
Surinaamse snotneus in Apeldoorn, maar nu president in Paramaribo
| AD.nl | Door: Andre Valkeman en Mark Broersma
Chan Santokhi (61) heeft de Surinaamse verkiezingen gewonnen, hij kan straks Desi Bouterse opvolgen als Surinaams president. Bijna een leven lang streed hij tegen corruptie, vaak tegen die van diezelfde Bouterse. Een gevaarlijke missie, die in Apeldoorn startte.
Suriname, 1990. Chan Santokhi pakt zijn pistool. Moet hij straks doen wat hij
Apeldoorn, 1978
Chan Santokhi is een winter niet in Suriname, voor het eerst.
Huisgenoten vertrekken, het is weekend. In zijn kamer – 2 bij 3, met kast, bureau en bed – blijft hij over, snotverkouden. Santokhi’s biograaf Ashwin Ramcharan: ,,Een tropische knul, alleen
Lelydorp, Suriname, 1975
Santokhi is die familie van kwetterende kippen en eenden, moeder verkoopt ze als bijverdienste. Voor knuffels moet Chan, de jongste, bij haar zijn. Vader is havenwerker, als-ie al thuis is, drinkt hij vaak met collega’s. Ramcharan: ,,Hij moet druk gevoeld hebben: negen kindermonden voeden. De uitvlucht
Chan droomt van een buitenlandse economiestudie. Zijn verzoek econometrist te worden, wordt echter afgewezen. ,,Die heeft Suriname niet nodig”, herhaalt de ambtenaar. Santokhi wacht, zittend op de stenen omheining van school, op zijn kameraad. ,,Jongoe a dey foe mi porie (slechte dag)”, schreeuwt deze. Hij is evengoed afgewezen, te
De samenleving was verdeeld. Het boterde niet tussen creolen en Hindoestanen, in buurland Brits-Guyana was zelfs oorlog tussen die groepen Ashwin Ramcharan, biograaf Santokhi
Hij voltooit alle
Zijn aanvraag? In behandeling, hoort hij telkens. Hij is het zat:
Zwemmen of verzuipen
Henk van Zwam wordt academiegenoot: ,,Zwemmen? Dat kon Channie nog niet.” De start is daardoor loodzwaar, zwemmen is de
Academiegenoot Roy Kogeldans, uit Lelystad. ,,Wij Surinamers wilden Surinaams eten. In Apeldoorn? Geen kans. Wel in Arnhem, het Spijkerkwartier.
In de politiebieb leert Chan alle wetten. En hij haalt steeds meer sporttesten. Van Zwam: ,,Hij wilde terug naar Suriname, zei hij. We kregen ongekend respect voor hem.”
Santokhi moet kiezen. Optie één: een Nederlandse baan verzilveren, maar zich later wellicht een lafaard voelen. Wél bij ministers om een studiebeurs bedelen, zonder Suriname iets terug te geven. Optie twee: teruggaan, strijden voor veiligheid en je leven riskeren. Militairen beschieten
Biograaf Ramcharan: ,,De studiebeursbehandeling raakte zijn ziel, dé brandstof om tegen corruptie te strijden.” Santokhi wil daarom snel terug en stagelopen in Suriname. Politiedocenten verkopen nee. Suriname is sinds 1975 geen Nederlands grondgebied meer. Na smeekbedes gaan ze toch overstag.
Terug in Suriname
Politiestagiairs krijgen doorgaans een schouderster van de korpschef. Santokhi
In december 1982 worden zestien Surinamers, die de legerregering kritisch benaderen, van hun bed gelicht, gemarteld en doodgeschoten. Santokhi, in zijn biografie: ,,Mijn vader zei: ga weg uit dit land. Anders schieten
Santokhi kan politiecommissaris Bureau Geyersvlijt worden. Niemand durft daar criminele militairen aan te houden. Zijn biograaf: ,,Santokhi deed het ineens wel.” Na jaren strijd, voelen de straten veiliger, ziet hij in 1990. Het angstigste uur in zijn leven breekt echter aan. Santokhi’s
Een jeep stoof zijn inrit op. Santokhi moest vertrekken uit Suriname, anders zouden ze hem doden. Het verhaal is dat
Bouterse deze man stuurde Ashwin Ramcharan, biograaf Santokhi
Santokhi pakt thuis zijn pistool, karabijn, jachtgeweer. Zijn vrouw gaat met de kinderen slapen in een tussenkamer. Veiliger, mochten kogels suizen. Biograaf Ramcharan: ,,Een jeep stoof zijn inrit op. Santokhi moest vertrekken uit Suriname, anders zouden ze hem doden. Het verhaal is dat Bouterse
Hij spreekt, na alles, met zijn vrouw. Misschien toch naar Nederland verhuizen? Zoals familie en kennissen doen. Nee, de patriot
Opsporing Surinaamse drugsdealers
Hij zet de Apeldoornse kennis in. Inlichtingendiensten, gespecialiseerde opsporingsdiensten, forensische diensten. Hij richt ze allemaal op. Haalt de banden met Nederlandse justitie en politie aan, voor drugsopsporing. Surinaamse dealers lopen soms in het buitenland tegen de
Er komt een bekende naam voorbij in 1994. Dino Bouterse, zoon van Desi. Santokhi in zijn bio: ,,Hij had op twee Brazilianen geschoten. Sindsdien is de spanning ontstaan tussen ons (Santokhi en Desi Bouterse, red.). Omdat ik zijn zoon opsloot.” Santokhi krijgt die jaren meer
In 2005 vertrekt zijn gezin naar Nederland, Santokhi’s kinderen gaan er studeren. Vader Santokhi wil iedereen achterna reizen, als hij hoort
,,Eenmaal minister keerde hij eens terug naar de
Partijcongressen in Olst
Kennis Etienne Premdani uit Olst: ,,Hij werd daarna presidentskandidaat. Ik heb een zaal in Olst en daar hielden ze, de partij VHP, partijcongressen voor Surinaamse Nederlanders.”
Santokhi’s tegenstrever wordt niemand minder
Santokhi zal het nooit hardop zeggen, vertellen bekenden. Maar zijn hart huilt als
Santokhi’s nadeel: hij afficheerde zich in eerdere verkiezingen met zijn bijnaam, de sheriff. Ik raadde dat af. Sheriff geeft een politiestaatgevoel
Ashwin Ramcharan, biograaf Santokhi
Santokhi’s biograaf: ,,Hoe het kon? Veel jonge Surinamers maakten de Decembermoorden niet mee. Bouterse sprak
Het volk strijdt mee tegen corruptie
Santokhi lijkt bij de presidentsverkiezingen 2020 te winnen, al komen officiële tellingen maar niet binnen. Oppositiepartijen stellen dat Bouterse probeert te frauderen. Bij stembureaus zou geprobeerd zijn stembiljetten te stelen. In Paramaribo komen alle stembussen in een sporthal samen. Honderden burgers houden vrijwillig
Zijn biograaf: ,,Santokhi is de man van hoop. Hij staat voor rechtvaardigheid, na zijn corruptiestrijd. Suriname snakt ernaar.” Premdani: ,,En
Oppositieleider Chan Santokhi van de VHP viert de zetelwinst in het partijcentrum. © ANP
| AD.nl | Door: Andre Valkeman en Mark Broersma




































