De Surinaamse delegatie, onder leiding van president Jennifer Simons, zal zich tijdens de 80ste Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (AVVN80) voornamelijk richten op het vertalen van de huidige potentie van Suriname naar concrete economische voordelen. Minister Melvin Bouva van Buitenlandse Zaken, Internationale Handel en Samenwerking (BIS) benadrukt in een interview in New York de noodzaak van compensatie van Suriname als een van de meest bosrijke landen ter wereld.

De delegatie wil de wereld laten weten dat er verschillende kansen zijn voor bevriende naties en bedrijven om te kunnen investeren in Suriname. De grootste bosbedekking en de status als een

van de drie carbon negatieve landen in de wereld, biedt Suriname een sterke onderhandelingspositie. De delegatie gaat op zoek naar concrete compensatie via klimaatfinanciering en carbon credits, met als doel het bos tot een belangrijke inkomstenbron te maken, met name voor de lokale bevolking. Dit vormt een van de belangrijkste agendapunten tijdens de VN-bijeenkomst.

Naast de groene agenda presenteert Suriname zich als een land in transitie, met de opkomende olie- en gasindustrie als drijvende kracht voor de volgende fase van nationale ontwikkeling. Deze sector opent deuren voor internationale samenwerking en investeringen. Tegelijkertijd worden er kansen gecreëerd in diversificatiestrategieën, met aandacht voor

sectoren als landbouw en toerisme. De minister geeft aan dat er door diverse landen en organisaties bilaterale gesprekken zijn aangevraagd met Suriname om concrete afspraken te maken, zowel op regeringsniveau als tussen bedrijven.

Minister Bouva erkent dat resultaten niet onmiddellijk zichtbaar zullen zijn, maar verwacht dat de geplante zaden van nu binnen een jaar of twee zullen uitspruiten in concrete samenwerkingsverbanden en overeenkomsten. De missie van de Surinaamse delegatie op de AVVN80 is om ‘Suriname weer te laten schijnen’, en de delegatie is vastbesloten om tastbare en positieve resultaten te bewerkstelligen.

Op 20 september 1975 gaven Dewnarain Karia en Parbawatie Ramskul elkaar het jawoord. Beiden geboren in Suriname – hij op 9 augustus 1955 en zij op 13 juli 1957 – hebben zij samen een warm en liefdevol gezin opgebouwd. Inmiddels zijn ze de trotse ouders van drie dochters en vier kleinkinderen.

Het echtpaar heeft door de jaren heen een waardevolle bijdrage geleverd aan de gemeenschap. Ramsukul vult haar dagen graag met wandelen, koken en het verzorgen van haar planten. Karia combineerde zijn werk als taxichauffeur jarenlang met actief sociaal werk binnen de Mandir.

Hun leven samen werd gekenmerkt door liefdevolle inzet, gedeelde

verantwoordelijkheden en talloze mooie momenten – van het kopen van hun eerste huis tot het vieren van hoogtepunten met hun dierbaren. Ondanks de veranderingen van de tijd zijn ze altijd trouw gebleven aan hun kernwaarden: liefde, zorg en toewijding.

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Ter ere van deze bijzondere gelegenheid heeft het echtpaar felicitaties mogen ontvangen namens districtscommissaris Jerry Miranda.

De gelukwensen werden persoonlijk overgebracht door adjust-districtssecretaris S. Durga en bestuursopzichter Bhulai.

Siegfried Kenswil

In de Nederlandse plaats Capelle aan den IJssel is een 15-jarige jongen door een politieagent doodgeschoten. Het slachtoffer was een gewapende verdachte en werd doodgeschoten door de agent toen hij wegrende.

Beelden van de schietende agent gaan rond op social media (foto) en zijn ook hieronder te zien.

Het incident gebeurde bij een vestiging van de McDonalds’s aan de Hoofdweg. Het slachtoffer, dat volgens enkele getuigen nog jong was, was kort daarvoor betrokken bij een gewapende beroving van een fatbike in de omgeving.

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Hij zou op zijn vlucht

naar het fastfoodrestaurant zijn gerend en had een vuurwapen in zijn handen.

Getuigen vertellen dat de jongen op de vlucht sloeg en over een hekje was gesprongen met de politie op zijn hielen. Vervolgens werd er drie keer geschoten zoals te zien is in onderstaand filmpje.

De Telegraaf heeft laten weten dat de jongen slechts 15 jaar oud was.

Bron: The Guardian | Foto: econoom Indera Sagewan

Trinidad en Tobago, ooit een powerhouse in de olieproductie, staat op een cruciaal kruispunt. Nu de oliereserves opraken en de productie drastisch daalt, moet de eilandstaat beslissen: verder boren naar de laatste fossiele brandstoffen of een gedurfde sprong maken naar een gediversifieerde, groene economie.

Het is een dilemma dat niet alleen economische welvaart bepaalt, maar ook de ecologische toekomst van de Caribische natie.

De nationale olieraffinaderij, ooit een symbool van welvaart, sloot haar deuren in 2018 na jaren van mismanagement en dalende lokale productie, die zelfs resulteerde in de noodzaak om olie te importeren.

Dit weerspiegelt de afnemende inkomsten uit de energiesector, die vorig jaar met bijna 50% kelderden. Hoewel de inkomsten uit andere sectoren met 26% zijn gestegen, blijft de economie kwetsbaar door de aanhoudende “Dutch disease” — een overmatige afhankelijkheid van één enkele sector. “We leven in een bepalend moment,” stelt econoom Indera Sagewan, die pleit voor onmiddellijke economische diversificatie.

Ondanks plannen voor een groene transitie, waaronder een nationale waterstofstrategie en de ontwikkeling van zonne-energie, kiest de nieuwe regering van premier Kamla Persad-Bissessar voor een dubbele aanpak. In augustus tekende de regering een grote deal met ExxonMobil voor ultra-deepwater exploratie, met een potentiële

investering van meer dan 21 miljard dollar.

Deze stap, geïnspireerd door de recente olie-successen in buurlanden zoals Guyana en Suriname, benadrukt de prioriteit van fossiele brandstoffen. “We moeten meer aardgas vinden,” zei energieminister Roodal Moonilal.

Dit standpunt wordt gesteund door de industrie, die meent dat er nog potentieel is in de diepe Atlantische wateren. Maar het roept ook kritiek op van milieudeskundigen en economen die wijzen op de ecologische risico’s en de economische kwetsbaarheid. Trinidad en Tobago heeft al te maken met de gevolgen van de klimaatcrisis, zoals stijgende zeespiegels en frequentere stormen. Bovendien zijn de uitstoot per hoofd van de bevolking van het land een van de hoogste ter wereld.

Dizzanne Billy, een regionaal directeur bij Climate Tracker Caribbean, benadrukt de urgentie van een verschuiving: “De urgentie is niet alleen ecologisch, maar ook economisch, sociaal en generationeel.” Ze stelt dat de rijkdom uit fossiele brandstoffen niet gelijkmatig is verdeeld en dat frontlinie gemeenschappen de ecologische gevolgen dragen.

Terwijl experts zoals Michael J. Cooper pleiten voor de ontwikkeling van alternatieve sectoren zoals bankieren, toerisme en de creatieve economie, blijft de diversificatie in een vroeg stadium. De VHP-regering staat voor een grote uitdaging om de economie te hervormen, werkgelegenheid te creëren en tegelijkertijd de aanhoudende afhankelijkheid van fossiele brandstoffen te verminderen. Het pad dat Trinidad en Tobago kiest, zal bepalend zijn voor haar toekomst, niet alleen in de regio maar ook op het wereldtoneel van klimaatverandering en duurzaamheid.

UNITEDNEWS|REGIO

 

In een cruciale eerste internationale missie heeft president Jennifer Simons haar deelname aan de 80ste Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (AVVN) in New York aangegrepen om Suriname te positioneren als een van de meest ecologisch waardevolle landen ter wereld.

Het behoud van de unieke status van Suriname als een ‘carbon negatief’ land staat centraal in de agenda van de president en haar delegatie.

President Simons, die zaterdag vertrok naar New York, benadrukte in haar verklaring dat de delegatie zich zal richten op het presenteren van Suriname als een van de weinige landen die meer koolstofdioxide uit de atmosfeer opnemen dan

ze uitstoten. Deze bijzondere status is voornamelijk te danken aan het feit dat ruim 93% van het Surinaamse landoppervlak bestaat uit dicht, ongerept bos.

De president en haar team zijn zich er terdege van bewust dat het behoud van deze status van cruciaal belang is voor de toekomst van Suriname, niet alleen in ecologisch opzicht, maar ook economisch. Door zich te profileren als een wereldleider op het gebied van milieubescherming, hoopt de regering de weg vrij te maken voor duurzame partnerschappen, investeringen en internationale steun. Dit moet de nationale ontwikkeling een impuls geven en een duurzaam alternatief bieden voor de traditionele

sectoren.

De focus op deze ecologische troef staat op gespannen voet met de aankondiging van Suriname’s opkomende olie- en gasindustrie. Hoewel de regering van plan is om het land ook te presenteren als een toekomstige speler in de energiesector, benadrukken deskundigen de delicate balans die moet worden gevonden om de ‘groene’ geloofwaardigheid niet te verliezen. De uitdaging ligt in het waarborgen dat de ontwikkeling van de fossiele brandstoffenindustrie geen afbreuk doet aan de inzet voor milieubehoud.

Tijdens haar verblijf in New York zal president Simons een toespraak houden en bilaterale ontmoetingen hebben met leiders van andere landen en internationale organisaties. Het doel is duidelijk: Suriname op de kaart zetten als een land dat in staat is om economische groei te realiseren in harmonie met het milieu. Het behoud van de carbon-negatieve status is hierbij het belangrijkste verkoopargument voor toekomstige internationale samenwerking.

UNITEDNEWS

Analyse | Foto: Ex president Chandrikapersad Santokhi bij aanvang van zijn presidentschap

De verklaring van de VHP op de Dag van Nationale Verbroedering en Eenheid, die samenvalt met de geboortedag van partijoprichter Jagernath Lachmon, benadrukt diens erfenis van verbroederingspolitiek en eenheid. Deze boodschap staat echter in schril contrast met de perceptie en de feitelijke politieke koers van de VHP in de afgelopen jaren.

Lachmon’s politiek was gericht op het verenigen van verschillende bevolkingsgroepen, met name Hindoestanen en Creolen, om zo politieke stabiliteit te creëren. Zijn ‘verbroederingspolitiek’ was een pragmatische benadering om de etnische spanningen te verminderen. Lachmon wordt gezien als een

staatsman die de eenheid van Suriname boven partijbelang stelde.

Onder het leiderschap van Chandrikapersad Santokhi wordt de VHP echter bekritiseerd vanwege haar focus op etnische mobilisatie. Sinds Santokhi in 2020 aan het roer kwam, heeft de partij de afgelopen jaren een sterk Hindoestaans-georiënteerde campagne gevoerd, vooral tijdens de verkiezingen van 2025. Deze aanpak wordt door critici gezien als een bewuste strategie om de eigen etnische achterban te consolideren, wat in strijd is met het multi-etnische, ‘verbroederende’ ideaal dat in de verklaring wordt benadrukt.

De politieke praktijk toont aan dat de VHP, in plaats van bruggen te bouwen met alle bevolkingsgroepen, de nadruk

heeft gelegd op het behouden van haar traditionele achterban.

De retoriek van eenheid en verbroedering in de verklaring lijkt hierdoor meer een nostalgische verwijzing naar het verleden dan een weerspiegeling van de huidige politieke realiteit.

De verklaring van de VHP benadrukt dat ‘etniciteit en verdeeldheid nog misbruikt worden voor persoonlijk of politiek gewin’. Dit is een ironische bewering, aangezien de partij zelf beschuldigd wordt van het exploiteren van etnische sentimenten. De oproep tot eenheid en verdraagzaamheid klinkt hol wanneer de eigen partijpraktijken als etnisch gefragmenteerd worden gezien. De partij lijkt de principes van Lachmon te eren met woorden, terwijl de acties een ander verhaal vertellen. Het ware erfgoed van Lachmon is de politieke wil om over etnische scheidslijnen heen te stappen, en daar lijkt de VHP van vandaag de dag van afgeweken.

UNITEDNEWS

Bron: The Guardian | Foto: econoom Indera Sagewan

Trinidad en Tobago, ooit een powerhouse in de olieproductie, staat op een cruciaal kruispunt. Nu de oliereserves opraken en de productie drastisch daalt, moet de eilandstaat beslissen: verder boren naar de laatste fossiele brandstoffen of een gedurfde sprong maken naar een gediversifieerde, groene economie.

Het is een dilemma dat niet alleen economische welvaart bepaalt, maar ook de ecologische toekomst van de Caribische natie.

De nationale olieraffinaderij, ooit een symbool van welvaart, sloot haar deuren in 2018 na jaren van mismanagement en dalende lokale productie, die zelfs resulteerde in de noodzaak om olie te importeren.

Dit weerspiegelt de afnemende inkomsten uit de energiesector, die vorig jaar met bijna 50% kelderden. Hoewel de inkomsten uit andere sectoren met 26% zijn gestegen, blijft de economie kwetsbaar door de aanhoudende “Dutch disease” — een overmatige afhankelijkheid van één enkele sector. “We leven in een bepalend moment,” stelt econoom Indera Sagewan, die pleit voor onmiddellijke economische diversificatie.

Ondanks plannen voor een groene transitie, waaronder een nationale waterstofstrategie en de ontwikkeling van zonne-energie, kiest de nieuwe regering van premier Kamla Persad-Bissessar voor een dubbele aanpak. In augustus tekende de regering een grote deal met ExxonMobil voor ultra-deepwater exploratie, met een potentiële

investering van meer dan 21 miljard dollar.

Deze stap, geïnspireerd door de recente olie-successen in buurlanden zoals Guyana en Suriname, benadrukt de prioriteit van fossiele brandstoffen. “We moeten meer aardgas vinden,” zei energieminister Roodal Moonilal.

Dit standpunt wordt gesteund door de industrie, die meent dat er nog potentieel is in de diepe Atlantische wateren. Maar het roept ook kritiek op van milieudeskundigen en economen die wijzen op de ecologische risico’s en de economische kwetsbaarheid. Trinidad en Tobago heeft al te maken met de gevolgen van de klimaatcrisis, zoals stijgende zeespiegels en frequentere stormen. Bovendien zijn de uitstoot per hoofd van de bevolking van het land een van de hoogste ter wereld.

Dizzanne Billy, een regionaal directeur bij Climate Tracker Caribbean, benadrukt de urgentie van een verschuiving: “De urgentie is niet alleen ecologisch, maar ook economisch, sociaal en generationeel.” Ze stelt dat de rijkdom uit fossiele brandstoffen niet gelijkmatig is verdeeld en dat frontlinie gemeenschappen de ecologische gevolgen dragen.

Terwijl experts zoals Michael J. Cooper pleiten voor de ontwikkeling van alternatieve sectoren zoals bankieren, toerisme en de creatieve economie, blijft de diversificatie in een vroeg stadium. De VHP-regering staat voor een grote uitdaging om de economie te hervormen, werkgelegenheid te creëren en tegelijkertijd de aanhoudende afhankelijkheid van fossiele brandstoffen te verminderen. Het pad dat Trinidad en Tobago kiest, zal bepalend zijn voor haar toekomst, niet alleen in de regio maar ook op het wereldtoneel van klimaatverandering en duurzaamheid.

UNITEDNEWS|REGIO

 

Ongemak in Commewijne: door een technische storing bij het Waterproductiecentrum La Liberté in Suriname ligt de intakepomp plat. Gevolg: de verpomping naar een groot deel van het verzorgingsgebied staat stil en kranen vallen droog.

Dat meldt de Surinaamse Waterleiding Maatschappij (SWM) in een persbericht.

Het station in Meerzorg draait wel door, maar heeft te weinig capaciteit om de volledige vraag op te vangen. Daardoor blijven veel huishoudens met een magere straal of helemaal zonder water zitten.

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

De SWM zegt ‘dag en nacht’ te werken aan een spoedreparatie en belooft de levering zo snel mogelijk te herstellen. Tot die tijd worden getroffen wijken bevoorraad met watertrucks.

Updates volgen via de officiële kanalen van de SWM. Het Surinaamse

waterbedrijf biedt excuses aan voor het ongemak en bedankt de bewoners van Commewijne voor hun begrip.