Rivaliteit in het Guyana-Surinaamse bekken, de heilige graal van olie en gas

Vanaf Trinidad en Tobago (T&T) is het ongeveer een uur vliegen naar het zuiden naar Georgetown, de hoofdstad van de Republiek Guyana en nog een uur vliegen naar het zuiden naar Paramaribo, de hoofdstad van Suriname.

Deze twee nieuwe opkomende olierijke diepwaterprovincies zijn nu toegetreden tot Trinidad en Venezuela, die al 118 jaar olieproducenten en -exporteurs zijn. Het Guyana Suriname Basin (GSB) is de heilige graal van nieuwe ontdekkingen in de olieprovincie. Olie-energiedeskundigen voorspellen dat er in 2021 een grote toename zal zijn van offshore booractiviteiten in het zuiden van de Caraïben en het noorden van Zuid-Amerika onder leiding van Guyana, vanwege de recente wereldwijde stijgingen van de prijs van ruwe olie en omdat de olie- en gasbedrijven op zoek zijn naar ontdekkingen waarmee snel inkomsten kunnen worden gegenereerd voor hogere en snellere opbrengsten.

ExxonMobil heeft sinds 2015 ongeveer 9 miljard vaten olie-equivalent voor de kust van Guyana gevonden en kreeg zijn

eerste olielift in december 2019. Verwacht wordt dat het bedrijf in 2021 zijn exploratie in het Canje-blok zal uitbreiden en zich zal voorbereiden op het boren in het Payara-project in het Stabroek-blok. Suriname raakte ook pay-dirt na de ontdekking van blok 52 in 2020. Diepwaterexploratie in Suriname in 2021 zal worden geleid door de internationale oliemaatschappijen (IOC's) Total, Shell en Tullow.

Ze beginnen met exploratieboringen in 2022. Er zijn geen aangekondigde diepwaterboringen in Trinidad als gevolg van het falen van de BHP Broadside-put om commerciële hoeveelheden te voorspellen. Maar er is hernieuwde activiteit op het vasteland van Trinidad, waar het Canadese olie- en gasbedrijf Touchstone Exploration in 2020 een meevaller ervoer als gevolg van het boren en de ondertekening van een vijfjarige leveringsovereenkomst in december met de National Gas Company ter waarde van tussen US $ 1,6 en US $ 2,2. miljard.

Maar Trinidad wordt geconfronteerd met de realiteit dat de huidige

diepwater- en onshore-putten meer aardgas dan olie bevatten. Misschien gezien de wereldwijde drang naar hernieuwbare energie en het gebruik van LNG als transitiebrandstof, kan dat een verkapte zegen zijn. Aan de andere kant van het spectrum is de olie-industrie van Venezuela stervend en bijna ineengestort vanwege decennia van slecht management, politisering van de industrie en internationale sancties tegen het Maduro-regime. Maar de regering probeert opnieuw de IOC's en enkele andere nationale oliemaatschappijen (NOC's) aan te trekken om de industrie nieuw leven in te blazen.

De olie in de GSB is de vloeibare substantie die Trinidad, Venezuela, Guyana en Suriname motiveert om verder te exploreren en te boren. Het is nu de heilige graal voor overvloedige fossiele brandstoffen. Ze willen allemaal een deel van de actie, en acties spreken luider dan woorden. Naar verluidt benadert de regering van T&T de verantwoordelijke mondiale instanties voor maritieme jurisdictie voor goedkeuring om haar Exclusieve Economische

Zone (EEZ) naar de grenzen van de GSB te duwen. Suriname, hoewel het deel uitmaakt van de GSB, is van plan om zijn offshore-exploratie dichter bij de lucratieve Stabroek-velden van Guyana te brengen.

Om Venezuela niet achter te laten, beval vorig jaar de Venezolaanse marine om de maritieme grenzen van het land en de EEZ opnieuw te definiëren. De inbeslagname en daaropvolgende vrijlating van 12 Guyanese vissers en hun boten door de Venezolaanse marine vorige maand, in wat de Guyanezen aannamen dat ze binnen hun eigen nationale maritieme grenzen lagen, maar de Venezolanen zeiden nee, dienden om dit punt met kracht te benadrukken.

Nu het Internationaal Gerechtshof (ICJ) is overeengekomen dat het de bezwaren van Guyana kan behandelen tegen de claim van Venezuela op tweederde van het grondgebied van Guyana, vanwege twijfelachtige verdragsverplichtingen die bijna een eeuw geleden zijn ondertekend, kunnen verschillende onafhankelijke Caribische eilandstaten ook hebben om juridische strijd te voeren

om hun maritieme soevereiniteit te behouden. De dekolonisatie in het Caribisch gebied na de Tweede Wereldoorlog dwong Venezuela ertoe over zijn maritieme grenzen te onderhandelen met verschillende naburige staten, waaronder voormalige koloniale gebieden.

Groot-Brittannië heeft bijvoorbeeld de Aves-rots afgestaan ​​aan Venezuela, nu Isla de Aves (Bird Island) genoemd voor Dominica in het oostelijke Caribisch gebied. Zal Venezuela nu zijn territoriale aanspraken opleggen op basis van deze bijna onderwaterstrook?

Hoewel beide nieuwe regeringen in Guyana en Suriname enthousiast zijn over hun toekomst op het gebied van olie en gas, is de geschiedenis van hun afzonderlijke benaderingen van contractonderhandelingen met de IOC's door hun vorige regeringen sterk uiteenlopend. Maar dat is slechts de kale oppervlakte van de opkomende bovengrondse problemen. Maar er moeten nog andere volgen, zoals verantwoordelijkheid voor olielozingen, lokaal inhoudsbeleid, corruptie in de oliesector en klimaatverandering.

Suriname is erin geslaagd om de moederolie- en gasbedrijven, en niet hun dochterondernemingen, de volledige verantwoordelijkheid te

laten nemen voor mogelijke olielozingen. In Guyana hebben de werkmaatschappijen zich ertoe verbonden om elk bedrag te dekken dat hoger is dan wat de lokale verzekering dekt, en de nieuwere milieuvergunningen voor de Liza 2- en Payara-velden omvatten toezeggingen tot onbeperkte aansprakelijkheid voor het moederbedrijf voor alle kosten in verband met olielozingen of andere dergelijke. incident.

De president van Guyana Dr. Ali, die deze maand de eerste ronde van consultaties over Guyana's ontwerp van Local Content-beleid lanceerde, verklaarde dat de essentiële kenmerken van het beleid verantwoording, realistische doelen, mogelijkheden voor capaciteitsopbouw en prikkels moeten zijn die Guyanees in staat stellen om profiteren het meest van hun olierijkdom. Hij benadrukte ook dat bepaalde diensten voorbehouden moeten blijven aan Guyanese aanbestedingen. De vice-president van Guyana, Dr. Jagdeo, benadrukte ook dat het grootste deel van de voordelen niet alleen naar de investeerders kan gaan, en dat de bevolking van Guyana ruimschoots de kans moet

krijgen om te delen in de welvaart.

De nieuwe regeringen van zowel Guyana als Suriname proberen ook het belang van verantwoording aan de orde te stellen. Dr. Jagdeo heeft aangegeven dat de regering bezig is met het opzetten van een nieuwe PSC voor lopende en toekomstige onderhandelingen, maar dat oude deals niet opnieuw zouden worden onderhandeld uit respect voor de heiligheid van contracten. Corruptie staat ook op de agenda van de nieuwe regering in Suriname, waar in het verleden regeringsadministraties in alle sectoren politieke bescherming verleenden en de olie-industrie de belangrijkste werkgever werd van partizanen van de regerende partij. In beide landen mogen de bepalingen van nieuw lokaal inhoudsbeleid geen deuren openen voor verdere bescherming en corruptie.

Eindelijk de grote uitdaging. De rode draad in het wereldwijde energiebeleid in de jaren 2020 is klimaatverandering. De uitdaging om meer fossiele brandstoffen te vinden, ligt in de wereldwijde ecologische oppositie tegen grote projecten zoals

in de GSB, en het groeiende concurrentievermogen van alternatieven zoals wind- en zonne-energie, die vaak de goedkoopste bronnen zijn voor nieuwe elektriciteitsopwekking en in veel landen een grote werkgever zijn. Olie en gas zullen nog tientallen jaren bestaan. Maar zelfs als de industrie in staat is om zoete ruwe en schonere brandstoffen te produceren in de overgang naar een koolstofarme wereld, zullen fossiele brandstoffen in de GSB en elders uiteindelijk toch gestrande activa worden? Tot dusverre hebben de ontwikkelingen in Guyana lage break-evenpoints opgeleverd die hen zelfs in een koolstofarme wereld zouden moeten beschermen, maar het zal niet voor altijd genoeg zijn. Guyana en Suriname moeten proberen hun nieuwe rijkdom te gebruiken op een manier die hen voorbereidt op een meer diverse economische toekomst, anders lopen ze het risico de fouten van Venezuela te herhalen.

Het zou een interessante jaren 2020 moeten worden. De duivel is in de details. Maar de

olie- en gaswinning zou snel moeten doorgaan totdat het niet langer winstgevend of haalbaar is om dat te doen. Onze vier landen en de IOC's die geïnteresseerd zijn in de hypermoderne GSB, zullen evenveel eisen.

Over de auteur

Anthony T. Bryan is emeritus hoogleraar / Senior Fellow Internationale Betrekkingen aan de Universiteit van West-Indië, Sint-Augustinus, Trinidad en Tobago en een Fellow van het Caribbean Policy Consortium (CPC). Hij is onafhankelijk adviseur geweest voor Ca