PALU angstig van Nederlandse militaire samenwerking met Nederland

Het is nog niet zover, gelukkig. Maar in het tempo waarin we bezig zijn ’onze historische banden met Nederland te herstellen’, dan mogen wij niet verbaasd zijn als onze regering, onder leiding van President Santokhi, straks toestemming geeft aan Nederland om een permanente militaire basis te vestigen in ons land. 

Intussen is in blinde arrogantie van Nederlandse kant de bal al opgeworpen om vertegenwoordigers van het toenmalige Nederlandse bezettingsleger, de TRIS, te laten meedoen aan het defilé op onze Onafhankelijkheidsdag, ja, op 25 november a.s. Namens de PALU neemt voorzitter Jim Hok hier ernstig stelling tegen en roept de President op om goed te overwegen wat hij doet.

Maar het is zoals we vanuit de PALU kortgeleden al stelden, wij, onze eigen regering, biedt die ruimte, soms zelfs nog voordat daarom is gevraagd. De PALU roept de regering op om er rekening mee te houden dat het gewoon niet kan om het

voormalige Nederlandse bezettingsleger mee te laten defileren op 25 november a.s., of op welke dag ook hier in Suriname. Het doel van deze onzin is natuurlijk om bij de bevolking de acceptatie van alles wat uit Den Haag komt nog groter te maken dan het nu al is, om ons ‘nog zachter’ te maken.

Wij realiseren bij de PALU ons dat vele Surinamers naar eer en geweten in de TRIS hebben gediend. Maar zo werkt het nou eenmaal tussen kolonisator en gekoloniseerden. Onze vaders, broers en ooms wisten niet beter of hadden te weinig alternatieven. 

Helaas is de werkelijke aard van deze TRIS gebleken toen Guyana het Surinaamse grondgebied heeft geschonden en Tigri heeft bezet. Hetzelfde koloniale leger dat zogenaamd de integriteit van ons land moest bewaken, datzelfde leger kreeg toen de strikte opdracht vanuit Den Haag om in de kazerne te blijven.

Hoe kunnen we nog altijd blind vertrouwen blijven houden in

de goede bedoelingen van Den Haag. Onze bestuurders hebben natuurlijk ook geblunderd, maar intussen moet toch wel duidelijk zijn dat onze mislukkingen sinds de onafhankelijkheid, voor een goed deel ermee te maken hebben dat Nederland ons de voet steeds heeft dwars gezet. Of het nou gaat om het organiseren van de coup van 1980, de vele kleine mislukte staatsgrepen tussendoor, het destabiliseren van de samenleving in het hele jaar 1982 of de vernietigende binnenlandse oorlog. Waar komt ons vertrouwen in Den Haag hemelsnaam dan nog vandaan, vraag de PALU-voorzitter zich geïrriteerd af. Is dit de relatie die wij koste wat het koste willen herstellen?

PALU heeft de regering intussen vaker erop gewezen dat een te meegaande houding richting Den Haag, zonder de werkelijke verhoudingen te onderkennen, kan leiden tot ernstige spanningen in onze samenleving. Het lijkt erop dat de regering, aan de hand van Den Haag, het onafhankelijke kuiken, Suriname, probeert

terug te stoppen in de eierdop. De VHP was toen immers ook al tegen de onafhankelijkheid. Zijn er in de omgeving van de President dan geen mensen die dit onderwerp wat beter kunnen wegen?

Jim Hok denkt dat we onderhand een gevaarlijk kantelpunt naderen, en misschien is het nu zelfs al te laat. Maar na alles wat er in de afgelopen tijd sedert het aantreden van de huidige regering over dit onderwerp is gezegd zal straks geen enkele regeringsleider kunnen zeggen “we konden niet weten dat het zo erg was”, aldus de voorzitter van de PALU. 

INGEZONDEN|PALU