De stille ambtenaar mag stikken: regering, moeten we soms 3 dagen het werk neerleggen?!

De kogel is door de kerk: de onderwijsbonden hebben hun slag geslagen. Leerkrachten hebben welgeteld twee dagen het werk neergelegd en plotseling kan alles: de brillentoelage explodeert naar SRD 7000, er komen kledingtoelagen en achterstallige overuren worden direct uitbetaald. Eerder flikten de gewapende machten hetzelfde. Begrijp me niet verkeerd: iedereen verdient een leefbaar loon. Maar de boodschap van deze regering is nu luid en duidelijk: alleen als je de boel platlegt, tel je mee. Ben je een stille, hardwerkende ambtenaar die braaf zijn werk blijft doen? Dan mag je stikken.

Regering en president Simons, ik vraag u recht op de man af: zijn wij soms geen mensen? Of moeten wij de boel nu ook drie dagen lamleggen voordat u wakker wordt?

De nieuwe coalitie van NDP, NPS, PL en ABOP zit inmiddels bijna een jaar aan de macht. Bijna een jaar! En wat is er in die tijd in godsnaam gerealiseerd voor de werkende klasse? Niets, helemaal niets! Het enige wat we zien, is hoe de geweldige RVC-posten (Raad van Commissarissen) worden verdeeld onder politieke loyalisten. We zien hoe onterechte bevorderingen op de ministeries over de toonbank vliegen voor de ‘vriendjes en familie’, terwijl de ambtenaren die het échte werk verzetten de kruimels van de tafel mogen likken. De corruptie en het favoritisme vieren hoogtij, maar voor de gewone werker is er ‘geen geld’.

De misdadige realiteit op de werkvloer Kijk naar de rauwe, bittere realiteit. Pas nog zakte een schoonmaakster op kantoor plotseling in elkaar en viel plat op de grond. Paniek. Wie betaalt de ambulance? Collega’s moesten haar uiteindelijk zelf met spoed naar de SEH brengen en de drempelkosten uit eigen zak voorschieten. De reactie van het management naderhand? “De familie moet de kosten betalen.”

Luister nou goed: is een SOR-verzekering (Surinaamse Ongevallen Regeling) volgens de Arbeidswet niet gewoon keihard verplicht voor álle werkgevers, inclusief de overheid? Het is een misdaad dat een overheid haar eigen personeel zo onbeschermd op de werkvloer laat zwoegen dat collega’s drempelkosten moeten voorschieten voor iemand die tijdens werktijd neervalt!

Ondertussen betalen we elke maand braaf onze SZF-premie voor een verzekering die waardeloos is. Je moet bidden dat je niet ziek wordt, want bij de apotheek betaal je de hoofdprijs. Een tandarts is onbetaalbaar. Een bril aanschaffen? Het blijft bij een oogmeting. Leerkrachten krijgen duizenden SRD’s voor een bril, maar de rest van de ambtenaren moet blijkbaar blind achter hun bureau blijven zitten zwoegen. En probeer met dat karige loontje niet eens naar de bank te stappen voor een autofinanciering, want de bank lacht je recht in je gezicht uit: “Uw salaris laat het niet toe.”

Het grote verraad van de bonden En waar zijn de grote bonden die zogenaamd voor ons moeten opkomen? Waar zijn Ravaksur, de CLO, C-47, de FAL, de PWO en de Moederbond? Jullie zijn angstaanjagend stil! Is jullie brood door de nieuwe machthebbers inmiddels zo vet beboterd dat jullie monddood zijn gemaakt? Jullie incasseren elke maand trouw onze contributie, maar als de stille ambtenaar bloedt, geven jullie niet thuis. Jullie kijken weg terwijl de administratieve krachten, de bodes, de chauffeurs en de interieurverzorgers letterlijk verhongeren en kapotgaan.

Ambtenaren, de maat is vol!

Hoe lang blijven we nog braaf? Hoe lang blijven we nog pikken dat we aan de bedelstaf worden gebracht terwijl de politieke elite zichzelf verrijkt met posten en promoties?

Als de regering alleen luistert naar groepen die staken, dan sturen ze aan op totale chaos. Ik ben ambtenaar, ik werk keihard voor dit land en ik eis mijn respect en een menswaardig bestaan op. Als het met praten niet lukt, dan rest ons nog maar één ding.

President Simons, regering en vakbondsleiders: de rek is er volledig uit. Wij pikken dit niet langer!

Richard Rostamkhan Een kritische burger en ambtenaar