De regering van de Braziliaanse president Luiz Inacio Lula da Silva maakte dinsdag bekend, dat de CEO van staatsoliemaatschappij Petrobras is ontslagen. Deze stap volgt op een recente ruzie tussen Petrobras en aandeelhouders over dividenduitkeringen, waardoor de zorgen over de invloed van de overheid op de besluitvorming van het beursgenoteerde bedrijf toenamen.

Jean Paul Prates, voormalig senator en bondgenoot van Lula, “is ontslagen”, zei een presidentiële woordvoerder dinsdagavond.

Prates, advocaat en econoom, werd afgelopen januari benoemd door de Raad van Bestuur van Petrobras, kort nadat Lula was beëdigd. Prates was eerder senator in de staat Rio Grande do Norte en

was lid van Lula’s Arbeiderspartij.

Maar de 55-jarige kreeg de afgelopen maanden te maken met felle kritiek nadat Petrobras had aangekondigd dat het geen buitengewoon dividend aan investeerders zou uitkeren na de op een na hoogste nettowinst ooit vorig jaar. De aankondiging in maart zorgde ervoor dat de aandelenkoers van het bedrijf kelderde en werd door sommige analisten en tegenstanders gezien als directe overheidsingrijpen.

De Europese Unie heeft de website Voice of Europe op de Europese sanctielijst geplaatst. Vorige maand onthulden de Tsjechische veiligheidsdiensten dat de site Europese politici betaalde om Russische propaganda te verspreiden.

De ambassadeurs van de EU-landen hebben ingestemd met de sanctie. Zij plaatsten ook het Russische persbureau RIA Novosti en de kranten Izvestija en Rossiyskaya Gazeta op de lijst.

Europarlementariërs uit verschillende landen werden door Voice of Europe betaald om Russische propaganda te verspreiden, zo onthulde de Tsjechische veiligheidsdienst (BIS) in maart. De politici publiceerden deze artikelen op dezelfde website.

BIS waarschuwde dat Rusland op die manier invloed probeerde uit te

oefenen in de EU. Tsjechië legde daarom al sancties op aan de site en vroeg de EU die over te nemen.

Nu de media op de Europese sanctielijst worden geplaatst, worden eventuele tegoeden in de EU bevroren. Ook mogen Europese bedrijven en burgers geen zaken meer met ze doen.

Het is een schande, maar Palestina moet bij de rijke omringende Arabische landen bedelen om hulp. De Arabische landen hebben de Arabieren in Palestina gewoon flink in de steek gelaten. In de eerste plaats zijn de Palestijnen Arabieren. In de tweede plaats zijn ze in de meerderheid moslims. Ook de moslimlanden die in de buurt liggen, en dat zijn dan weer dezelfde Arabische landen, hebben de Palestijnen in de steek gelaten. Toen de VN sprak over genocide, was het niet een Arabisch land dat een zaak aanhangig maakte bij het Internationaal Strafhof, maar Zuid-Afrika. En dan zou u denken dat

een Arabisch land de zaak zou ondersteunen, maar dat is niet gebeurd. 

Nu is het Colombia uit Zuid-Amerika dat een standpunt heeft ingenomen tegen Israel om genocide van de Palestijnen te voorkomen. De vraag is waarom de Arabische en moslimlanden geen sympathie hebben voor Palestina. 

Het kan te maken hebben met de religieuze verdeeldheid in de Islam tussen de Shia-minderheid (onder aanvoering van Iran) en de soennieten. Omdat in de moslimlanden politiek en religie vaak samengaan, leidt religieuze verdeeldheid ook tot politieke verdeeldheid. De Hamas die onder druk staat en tegen wie het Israelisch-Amerikaans leger oorlog beweert te voeren is wel soenitisch,

maar de Hezbollah die ook opkomt voor de bevrijding van de bezetting en kolonisatie van Palestina is sjiitisch. 

Maar de rijke Arabische landen zetten niet hun Arabische identiteit of hun Islamitisch geloof op de eerste plaats, maar de consolidatie van hun politieke macht en hun immense rijkdom. De meeste Arabische regimes zijn niet democratisch en staan democratie, vrijheid van religie en mensenrechten onder druk. De koningshuizen hebben immense rijkdommen door de oliegelden die ze binnenharken. Die macht en rijkdom behouden ze door de vriendschap die ze hebben gesloten met de USA en daarmee dus ook met Israël. Palestina vraagt hulp aan Arabische landen, maar het staat gelijk aan het vragen van hulp aan Israël en Amerika. De Arabische landen zullen niet overgaan tot hulp zolang er geen groen licht is van Israël en de USA. Deze twee landen zullen ook het tempo, de intensiteit en de vorm van de hulp bepalen. 

We zien overigens dat de rijke Arabische en moslimlanden nergens ter wereld opkomen waar moslimminderheden worden onderdrukt. Voorbeelden zijn de onderdrukking van de Rohingya’s in Myanmar en van de Oeigoeren in China. De diplomatieke banden met de onderdrukkers in Myanmar en China zijn gewoon voortgezet. De nadruk ligt op geld. 

Ondanks de publieke steun voor de Palestijnse rechten, heeft bijna elke Arabische staat de Palestijnen in werkelijkheid lange tijd met ‘angst en walging’ bekeken, zegt een Amerikaanse Midden-Oosten kenner. Dit geldt vooral voor Egypte, dat zal blijven weigeren Palestijnen van over de grens toe te laten. 

Wat opmerkelijk is in dit hele conflict sinds 7 oktober is het gebrek aan reactie of respons vanuit de Arabische wereld. Saoedi-Arabië blijft de deur openhouden voor een vredesakkoord met Israël. De Arabische Emiraten, Marokko en Bahrein hebben niet eens hun ambassadeurs teruggetrokken. Jordanië heeft dat wel gedaan, maar aangezien ongeveer de helft van de bevolking Palestijns is, heeft Jordanië een specifiek probleem. Dat gebrek aan reactie is veelzeggend. Als je nog een voorbeeld nodig zou hebben dat de Arabische staten zich niet diepgeworteld zorgen maken over de Palestijnen en hun lot, dan zou dit het zijn. 

Het is waarlijk een volk zonder land of toevluchtsoord, zegt de Midden-Oosten kenner. We hebben allemaal de verschrikkingen van Gaza gezien, en dat overschaduwt de nachtmerrie van de Westelijke Jordaanoever, die op zichzelf al weerzinwekkend is. De Palestijnse diaspora heeft  over het algemeen een bestaan ​​van pure hel gehad in het buitenland. Er was een Israëlische invasie van Libanon in 1982, waarbij een bloedbad in het Palestijnse vluchtelingenkamp Shatila, werd uitgevoerd door Libanese troepen. Maar het was slechts een van de vele bloedbaden.

Een groot Palestijns vluchtelingenkamp in Oost-Beiroet werd belegerd door Libanese strijdkrachten en in de begindagen van de Libanese burgeroorlog in 1975 tot puin gereduceerd. In 1985 vond de ‘Oorlog van de Kampen’ plaats. Libanese sjiieten, gesteund door Syrië en Iran, belegerden 2 kampen bijna drie jaar lang, met onnoemelijke aantallen doden en gewonden onder de Palestijnen. 

Kenners beweren dat de veronderstelde Iraanse steun voor Hamas en de Palestijnse zaak in het algemeen een verstandshuwelijk is. Dit alles maakt deel uit van de bredere strategie van Iran om troepen buiten zijn grenzen te exporteren bij bondgenoten. De Oorlog van de Kampen is in de wereld niet bekend en vergeten, maar niet door de Iraniërs en de Palestijnen. In Teheran is geen sprake van liefde van de kant van de ayatollahs voor de Palestijnen of hun zaak, zeggen critici.  

De 6-daagse oorlog van Arabische landen tegen Israël en de USA om Palestina vrij te krijgen, bracht een verpletterend verlies en trauma voor deze landen in 1967. De PLO kwam naar voren als de stem van de Palestijnen. Angst en afkeer was de reactie van de Arabieren. De oorlog van 1967 dwong honderdduizenden Palestijnen tot ballingschap, in navolging van hun broeders uit de oorlog van 1948 bij de oprichting van Israël. Velen van hen kwamen terecht in Libanon en Jordanië. En in Libanon kwamen ze naar voren als een entiteit die steeds onafhankelijker werd van enige controle van de Libanese regering. In 1969 gaven de akkoorden van Caïro de Palestijnen onder de PLO feitelijk virtuele autonomie in de gebieden waar zij zich vestigden. Zij bestuurden de kampen en beheersten steeds meer Zuid-Libanon. Dit willen de Arabische landen niet in hun land en daarom de afstand. 

We volgen wat de bedeloproep van de Palestijnse president hem in het laatje zal brengen. En hoe lang de oorlog zal duren blijft nog een open vraag. Wij vermoeden nu totdat Israël totale controle heeft over Palestina.      

Minister Henry Ori van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (MINOWC) in Suriname wil af van de gekte van de ruim 32 vakbonden die de uitvoering van het beleid vanuit zijn ministerie haast onmogelijk maken.

“Er zwerven ongeveer 32 bonden om het ministerie en het wordt met de dag gekker. Je kan niet eens beleid maken op het ministerie. De hele dag krijg ik brieven voor in feite managementverantwoordelijkheden die bij mijn ministerie horen. De chaos is zo groot dat als je iemand schorst, er een brief van de bond komt en dat men in opstand wil komen. Die gekte moet een beetje

eruit.

Het ministerie maakt het beleid en niet de bonden. Wij gaan die norm moeten gaan corrigeren. Doe je dat niet dan ga je anarchie krijgen in dit land”, zei de bewindsman woensdagavond op een persconferentie na de Regeringsraadvergadering (RRV).

Ori verduidelijkte dat hij niet lelijk wil doen richting bepaalde personen of groepen, maar dat dit probleem van bonden wel een keertje moet gaan ophouden.

Vooral de hoeveelheid aan stakingsdagen die hij vanaf zijn aantreden heeft meegemaakt zijn volgens hem zeer droevig, omdat er daarmee heel veel onrust is gebracht in het volledig kunnen doceren van het curriculum. De voortekenen zijn er

dat het geen mooi schooljaar wordt in Suriname.

“Mijn voorspelling is dat we best wel een heel slecht schooljaar met slechte resultaten zullen krijgen”, aldus de minister, die van plan is om deze week gepaste maatregelen te treffen tegen leerkrachten die onder aanvoering van vakcentrale COL, nog in actie zijn.

Volgens de minister is er geen arbeidsconflict en wordt er te snel gegrepen naar stakingen. In een geordende samenleving kan dit niet worden geaccepteerd.

De bekende Surinaams-Nederlandse voetballer Quincy Promes is onder voorwaarden vrijgelaten in Dubai. Dat meldt de Nederlandse krant Het Parool vandaag. Wat deze voorwaarden precies inhouden, is niet bekend.

‘In het algemeen mogen personen die in Dubai onder voorwaarden worden vrijgelaten het land niet verlaten. Daarnaast is er vaak sprake van een borgsom, een meldplicht en de plicht om aan elke oproep van de autoriteiten gehoor te geven’, schrijft de krant.

De voetballer zat sinds maart in Dubai vast nadat hij aangehouden was, toen hij met zijn Russische club Spartak Moskou op trainingskamp was. Zijn chauffeur had schade veroorzaakt aan een huurauto.

Omdat dat

voorval nog niet was afgewikkeld, mocht Promes Dubai niet uit. Nadat het nieuws van zijn arrestatie naar buiten kwam, verzocht Nederland Dubai om uitlevering van de voetballer.

In Nederland is Promes namelijk veroordeeld voor drugssmokkel.

Cheryll Dijksteel, voorzitter van de commissie van rapporteurs, legt het belang uit van de wetten. (Beeld: DNA TV)

De debatten in De Nationale Assemblee (DNA) over de wetten die de financiële voorzieningen van de drie staatsmachten moeten synchroniseren, zijn fel geweest donderdag. Bij de discussies zijn veel vragen gesteld en opmerkingen gemaakt over de timing van deze wet en of het eerlijk is dat DNA nu komt met deze voorzieningen, terwijl ambtenaren niet rondkomen. Diverse oppositieleden vinden dit oneerlijk en menen dat de regering zichzelf accommodeert terwijl de coalitie een andere benadering heeft.

De Wet Rechtspositie Rechterlijke Macht, Wet Geldelijke Voorzieningen President

en Vicepresident van de Republiek Suriname, Wet Geldelijke Voorzieningen Ministers en Onderministers en de Wet Geldelijke Voorzieningen leden en gewezen leden van De Nationale Assemblee, zijn in behandeling genomen.

Onderling werden veel verwijten gemaakt van hypocrisie en het gebruiken van de wetten voor verkiezingswinst. Volgens de grondwet moet de geldelijke voorziening van de drie machten in een wet geregeld worden. Tot nu toe worden de voorzieningen voor de rechterlijke macht sinds de onafhankelijkheid, via staatsbesluiten aangepast. De initiatiefwetten zijn ingediend door Asis Gajadien (fractieleider VHP en Geneviere Jordan (ABOP/PL).

Cheryll Dijksteel (VHP), voorzitter van de commissie van rapporteurs, legde uit dat na

de aanpassing van de geldelijke voorzieningen van de rechterlijke macht, alle drie machten gesynchroniseerd worden. Zij heeft in haar presentatie ook aangetoond dat de wetten ongeveer dezelfde opbouw hebben. In de voorgesprekken met deskundigen was er vooral kritiek op de hoogte van toelagen en het onbelast houden van toelagen en pensioenen.
 

Het overgrote deel van de discussie was gericht op de geldelijke voorzieningen van leden en gewezen leden van DNA. Er is gedebatteerd over het incorporeren van non-activiteit vanwege het lidmaatschap van DNA. “Als we dat doen en willen, moeten we non-activiteit definiëren in de wet”, zei Dijksteel.

Zij vindt dat dit van politieke partijen zal eisen dat ze nadenken over het niveau van kandidaten die gesteld worden voor de verkiezing van DNA. De deskundigen hebben voorgesteld om de synchronisatie als voorlopige voorziening te zien en te gaan voor een structurele oplossing door onderzoek te laten doen naar de drie staatsmachten en dat op basis van onderzoek, de voorzieningen in balans tegenover elkaar worden gesteld.

Diverse leden hebben opgeworpen dat er gesproken wordt over synchronisatie, maar dat dit ook moet doorgaan naar de ambtenaren die nu bijna niet rondkomen en dat nagegaan moet worden hoeveel dit alles de staat zal kosten. Leden van de coalitie legden de nadruk op de hervorming die deze regering durft door te voeren en dat de staatsmachten in balans moeten zijn.

Jordan benadrukte dat de geldelijke voorziening pas in de volgende zittingsperiode ingaan. Evert Karto (ABOP/PL) zei dat met de synchronisatie er checks en balances worden ingebouwd om de onderlinge verhouding van de machten te regelen. “Door passende voorzieningen wordt de integriteit en onafhankelijkheid van de rechtspraak gewaarborgd. Zo is er evenwicht tussen de drie machten”, stelde hij. 

Ebu Jones (NDP) benadrukte dat hij niet tegen een verhoging is voor de rechterlijke macht, maar die voor DNA-leden een klap in het gezicht van de samenleving is. Over dubbele salarissen zei hij dat als DNA-leden om politieke redenen niet worden ingezet zij wel betaald moeten worden, maar ook als de staat een beroep doet op hun kennis.

Volgens Jones moet er niet gedaan worden alsof huidige DNA-leden niet zullen profiteren van de regeling, omdat deze ook geldt voor gewezen leden. Hij bracht de forse verhoging van SRD 18.000 naar SRD 45.000 tegen de achtergrond dat er geen vereiste opleiding is voor DNA-leden en wilde weten hoe eerlijk dit is tegenover afgestudeerden die beginnen in schaal 8. 

Jones wees er ook op dat weduwen en wezen van overleden leden kunnen opteren voor respectievelijk 70% en 50% van het pensioen. “Dat betekent dat je plotseling 120% in plaats van 100% schadeloosstelling moet uitkeren. Is dit verstandig?”, wilde hij weten. Jordan merkte op dat het niet juist is dat de aanpassingen gelden voor gewezen leden. Gewezen DNA-leden komen alleen in aanmerking voor medische voorzieningen.

De financiële tegemoetkoming geldt alleen voor weduwen en wezen. Volgens de wet kan een gewezen DNA-lid dat de leeftijd van 60 jaar nog niet heeft bereikt, na een zittingsperiode, op verzoek in dienst worden aangenomen en een functie van beleidsadviseur in voltijdse dienst krijgen. Jones vroeg in hoeverre het logisch is om leden die niet geschoold zijn tot beleidsadviseur te benoemen. Hij stelde ook dat indien dit geregeld zal worden, het woord ‘kan’ weggelaten moet worden, omdat hiermee de keus wordt overgelaten aan de minister.

Soerjani Mingoen (VHP) zei dat dit de eerste keer is dat deze wetten in behandeling worden genomen zoals de grondwet dat voorstelt. Zij noemde verschillende eigenschappen van de wetten bij naam, zoals dat de scheve verhoudingen tussen de machten worden hersteld en gestructureerd, maar ook dat de machten ontkoppeld worden van de loonstructuur van de ambtenarij en dat er gezorgd wordt voor transparantie en dat de financiële voorzieningen van de machten voldoen aan de eisen van de tijd.

Ronny Asabina, fractieleider van de BEP, zei dat de rode draad van de wetten is orde en structuur bij de geldelijke voorzieningen van de machten. Hij zei dat deze wetten slechts een formalisatie zijn, omdat de geldelijke voorziening van de rechterlijke macht reeds is ingegaan. Hij is van mening dat er niet alleen opgekomen moet worden voor de belangen van DNA-leden, maar voor alle werkers bij de overheid en de private sector.

Asabina is van mening dat moet worden nagegaan of de aanpassing voor DNA de staat meer of minder zal kosten. “Deze wet wil voorkomen dat we dubbele en meer salarissen hebben. Als we gaan voor fulltime parlementariër, moeten we ook een profielschets opnemen voor DNA-leden, anders zal het averechts werken”, stelde Asabina.

Niesha Jhakry (VHP) vroeg dat de bedragen voor de uitvoerende macht niet opgenomen worden in de wet, maar bij staatsbesluit geregeld worden, omdat bij een daling of stijging van de koers, DNA weer moet aanpassen. Ook vroeg zij te kijken naar bedragen van directeuren van parastatale instellingen die meer verdienen dan de president.

Volgens haar moeten directieleden betaald worden aan de hand van prestaties. Jhakry zei dat het werk als DNA-lid het minst gewaardeerde werk is. Het is volgens haar tijd om zaken goed te regelen voor alle machten. De vergadering werd verdaagd naar een ander tijdstip.

Het conflict tussen Marciano Hellings, een werknemer van de Energiebedrijven Suriname (EBS) en vakbondsvoorzitter, en de directie van de EBS escaleert. De regering moet zich niet mengen in dit geschil.

Het is van cruciaal belang dat de betrokken partijen hun rollen duidelijk onderscheiden en dat bedreigingen achterwege blijven. Niet zonder reden is de bond al teruggefloten door de rechter. Hellings werd op staande voet ontslagen nadat hij zich had geuit tegen zijn werkgevers, de directie van EBS.

Vakbondsleden moeten volwassen handelen en zich ervan bewust zijn dat ook een vakbondsvoorzitter niet onaantastbaar is vanwege zijn functie.

De dringende reden voor het ontslag van

Hellings moet door de directie aan het ministerie van Arbeid worden gemeld. Tegelijkertijd heeft Hellings het recht om een klacht in te dienen tegen zijn ontslag. Het ministerie zal dan hoor en wederhoor toepassen en een bindend besluit nemen.

De inmenging van de regering in dergelijke bedrijfsaangelegenheden kan gevaarlijke precedenten voor de toekomst scheppen. Als nu elke ontslagen werknemer met een klein protest bij de president of vicepresident kan afdwingen dat zijn ontslag wordt teruggedraaid, zou dit de standaardprocedures bij het ministerie van Arbeid ondermijnen.

Ondanks het bevel van de rechter om weer aan het werk te gaan, is gebleken dat terwijl

de bond als geheel gehoor heeft gegeven, een deel van de werknemers op eigen initiatief het werk niet hervat heeft. Die werknemers zouden formeel aangeschreven moeten worden en niet betaald moeten krijgen voor de tijd dat ze niet werken. Het recht op actievoeren is belangrijk, maar men moet ook bereid zijn de consequenties van die acties te dragen.

Partijen moeten professioneel en volgens de bestaande procedures handelen. Het ministerie van Arbeid is de rechtmatige instantie om dergelijke geschillen te behandelen, en de regering moet vermijden zich in individuele bedrijfs kwesties te mengen. Het is cruciaal dat de wet en de regels van goed bestuur worden gerespecteerd om chaos en willekeur te voorkomen.

In plaats van de situatie verder te escaleren, zouden zowel de directie als de werknemers van de EBS moeten streven naar een oplossing via de voorgeschreven kanalen, zodat het bedrijf en zijn stakeholders weer tot rust kunnen komen.

Tijdens de persconferentie woensdag na de wekelijkse vergadering van de Regeringsraad richtte minister Henry Ori van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (minOWC) zich op twee belangrijke kwesties. Ten eerste besprak hij de stakingen in het onderwijs die veel irritatie veroorzaken bij ouders en leerlingen. “We zullen hier op korte termijn protocollen voor moeten opstellen”, verklaarde hij. “We zitten in het derde kwartaal en moeten nu duidelijke normen gaan stellen.”

Landelijk programma renovatie en bouw scholen

Ten tweede vestigde hij de aandacht op het landelijke programma voor de renovatie en bouw van scholen. “Ongeveer 160 scholen verspreid over tien districten”, benadrukte hij. “We moeten

nu serieus gaan investeren in zowel renovaties als nieuwbouw van scholen.”

Indeling scholen

“Suriname heeft ongeveer 600 scholen, waarvan zeker 373 lagere scholen”, gaf de minister aan. Het ministerie heeft een indeling gemaakt van scholen op basis van hun staat: slecht, matig en zeer goed. Ook de toiletvoorzieningen krijgen de nodige aandacht, aangezien deze vaak problemen veroorzaken op veel scholen. Daarnaast vormen houtluizen en vleermuizen een veelvoorkomend probleem. De minister benadrukte dat er bouwtechnische maatregelen nodig zijn om deze problemen aan te pakken en de duurzaamheid van de scholen te waarborgen.

Korte- en langetermijn onderhoud

Verder gaf hij aan dat er gekeken moet worden

naar korte- en langetermijn onderhoudscontracten met aannemers voor het onderhoud van de scholen. “Wat nu gebeurt is dat de scholen te lang in een bepaalde staat blijven en snel verwaarloosd raken”, merkte hij op. “We zullen stevig inzetten met ongeveer 21 miljoen dollar en 26 miljoen SRD voor de renovatie en het onderhoud van de scholen die we nu op de lijst hebben staan”, aldus minister Ori. 

Renovatie leerkrachtenwoningen 

Naast de scholen wordt ook aandacht besteed aan huisvesting voor leerkrachten. In het binnenland zijn zeker 33 scholen die prioriteit krijgen, inclusief de woningen voor de leerkrachten. De Onderwijs-minister benadrukte dat er vanuit het ministerie een standaard moet komen om de staat van de scholen te beoordelen. 

Onderhoudsplan 

Daarnaast zei hij, dat er een uitgebreider onderhoudsplan nodig is, waarbij ook andere ministeries, zoals het ministerie van Regionale Ontwikkeling en Sport (ROS), betrokken moeten worden om problemen zoals wateroverlast aan te pakken.

SD

Het Assembleelid Chuanrui Wang (VHP) zegt dat overheidsaanbestedingen een aanzienlijk deel van de economie vertegenwoordigen, en dat ze daarom eerlijk, transparant en volgens uniforme regels en procedures dienen plaats te vinden. De Aanbestedingswet die nu in behandeling is in het parlement moet daarin voorzien. 

De ontwerp Aanbestedingswet is een initiatiefvoorstel die Wang samen met VHP-fractieleider Asiskumar Gajadien heeft ingediend.

Wang betoogde dinsdag tijdens de behandeling van het wetsontwerp  dat het uniforme procedures vaststelt voor het hele aanbestedingsproces. Dit zorgt ervoor dat alle stakeholders, inclusief het publiek, volledig op de hoogte zijn van de besluitvorming en de uitkomsten van aanbestedingen.

Zonder duidelijke aanbestedingsregels en

transparantie bestaat het risico dat ambtenaren en politici overheidscontracten toekennen op basis van persoonlijke relaties of tegen betaling van steekpenningen, wat leidt tot corruptie en vriendjespolitiek.

Hoe vaak krijgt de samenleving volgens Wang niet te horen, “a mang kis a project omdat na famiri” (“die man heeft het project gekregen omdat hij familie is”). Het maakt niet uit welke regering aan de macht is, deze uitspraak wordt vaak gedaan, omdat er een gebrek is aan transparantie. 

Geld van de samenleving

“Daarom is de Aanbestedingswet een wet die omarmd moet worden en eventueel waar nodig moet worden aanscherp. Hierdoor krijgt de samenleving inzicht in

waar haar geld voor wordt gebruikt en waar dat naartoe gaat. Uiteindelijk is het geen overheidsgeld dat wordt gebruikt, maar geld van de samenleving. Je moet het verantwoorden”, aldus Wang.

Een goede Aanbestedingswet kan procedures bevatten die fraude en corruptie minimaliseren, wat essentieel is wanneer het gaat om het vertrouwen van het publiek.

Zonder duidelijke aanbestedingsregels en transparantie bestaat het risico dat ambtenaren en politici overheidscontracten toekennen op basis van persoonlijke relaties of tegen betaling van steekpenningen, wat leidt tot corruptie en vriendjespolitiek. Het Assembleelid zegt dat de roep van de samenleving om corruptie en vriendjespolitiek tegen te gaan steeds luider klinkt. Dit is het volk beloofd geworden. “Willen we een beter Suriname, dan moeten we de regels gaan aanscherpen”, zegt Chuanrui Wang.

SS

Tijdens de persconferentie woensdag 15 mei na de wekelijkse vergadering van de Regeringsraad werden enkele belangrijke punten besproken. De ministers van Natuurlijke Hulpbronnen (NH), Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (MinOWC), en Sociale Zaken en Volkshuisvesting (SoZaVo) waren aanwezig.

Minister van Sociale Zaken en Volkshuisvesting Ines Pané, bracht tijdens de persconferentie een issue naar voren dat tijdens de vergadering was besproken. Bepaalde AOV-gerechtigden hebben aan regeringsfunctionarissen laten weten dat zij niet langer in aanmerking willen komen voor de eerder uitgegeven koopkrachtversterking (KKV). De minister benadrukte echter dat het ministerie hierover geen officiële meldingen heeft ontvangen.

KKV voor alle AOV’ers 

In 2023 besloot de regering om

alle AOV-gerechtigden een uitkering voor koopkrachtversterking toe te kennen. Dit besluit leidde in veel gevallen tot afwijkingen van de oorspronkelijke uitgangspunten voor de uitbetaling van de KKV. Volgens deze richtlijnen is de KKV bedoeld voor huishoudens met een gezinsinkomen van maximaal SRD 6.000 netto per maand.

50% totale maandelijkse uitgaven 

“De uitkering van koopkrachtversterking aan AOV-gerechtigden bedraagt ongeveer 50 procent van het totale maandelijkse uitkeringsbedrag, wat neerkomt op circa 125 miljoen”, verklaarde de minister. In dit verband vond op 13 mei een gesprek plaats tussen leden van de integraal Sociaal Programma-Commissie en de voorzitters van de Vereniging Surinaams Bedrijfsleven (VSB) en de

Associatie van Surinaamse Fabrikanten (ASFA). Uit dit gesprek bleek dat het bedrijfsleven een belangrijke rol kan spelen bij het opschonen van de bestanden, met name wat betreft privacykwesties.

Opschonen bestand

De minister vervolgde, dat de regering het ministerie heeft gevraagd hoe zij het AOV KKV-bestand kan opschonen. Een aantal adviezen is hiervoor opgesteld. Alle AOV-gerechtigden moeten voldoen aan de vastgestelde KKV-criteria, en er wordt al een screening uitgevoerd via het BIS-systeem en CEBUMA, Centraal Bureau Mechanische Administratie. 

Alternatieven

De minister stelde als alternatief voor om de AOV te verhogen naar SRD 1.800. “Hierdoor hoeven AOV-gerechtigden geen KKV meer aan te vragen, wat een groot deel van de administratieve rompslomp zou verminderen”, legde zij uit. Daarnaast kondigde de minister aan dat er een oproep zal worden geplaatst voor AOV-gerechtigden die momenteel KKV ontvangen en hier vrijwillig afstand van willen doen.

Het voorstel van de minister om de AOV-uitkering te verhogen naar SRD 1.800 roept echter vragen op. Momenteel bedraagt de AOV-uitkering SRD 1.750, en een verhoging van slechts SRD 50 lijkt weinig in vergelijking met de SRD 1.800 die AOV-gerechtigden nu ontvangen als koopkrachtversterking. 

SD