Oorlog bij Hollandse Hindoestanen door boedelprobleem

Je leert je familie pas kennen als een boedel moet worden verdeeld. Maar, is dat erg? Neen, totaal niet. Zo zijn wij toch, wij, Hindoestanen? Ouders overlijden en regelen vooraf vaak niks. Daarna, soso trobi. Boedelproblemen zijn vaak geïmporteerde problemen uit SU. Weet u hoeveel Hollandse Hindoestanen dagelijks ruzies maken in NL en in SU en huilen om hun “prasi’ in Suriname. Een onderzoek waard zou ik zeggen voor Diaspora (studenten).

Het verdelen van de nalatenschap is vaak een moment waarop oud zeer bij nabestaanden de kop opsteekt. Uit onderzoek blijkt dat bijna één op de drie erfenissen niet zonder “djhagra” wordt verdeeld. Hoog op het lijstje van oorzaken staat onenigheid over onroerend goed, juwelen en antiek, vooral tussen dochters en schoondochters. Door van tevoren goed te bepalen hoe je de erfenis gaat verdelen, kun je voorkomen dat de boel uit de hand loopt.

Hierbij de oplossingsrichting: De erfenis wordt verdeeld over

de erfgenamen die in het testament worden genoemd. Als er geen testament is, bepaalt de wet verder in volgorde wie de erfgenamen zijn. Dit zijn dan in eerste instantie de (geregistreerde) partner en kinderen. Mochten die er niet zijn, dan komen ouders, broers en zussen in beeld.

Stap 1: Volg wettelijke regels. Mijn verzoek: SU is een arm land, en achtergebleven zussen en broers die tot de dood met de ouders in SU hebben gewoond kunnen m.i. van de Diaspora steun krijgen. Wij kunnen compenseren toch? De bazige zus, van wie je de meeste moeilijkheden zou verwachten, kan bij een erfenis toch ruimdenkend zijn. De vrome broer is ineens al zijn vroomheid kwijt als hij kan halen, hebben en houden.

Stap 2: Werk met openheid. Alle broers en zussen moeten erover mee kunnen praten hoe de dingen verdeeld worden. Hou dus een vergadering, maak een familiemail en wees eerlijk. Reageer schriftelijk of

middels machtiging. Je kan naar de advocaat. Of zaken zijn nog niet verdeelt en een paar erfgenamen tonen geheime hebzucht terwijl de notaris daar is, en de wet gelezen kan worden.

Stap3: Het familielid dat het vertrouwen van iedereen heeft, neemt het voortouw bij het maken van een verdeelplan. Zo kunnen de sieraden verdeeld worden, maar ook de inhoud van de kast.

Stap4: Veel families sluiten de schoonzussen en zwagers uit bij het verdelen van de erfenis. Is dat wijs? Aangetrouwde familieleden moeten een bescheiden plaats innemen bij de erfenisverdeling.

Stap 5: De overledene had misschien een eigen huis. Eén van de (klein)kinderen in Su wil het overnemen of kopen. Gun ze. Anders: Laat een makelaar het huis taxeren en de familieprijs adviseren. Een erfenis is er niet om iemand te bevoordelen, maar moet gewoon rechtvaardig en zakelijk afgehandeld worden.

Tot slot: Handel een erfenis af in vrede en met verstand. Voel je je

beknot? Als dat het bewaren van de familieband is, laat dan los wat u dwarszit. Probeer het uit te praten, maar blijf er niet op terugkomen. Doe geen “niendra”, wil je als Diaspora, ga terug naar SU en bouw het land op. Voer geen oorlog. De praktijk is dat de meeste blijvende schade bij erfenissen wordt aangericht door klein onrecht. Geen familiespanning a.u.b., anders heb je herrie bij de kerrie. Wij moeten in achtnemen: Verdeelt de familie de erfenis of verdeelt de erfenis de familie?

Makka Robby