Mooie woorden van Simons-fan Jim Yard zijn niet genoeg: het volk leeft niet van processen, maar van resultaten

Jim Yard heeft zijn bewondering voor president Simons nooit onder stoelen of banken geschoven. In een uitgebreid interview met Bakana Tori gaat hij een stap verder en zegt hij dat de regering Simons goed bezig is, ook al merken veel Surinamers daar volgens hem nog weinig van. Volgens de bestuurskundige worden achter de schermen belangrijke processen op orde gebracht en zullen de resultaten later vanzelf zichtbaar worden.

Dat klinkt hoopgevend. Maar het roept ook een belangrijke vraag op: hoe lang kan een regering blijven zeggen dat de resultaten nog moeten komen?

Yard zegt meerdere keren dat de bevolking de vooruitgang nog niet kan zien, omdat de regering eerst bezig is met het leggen van een stevig fundament. Volgens hem moet de samenleving vooral geduld hebben.

Maar juist daar zit het probleem.

Een regering

vraagt niet alleen om vertrouwen, maar moet ook laten zien waar zij naartoe werkt. Burgers mogen verwachten dat er een duidelijk plan ligt met concrete doelen, prioriteiten en een tijdpad. Niet alleen mooie woorden over processen, maar ook meetbare resultaten waarop de regering kan worden afgerekend.

Tot nu toe is voor veel burgers niet duidelijk welke concrete stappen wanneer afgerond moeten zijn. Er zijn wel beleidsvoornemens en ambities uitgesproken, maar een helder en voor iedereen inzichtelijk uitvoeringsplan met duidelijke mijlpalen ontbreekt in de publieke discussie. Daardoor blijft het moeilijk om te beoordelen of de regering daadwerkelijk op schema ligt.

Opvallend is dat Yard zelf toegeeft dat mensen de resultaten nog niet merken. Hij zegt zelfs dat je eigenlijk nog niet kunt aantonen dat er iets goeds gebeurt, omdat alles zich onder de oppervlakte afspeelt.

Dat is een opmerkelijke

verdediging.

Want als burgers na een jaar regeren nog steeds nauwelijks verbetering ervaren in hun dagelijks leven, is het niet vreemd dat zij kritische vragen stellen. Dat heeft weinig met ongeduld te maken. Het is juist hoe een democratie hoort te werken.

Nog iets valt op. Yard noemt nauwelijks concrete voorbeelden van prestaties die al zijn bereikt. Hij spreekt vooral over wat volgens hem gaat gebeuren. De resultaten zouden later komen, het bestuur zou beter worden en de hervormingen zouden uiteindelijk hun vruchten afwerpen.

Maar goed bestuur draait niet alleen om verwachtingen.

Goed bestuur betekent ook dat burgers tussentijds kunnen zien wat er is bereikt. Welke doelen zijn gehaald? Welke beloften zijn nagekomen? Welke problemen zijn daadwerkelijk opgelost? Dat zijn de vragen waarop een regering antwoord moet geven.

Dat betekent niet dat

Yard per definitie ongelijk heeft. Grote hervormingen kosten vaak jaren en niet alles is binnen twaalf maanden zichtbaar. Maar juist daarom is openheid zo belangrijk. Als een regering zegt dat zij bezig is met grote veranderingen, dan moet zij ook duidelijk laten zien welke stappen al zijn gezet en welke nog volgen.

Vertrouwen is belangrijk, maar vertrouwen alleen is niet genoeg.

Een regering wordt uiteindelijk niet beoordeeld op wat zij zegt dat later zal gebeuren, maar op wat mensen vandaag daadwerkelijk merken in hun dagelijks leven. Zolang tastbare resultaten uitblijven en duidelijke, meetbare doelstellingen ontbreken, blijft het optimisme van Jim Yard vooral een overtuiging. En overtuigingen zijn iets anders dan bewezen resultaten.