Simons bij viering Javaanse Immigratie: ‘Suriname moet met geen mokerslag uit elkaar te halen zijn’

President Jennifer Simons heeft tijdens de viering van 136 jaar Javaanse Immigratie opgeroepen tot meer nationale eenheid en onderling respect. Volgens het staatshoofd moet Suriname uitgroeien tot een samenleving die zo stevig met elkaar verbonden is, dat het land “met geen mokerslag” uit elkaar te halen is.

De viering vond zondag plaats op het Onafhankelijkheidsplein en trok volgens het persbericht veel publiek. Tegelijkertijd werd in de Palmentuin de Dag der Inheemsen gevierd. Simons bezocht beide activiteiten en plaatste die nadrukkelijk in het teken van Heritage Month.

Volgens de Communicatie Dienst Suriname benadrukte de president op het Onafhankelijkheidsplein dat Surinamers verantwoordelijkheid dragen voor elkaar én voor het land. Zij riep de aanwezigen op om naar elkaar om te zien en gezamenlijk verder te bouwen aan de toekomst.

Simons stond ook stil bij de ontstaansgeschiedenis van de Surinaamse samenleving. Zij wees erop dat de Inheemsen de oorspronkelijke bewoners zijn en volgens haar een lange en

moeilijke geschiedenis hebben gekend. Daarna volgden verschillende bevolkingsgroepen, waaronder Afrikanen, Chinezen, Hindostanen en Javanen. De president benoemde daarbij ook de pijnlijke kanten van die geschiedenis en stelde dat slavernij ellendig was en contractarbeid veel kenmerken van bedrog en misbruik kende.

Volgens het staatshoofd blijft Suriname ook vandaag mensen aantrekken. Zij omschreef het land als een “magneet voor mensen” en stelde dat juist daarom blijvend moet worden gewerkt aan een gezamenlijke nationale identiteit. Daarbij vindt zij het belangrijk dat de verschillende groepen in het land elkaar beter leren kennen.

Simons zei dat de geschiedenis van de verschillende bevolkingsgroepen veel verhalen kent die soms verrassend, treurig of nauwelijks te bevatten zijn. Uiteindelijk, zo benadrukte zij, zijn al die groepen in Suriname samengebracht en door het land gevormd.

Ook stond de president stil bij de offers van eerdere generaties. Volgens haar hebben de voorouders met bloed, zweet en tranen de basis gelegd voor het huidige Suriname

en tegelijkertijd waarden en wijsheden nagelaten via religies, odo’s en spreekwoorden.

Simons riep de samenleving daarom op het erfgoed van die pioniers niet alleen te herdenken, maar er ook actief op voort te bouwen. Zij pleitte voor een Suriname waarin rechtvaardigheid, wederzijds respect en duurzame ontwikkeling centraal staan. Volgens haar vormt juist dat onderlinge respect de stevige basis die nodig is om te voorkomen dat het land van buitenaf uit elkaar kan worden gespeeld.