Braganza slaat terug in Mennonieten-discussie: ‘Geen land verkocht, geen illegalen en geen mensenhandel’

Braganza Marketing Group veegt een reeks beschuldigingen en verhalen rond haar samenwerking met Mennonieten van tafel. Het bedrijf stelt onder meer dat er geen grond aan Mennonieten is verkocht, dat de betrokken groepen legaal in Suriname verblijven en dat van mensenhandel binnen de landbouwprojecten geen sprake is. Dat staat in een verklaring van Braganza Marketing Group van 18 september, waarin het bedrijf uitgebreid reageert op de discussie die rond de projecten is ontstaan.

Een belangrijk punt betreft de relatie met het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV). Volgens het bedrijf werden op 13 januari 2026 drie overeenkomsten met LVV gesloten voor gebruiksrechten in drie gebieden langs de Weg naar West-Suriname, samen goed voor 34.185 hectare. De Mennonieten zijn volgens deze uitleg geen contractpartij van het ministerie, maar werken via afzonderlijke afspraken en raamovereenkomsten samen met Braganza. Het uiteindelijke doel zou zijn om drie grootschalige landbouwprojecten te ontwikkelen met een gezamenlijke

jaarlijkse productie ter waarde van 78 miljoen en een geraamde belastingafdracht van ongeveer 13 miljoen Amerikaanse dollar per jaar.

Ook de suggestie dat Mennonieten die aan de projecten zijn verbonden illegaal in Suriname zouden verblijven, wordt tegengesproken. Mexicanen zouden met een visum zijn binnengekomen en voor hen zijn aanvragen voor verblijfsvergunningen gedaan. Voor deelnemers uit Belize zouden vanwege het Caricom-lidmaatschap andere verblijfsregels gelden en zouden registratieaanvragen inmiddels zijn gestart. Het bedrijf houdt daarom vol dat binnen zijn projecten geen illegaal verblijvende Mennonieten werkzaam zijn.

Een ander heet hangijzer is de vermeende verkoop van grond voor 150 Amerikaanse dollar per hectare. Volgens Braganza is daarvan geen sprake. Het bedrag zou geen verkoopprijs voor Surinaamse grond zijn en er zouden uitsluitend afspraken bestaan over gezamenlijke investeringen, arbeidskracht, management, kennis en ervaring. Hoe Mennonitische families hun onderlinge financiering organiseren, zegt het bedrijf niet te weten. Braganza benadrukt dat het zelf geen grond verkoopt.

De onderneming weerspreekt

daarnaast dat zij of de Mennonieten binnen haar projecten formeel zouden zijn aangemaand om gebieden te verlaten. Volgens de verklaring zijn geen aanmaningen of deurwaardersexploten ontvangen of gezien. Ook stelt het bedrijf dat in de huidige fase uitsluitend werkzaamheden worden uitgevoerd die met LVV zouden zijn afgesproken, waaronder het aanleggen van kampen, het afbakenen van grenzen en andere voorbereidende werkzaamheden.

Over de positie van inheemse en tribale gemeenschappen zegt Braganza dat de betrokken 34.185 hectare niet op hun gronden ligt. Tegelijk zouden samenwerkingsovereenkomsten zijn gesloten met Witagron, Apoera, Sectio en Washabo. Die afspraken zouden onder meer gericht zijn op werkgelegenheid en gezamenlijk onderhoud van infrastructuur. Het gebruiksrecht op de gebieden zou voor twintig jaar gelden, met een mogelijkheid tot verlenging.

Tot slot verwerpt Braganza ook vergelijkingen met mensenhandel. De Mennonieten worden door het bedrijf omschreven als internationale partners die kennis, ervaring en arbeidskracht inbrengen. Ook stelt de onderneming dat inmiddels zekerheid bestaat

over de financiering van de projecten, ondanks berichten waarin naar financiële onzekerheid uit een ouder bedrijfsplan wordt verwezen. Braganza zegt bij volledige uitvoering jaarlijks ongeveer 13 miljoen Amerikaanse dollar aan belastingen te verwachten.

De onderneming kondigt aan opnieuw met uitleg naar buiten te zullen komen wanneer volgens haar nieuwe onduidelijkheden ontstaan.