MENNONIETEN, LANDBOUW EN HET BOS: WAT WIL SURINAME EIGENLIJK?
| united news | Door: Redactie
De discussie over de komst van Mennonitische landbouwers naar Suriname is de afgelopen maanden steeds meer blijven steken in één vraag: heeft de regering nu wel of geen overeenkomst met Mennonieten gesloten?
Juridisch is dat onderscheid relevant. Maar ondertussen ontwikkelen zich verschillende processen die veel verder gaan dan de vraag wie precies een overeenkomst heeft getekend. Het gaat om ruimtelijke ordening, grootschalige landbouw, migratie, natuurbeheer en de economische koers van Suriname.
Juist daar ligt nu een vraag voor de regering: wat wil Suriname eigenlijk?
Een milieuprocedure die nog moet beginnen.
Braganza Marketing Group heeft bevestigd dat het samen met Mennonitische groepen uit Belize en Mexico grootschalige landbouw wil ontwikkelen in Tibiti en Kabalebo. Het bedrijf zegt daarvoor gebruiksrechten te hebben voor in totaal 34.185 hectare. LVV bevestigt dat er overeenkomsten met Braganza bestaan, maar benadrukt dat het geen afzonderlijke overeenkomst met Mennonieten heeft gesloten.
Voor het landbouwproject is inmiddels de scopingsfase van een categorie-A-milieueffectstudie gestart.
Daarna volgt het daadwerkelijke milieuonderzoek. Daarvoor zijn uitgebreide veldmetingen en onderzoeken nodig. Vervolgens beoordeelt de NMA de resultaten en wordt bepaald of het project, en zo ja onder welke voorwaarden, kan worden uitgevoerd. Er is dus op dit moment nog geen definitief milieubesluit over het project.
Dat betekent ook dat er tijd is voor de overheid om de bredere beleidsvragen te beantwoorden.
De president heeft het probleem zelf benoemd
Die vragen krijgen extra gewicht door wat president Jennifer Simons op 22 september tijdens de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties heeft gezegd. Suriname is volgens haar met meer dan 90 procent bosbedekking één van de meest beboste landen ter wereld. Zij stelde dat het bos steeds meer onder druk staat. Eerder ging het daarbij vooral om de concurrentie met natuurlijke hulpbronnen zoals goud, diamanten en
Maar, zei Simons, er is inmiddels “een nieuwe bedreiging”: mensen die delen van het regenwoud willen kappen voor grootschalige landbouw. Zij stelde dat dit voorkomen moet worden en dat Suriname daarbij internationale ondersteuning kan gebruiken. Tegelijkertijd kondigde zij juridische en institutionele maatregelen aan om de bossen en de directe leefomgeving van Inheemse en tribale gemeenschappen beter te beschermen.
De president koppelde datzelfde verhaal aan de economische ontwikkeling van het land. Offshore olie en gas bieden volgens haar belangrijke mogelijkheden om de nationale ontwikkeling te versnellen, maar die tijdelijke natuurlijke rijkdom moet worden omgezet in duurzame, blijvende nationale welvaart en economische diversificatie.
Een week later, in haar jaarrede van 30 september, kwam die dubbele opgave opnieuw naar voren: economische ontwikkeling enerzijds en versterking van natuurbeheer, toezicht en regelgeving anderzijds.
En dan komt landbouw in beeld
Suriname wil de landbouw ontwikkelen. Grootschalige productie kan bijdragen aan voedselvoorziening, importsubstitutie, export en werkgelegenheid. Buitenlandse investeerders en producenten
Maar als grootschalige landbouw tegelijkertijd wordt genoemd als een nieuwe bedreiging voor het bos, is de volgende vraag onvermijdelijk: Waar wil Suriname die landbouw ontwikkelen?
Niet iedere hectare is immers hetzelfde. Er zijn landbouwgronden, bosgebieden, gebieden met hoge biodiversiteitswaarde en gebieden waar Inheemse en tribale gemeenschappen wonen en hun traditionele activiteiten uitoefenen.
Daarom is ruimtelijke ordening geen detail van het Mennonietendossier, maar een voorwaarde voor het landbouwbeleid als geheel.
Migratie: wie mag zich hier vestigen?
Per 1 oktober 2026 geldt opnieuw een visumplicht voor onder meer reizigers uit Mexico en Bolivia. De timing is relevant. Juist de afgelopen periode zijn groepen uit deze landen in verband gebracht met de plannen voor grootschalige landbouw in Suriname.
Daarmee komt een bredere vraag op tafel: welk migratiebeleid past bij de economische ontwikkelingsstrategie van Suriname?
Als het land buitenlandse expertise en arbeidskrachten nodig heeft, onder welke voorwaarden komen die mensen dan? Gaat het om
Eerst het onderzoek, ondertussen het beleid
De milieuprocedure heeft een duidelijke functie: vaststellen wat de gevolgen van een concreet project zijn en welke voorwaarden eventueel noodzakelijk zijn. Maar de overheid hoeft niet te wachten op het eindrapport om haar eigen beleid verder uit te werken. Er moeten intussen antwoorden komen op een aantal eenvoudige, maar fundamentele vragen:
En misschien wel de belangrijkste vraag: Hoe wil Suriname economische groei combineren met het behoud van het natuurlijke kapitaal waarvan het land zelf zegt dat het wereldwijd van waarde is?
Dat is geen vraag die alleen over Mennonieten gaat. Het gaat over de landbouw die Suriname wil ontwikkelen, over de manier waarop het land zijn ruimte wil gebruiken en over de toekomst van meer dan 90 procent bos.
De komende maanden, terwijl de milieustudie wordt voorbereid en uitgevoerd, heeft de regering daarom de gelegenheid
UNITEDNEWS
| united news | Door: Redactie
