Mulokot waarschuwt regering-Simons: ‘Maak van 5-kilometerwet geen uitstel van echte grondenrechten’

Stichting Mulokot en meerdere samenwerkende organisaties waarschuwen de regering om de zogenoemde 5-kilometerstraalwet niet overhaast af te kondigen. Volgens hen dreigt een tijdelijke beschermingsmaatregel anders opnieuw te worden gebruikt als vervanging voor de daadwerkelijke wettelijke erkenning van collectieve grondenrechten van Inheemse en Tribale volken.

De organisaties erkennen dat bescherming van woon- en leefgebieden belangrijk is, maar vinden dat de Wet Bescherming Woon- en Leefgebieden het fundamentele probleem niet oplost. Ook de voorgestelde zone van vijf kilometer rond gemeenschappen zou volgens hen veel te beperkt zijn.

Traditionele leefgebieden houden volgens de brief immers niet op bij een denkbeeldige cirkel rond een dorp. Jachtgebieden, visgronden, kostgrondjes, heilige plaatsen en andere gebieden die van essentieel belang zijn voor gemeenschappen kunnen zich aanzienlijk verder uitstrekken.

In de open brief waarschuwt Stichting Mulokot, samen met haar partners, bovendien dat Suriname nog onvoldoende vooruitgang zou hebben geboekt bij de uitvoering van verplichtingen die voortvloeien uit uitspraken van het Inter-Amerikaans Hof

voor de Rechten van de Mens. Het afkondigen van een tijdelijke wet mag volgens de organisaties daarom geen aanleiding worden om de erkenning van collectieve grondenrechten verder vooruit te schuiven.

Een ander zwaar kritiekpunt is de manier waarop besluiten over traditionele gebieden tot stand komen. De organisaties stellen dat Inheemse en Tribale volken daadwerkelijk moeten kunnen meepraten voordat over hun grondgebied wordt beslist. Daarbij moet volgens hen het principe van Free, Prior and Informed Consent worden gerespecteerd en moeten gemeenschappen voldoende tijd krijgen om intern overleg te voeren.

De brief bevat daarnaast een duidelijke politieke waarschuwing. Volgens de organisaties leert de geschiedenis van Suriname dat politieke en economische belangen soms zwaarder kunnen wegen dan het algemeen belang. Grondenrechten mogen daarom volgens hen nooit een politiek instrument worden en de bescherming daarvan mag niet afhankelijk zijn van welke regering op dat moment aan de macht is.

President Jennifer Simons en haar regering worden opgeroepen

om niet haastig tot afkondiging van de wet over te gaan, maar eerst een breed en betekenisvol consultatieproces met de betrokken gemeenschappen te houden. Daarnaast willen de organisaties een concreet tijdpad zien voor de uitvoering van de uitspraken van het Inter-Amerikaans Hof en voor wettelijke erkenning van collectieve grondenrechten.

De boodschap aan de regering is daarmee helder: de betrokken organisaties willen geen tijdelijke regeling die een structurele oplossing opnieuw naar achteren schuift. Zij eisen erkenning van hun rechten, bescherming van traditionele gebieden en respect voor hun stem.