Er is in de media melding gemaakt van een heraanbesteding van een rehabilitatieproject dat uitgevoerd zou worden met geleend geld van de IDB. Een deel uit de communicatie vanuit de IDB is in de media afgedrukt zodat de burgers zelf kunnen lezen of de media een verkeerde interpretatie hebben gegeven van hetgeen in de IDB-communicatie staat vermeld. Wanneer een beschrijving van zo’n IDB-brief in een bericht plaatsvindt en de media ook het schrijven in het Engels afdrukken, dan zouden wij niet ervan uitgaan dat het de bedoeling is om een bepaalde minister of ambtenaren onaangenaam te zijn.

Bovendien, als die

intentie er wel zou zijn, dan zijn burgers en dus ook de media daarin vrij. Zo zijn media vrij om alleen kritiek te leveren op 1 minister en geen aandacht aan de andere te besteden. Zolang er geen leugens in beschrijvende berichten staan is er niets aan de hand. 

Als de goede naam en eer van een minister wordt aangetast door een bericht, dan zijn daarvoor rechtsmiddelen in onze democratische rechtsstaat. Als er op een ministerie door ambtenaren of door de minister aangestelde speciale personen fouten worden begaan, dan is de minister daarvoor verantwoordelijk. Ook de Staat kan daarvoor verantwoordelijk worden

gesteld. Dat hoeft dan niet te betekenen dat de minister zelf iets met zijn eigen handen heeft misdaan. Van belang is dat derden worden beschermd. Op de minister en de Staat rust een risicoaansprakelijkheid. Dit is ingegeven door het uitgangspunt dat de werkgevers in de verkeerde personen  hun vertrouwen hebben gesteld. 

Projecten van 22 miljoen USD die uitgevoerd worden in drukke verkeersaders in Paramaribo zijn high profile projecten waarop extra aandacht dient te zijn. Uit het schrijven van de IDB, de wijze waarop de brief wordt geschreven en welke punten daarin specifiek worden aangehaald, valt af te leiden dat geheime informatie door personen naar buiten is gebracht met de kennelijke bedoeling om deze personen te bevoordelen of hen een meer favoriete behandeling te geven.

Ook vloeit uit de brief van de IDB voort dat voor de beslissing van de gunning, informatie over de mogelijke uitkomst van de aanbesteding naar buiten is gebracht. Deze 2 punten, althans de regels die daarvoor gelden, worden door de IDB aangehaald. En op grond van deze 2 regels draagt de IDB als financier op dat de heraanbesteding weer plaatsvindt, evident omdat de eerste aanbesteding is mislukt door overtreding van kernvereisten van een eerlijk proces. Dat is overtreding van de regels met betrekking tot de 2 punten, anders zouden ze niet in de brief zijn genoemd. 

Voor een minister die met zo een zaak te maken krijgt, heeft het totaal geen zin om zijn zinnen te richten op de brenger van de boodschap. De minister moet dan in heldere woorden uitleggen of de interpretatie van de brief van de IDB verkeerd is. Dan moet de minister de juiste informatie geven en dan wordt deze informatie genoteerd. De media in Suriname hebben de gewoonte niet om een uitspraak van een minister te gaan verifiëren bij een financier. We zien wel in landen met een beter ontwikkelde vrije pers dat per formeel schrijven om een reactie wordt gevraagd aan de financier. Soms reageert die wel en soms niet. 

Uit wat wij hebben gelezen en waarop wij hebben voortgeborduurd blijkt niet dat er een verkeerde interpretatie is gegeven aan de brief van de IDB. Wij vernemen dat een medium is gevraagd om te rectificeren, althans dat het medium moet aangeven dat een minister niet verantwoordelijk is, en eigenlijk is dat dom te noemen.

Een minister kan juridisch verantwoordelijk gesteld worden voor speciale organen die hij instelt voor een specifieke functie wanneer die wanprestatie plegen. Maar ook als hij niet juridisch verantwoordelijk is mag de burger van oordeel zijn dat wat verkeerd gebeurt, te wijten is aan de houding of het management van een minister. Dat is dan een mening van de burger die gemotiveerd of ongefundeerd kan zijn. Regeerders kunnen niet van burgers eisen dat ze hun mening over hen wijzigen. Zo zijn er burgers die nu zelfs van oordeel zijn dat het slechte weer en de wateroverlast te wijten zijn aan het feit dat een bepaalde persoon president is of dat er een bepaalde minister op een stoel zit. Dat is een mening en dat valt niet recht te trekken. Wanneer het een ziekelijke mening is, dan schort er wat persoonlijk aan degenen die deze meningen eropna houden en dat is dat in principe geen aangelegenheid van de genoemde bestuurders. 

Bestuurders die aangesteld worden in een moeilijk tijdperk van zware staatsschulden, devaluatie en prijsverhogingen, dienen over behoorlijke schokdempers te beschikken. 

Een opgeblazen ego die men van vorige werkplekken meeneemt, zal zowel op de departementen waar ze belanden als in de media leiden tot behoorlijk ruwe confrontaties waarmee de ontwikkeling van de democratie niets van doen heeft. 

In tijden van zware crisis hebben we empathische ministers nodig, die niet geloven in oorlogen en rechtszaken, maar in vrede. Gebeurt dit niet, dan zal dit leiden tot schending van het gezicht van de regering en zal dit ook leiden tot electorale afkalving. Deze bestuurders geven aan de regering een volksvijandig gezicht. 

We roepen bestuurders in Suriname op om empathisch te zijn. Op de boodschappers afgaan zal aan de perceptie van de regering niet veel goed doen.    

Een 53-jarige man in Rusland, die anoniem blijft, onderging een operatie in het Kirov Regional Clinical Hospital nadat hij negen jaar met pijn had geleefd. Hij had een scherpe pijn aan de rechterkant van zijn lichaam, maar had nooit medische hulp gezocht. 

Uiteindelijk onthulde een CT-scan een scherp voorwerp in de rechterkwab van zijn lever.

Chirurgen verwijderden uiteindelijk een 9 centimeter lange glasscherf tijdens een laparoscopische operatie. 

Het lichaam had een bindweefselkapsel rond het fragment gevormd, wat normale weefsels beschermde tegen schade. De operatie was delicaat vanwege de complexe bloedtoevoer en zachte consistentie van de lever, maar verliep zonder complicaties.

De man had

geluk dat hij geen ernstige infecties of abcessen ontwikkelde door de aanwezigheid van het scherpe voorwerp. Hoe de glasscherf in het lichaam van de man is terechtgekomen is niet bekend.

Op 2 augustus 1990, omstreeks 2 uur ’s nachts lokale tijd, vielen Iraakse troepen Koeweit binnen, Iraks kleine, olierijke buurland. De verdedigingstroepen van Koeweit werden snel overweldigd en degenen die niet vernietigd werden, trokken zich terug naar Saoedi-Arabië.

De emir van Koeweit, zijn familie en andere regeringsleiders vluchtten naar Saoedi-Arabië en binnen enkele uren was Koeweit-Stad ingenomen en hadden de Irakezen een provinciale regering opgericht.

Op 16 januari 1991 om 16:30 uur EST begon Operatie Desert Storm, het enorme Amerikaanse offensief tegen Irak. Op 24 februari begon een grootschalig grondoffensief van de coalitie en de verouderde en slecht bevoorrade strijdkrachten

van Irak werden snel overweldigd.

Na minder dan vier dagen werd Koeweit bevrijd.

De Turkse president Recep Tayyip Erdogan heeft zwaar uitgehaald na de moord, uitevoerd door een raketaanval, op de politieke leider van Hamas, Ismail Haniyeh, in Iran in de nacht van dinsdag op woensdag.

Hij had het over een ‘verraderlijke moord’ op een man die hij als zijn ‘broeder’ omschrijft.

“Moge God genade hebben met mijn broer Ismail Haniyeh, die als martelaar is gestorven na deze afschuwelijke aanval”, aldus Erdogan op X:

Hij zei ook dat de moord een poging is om het Palestijnse volk en het verzet in Gaza ’te breken en te intimideren’. Israël heeft de moord op de Hamas-leider

nog niet opgeëist. Hamas en de bondgenoten van de organisatie gaan ervan uit dat Israël verantwoordelijk is. Ook de lijfwacht overleefde de aanslag niet.

De 62-jarige Haniyeh is een Palestijnse politicus die algemeen wordt beschouwd als de belangrijkste politieke leider van Hamas, dat sinds 2007 de Gazastrook bestuurt.

Voormalig president Donald Trump beweerde woensdag ten onrechte dat zijn Democratische rivaal van 2024, vicepresident Kamala Harris, ’toevallig zwart is geworden’ een paar jaar geleden, en zei dat ze ‘plotseling een wending maakte’ in haar identiteit.

“Ze was altijd van Indiase afkomst en ze promootte alleen haar Indiase afkomst. Ik wist niet dat ze zwart was tot een aantal jaar geleden, toen ze toevallig zwart werd, en nu wil ze bekend staan ​​als zwart. Dus ik weet niet, is ze Indiaas of is ze zwart?”, zei de voormalige president.

“Ik heb respect voor beide, maar zij duidelijk niet, want ze

was helemaal Indiaas, en toen maakte ze opeens een bocht en werd ze – ze werd een zwarte persoon”, zei hij op de conventie van de National Association of Black Journalists. “Ik denk dat iemand daar ook eens naar zou moeten kijken.”

Sprekend woensdag in Houston op een bijeenkomst beschreef Harris de opmerkingen van de voormalige president als “dezelfde oude show, de verdeeldheid en het gebrek aan respect”.

Onlangs werden we getrakteerd op een zielige show van Reshma Mangre, Assembleelid van de VHP en voorzitter van de twee onderwijsbonden BVL/ALS. Het spektakel begon toen minister van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (minOWC) Ori opmerkte, dat Mangre altijd vragen en opmerkingen had over het ministerie van Onderwijs, maar zelden op uitnodigingen reageerde. Toen barstte de bom!

Mangre ging tekeer zoals alleen een doorgewinterde marktvrouw dat kan. Ze viel de minister niet inhoudelijk aan op het onderwijsbeleid, maar richtte haar tirade op zijn dienstreizen. Alsof haar argumenten uitverkocht waren, besloot ze de materie volledig te negeren en in plaats daarvan de persoonlijke

aanval in te zetten. Wat ze vergat te melden, was haar eigen reislust als parlementslid. Hoe ironisch!

Het tafereel had alles van een doksa- en doksie-gevecht: luidruchtig, chaotisch en zonder enige inhoudelijke bijdrage. Maar wees gerust, Mangre heeft hoge ambities en een onuitputtelijk geduld. Ze streefde er zelfs naar om in de Raad van Commissarissen van de SLM te komen, met als droom gratis te vliegen. Helaas ging dat plan niet door.

Als kers op de taart had ze haar toon wat gematigder moeten houden. Haar schreeuwerige vertoning is een zielige aanblik voor de leerlingen die ze vertegenwoordigt. Het lijkt erop dat

ze weinig heeft geleerd van haar voorganger, Wilgo Valies. Het enige dat ontbrak was een popcornautomaat om de kijkers te voorzien tijdens deze politieke soap.

Kortom, het was een zielige voorstelling van grootse politiek in een klein land. Misschien zou Mangre er goed aan doen om de camera’s een tijdje te mijden en zich te focussen op het echte werk voor het volk.

De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Antony J. Blinken, heeft verklaard dat er ‘overweldigend bewijs’ is dat Edmundo González de verkiezingen heeft gewonnen, ondanks de claim van president Nicolás Maduro.

Donderdagavond erkenden de Verenigde Staten Edmundo González, de oppositiekandidaat, als de winnaar van de omstreden presidentsverkiezingen in Venezuela. Deze aankondiging door Blinken komt ondanks Maduro’s bewering dat hij de verkiezingen had gewonnen, gesteund door de door de overheid gecontroleerde verkiezingscommissie.

Maduro heeft tot nu toe geen duidelijk bewijs van zijn overwinning getoond, en verkiezingsfunctionarissen hebben nog geen stemmen geteld. Het campagneteam van González zegt dat zij bonnen hebben van meer dan 80

procent van de stemmachines die aangeven dat hij met een overweldigende meerderheid heeft gewonnen.

Hoewel sommige leiders de afgelopen dagen hun steun voor González hebben uitgesproken, is de VS het grootste land dat hem als winnaar erkent. Deze beslissing zal Maduro, die Washington al lang beschuldigt van imperialistische inmenging, boos maken.

Het is echter onduidelijk of de aankondiging enige invloed zal hebben op Maduro’s greep op de macht.

Blinken verklaarde: “Gezien het overweldigende bewijs is het duidelijk voor de Verenigde Staten en belangrijker nog, voor het Venezolaanse volk, dat Edmundo González Urrutia de meeste stemmen heeft gekregen.”

“We feliciteren Edmundo González Urrutia met zijn

succesvolle campagne,” vervolgde Blinken. “Nu is het tijd voor de Venezolaanse partijen om besprekingen te beginnen over een respectvolle, vreedzame overgang in overeenstemming met de Venezolaanse kieswet.”

Maduro heeft nog niet gereageerd op de verklaring, maar schreef op het sociale mediaplatform X dat hij bereid is te praten met de VS “als de Amerikaanse regering bereid is soevereiniteit te respecteren en te stoppen met het bedreigen van Venezuela.”

De politie in Suriname heeft donderdag de 63-jarige gepensioneerde R.T. opnieuw gearresteerd op verdenking van betrokkenheid bij drugshandel. De inval vond plaats op zijn woonadres, waar een aanzienlijke hoeveelheid drugs en contant geld werd ontdekt.

Volgens bronnen binnen de Surinaamse politie werd de verdachte aangehouden na het ontvangen en uitwerken van vertrouwelijke informatie.

Dit is de tweede keer in korte tijd dat hij wordt opgepakt voor dezelfde verdenking, namelijk overtreding van de Wet Verdovende Middelen.

Tijdens de inval gedaan door de Stootgroep van de politie regio Oost werden pitjes in plastieken wikkels, vermoedelijk crack cocaïne, verpakkingsmateriaal en een aanzienlijk bedrag in Surinaamse

dollars aangetroffen.

Al deze items zijn in beslag genomen voor verder onderzoek.

De verdachte is samen met de in beslag genomen goederen overgedragen aan het politiebureau in Nieuw-Amsterdam. Hij is inmiddels formeel in verzekering gesteld om de zaak grondig te onderzoeken.

Rusland gaat de Amerikaanse journalist Evan Gershkovich van de Wall Street Journal en de Amerikaanse oud-marinier Paul Whelan vrijlaten als onderdeel van een grote gevangenenruil met de Verenigde Staten, zeiden bronnen donderdag 1 augustus tegen het doorgaans zeer goed geïnformeerde persbureau Bloomberg.

Die meldden ook dat de mannen onderweg zijn naar bestemmingen buiten Rusland.

Een Russische rechtbank had Gershkovich deze zomer veroordeeld tot 16 jaar  gevangenisstraf. Volgens Russische media is hij schuldig bevonden aan spionage. De zaak werd behandeld achter gesloten deuren.

Het lijkt erop dat Gershkovich en Whelan onderdeel zijn van een grotere gevangenenruil, waarbij Rusland zo’n twintig mensen

uitruilt met het Westen.

In Suriname is er een recente toename van skimming-activiteiten gerapporteerd. Skimmers zijn criminelen die illegale apparaten plaatsen op geldautomaten om bankkaartgegevens van nietsvermoedende gebruikers te kopiëren. Skimmers plaatsen kleine apparaten op of in de buurt van kaartlezers van geldautomaten. Deze apparaten kopiëren de magneetstripgegevens van bankkaarten en kunnen zelfs minicamera’s bevatten om pincodes vast te leggen. Met deze gestolen gegevens kunnen criminelen vervolgens frauduleuze transacties uitvoeren. Vanaf afgelopen dinsdag heeft het Suriname Cyber Security Incident Response Team diverse meldingen binnen gehad van skimmers activiteiten bij geldautomaten in Paramaribo. SURCSIRT is thans met de stakeholders bezig met een grootschalig onderzoek

naar deze vermeende handeling.

Wij adviseren inzake de bescherming tegen skimming dat u controle uitvoert bij de geldautomaat. Voordat u uw bankkaart invoert, controleer of de kaartlezer los zit of er ongewoon uitziet. Trek voorzichtig aan de kaartlezer; skimmers zijn vaak niet goed bevestigd. Bedek uw pincode wanneer u die invoert, gebruik uw hand om het toetsenbord af te schermen zodat niemand kan meekijken, inclusief eventuele verborgen camera’s. Probeer zoveel als mogelijk gebruik te maken van geldautomaten die zich binnen bankkantoren, winkels of goed verlichte en drukbezochte plaatsen bevinden. Controleer uw bankafschriften regelmatig en houd uw rekeningoverzichten en transacties nauwlettend in

de gaten. Meld verdachte activiteiten onmiddellijk bij uw bank.

Als u vermoedt dat uw kaartgegevens zijn gestolen, neem dan direct contact op met uw bank om uw kaart te laten blokkeren en verdere schade te voorkomen.