De uitdrukking “Een echte leider moet leven zoals zijn volk leeft” lijkt weinig relevant voor Surinaamse politici. Ricardo, een politicoloog die met regelmaat door Dagblad Suriname wordt benaderd om zijn visie over een issue uiteen te zeggen, legt uit dat veel politici uit de ambtenarij komen, waar ze een middeninkomen hebben. Met dit inkomen houden ze na kosten niet veel over, wat hen bescheiden en nederig maakt.

Maar zodra ze politieke macht verwerven, kunnen ze hun hebzucht vaak niet bedwingen.

Enkele opvallende uitzonderingen zijn wijlen Henck Arron, Jagernath Lachmon en Ronald Venetiaan, die als leiders een gematigd leven leidden in lijn met

het volk. Ricardo stelt echter dat de tijden zijn veranderd. Veel nieuwe politici worden dronken van macht en kunnen niet omgaan met de weelde die gepaard gaat met staatsvoorzieningen. In plaats van met het volk te leven, leven ze naast het volk.

Politici zijn vaak gedreven door macht, invloed en materieel gewin. Vaak prioriteren ze eigen belangen boven het publiek welzijn, wat resulteert in een verlangen naar status en rijkdom. Ricardo merkt op dat veel Surinaamse politici een beperkte kijk op het leven en internationale oriëntatie hebben. Ze reizen weliswaar op staatskosten de wereld rond, maar weten deze ervaringen niet om

te zetten in positieve maatschappelijke veranderingen.

Er zijn uiteraard uitzonderingen, maar deze zijn zeldzaam en krijgen vaak weinig aandacht. Ricardo concludeert dat zolang het systeem gebaseerd is op macht en hebzucht, en er geen afstraffing is voor misbruik, er weinig zal veranderen.

Dit systeem moedigt politici aan om hun eigen belangen boven het welzijn van het volk te stellen.

De uitdaging ligt in het creëren van een politiek systeem dat integriteit en dienstbaarheid bevordert. Dit kan bereikt worden door middel van strenge regelgeving, controlemechanismen en een cultuur van transparantie. Politici moeten verantwoordelijk gehouden worden voor hun daden en er moet een signaal gegeven worden dat misbruik van macht niet getolereerd wordt.

Ricardo roept op tot een herziening van het politieke systeem en het stimuleren van leiderschap dat daadwerkelijk in dienst staat van het volk. Alleen dan kunnen we hopen op een toekomst waarin leiders inderdaad leven zoals hun volk leeft, met dezelfde zorgen, uitdagingen en aspiraties.

We worden de laatste tijd doodgegooid met filmpjes over vechtpartijen door scholieren. Ze vechten niet alleen met elkaar maar ook met leerkrachten en zijn daarnaast ook nog bewapend met allerlei scherpe voorwerpen.

Wat het meest schokkend is, is niet het gevecht maar de toekijkende omstanders. Medescholieren staan te juichen en het vechten aan te wakkeren. Men geniet duidelijk van het gevecht, (hoe bloederiger, hoe mooier) en piekert er niet over om de vechtende partijen uit elkaar te halen om erger te voorkomen.

Men filmt liever het gevecht om het op social media te plaatsen.                

                      Hoe kan een kind ervan genieten als een medescholier in elkaar wordt geslagen? Waarom gaan medemensen elkaar als beesten te lijf? Zelfs dieren vechten en doden alleen als ze honger hebben of als ze hun territorium moeten verdedigen. De mens is zo diep gezonken dat hij mishandelt en doodt voor zijn plezier, uit hebzucht of de drang naar macht.

In de media heeft men het over de Surinaamse jeugd, maar in werkelijkheid gaat het hier om de zwarte Surinaamse jeugd. Chinezen, Hindoestanen, Javanen enz. vechten niet onder elkaar en staan

elkaar niet naar het leven.

Een blik in de wereld laat zien dat dit probleem zich niet alleen voordoet bij de zwarte Surinaamse jeugd, maar onder zwarte jongeren. Kijk maar naar Afrika en Eritrea, Haïti waar de zwarten elkaar mishandelen en bevechten.

De vraag rijst waarom zwarte jongeren elkaar zo naar het leven staan.                                Ligt het aan de opvoeding? Kunnen deze kinderen alleen communiceren d.m.v. fysiek geweld? Kan de langdurige afwezigheid van ouders een rol spelen? Door de economische situatie zijn de ouders vaak lang van huis om te werken, waardoor de kinderen op zichzelf zijn aangewezen dus weinig of niets meekrijgen in hun opvoeding. Ze zijn dan aangewezen op hun omgeving en vrienden en kunnen zo op het verkeerde pad terechtkomen. Drugsgebruik, gebroken gezinnen en armoede spelen hier ook een grote rol.

De politie is ook debet aan deze agressieve situatie. De politie van vroeger had gezag en kon daarom de orde handhaven. De vorige regering heeft vele instituten kapotgemaakt. Mathoera probeert het respect voor defensie terug te winnen. Maar bij de politie lukt dat nog steeds niet. De politie van nu is zijn waardigheid en respect kwijt en kan daarom niet als gezaghebbend orgaan optreden.

Velen die naar de opnames van die vechtpartijen kijken, hebben de neiging om dat agressieve gedrag toe te schrijven aan de vrije keuze van het kind en bestempelen het kind als onhandelbaar of plaatsen hem of haar in het hokje van asociaal, komende uit een achterbuurt. Maar vaak ligt de oorzaak buiten de wil van het agressieve kind. 

Elk mens heeft agressie in zich, het gaat erom waar je voor jezelf de grens trekt en hoe je kinderen moet leren om ook grenzen aan zichzelf te stellen. Factoren die dat agressieve gedrag kunnen veroorzaken zijn:

Dit is slechts een kleine greep uit de vele oorzaken waarom het kind zich agressief gedraagt. Het is van zeer groot belang dat ouders en leerkrachten het agressieve kind niet direct bestempelen en afschrijven als onhandelbaar of stoppen in het hokje van asociaal, maar naar de oorzaak gaan zoeken. Zo alleen kan je het kind helpen en het gedrag corrigeren.  

Hun agressieve gedrag is een schreeuw om hulp. Geef ze liefde en ondersteuning i.p.v. straf en koskosie. 

Steek de hand in eigen boezem en zorg allereerst, zowel thuis als op school, voor een goed pedagogisch klimaat. Dat wil zeggen dat ouders en leerkrachten respectvol met kinderen moeten omgaan, duidelijke regels moeten stellen waar iedereen zich aan houdt. Leer het kind om zich te richten op de oplossing van het probleem en niet op dat stoere gedrag. Door te vechten kan jij je tegenstander uitschakelen, maar daarmee los je het probleem niet op. 

Vechten is namelijk het wapen van de zwakken en geweldloosheid van de sterken. Srananmang laten we het doel nastreven om die beschamende beelden van vechtende scholieren van de Surinaamse radar te laten verdwijnen.

“Thou shalt not be a victim, thou shalt not be a perpetrator, but, above all, thou shalt not be a bystander.” (Mahatma Gandhi)

Josta Vaseur

DNA-verkiezingen zijn landelijk. Een zelfde stembiljet geldt voor geheel Suriname. In principe zou het voor de kiezer mogelijk moeten zijn om in een district waar die niet is ingeschreven, zijn stem voor DNA-verkiezing uit te brengen. Het is slechts een kwestie van het willen doen en heeft niet met logistieke problemen en of chaos te maken.

En ja het is een probleem waar onze binnenlandbewoners verhoudingsgewijs veel meer te maken kunnen hebben, maar het speelt ook bij werkers die op de dag van de stemming niet in hun woondistrict zullen zijn en niet te vergeten voor de zieken opgenomen in een ziekenhuis.Bij verkiezingen moet er alles aan gedaan worden om het opkomstpercentage zo hoog mogelijk te laten zijn.

Hoe maken wij stemmen voor DNA buiten het woondistrict mogelijk

De kiezer levert uiterlijk 2 maanden vóór de dag van de stemming bij het districtscommissariaat van het district waar die is ingeschreven, het ingevulde formulier in dat speciaal voor dit doel is ontworpen. Op het formulier zal o.a. moeten worden ingevuld:a. De naam, het ID-nummer en adres van de kiezer (de verzoeker).b. Het district waar men wil gaan stemmen en het adres waar de kiezer in het andere district zal verblijven.2. DC (DC1) ondertekend het door hem gecontroleerde formulier en stuurt deze naar de DC (DC 2) van het district waar de kiezer wil gaan stemmen. 3. DC 2 ondertekent het formulier en stuurt dit door naar de verkiezingsorganisatie van zijn district.4. De verkiezingsorganisatie van het desbetreffende district zorgt ervoor dat de kiezer (de verzoeker) een nieuwe oproepingskaart krijgt.Voor elk stembureau maakt de afdeling ‘LEGGER’ van CBB een aparte kiezerslijst. Op de oproepingskaart staat het stembureau nr. De aanvulling van de kiezerslijst voor de betreffende stembureaus moet plaatsvinden, vandaar dat ruim de tijd hiervoor moet worden gemaakt.

Waar er een wil is, is er een weg (wet)!

Lothar Boksteen

Richa Chadha, die helemaal klaar is om haar eerste kind te verwelkomen, sprak in een recent interview met Pinkvilla over de reactie van haar man Ali Fazal op haar optreden als Lajjo in Heeramandi.

In Heeramandi speelt Richa Chadha een courtisane Lajjo, die verliefd wordt bedrogen door Zoravar, gespeeld door Adhyayan Suman en vervolgens optreedt op zijn bruiloft. Toen Richa werd gevraagd naar de reactie van haar man op de emotionele danssequentie in de serie, zei Richa: “Ik denk dat hij zeker erg ontroerd was door het nummer. Vooral dat nummer uit één take waarin ik een inzinking heb, samen

met  dansen. Dat was het. Maar afgezien daarvan was alles in orde. Ik bedoel, hij vond het leuk.”

Eerder deze maand deelde Ali Fazal een schattige post om zijn vrouw te bedanken voor het enorme succes van Heeramandi. In de video plaatste hij verschillende video’s en foto’s van hem en zijn lieve vrouw, Richa Chadha, naast elkaar.

Hij onderschrijft de post: “Alleen een dwaas zou Lajjo niet meenemen en wegvliegen!!  (Lajjo-check) Je bent gewoon de beste en ik voel me zo gelukkig dat ik mijn aantekeningen persoonlijk met je mag delen. Gefeliciteerd partner met dit waanzinnige succes van #heeramandi. Je bent

ver boven de norm uitgestegen die je altijd doet.”

Acteur Manoj Bajpayee vertelde over zijn relatie met geld en zei dat hij samen met zijn vrouw een leven leidt in de hogere middenklasse, omdat daar de vrede ligt. Bajpayee zei dat hij een ‘middenklasseleven’ leidt, ook al heeft hij een verfijnde smaak en houdt hij van champagne.

In een interview zei de acteur dat hij met opzet een kleine auto zonder fancy features had gekocht, omdat hij zichzelf niet kon leren hoe hij zijn andere voertuig moest besturen, dat duur en volledig uitgerust is. Manoj zei ook, dat er geen grenzen zijn aan de menselijke ambitie, en aan het

verlangen van iemand om meer rijkdom te vergaren dan hij nodig heeft.

Gevraagd naar zijn relatie met geld tijdens een optreden op het RealHit YouTube-kanaal, zei de acteur: “Je moet genoeg geld hebben voor medische kosten en voor de opleiding van je kinderen. Je moet een comfortabel en waardig leven kunnen leiden, waarin je van niemand geld hoeft te lenen. Dat is het. Anders is er geen limiet. De limiet is Ambani. Er zijn veel rijke mensen in de wereld, en ik kan niet zoals zij worden door te acteren. Je moet je eigen grenzen stellen en je hebzucht in toom

houden.”

Hij zei dat hij nooit voor geld heeft gewerkt en vervolgde: “Zolang je geld als een bijproduct van je baan ziet, zul je vrede hebben. Als je wanhopig op zoek bent naar geld, zal je reis niet erg lang duren. Als u prioriteit geeft aan uw werk, zal het geld volgen. Ik geloof hier heel sterk in. Je moet geen concessies doen aan wat eigenlijk een bijproduct is.”

Manoj zei verder, dat hij in een gewone auto rijdt om ervoor te zorgen dat hij stevig met de voeten op de grond blijft. “Wij leven een middenklasseleven. En wij zijn er trots op. Maar dit is wat er gebeurt: als je naam maakt, volgt luxe. Ik hoef er niet naar te vragen. Maar uiteindelijk geven we de voorkeur aan ons leven in de hogere middenklasse, omdat daar de vrede ligt.  Je moet kiezen tussen hebzucht en vrede, en wij kiezen voor vrede… Ik heb een grote auto en een goedkope, kleine auto.  Ik rij het liefst met de kleine auto als we samen op pad gaan of als ik boodschappen ga doen.”

Manoj begon onlangs te werken aan het derde seizoen van zijn blockbuster Prime Video-show The Family Man, en zal vervolgens te zien zijn in de actiefilm Bhaiyya Ji.

“Het is nooit makkelijk geweest als minister. We zijn nu een jaar voor de verkiezingen. Dus ik verwacht nog meer aanvallen. Soms denk ik eraan dat ik in het parlement moest blijven. Maar het is een ervaring en ik heb veel meer bagage opgedaan in de afgelopen tijd.” Zo sprak minister Dinotha Vorswijk van Grondbeleid en Bosbeheer (GBB) woensdag voor de aanvang van de reguliere Raad van Ministers vergadering.

“Ik was om andere redenen met verlof”, stelde Vorswijk. De minister is een hele periode met verlof geweest en keert terug na een periode van enorme problemen rond grondbeleid.

De bewindsvrouwe gaf

woensdag desgevraagd aan niet te willen reageren op uitspraken van president Chan Santokhi in de media. Hij had gezegd, dat Vorswijk tijdens gesprekken met de president zelf aangeboden haar ontslag aan te bieden indien er weer fouten gemaakt zouden worden op het ministerie.

Volgens president Santokhi zijn er in de afgelopen tijd duidelijke afspraken gemaakt tussen de GBB-minister en hem. Santokhi stelde, dat de problemen rond grondbeleid veel politieke schade aanrichten voor de regering. “Het schaadt het vertrouwen binnen de samenleving. Deze dingen zijn niet goed”, sprak de president. “We zijn maanden bezig om de problemen op te lossen.” 

Vorswijk sprak

woensdag over haar ervaringen op het ministerie. Ze zei, dat ze afhankelijk is van de rapporten die worden opgemaakt door grondinspecteurs. “Maar ik kan niet blindelings meegaan met de rapporten. Alhoewel je graag wil dat je mensen kunt vertrouwen. Er vindt nu een dubbele controle plaats. Ook via GLIS (red. Grondregistratie en Land Informatie Systeem) wordt nagetrokken of er op aangevraagde percelen al activiteiten worden ontplooid”, gaf Vorswijk aan. 

Mani Ratnam’s ‘Yuva’, uitgebracht in 2004, bestaat deze week dus twintig jaar. De film blijft een gedenkwaardige film vanwege zijn verhaal, uitvoeringen en muziek. In de film acteerden Ajay Devgn, Esha Deol, Abhishek Bachchan, Rani Mukerji, Vivek Oberoi en Kareena Kapoor Khan.

Terwijl de film twintig jaar gaat vieren, haalde Vivek in een recent interview herinneringen aan de film op. Vivek herinnerde zich dat hij op de sets van de film een ​​vreselijk ongeluk had gehad en zijn been in drie stukken had gebroken. 

‘Yuva’ was een jaar uitgebracht nadat Vivek naar verluidt de relatie met Aishwarya Rai had uitgemaakt.

Maar omdat hij op dat moment herinneringen aan de film koesterde, noemde hij Abhishek zijn ‘maatje’ en vertelde hoe Ajay en Abhishek de hele tijd aan zijn zijde stonden.

Vivek vertelde Times Now: “Een ontzettend leuke dag veranderde in pijn toen ik door een vreselijk motorongeluk mijn linkerbeen op drie plaatsen brak. Ik herinner me mijn grote broer Ajay en mijn vriend Abhishek aan mijn zijde, die me naar het ziekenhuis droegen en mijn zijde waren  de pijn van gebroken botten die door mijn huid scheuren en overal bloed. Toen Mani Ratnam het ongeluk van Vivek zag, kreeg hij een

hartaanval, onthulde.”

Hij voegde eraan toe: “Erger moest nog komen. Ik kwam erachter dat Mani Anna een hartaanval kreeg nadat ze getuige was geweest van mijn ongeluk. Terwijl we allebei aan het herstellen waren in het ziekenhuis, waren Ajay en Abhishek bij mij en vrolijkten me op met grappen en pijnstillers in een niet zo heldere toestand.”

Vivek zei dat het hem vier maanden kostte om te herstellen. Hij ging hinkend terug naar de set en voltooide de opnames voor de nummers ‘Fanaa’ en ‘Anjaana Anjani’. Maar als hij er vandaag aan terugdenkt, vraagt ​​Vivek zich af hoe hij het voor elkaar heeft gekregen. Ondertussen ontving Abhishek veel onderscheidingen en prijzen voor ‘Yuva’. Zijn chemie met Rani in de film en het nummer ‘Kabhi Neem Neem’ waren enorm geliefd.

De Nationale Assemblee heeft gisteren de Kiesregeling nader gewijzigd. Er zijn vooral technische wijzigingen aangebracht, zodat het verkiezingsproces op een juiste wijze kan verlopen. De wijziging is met algemene 35 stemmen aangenomen.

De NDP, BEP, NPS en VHP fractie stemden voor. De ABOP/PL fractie, onderdeel van de coalitie, heeft zich onthouden van stemmen en verliet de zaal. Die fractie is van mening dat stemgerechtigden uit het binnenland, hun stem moeten kunnen uitbrengen in Paramaribo indien zij op dat moment in de stad zijn.

Assembleevoorzitter Marinus Bee stemde voor de wijziging. Partijen waren het over één punt eens: er moet alles aan

gedaan worden dat de verkiezingen op uiterlijk 25 mei 2025 gehouden kunnen worden. Daarom dat er zoveel als mogelijk aan een overeenstemming wordt meegewerkt.

Volgens voorlopige cijfers van de Stichting Algemeen Bureau voor de Statistiek (ABS) zijn de consumenten prijzen op maandbasis (basis: april 2016 – juni 2016) in april 2024 t.o.v. maart 2024 gemiddeld met 0.7% gestegen. Vergelijken we april 2024 met april 2023 dan zijn de consumenten prijzen gemiddeld met 20.9 % gestegen.

Het betreft de prijzen opgenomen van 2 april 2024 t/m 30 april 2024. De consumentenprijsindex (CPI) is een maat voor de gemiddelde verandering in de prijs van een naar kwaliteit en kwantiteit vast pakket aan goederen en diensten bestemd voor consumptieve doeleinden.

Er zitten 316 items in Suriname’s CPI

pakket en prijsopnames worden verricht in Paramaribo & Wanica (bij circa 170 meetpunten), Nickerie inclusief Wageningen (bij circa 115 meetpunten), Coronie & Saramacca (bij circa 105 meetpunten), Commewijne (bij circa 120 meetpunten) en in Para (bij circa 120 meetpunten) bij een totaal van circa 630 meetpunten.

President Chandrikapersad Santokhi geeft de gezamenlijke vakbonden en het technische team van de regering meer tijd om de onderhandelingen over de verhoogde energietarieven op technisch niveau voort te zetten. Deze afspraken zijn gemaakt tijdens een vergadering met de vakbeweging op woensdag 22 mei op het Kabinet van de President. Partijen hebben zich gebogen over elkaars standpunten, de verschillen in inzichten en de methodologie om te komen tot nieuwe vastgestelde energietarieven. Het onderhandelingsteam heeft over een aantal zaken overeenstemming bereikt, maar er zijn nog enkele punten met grote meningsverschillen. De regering staat vast in haar besluit om de subsidie op

energie geleidelijk af te bouwen. Dit benadrukte het staatshoofd tijdens het overleg. De regeringsleider c.q. de regering wil een breed gedragen voorstel dat voor iedereen werkbaar is.

Waarnemend directeur van de Energie Autoriteit Suriname (EAS), Anand Kalpoe, gaf een presentatie over de stand van zaken van de technische gesprekken. Het technische team van de regering heeft deze gesprekken gevoerd met de technische commissie van de vakbonden, de EBS en de SPCS. Hij presenteerde ook de nieuw vastgestelde tarieven en de methodologie voor de berekening hiervan. Over de tarievenmethodologie is al overeenstemming bereikt. Er zijn echter nog enkele zaken die door gecommuniceerd

moeten worden. Dit betreft onder andere data en relevante informatie die nodig zijn om tot volledige overeenstemming te komen.

Minister David Abiamofo van Natuurlijke Hulpbronnen(NH) zegt dat er overeenstemming is bereikt over de kostprijscalculatie. Volgens hem is er nog discussie over de aansluitbijdrage en zijn er over andere belangrijke concepten nog meningsverschillen. De bonden hebben meer informatie gevraagd over de Hydro prijs. De bewindsman zegt dat de standpunten over de thermische prijs nog ver uiteenlopen, maar wellicht kunnen partijen zich in de komende periode vinden. Eén ding is volgens de bewindsman wel belangrijk: “Wil je iets significants doen aan het EBS-stroomtarief, dan moet je kijken naar de koers en de hoogte van de olieprijs. Dat zijn belangrijke componenten in die kostprijscalculatie. Dat heb ik eerder gezegd”, merkt de bewindsman op.

Volgens EAS-directeur Anand Kalpoe moeten deze zaken niet apart bekeken worden. De tarieven moeten integraal bekeken en aangepast worden. Hij hoopt dat deze zaken in de komende periode worden opgepakt door de onderhandelende partijen en afgerond, zodat er overeenstemming bereikt kan worden. President Santokhi heeft voorgesteld dat de twee teams verder gaan met onderhandelen op technisch niveau totdat ze een definitieve oplossing kunnen presenteren. Als alles goed verloopt, komen de partijen volgende week weer bij elkaar om de geboekte vorderingen te bespreken. Als er meer tijd nodig is, moeten de partijen dat concreetaan het staatshoofd voorleggen. Tot aan de eindbeslissing hierover zal het staatshoofd de gesprekken met de vakbonden zelf leiden. Hij hoopt dat er gauw tot een compromis wordt bereikt, zodat kan worden overgegaan naar de andere trajecten van onderhandelingen zoals de verdere versterking van de koopkracht, loonrondes en afronding van het wensenpakket met de bonden.