LANGE DIENSTEN EN MENTALE VEERKRACHT | DE HARDE REALITEIT VAN HET OFFSHORE-LEVEN

Auteur: Armand Snijders | Foto: Uriel Freedrik | Fotobron: OilNOW

De Surinaamse offshore-olie- en gasindustrie raakt momenteel in een stroomversnelling, waardoor steeds meer mensen overwegen om over te stappen op een carrière op zee.

De sector lokt met unieke kansen en aantrekkelijke inkomens, maar de realiteit achter de horizon is bikkelhard. Ervaringsdeskundige Uriel Freedrik, oprichter van Black Gold Consultancy, schetst een reëel en veeleisend beeld van het leven op een boorplatform.

Freedrik begon zijn carrière in 2012 bij Staatsolie, stapte over naar de internationale oliedienstverlener Halliburton en werkte in 2019 en 2020 als wellsite-coördinator op een nearshore-project voor de Surinaamse kust.

Een rotatieschema van 28 dagen op zee bleek een enorme omschakeling. Niet alleen voor hem, maar ook voor het thuisfront; zijn vrouw bleef achter met hun destijds drie maanden oude zoon. “Daar ging een intensief gesprek aan vooraf om op één lijn te komen”, blikt hij terug.

Eenmaal aan boord wordt de isolatie direct tastbaar. De

offshore-wereld draait 24/7 door in strikte twaalf-uursdiensten. De dagploeg lost de nachtploeg af, en vice versa. “Het is een continu-operatie. Tenzij er specifieke problemen zijn, stopt het werk pas als de klus geklaard is”, legt Freedrik uit.

“Iedereen moet uiterst gedisciplineerd en veilig werken. Offshore-operaties zijn peperduur, onproductieve tijd kunnen we ons simpelweg niet veroorloven.”

Hoewel basiszaken zoals maaltijden, was-service en een dagelijks opgemaakt bed strak geregeld zijn zodat het personeel zich volledig op de taken kan focussen, blijft de psychologische druk hoog.

Het missen van verjaardagen, mijlpalen en het gezinsleven is voor velen het zwaarste struikelblok. Dankzij moderne wifi-verbindingen is videobellen tegenwoordig wel mogelijk tijdens de rusturen.

Naast de isolatie brengt de werkomgeving ook spanningen met zich mee. Freedrik herinnert zich een incident waarbij een supervisor hem onprofessioneel aansprak. Door de kwestie direct en formeel via zijn leidinggevende aan te kaarten, werd dit opgelost. “Het leerde me hoe cruciaal professionele communicatie en het

bewaken van je eigen waarden zijn in zo’n stressvolle omgeving.”

Op mentaal zware dagen trok hij zich terug in zijn kamer voor zelfreflectie. Ook fysiek eist de zee haar tol: reizen met bemanningsschepen zorgde geregeld voor zeeziekte. Werknemers die dieper op zee (deepwater) gaan, worden om die reden meestal per helikopter vervoerd.

Na zijn offshore-jaren werkte Freedrik voor RAMPS Logistics, waarna hij in 2023 Black Gold Consultancy oprichtte. Met deze onderneming richt hij zich nu specifiek op het trainen van Surinaams talent om de zogeheten local content in de ontluikende energiesector te versterken.

Voor Surinamers die de offshore-stap willen wagen, heeft Freedrik een duidelijke boodschap: “De grootste misvatting is dat het alleen om het grote geld draait. Het is een loodzware levensstijl. Je juiste werkhouding en ethiek maken uiteindelijk een grotere indruk dan proberen te bewijzen dat je alles al weet.”

UNITEDNEWS