het aantal toegediende doses. Deze inzichten benadrukken het belang van vaccinatie als sleutelinstrument in het beëindigen van de pandemie en het herstellen van normaliteit in de samenleving.

Suriname, een natie met een rijke culturele geschiedenis en natuurlijke bronnen, staat voor een grote uitdaging die de toekomstige ontwikkeling bedreigt: de aanhoudende brain drain. 

In de afgelopen veertig jaar heeft het land een significant verlies van hoogopgeleid personeel ervaren, met een schrikbarend laag percentage van slechts 4% van de bevolking dat beschikt over een Hoger Beroepsonderwijs (HBO) diploma. De meerderheid van de bevolking heeft niet meer dan MAVO of zelfs een lagere scholing genoten. Deze tendens roept ernstige vragen op over de implicaties voor de economische en sociale ontwikkeling van Suriname.

Een land kan alleen floreren als het beschikt over voldoende

menselijk kapitaal om innovatie te stimuleren, economische groei te bevorderen en effectief beleid te vormen. De brain drain in Suriname laat een kloof achter die niet gemakkelijk te dichten is. Dit tekort aan hoogopgeleid kader heeft verstrekkende gevolgen, niet alleen voor de economische capaciteit van het land maar ook voor de kwaliteit van het beleid dat wordt geformuleerd door de regering.

De zorg is dat deze trend niet alleen de economische vooruitgang belemmert, maar ook leidt tot beleidsvorming die niet is onderbouwd door deskundig inzicht en kritische analyse. Als politici en beleidsmakers niet worden uitgedaagd door hoogopgeleide experts of critici, bestaat

het risico dat beslissingen worden genomen op basis van een beperkt begrip van complexe kwesties, resulterend in suboptimale of zelfs schadelijke uitkomsten voor het land.

Het probleem van brain drain in Suriname is niet iets dat van de ene op de andere dag kan worden opgelost. Het vereist een gecoördineerde aanpak, gericht op het verbeteren van het onderwijssysteem, het creëren van aantrekkelijke carrièremogelijkheden voor hoogopgeleiden, en het ontwikkelen van een stimulerend klimaat voor innovatie en ondernemerschap. Alleen door deze uitdaging aan te gaan, kan Suriname hopen de cirkel van onderontwikkeling te doorbreken en een welvarende toekomst voor zijn burgers te waarborgen.

Suriname, onze geliefde onderpresteerder. Een land zo rijk aan natuurlijke hulpbronnen dat het bijna een grap is hoe we erin slagen om steevast arm te blijven. Sinds de jaren ’70 hebben we onze grootste exportproducten zien vertrekken – en nee, we hebben het niet over goud of bauxiet, maar over mensen. 

Duizenden Surinamers hebben ons verlaten, op zoek naar groenere weiden in het buitenland, waardoor de landen waar ze naartoe zijn gegaan, zich in de handen konden wrijven van plezier dankzij de verrijking van kennis, kapitaal en menselijk potentieel. Deze briljante geesten hebben in het buitenland appartementen gehuurd, verzekeringen afgesloten, zich

tegoed gedaan aan lokale delicatessen, en zelfs gedacht aan de aanschaf van internet – een echte innovatie. 

Ondertussen, in Suriname, vragen we ons af waarom de jongeren, die verondersteld worden ons tot ongekende hoogtes te stuwen, ervoor kiezen hun diploma’s elders te vergulden. “Kom terug”, fluisteren we, terwijl 99% ons lachend negeert. 

En dus, ondanks de veelbelovende olievondsten en de nostalgische verhalen van de bauxietdagen, lijkt het erop dat Suriname bestemd is om in de annalen van de geschiedenis te blijven staan als het land dat had kunnen zijn. Tussen de corruptie en de wanorde door vraagt men zich af of de

weinige overgebleven talenten simpelweg de ‘leftovers’ zijn die we moeten koesteren, of dat ze gewoon wachten op hun beurt om ook het vliegtuig te pakken. Zoals het oude gezegde luidt: “Met zulke vrienden (of landgenoten), wie heeft er vijanden nodig?”

In New York wonen maar liefst 349.500 miljonairs. Daarmee is het de stad met de meeste rijke personen ter wereld. De regio rondom San Francisco staat op de tweede plek.

Dat blijkt uit onderzoek van Henley & Partners, dat zich specialiseert in migratie voor welgestelden. New York komt daaruit dus als rijkste uit de bus, net als vorig jaar. De cijfers betekenen dat 1 op de 24 New Yorkers miljonair is.

Ook aan de westkust van de Verenigde Staten zijn veel rijken te vinden. In de buurt van San Francisco, de zogeheten Bay Area, hebben zo’n 306.000 mensen een vermogen

van minimaal 1 miljoen dollar.

Op plek drie staat Tokio, met net iets minder dan 300.000 miljonairs. In de top tien zijn nog drie andere Aziatische steden te vinden: Singapore, Hongkong en Peking.

In de top vijftig is ook één Nederlandse stad te vinden: Amsterdam. Volgens het onderzoek wonen er in de hoofdstad 45.200 miljonairs en 9 miljardairs.

De Victoria’s Secret Fashion Show keert komende herfst na bijna zes jaar terug. Dat meldt de organisatie achter de wereldberoemde catwalkshow.

De show, waarin modellen als Naomi Campbell en Bella Hadid meeliepen krijgt wel een nieuw jasje. Supermodellen, de zogeheten Victoria’s Secret Angels, liepen in de eerdere shows in diverse opvallende outfits over de catwalk.

De catwalkshow “laat zien wie we vandaag de dag zijn”, valt te lezen in een Instagram-bericht van de organisatie. “De 2024 Victoria’s Secret Fashion Show zal precies bieden waar onze klanten om hebben gevraagd”, zegt het bedrijf tegen persbureau Reuters.

“De glamour, catwalk, mode, het plezier,

de vleugels, het entertainment. En dat allemaal door een krachtige, moderne lens die weerspiegelt wie we vandaag de dag zijn”, vervolgt de organisatie.