• maandag 27 April 2026
  • Het laatste nieuws uit Suriname
HomeIngezonden | Net Binnen |
Wat gebeurt er met ons parlement?

Wat gebeurt er met ons parlement?

| suriname herald | Door: Redactie

Er is iets fundamenteel mis met ons parlement, en we doen alsof het normaal is. Als burger zie ik een ontwikkeling die mij grote zorgen baart. En ik ben zeker niet de enige. De afgelopen maanden is het pijnlijk duidelijk geworden dat ons parlement niet naar behoren functioneert. Dat is

geen gevoel, dat is een feit. Deze conclusie heb ik als burger getrokken op basis van wat ik de afgelopen negen maanden heb gezien.

Toen de BEP-fractieleider aangaf dat het hoogste college van staat in negen maanden tijd slechts drie wetten heeft aangenomen, moest ik even slikken. Drie. In negen

maanden. Dan dringt de vraag zich onvermijdelijk op: waar zijn we in hemelsnaam mee bezig?

Alsof dat nog niet genoeg is, horen we ook vanuit de coalitie zelf kritiek. Steven Reyme sprak openlijk zijn ongenoegen uit over het functioneren van het parlement. Dat is uitzonderlijk. Sterker nog: ik kan mij

niet herinneren dat dit ooit eerder op deze manier is gebeurd. Wanneer zelfs mensen van binnenuit aan de bel trekken, weet je dat het probleem dieper zit dan men wil toegeven.

Laat ik ook eerlijk zijn: het contrast met het verleden is schrijnend. Onder leiding van Jennifer Geerlings-Simons en later

Marinus Bee was er tenminste richting, structuur en zichtbaarheid. Het parlement lééfde. Debatten waren voelbaar, besluitvorming zichtbaar. Vandaag? Het blijft akelig stil. Vergaderingen van De Nationale Assemblee lijken eerder uitzondering dan regel.

En toch zijn er geluiden die doen alsof er niets aan de hand is. NDP-DNA-lid Jennifer Vreedzaam gaf

het huidige parlement doodleuk een zeven. Een zeven. Terwijl collega’s openlijk hun zorgen uiten. Dan rijst de vraag: kijken we naar dezelfde realiteit? Het parlement is niet zomaar een instituut. Het is het huis van het volk, het hart van onze democratie. Als dat hart zwakker begint te kloppen, heeft
dat gevolgen voor het hele land. Democratie is geen vanzelfsprekendheid; het vraagt inzet, discipline en verantwoordelijkheid.

En laten we het beestje bij de naam noemen: de belastingbetaler betaalt elke maand miljoenen voor 51 volksvertegenwoordigers. Dan mag je prestaties verwachten. Dan mag je zichtbaarheid eisen. Dan mag je resultaten verlangen. Transparantie

is geen gunst, het is een verplichting.

Aan assembleevoorzitter Ashwin Adhin wil ik dit meegeven: leiderschap betekent niet opnieuw beginnen, maar voortbouwen op wat werkt. Uw voorgangers hebben laten zien dat het anders kan, beter kan. Maak gebruik van die ervaring. Zoek advies. Toon regie. U beloofde transparantie. U beloofde

een goed functionerend parlement. Tot nu toe blijft dat uit.

Dit is geen aanval. Dit is een waarschuwing. En vooral: een wake-upcall.

Robert Cairo[email protected]

| suriname herald | Door: Redactie

MEER