• zaterdag 14 February 2026
  • Het laatste nieuws uit Suriname
default

INGEZONDEN: Partijdigheid van DNA-voorzitter Adhin

| waterkant | Door: Redactie

[INGEZONDEN] – De voorzitter van het parlement hoort de hoeder van de democratische spelregels te zijn. Hij is geen scheidsrechter met voorkeur voor één team, maar de bewaker van eerlijke spreektijd, gelijke behandeling en respectvolle orde. Toch groeit in De Nationale Assemblee (DNA) de indruk dat die rol ernstig onder druk staat door het optreden van parlementsvoorzitter Ashwin Adhin.

Wanneer DNA-leden van de Vooruitstrevende Hervormingspartij (VHP) kritische vragen stellen of scherpe opmerkingen maken, volgt opvallend vaak een snelle reprimande. Waarschuwingen, verwijzingen naar “de hele Assemblee” en dreigementen om het woord te ontnemen lijken haast automatisch te worden ingezet zodra de coalitie

of de regering wordt geraakt. De hamer valt snel en hard. Het beeld dat hierdoor ontstaat, is dat van selectieve ordehandhaving.

Maar waar blijft diezelfde hamer wanneer VHP-leden worden bespot, persoonlijk aangevallen of wanneer het debat ontaardt in grove taal? Dan lijkt de voorzitter plots minder haast te hebben met het herstellen van de orde. Dan klinkt er geen dringende oproep tot respect of waardigheid. Dat contrast is niet alleen opvallend, het is gevaarlijk. Want een parlement kan alleen geloofwaardig functioneren wanneer de voorzitter zichtbaar én consequent onpartijdig optreedt.

Een voorzitter die ogenschijnlijk slechts één zijde corrigeert, wekt de indruk dat regels

geen regels meer zijn, maar instrumenten. Instrumenten die worden ingezet wanneer het de ene kant raakt en genegeerd wanneer de andere kant de grens overschrijdt. Dat is geen neutrale ordehandhaving, dat is politieke positionering vanuit de voorzittersstoel.

Het parlement is geen arena waarin de DNA-voorzitter zijn politieke verleden mag laten doorschemeren. Zodra assembleeleden het gevoel krijgen dat hun microfoon sneller wordt dichtgedraaid dan die van anderen, sterft het vertrouwen in het proces. Dan verandert het debat van een vrije uitwisseling van ideeën in een gecontroleerde ruimte waarin sommigen vrij kunnen spreken en anderen voortdurend op eieren lopen. Het uiten van meningen is een fundamenteel recht (vrijheid van meningsuiting) waarmee burgers ideeën delen, deelnemen aan het publieke debat en kritiek leveren.

De dreiging om het woord te ontnemen is het zwaarste middel dat een voorzitter heeft. Dat middel hoort spaarzaam en vooral gelijkmatig te worden ingezet. Niet als stok achter de deur voor één fractie, maar als laatste redmiddel voor iedereen die de orde verstoort. Suriname verdient een parlement dat boven elke twijfel verheven is. Een voorzitter die vertrouwen uitstraalt in plaats van wantrouwen. Want zodra de scheidsrechter partijdig lijkt, verliest niet één partij, maar de democratie zelf.

Idris Naipal

| waterkant | Door: Redactie