Selfie van WK-trip minister Gopal schiet bij velen in het verkeerde keelgat: ‘Paramaribo verdrinkt, zij geniet’

Een Facebookpost van NDP-minister Lalini Gopal op het WK 2026 heeft op sociale media een storm van kritiek ontketend. De bewindsvrouw van Sport- en Jeugdzaken plaatste een video-selfie van haar stadionbezoek aan het wereldkampioenschap in de Verenigde Staten en sprak haar steun uit voor Uruguay, maar de reacties gingen al snel niet meer over voetbal.

Onder de berichten uitten tientallen Surinamers hun frustratie over de huidige situatie in het land. Veel reageerders wezen op de wateroverlast, de slechte staat van de infrastructuur en de moeilijke economische omstandigheden waarmee burgers dagelijks te maken hebben. Tegen die achtergrond vonden zij het ongepast dat een minister juist nu beelden deelt van een bezoek aan het wereldkampioenschap voetbal.

Verschillende reacties suggereren dat de reis zou zijn betaald met belastinggeld, hoewel daarvoor geen bewijs is aangedragen. Anderen stelden dat de minister zich meer zou moeten

richten op problemen binnen haar portefeuille dan op het delen van beelden vanuit het buitenland. “Paramaribo verdrinkt” en “het volk moet de eindjes aan elkaar knopen terwijl ministers genieten” behoorden tot de meest terugkerende opmerkingen.

Ook vanuit de sportwereld klonk kritiek. Enkele reageerders vroegen zich af wat de minister concreet heeft betekend voor de ontwikkeling van sporters in Suriname. Daarbij werden onder meer vragen gesteld over sportfaciliteiten, ondersteuning van atleten en eerdere beloften aan jongeren.

De toon van de reacties liep uiteen van teleurstelling en sarcasme tot regelrechte woede. Sommige gebruikers spraken over ‘snoepreisjes’, terwijl anderen de minister verweten weinig gevoel te tonen voor wat er leeft onder de bevolking.

Toch was niet iedereen negatief. Een kleine groep nam het juist op voor de minister en stelde dat ook bewindslieden recht hebben op vrije tijd. Volgens hen verwachten

veel Surinamers ten onrechte dat politici dag en nacht uitsluitend met problemen bezig moeten zijn. “Volgens Surinamers mag je niet eens op reis of je ding gaan doen,” schreef een van de weinige verdedigers.

Wat begon als een voetbalbericht over Uruguay en het WK, groeide daarmee uit tot een nieuwe graadmeter van het ongenoegen dat onder een deel van de bevolking leeft. De discussie ging uiteindelijk nauwelijks nog over voetbal, maar vooral over de vraag hoe zichtbaar bestuurders mogen genieten terwijl veel burgers zich zorgen maken over hun dagelijkse werkelijkheid.