Het Kerkgenootschap der Zevende-dags Adventisten besloot om het seniorencomplex Huize Ashiana in Paramaribo een grondige schoonmaakbeurt te geven. Het initiatief werd met enthousiasme ontvangen door diverse individuen en instanties, waaronder het Centraal Bureau voor Burgerzaken (CBB), dat actief deelnam aan de werkzaamheden.

De directrice van het CBB, Anastacia Kanapé-Pokie, toonde haar betrokkenheid door haar diensten in te zetten voor deze belangrijke groep burgers. “Het is van essentieel belang dat we als gemeenschap onze ouderen steunen en zorgen dat ze in een schone en veilige omgeving kunnen verblijven,na het verzoek van de heren van de techniesche dienst heb ik meeen ingestemd om

mee te doen aan de werkzaamheden”, aldus Kanapé-Pokie. 

Tijdens de schoonmaakactie werkten leden van de Technische Dienst van het CBB zij aan zij met de vrijwilligers van de kerk om Huize Ashiana grondig schoon te maken. De actie werd breed gesteund door de gemeenschap, die erkent hoe belangrijk het is om bij te dragen aan het welzijn van kwetsbare groepen in de samenleving.

Deze gezamenlijke inspanning is een goed voorbeeld geweest  van hoe samenwerking tussen verschillende organisaties en burgers kan leiden tot positieve veranderingen. Met de steun van betrokken burgers kunnen meer instanties zoals Huize Ashiana rekenen op de hulp die ze

nodig hebben om voor hun bewoners te zorgen.

De schoonmaakbeurt van Huize Ashiana was niet alleen een praktische bijdrage aan een schone leefomgeving, maar ook een krachtig signaal van solidariteit en zorg voor de kwetsbare groepen in Suriname.

De technische missie van het IMF, onder leiding van Anastatsia Guscina, vindt de hoge eisen van de vakbonden bij de onderhandelingen met de overheid voor loonsverhoging voor overheidswerkers niet alleen als gevaar voor de voortgang van het IMF-programma, maar ook voor de bereikte macro-economische stabiliteit.  

De IMF-deskundige noemt de lopende loonbesprekingen controversieel. Het huidige overheidsbudget kan de hoge looneisen van de vakbonden niet dragen. De vakbonden hebben niets aan een forse loonsverhoging die ertoe kan leiden dat de inflatie weer aangewakkerd wordt, waardoor de koopkracht zal dalen. 

Anastasia Guscina sprak donderdag tijdens een persconferentie van het ministerie van Financiën en Planning. Daarbij

ging zij onder andere in op de noodzaak dat de overheid haar uitgaven binnen de perken van de budgettaire mogelijkheden houdt. Aan de andere kant moet het binnenhalen van de overheidsinkomsten veel beter plaatsvinden. Het verschil tussen uitgaven en inkomsten moet binnen de primaire saldo doelstelling van het IMF-programma worden gebracht, omdat anders het programma dreigt te stoppen.

Met betrekking tot de hervorming van de publieke sector, zegt de IMF-deskundige, dat hoewel die zich in de goede richting bevindt, het toch “ambitieuzer” uitgevoerd moet worden.

De circa 2.000 spookambtenaren die voor het niets doen, maandelijks ten laste van de overheidsbegroting betaald

worden, dienen afgevoerd te worden. Dat moet ook gebeuren met de ambtenaren die zich niet hebben laten registreren. Deze groepen van personen binnen het overheidsapparaat dienen niet langer beschermd te worden. De overheid zou dit vraagstuk ook onderdeel moeten laten zijn van de loonbesprekingen. 

De IMF-technische missie vindt dat met de verdere sanering van het overheidsapparaat er financiële ruimte op de begroting ontstaat. Daardoor kunnen ambtenaren die daadwerkelijk werken en presteren beter beloond worden, aldus Anastasia Guscina.

Padieboeren mogen zich nooit meer laten misbruiken door politici, die slechts uit zijn op stemmen winst. Elk seizoen worden de boeren in een wurggreep gehouden door opkopers, verwerkers en exporteurs, die ook grote invloed hebben in politieke partijen. 

Kleine padieboeren hebben een productieaandeel van ruim 60%, doch zijn in een zeer afhankelijke positie, vanwege het ontbreken van eigen opslagfaciliteiten, droger en pelmolen. De opkopers bepalen dan  de prijs van de padie en telkens wordt het excuus van de lage wereldmarktprijs voorgehouden. 

Het is frappant dat uitgerekend de Nationale Democratische Partij  (NDP) samen met andere oppositiepartijen een openbare vergadering heeft aangevraagd om de

huidige situatie in de rijstsector te bespreken. Tijdens hun regeerperiode hebben ze nimmer gezorgd voor het tot stand komen van garantieprijzen. Er bestaat een decreet uit de jaren ‘80, dat  door middel van enkele wijzigingen tot wet verheven kan worden. Het ontbreken van garantieprijzen is een heet hangijzer in de sector. De NDP heeft nooit de rijstsector een push gegeven. Immers, ik breng u in herinnering, dat eigendommen van de SML, tijdens de vorige regering van de NDP aan een partijbons gratis zijn weggeven,onder het mom Suriname tot voedselschuur te maken. De regering Venetiaan had de SML schuldenvrij achtergelaten, de grootste schuldeisers zelfs volledig terugbetaald. 

Deze regering heeft bij haar aantreden een commissie in het leven geroepen om na te gaan welke juridische mogelijkheden aangewend kunnen worden om de eigendommen terug te vorderen. Echter, zoals het bij vele andere commissies vergaat, is er nooit enig advies gekomen. 

De Bond van Surinaamse Padieproducenten is er voorstander van dat boeren zich bundelen in een hechte sterke coöperatie. Niet die zogenoemde 14 losse coöperaties die door minister Sewdien opgericht zijn. Een coöperatie met integer staatstoezicht en begeleiding. Absoluut ook niet het model van de toenmalige Surexco. De Staat moet garant staan voor de investeringen en die zelfs voorschieten, zodat de coöperatie in aanmerking komt voor een eigen opslagplaats, droger en pelmolen. De begeleiding en investering van de overheid kan geschieden in samenwerking met de EU, FAO, IDB, ectetera.

Bond van Surinaamse Padieproducenten 

Radjoe Bhikharie  (voorzitter)

Gisteren is in Suriname de Dag der Inheemsen herdacht. De nadruk ligt dan meer op de braderieën en het eten. De regering verwees naar wetgeving die in behandeling is in DNA. Er zouden aanpassingen zijn die door de regering nog verwerkt moeten worden. Met de wetgeving moet het zover zijn dat de landrechten bij wet zullen zijn erkend. In de Wet Beginselen Uitgifte Domeingrond, de Glis Wet en de Milieuraamwet is al een begin gemaakt met het erkennen van de rechten van de inheemse en de tribale volken op hun collectieve land en de natuurlijke hulpbronnen die hun land rijk

is. Het zijn allemaal wetten waar de landrechten en uitgangspunten als FPIC zijdelings worden erkend. Een integrale wet waarin de rechten van de inheemse en tribale volken zijn geregeld, bestaat er nog niet. 

De regering moet haast maken om de wetgeving voor de verkiezingen in orde te maken. Daarmee zal dan een grote stap zijn gezet om eindelijk een begin te maken met het realiseren van de landrechten van de inheemsen en de marrons in Suriname. De samenleving moet ook goed worden geïnformeerd over de landrechten. Ook het concept van collectief landbezit moet aan de gemeenschap worden uitgelegd. 

We hebben eerder ook

aangegeven dat landrechten nu bezien moeten worden in het licht van klimaatverandering. We hebben gezien dat bij overstromingen delen van het binnenland onder water lopen. Ook delen van de kustvlakte lopen onder water. In de toekomst, als het land Suriname nog voldoende bevolkt is, zullen delen van de gemeenschappen moeten worden geëvacueerd. Het is niet uitgesloten dat het collectief land van de inheemsen en de tribale volken daarvoor gebruikt zal moeten worden.

De discussie over het koloniseren door buitenstaanders zal dan weer aan de orde komen. De regering moet bij het ontwerpen van de wetgeving ervoor moeten waken dat er een vetorecht in de wet wordt opgenomen. Naar ons weten bestaat er geen vetorecht voor de inheemse en tribale volken om bepaalde activiteiten in het algemeen belang te dwarsbomen. Er moet in de wet een goed systeem van dialoog worden ingebouwd. Daarbij is het belangrijk dat zaken als compensaties en schadevergoedingen worden opgenomen. Ook moet daarin zijn opgenomen winstdeling als economische activiteiten worden ontplooid. Over deze zaken moet er goede voorlichting worden gegeven. 

Inheemse volken zijn de oorspronkelijke bewoners van een bepaald gebied.

Het gaat niet slechts om een groep personen van een bepaalde etniciteit. 

Het zijn volken met een eigen geschiedenis, voorouderlijk grondgebied, traditioneel bestuur, taal, cultuur en tradities. Inheemse volken zijn traditioneel in stamverband levende volken, die hun eigen identiteit als oorspronkelijk volk hebben behouden en een andere cultuur en levenswijze hebben dan die van de rest van de huidige bevolking van het land. Zij worden in veel gevallen gediscrimineerd, leven onder slechtere omstandigheden dan de doorsnee bevolking; inclusief wat betreft onderwijs, gezondheidszorg en andere ontwikkelingsaspecten, en worden over het algemeen uitgesloten van, of nauwelijks betrokken bij het nationaal beleid. Overal ter wereld leven zij over het algemeen in een achtergestelde en kwetsbare positie. 

Inheemse volken leven vaak in gebieden die het beste behouden zijn gebleven, mede dankzij hun duurzame en allesomvattende levenswijze met respect voor natuur en bovennatuur. Ze hebben een niet geëvenaarde traditionele kennis over diverse aspecten van de relatie tussen mens en natuur, die over vele generaties is opgebouwd en verrijkt. In Suriname zijn diverse inheemse volken. Van sommige van deze volken zijn er nog maar een paar personen over in Suriname. 

De rechten van de inheemse volken met betrekking tot hun grondgebied strekken zich uit en gaan terug zolang de mens zich dit kan herinneren; er is geen beginpunt. Inheemse volken zijn ook tribale volken, namelijk levend in stamverband (tribaal). Maar omgekeerd zijn niet alle tribale volken inheems; ze kunnen in stamverband leven. maar buiten hun oorspronkelijk woongebied zoals de tribale marronvolken in Suriname. Tribale volken, met name marrons, worden gelijkgesteld met de inheemse volken voor wat betreft hun collectieve rechten. De marrons als tribaal volk, leven veelal op dezelfde manier als inheemse volken en zijn dus evenzeer afhankelijk van hun leefmilieu voor hun overleving, voor het behoud van hun levenswijze en cultuur.  Zij verkeren evenals de inheemsen in een soortgelijke achtergestelde, kwetsbare, gediscrimineerde en gemarginaliseerde positie. Zij hebben ook een sterke, historische, culturele en spirituele binding met hun voorouderlijke grondgebieden. De rechten van inheemse volken en tribale volken zijn mensenrechten; het gaat om mensen en hun fundamentele ofwel basisrechten. 

Tegelijkertijd gaat het ook om collectieve rechten, van de inheemse en tribale volken als collectief. Het gaat om dezelfde mensenrechten die gelden voor zowel individuele mensen als voor de collectiviteit van inheemse volken en tribale volken. De wettelijke erkenning in Suriname is wel degelijk belangrijk, en met name vanwege de rechtsbescherming en afdwingbaarheid van die rechten. Momenteel hebben inheemse volken en tribale volken in Suriname geen collectieve rechten. Dat is bij dergelijke rechtszaken in Suriname zelfs al gebleken. 

De inheemse- en tribale volken bestaan juridisch nog niet in de Surinaamse wetgeving (de individuele burgers wel maar het collectief niet), hun collectieve rechten “bestaan niet” in de Surinaamse wetgeving, en hun vertegenwoordigers, namelijk de traditionele gezagsdragers, bestaan juridisch ook niet als zodanig; zij kunnen dus geen rechtszaak beginnen namens hun volk. Dit betekent dat ze momenteel dus nog geen rechtsbescherming in Suriname hebben voor hun internationaal erkende mensenrechten

Met het vakantieseizoen in aantocht, heeft Dagblad Suriname een webpeiling uitgevoerd om inzicht te krijgen in de reisplannen van de inwoners. De peiling onthult, dat het grootste deel van de respondenten, 60% (424 stemmen), van plan is om te reizen voor vakantie en ontspanning. Dit benadrukt de behoefte aan rust en herstel na een jaar van hard werken.

Op de tweede plaats staat het bezoeken van familie en vrienden, goed voor 29% (207 stemmen). Dit toont aan hoe belangrijk sociale banden zijn voor de Surinaamse bevolking, vooral tijdens feestelijke periodes.

Avontuurlijke activiteiten zoals wandelen en ziplinen trekken 5% (35 stemmen) van de

respondenten, terwijl 4% (26 stemmen) geïnteresseerd is in culturele ervaringen.

Slechts 1% (10 stemmen) gaf aan te zullen reizen voor zakelijke doeleinden, wat logisch is in een tijd waarin persoonlijke vrijetijdsbesteding prioriteit heeft.

Deze peiling biedt een interessant inzicht in de voorkeuren van de Surinaamse bevolking tijdens de vakantieperiodes, waarbij ontspanning en familiebezoek de boventoon voeren.

Let op: De resultaten van de peilingen op de website van Dagblad Suriname zijn louter ter informatie en reflecteren de mening van de deelnemers. Ze zijn niet representatief voor de gehele bevolking en kunnen beïnvloed worden door externe factoren. Gebruik deze resultaten daarom met de nodige voorzichtigheid

en neem ze niet als absolute waarheid.

Foto: De legendarische Surinaamse zwemmer Anthony Nesty | Bron: BET

Terwijl de Olympische Spelen van Parijs 2024 tot een einde komen, is het van cruciaal belang om de zwarte atleten te erkennen die geschiedenis schrijven.

Anthony Nesty, de legendarische Surinaamse zwemmer, heeft dit jaar naam gemaakt als de eerste zwarte hoofdcoach van het Amerikaanse zwemteam.

Geboren in 1967 in Port of Spain, Trinidad en Tobago, als jongste van vijf kinderen, emigreerde Nesty met zijn ouders, als kindje van slechts zeven maanden naar Suriname. Zijn zwemcarrière begon op vijfjarige leeftijd. Gedurende zijn tienerjaren trainde en won hij wedstrijden in Suriname, waar hij samen met

zijn zus Pauline het land vertegenwoordigde op de Pan-Amerikaanse Spelen van 1983. Op slechts zestienjarige leeftijd eindigde hij als eenentwintigste op de 100 meter vlinderslag tijdens de Olympische Spelen van 1984 in Los Angeles. Kort daarna schreef Nesty zich in aan de  Bolles School in Jacksonville, Florida, een voorbereidende school bekend om het trainen van elite zwemmers.

In 1988, tijdens de Olympische Spelen in Seoul, Zuid-Korea, werd Nesty de enige Olympisch medaillewinnaar uit Suriname.

Na het winnen van zijn gouden medaille op de 100 meter vlinderslag bleef hij drie jaar ongeslagen in deze discipline. Hij was de eerste zwarte mannelijke zwemmer en

de tweede zwarte atleet die een individuele Olympische zwemmedaille won, na Enith Brigitha in 1976, en tevens de tweede Zuid-Amerikaanse zwemmer die olympisch goud veroverde, na Alberto Zorrilla in 1928.

Momenteel is Nesty hoofdcoach van het mannen- en vrouwenzwemteam van de Universiteit van Florida, waar hij zelf studeerde. Daarnaast is hij de persoonlijke coach van enkele opvallende zwemmers, waaronder Katie Ledecky, Bobby Finke en Kieran Smith.

In september 2023 werd Nesty benoemd tot hoofdcoach van het Amerikaanse mannenzwemteam voor de Olympische Spelen van 2024 in Parijs. Op zondag 4 augustus veroverde Bobby Finke goud en vestigde een wereldrecord op de 1500 meter, wat het Amerikaanse team een enorme impuls gaf tijdens de laatste zwemdag van de Olympische Spelen.

SPORT

GERELATEERD AAN: NESTY SCHRIJFT GESCHIEDENIS: VAN SURINAAMSE ZWEMMER NAAR COACH OP HET OLYMPISCH PODIUM

 

 

Milieucriminaliteit vernietigt het Boliviaanse Amazonegebied. In 2023 steeg het verlies van oerbossen in Bolivia met 27 procent en bereikte het voor het derde jaar op rij het hoogste aantal ooit: bijna 500.000 hectare, aldus het Global Forest Watch-platform.

“Achter deze vernietiging zitten onbeheersbare bosbranden, de uitbreiding van de landbouwgrens, ongebreidelde goudwinning en de bouw van luchthavens en drugslaboratoria midden in natuurparken en beschermde gebieden”, aldus het recente rapport The Plundered Amazon: The Roots of Environmental Crime in Bolivia, gezamenlijk gepubliceerd door InSight Crime en de Braziliaanse denktank Instituto Igarapé.

Het rapport benadrukt de transnationale en grensoverschrijdende dynamiek van milieucriminaliteit in

Bolivia, waaronder handel in wilde dieren, illegale handel in kwik voor goudwinning en houthandel.

“De toename van illegale activiteiten verslechtert niet alleen het milieu, maar versterkt ook transnationale criminele netwerken die profiteren van gebrek aan toezicht en corruptie”, vertelde Melina Risso, directeur onderzoek bij het Igarapé Instituut, aan de nieuwswebsite Diálogo.

Het Amazone-regenwoud van Brazilië constateert de grootste ontbossingafname sinds 2016. In de afgelopen 12 maanden is van het Amazone-regenwoud 4.300 vierkante kilometer verdwenen. Dat is een afname van bijna 46% vergeleken met de vorige periode.

Er moet nog veel gebeuren om de vernietiging te stoppen en de maand juli liet een toename van 33% in het kappen van bomen zien ten opzichte van juli 2023. Een staking van ambtenaren bij federale milieuagentschappen droeg bij aan deze toename.

President Luiz Inácio Lula da Silva heeft beloofd om in 2030 “geen ontbossing” te hebben. Zijn huidige termijn eindigt in januari 2027. De

ontbossing in het Amazonegebied is sterk afgenomen sinds het einde van de extreemrechtse president Jair Bolsonaro’s regering in 2022. Onder die regering bereikte het verlies aan bossen een hoogtepunt van 15 jaar.

Ongeveer tweederde van het Amazonegebied ligt in Brazilië. Het is nog steeds het grootste regenwoud ter wereld en beslaat een gebied dat twee keer zo groot is als India, aldus persbureau Associated Press.

De Spaanse politie onderzoekt een man die water over grotschilderingen van 6.000 jaar oud heeft gegoten. De man deed dat zodat de foto’s die hij maakte er beter uit zouden zien. Dat melden Spaanse media, waaronder El País.

De Natuurbeschermingsdienst van de Spaanse politie kwam de 39-jarige man in mei op het spoor. Op social media had de man foto’s gedeeld van natte grotschilderingen.

Ook liet hij daarbij weten dat de foto’s zijn genomen in het gebied Sierra Sur de Jaén. De Spanjaard wordt nu onderzocht wegens “een misdaad tegen historisch erfgoed”.

De politie zegt dat de man “roekeloos” handelde

en schade heeft toegebracht aan de schilderingen. De grotschilderingen zijn gemaakt op kalksteen, dat in water oplosbare zouten bevat. Wanneer er water op de schilderingen wordt gegoten, lossen deze zouten op en komen ze naar de oppervlakte wanneer het water verdampt. Daardoor ontstaat een korst die “onherstelbare schade” aan de schilderingen veroorzaakt.

In 1998 heeft UNESCO 69 locaties met prehistorische rotskunst, waaronder die in de bergen van Jaén, benoemd tot Werelderfgoed.

Een Zuid-Koreaans verbod op hondenvlees is eindelijk van kracht geworden. Een verontrustende eeuwenoude traditie van het eten van het vlees van de beste vriend van de mens is beëindigd met de goedkeuring van een wetsvoorstel dat eerder door campagnevoerders werd omschreven als “geschiedenis in wording”.

De industrie heeft eerder elk jaar honderdduizenden honden in Zuid-Korea zien opfokken en afslachten, maar een wetsvoorstel dat oorspronkelijk in januari van dit jaar werd aangenomen, trad op woensdag 7 augustus in werking.

De Korea Herald meldt dat de aandacht van de overheid nu is gericht op het compenseren van meer dan 5.600 winkels in

de binnenlandse hondenboerderijindustrie die op het punt staan ​​te sluiten.

Het ministerie van Voedsel- en Geneesmiddelenveiligheid van Zuid-Korea zal de kosten van het verlies van apparatuur en de renovatiekosten voor het veranderen van locaties compenseren, evenals financiële pakketten voor vleesdistributeurs of restauranteigenaren.