Wallerlei-Kumbangsila verlaat COVAB na dertien jaar van groei; kiest voor internationale carrière

Na dertien jaar aan het roer van het EFS College COVAB draagt directeur Angele Wallerlei-Kumbangsila binnenkort haar functie over. Onder haar leiding groeide de instelling van ongeveer 300 naar ruim 1200 studenten, kwamen nieuwe verpleegkundige opleidingen van de grond en ontwikkelde COVAB zich verder van opleidingsinstituut tot kennisinstituut.

Ze trad in januari 2014 officieel aan als directeur van COVAB. De aanloop naar die benoeming begon echter al medio 2013, toen zij door Martelise Eersel, destijds directeur bij het ministerie van Volksgezondheid, werd gevraagd voorzitter van het bestuur van COVAB te worden.

Op dat moment was zij al ruim vier jaar voorzitter van de Vereniging van Verpleegkundigen in Suriname en werkte zij als zelfstandig consultant in de gezondheidszorg. Kort daarvoor had zij met succes een tweejaarlijks Caribisch verpleegkundig congres georganiseerd met meer dan 300 deelnemers uit de regio.

De overstap naar COVAB betekende voor haar een grote verandering. “Ik wist dat

ik mijn vrijheid als consultant moest opgeven en er financieel op achteruit zou gaan”, zegt zij. Op haar verzoek werd een onafhankelijke selectieprocedure gehouden voor de directeursfunctie. Na een korte periode als waarnemend directeur werd zij in januari 2014 benoemd.

Nieuwe opleidingen en focus op kwaliteit De opdracht vanuit het ministerie van Volksgezondheid was volgens haar duidelijk: “Meer, beter en sneller” opleiden. Om dat te bereiken organiseerde COVAB een nationaal onderwijscongres met opleiders, zorginstellingen, inspectie, verpleegkundig leiders en beleidsmakers. Daaruit kwam een onderwijsplan voort dat richting gaf aan de modernisering van het verpleegkundig onderwijs.

Curricula werden vernieuwd, internationale standaarden verwerkt en doorstroommogelijkheden tussen opleidingen verbeterd. Ook kwamen nieuwe specialistische opleidingen tot stand, waaronder kinderverpleegkunde en NICU-verpleegkunde. Daarnaast breidde COVAB het aanbod uit met opleidingen in aanverwante richtingen, zoals health management.

De instelling ging zich volgens Wallerlei-Kumbangsila bovendien sterker richten op bij- en nascholing, preventie, gezonde leefstijl en persoonlijke ontwikkeling. “Wij

richten ons niet alleen op de gezondheidszorg. De hele Surinaamse gemeenschap is onze klant”, zegt zij. “Preventie is minstens zo belangrijk als behandeling.”

Om de groei van de organisatie in goede banen te leiden, werd een kwaliteitsmanagementsysteem volgens de ISO 9001-norm ingevoerd. Dat systeem vormt volgens haar nog steeds de basis voor de inrichting en aansturing van COVAB. De kwaliteitsbenadering droeg volgens de vertrekkende directeur ook bij aan de internationale erkenning van Surinaamse verpleegkundigen.

Van 300 naar ruim 1200 studenten De studentengroei was in de eerste jaren opvallend. Bij haar aantreden telde COVAB ongeveer 300 studenten. Binnen drie jaar groeide dat aantal naar ruim 1200. De verdere uitbreiding werd volgens haar vooral begrensd door het aantal beschikbare stageplaatsen in de zorgsector.

Jaarlijks levert COVAB tussen de 250 en 300 gediplomeerde zorgprofessionals af. Tegelijkertijd blijft het vertrek van verpleegkundigen naar het buitenland een uitdaging. “Je kan opleiden en opleiden, maar als

een groot deel vertrekt, ben je eigenlijk een beetje aan het dweilen met de kraan open”, stelt Wallerlei-Kumbangsila.

Hoewel zij aanvankelijk van plan was slechts vijf jaar bij COVAB te blijven, bleef zij langer om de ingezette hervormingen verder uit te bouwen. “De opdracht bleek veel omvangrijker dan ik had gedacht.”

De afgelopen drie jaar lag de nadruk op de volgende fase: de transformatie van COVAB tot kennisinstituut. Die koers is vastgelegd in een strategisch transformatieplan. Volgens Wallerlei-Kumbangsila biedt die ontwikkeling ruimte om een bredere doelgroep te bedienen en beter in te spelen op nieuwe behoeften binnen en buiten de zorgsector.

Internationale carrière na dertien jaar COVAB Zij zegt een financieel gezonde organisatie achter te laten. “We hebben nul SRD aan schulden.” De overheid betaalt nog mee aan de salarissen van het vaste personeel, maar de overige bedrijfsvoering wordt volgens haar door COVAB zelf gedragen. De instelling zet daarbij in

op eigen verdiencapaciteit en een efficiënte bedrijfsvoering.

Aan haar opvolger geeft Wallerlei-Kumbangsila mee voort te bouwen op de fundamenten die de afgelopen jaren zijn gelegd. Met de ontwikkelingen in Guyana en de groeiende regionale vraag naar zorgprofessionals ziet zij kansen die verder reiken dan Suriname.

“COVAB heeft een stevige basis. De uitdaging voor de volgende fase is om die positie verder uit te bouwen en tegelijk relevant te blijven voor de behoeften van de gezondheidszorg.”

Wallerlei-Kumbangsila kiest na haar vertrek voor een internationale carrière, maar zegt betrokken te blijven bij de ontwikkeling van verpleegkundig onderwijs en verpleegkundig leiderschap in Suriname.